Lucas 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu u ɑlikɑmɑ ɡbɑɑru ɡɑru sɑrɔ, mɑ win bwɑ̃ɑbɑ ɑlikɑmɑ wɔkɑmɔ, bɑ sunkumɔ kɑ nɔmɑ, bɑ temmɔ.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Fɑlisi ɡɑbu bɑ bu bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i mɔ̀ ye woodɑ yɑ nɛɛ bu ku ko tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, i ǹ ɡɑrɑ tirerɔ ye Dɑfidi u kuɑ sɑnɑm mɛ ɡɔ̃ɔrɑ wi kɑ win bwɑ̃ɑbu mɔ̀?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 U Gusunɔn diru duɑ mɑ u pɛ̃ɛ suɑ ye bɑ Gusunɔ yiiye, u ye di mɑ u win bwɑ̃ɑbu wɛ̃. Adɑmɑ bɛsɛn woodɑ yɑ yinɑ ɡoo u ye di mɑ n kun mɔ yɑ̃ku kowobu.
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Mɑ u nɛɛ, i de i n yɛ̃ mɑ Tɔnun Biiwɑ u tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru kuɑ.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Ye n kpɑm kuɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru, u duɑ mɛnnɔ yerɔ u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ. N deemɑ durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mi wìn nɔm ɡeu ɡɑ ɡu.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ Yesu durum mɑni. Yen sɔ̃nɑ bɑ nùn mɛɛrɑ bu kɑ wɑ ù n koo ɡoo bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Adɑmɑ u ben bwisikunu yɛ̃, mɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ wìn nɔmu ɡɑ ɡu mi u nɛɛ, ɑ seewo ɑ yɔ̃rɑ bu nun wɑ.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Mɑ Yesu u nɛɛ, nɑ bɛɛ bikiɑmɔ, ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ, yen yerɑ̀ n weenɛ bu ko tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ. Bu tɔnu fɑɑbɑ ko? Nɡe bu nùn ɡo.
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Yerɑ u be kpuro mɛɛrɑ u kɑ sikerenɑ, mɑ u durɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn nɔmu dɛmiɔ.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Mɑ bɑ mɔru bɛsirɑ mɑ bɑ wesiɑnɑmɔ ye bɑ koo Yesu kuɑ.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Sɔ̃ɔ mɛɛ te sɔɔ, Yesu u dɑ ɡuuru wɔllɔ u kɑ kɑnɑru ko. Mɑ u Gusunɔ kɑnɑ wɔ̃ku ɡiriru.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Ye yɑm sɑ̃rɑ u win bwɑ̃ɑbu mɛnnɑ, mɑ u tɔnu wɔkurɑ yiru ɡɔsɑ be sɔɔ, u bu yĩsiru kɑ̃ ɡɔrobu.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Tɔn ben yĩsɑ wee, Simɔɔ wi u yĩsiru kɑ̃ Piɛɛ, kɑ Andere win wɔnɔ, kɑ Yɑkɔbu kɑ Yohɑnu kɑ Filipu kɑ Bɑɑtelemi
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 kɑ Mɑteu kɑ Tomɑɑ kɑ Yɑkɔbu Alufen bii, kɑ Simɔɔ wi u win tem ɡɑri kĩ,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 kɑ Yudɑsi Yɑkɔbun bii, kɑ Yudɑsi Isikɑriɔtu wi u tɔmbu Yesu nɔmu sɔndiɑ.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Mɑ u sɑrɑ kɑ be, u yɔ̃rɑ tem tɛɛrɑ ɡɑɑ sɔɔ mi win bwɑ̃ɑ dɑbiru kɑ tɔn wɔru ɡunɑ wɑ̃ɑ, be bɑ nɑ sɑɑ Yudeɑn di kpuro kɑ Yerusɑlɛmun di, kɑ Tiri kɑ Sidonin di, wuu si su wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun berɑ ɡiɑ.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Bɑ nɑ win mi bu kɑ win ɡɑri nɔ kpɑ u kɑ bu bɛkiɑ ben bɑrɑnu sɔɔn di. Be bɑ wɛrɛkunu mɔ nu bu toorimɔ, bɑ mɑɑ bɛkurɑ.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Tɔn be kpuro bɑ kĩ bu nùn bɑbɑ domi win dɑm mu sɔmburu mɔ̀, mu bu bɛkiɑmɔ kpuro.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Yerɑ Yesu u win nɔni suɑ u win bwɑ̃ɑbu mɛɛrɑ u nɛɛ,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Doo nɔɔruɡibɑ bɛɛ be ɡɔ̃ɔrɑ mɔ̀ tɛ̃, domi i ko rɑ debu.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Doo nɔɔruɡibɑ bɛɛ, tɔmbu bɑ̀ n bɛɛ tusɑ, mɑ bɑ bɛɛ ɡirɑ ben min di, mɑ bɑ bɛɛ wɔmmɔ, mɑ bɑ bɛɛn yĩsiru ɡɔsiɑ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu Tɔnun Biin sɔ̃.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Nɡe mɛyɑ ben bɑɑbɑbɑ bɑ Gusunɔn sɔmɔbu kuɑ. Adɑmɑ bɛɛ, i ɡɔ̃ru doro dɔmɑ te, i yɔ̃ɔkuo kɑ nuku dobu, domi kɑ ɡem bɑ bɛɛ ɑre yiiye yi kpɑ̃ Gusunɔ wɔllɔ.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Nɔni swɑ̃ɑruɡibɑ bɛɛ mɑɑ ɡobiɡibu, domi i bɛɛn nuku yɛmiɑbu wɑ kɔ.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Nɔni swɑ̃ɑruɡibɑ bɛɛ be i debɑ tɛ̃, domi ɡɔ̃ɔru tɑ koo bɛɛ ko.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Nɔni swɑ̃ɑruɡibɑ bɛɛ, tɔmbu kpuro bɑ̀ n bɛɛn ɡeɑ ɡerumɔ. Domi mɛyɑ ben bɑɑbɑbɑ bɑ sɔmɔ weesuɡibu kuɑ.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Adɑmɑ nɛ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ be i mɑn swɑɑ dɑki, i bɛɛn yibɛrɛbɑ kĩru sɔ̃ɔsio, i bu ɡeɑ kuo be bɑ bɛɛ tusɑ.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 I bu domɑru kuo be bɑ bɛɛ bɔ̃rusimɔ, i bu kɑnɑru kuo be bɑ bɛɛ kɔ̃sɑ kuɑmmɛ.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Goo ù n nun bɑɑ teeru so, ɑ mɑɑ nùn tensim tĩiyɔ, wi u mɑɑ wunɛn yɑbe bɑkɑru suɑ, ɑ ku nùn yinɑri u kpɑm wunɛn yɑbe piibu suɑ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Wi u nun ɡɑ̃ɑnu kɑnɑ, ɑ nùn kɛ̃ɛyɔ, ɡoo ù n mɑɑ nun wunɛn ɡɑ̃ɑnu suɑri, ɑ ku mɑɑ nu bikiɑ.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Ye i kĩ tɔmbu bu bɛɛ kuɑ, i bu ye kuo bɛɛn tii.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 Ì n bu kĩ be bɑ bɛɛ kĩ, siɑrɑ birɑ̀ i mɔ. Bɑɑ kɔ̃sɑn kowobun tii bɑ rɑ n ben kĩnɑsibu kĩ.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ì n mɑɑ bu ɡeɑ kuɑ be bɑ bɛɛ ɡeɑ kuɑ, siɑrɑ birɑ̀ i mɔ. Mɛyɑ kɔ̃sɑn kowobun tii bɑ rɑ ko.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ì n bu bɔkurɑ bèn mi i kɔsire yĩiyɔ, siɑrɑ birɑ̀ i mɔ. Kɔ̃sɑn kowobun tii bɑ rɑ bɔkurɑnɛwɑ, bu kɑ kɔsiɑnɑ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Adɑmɑ i bɛɛn yibɛrɛbɑ kĩru sɔ̃ɔsio, i bu ɡeɑ kuo, i mɑɑ bu bɔkuro i kun kɔsire yĩiyɔ, bɛɛn ɑre yi ko n kpɑ̃, i ko n mɑɑ sɑ̃ɑ Wɔrukoon bibu, domi win tii u rɑ ɡuturubɑ kɑ tɔn kɔ̃sobu durom sɔ̃ɔsi.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 I de i n wɔnwɔndu mɔ nɡe mɛ bɛɛn Bɑɑbɑ u wɔnwɔndu mɔ.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 I kun dɑ n tɔmbu sirimɔ, Gusunɔ u ǹ mɑɑ kɑ bɛɛ sirimɔ. I kun dɑ n tɔmbu tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ, Gusunɔ u ǹ mɑɑ bɛɛ tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ. I suuru koowo, Gusunɔ koo mɑɑ bɛɛ suuru kuɑ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 I kɛ̃ɛyɔ, Gusunɔ koo mɑɑ bɛɛ kɛ̃. Yĩirutii bɑkɑru sɔɔrɑ u koo bɛɛ kɛ̃ru kɛ̃, te u tɑɑsi u sire u yibiɑ kɑ nɔɔwɔ, kpɑ u bɛɛ wisiɑ bɛɛn bɔɔrɔ. Domi yĩirutii te i kɑ ɡɑbu yĩiruɑ, teyɑ Gusunɔ koo kɑ bɛɛ yĩiruɑ.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 U mɑɑ bu mɔndu ɡɑru kuɑ u nɛɛ, wɔ̃ko u koo kpĩ u wɔ̃kosi swɑɑ ɡbiiyɑ? Be yiru sɑnnu bɑ ǹ koo wɔru wɔri?
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Bɔ̃ɔ u ku rɑ win yinni kere, ɑdɑmɑ bɔ̃ɔ bɑɑwure wi u sɔ̃ɔsiru ɡiɑ u kpɑ, u koo kɑ win yinni weenɑ.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ yɑkɔ mɛɛrimɔ wunɛn kpɑɑsin nɔnu sɔɔ, mɑ ɑ ǹ dɑ̃ɑ bĩiru lɑɑkɑri mɔ̀ te tɑ wɑ̃ɑ wunɛn tiin nɔnuɔ.
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Amɔnɑ kɑɑ kɑ kpĩ ɑ wunɛn kpɑɑsi sɔ̃ u de ɑ nùn yɑkɔ wunɑ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ win nɔnu sɔɔ, mɑ ɑ ǹ dɑ̃ɑ bĩiru wɑɑmɔ te tɑ wɑ̃ɑ wunɛn tiin nɔnuɔ. Murɑfiti wunɛ, ɑ ɡinɑ dɑ̃ɑ bĩiru wunɔ te tɑ wɑ̃ɑ wunɛn nɔnuɔ yen biru kɑɑ yɑm wɑ ɑ kɑ yɑkɔ wunɑ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ wunɛn kpɑɑsin nɔnu sɔɔ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Dɑ̃ɑ ɡeeru tɑ ku rɑ bii kɔ̃sunu mɑ. Mɛyɑ mɑɑ dɑ̃ɑ kɔ̃suru tɑ ǹ bii ɡeenu mɑrumɔ.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Domi dɑ̃ru bɑɑtere, ten binun diyɑ bɑ rɑ tu ɡie. Bɑ ku rɑ ɡɑndun binu sɔri sɑ̃kɑ wɔllɔ, mɛyɑ mɑɑ bɑ ku rɑ bereru sɔri ɑwĩi wɔllɔ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Tɔn ɡeo u rɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu yɑrewɑ ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔɔn di ni nu beruɑ win ɡɔ̃ruɔ. Tɔn kɔ̃so mɑɑ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu yɑrɑmɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu sɔɔn di ni nu beruɑ win ɡɔ̃ruɔ. Domi ye yɑ yibɑ tɔnun ɡɔ̃ruɔ yɑ yɑrimɔ, yeyɑ nɔɔ ɡɑ rɑ ɡere.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Mbɑn sɔ̃nɑ i mɑn sokumɔ Yinni Yinni, mɑ i kun mɔ̀ ye nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ.
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Bɑɑwure wi u nɑ nɛn mi mɑ u nɛn ɡɑri nɔɔmɔ mɑ u yi mɛm nɔɔwɑmmɛ, kon bɛɛ sɔ̃ɔsi wi u kɑ weenɛ.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 U kɑ durɔ ɡoo weenɛ wi u diru bɑnimɔ, mɑ u ɡbɑ n duku u kperu ɡirɑri u sere kpɛɛkpɛɛku surɑ. Mɑ nim yiburɑ nɑ, mɑ nim torɑ yɑ dii te swee, ɑdɑmɑ yɑ ǹ kpĩɑ yɑ dii te wuke yèn sɔ̃ tɑ bɑnɑ wɑ̃.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Adɑmɑ wi u nuɑ, mɑ u kun kue, u sɑ̃ɑwɑ nɡe durɔ ɡoo wi u diru bɑnimɔ tem dirɑ wɔllɔ, mɑ u kun kpɛɛkpɛɛku sure. Nim torɑ yɑ dii te swee. Yɑnde tɑ wɔrɑ, mɑ ten wɔrumɑɑ kpɛ̃ɑ.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.