Lucas 22

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑru, te bɑ rɑ soku Gɔɔ sɑrɑribu tɑ turuku kuɑ.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ bwisi bɛrinɑmɔ bu kɑ Yesu ɡo domi bɑ tɔn wɔrun bɛrum mɔ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Yerɑ Setɑm yɑ duɑ Yudɑsin ɡɔ̃ruɔ wi bɑ sokumɔ Isikɑriɔtu. U sɑ̃ɑwɑ bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru yen turo.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Mɑ u dɑ u nɔɔ tiɑ kuɑ kɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobun wiruɡibu u kɑ bu Yesu nɔmu sɔndiɑ.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Ben nukurɑ dorɑ mɑ bɑ wesiɑnɑ bu kɑ nùn ɡobi kɛ̃.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 U wurɑ, mɑ u swɑɑ kɑsu u kɑ bu Yesu nɔmu sɔndiɑ sɑɑ ye n weenɛ kpɑ tɔn wɔru ɡɑ kun yɛ̃.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doken tɔ̃ru tè sɔɔ bɑ rɑ Gɔɔ sɑrɑribun yɑ̃ɑnu ɡo, tɑ tunumɑ.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Mɑ Yesu u Piɛɛ kɑ Yohɑnu ɡɔrɑ u nɛɛ, i doo i Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɔɔru ko su kɑ te di.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ u kĩ bu ten sɔɔru ko.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 U bu wisɑ u nɛɛ, n wee, ì n wuu duɑ i kpɑ i ko kɑ durɔ ɡoo yinnɑ u nim tooru sɔɔwɑ. I nùn swĩiyɔ yɛnu mi u duɑ,
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 kpɑ i yɛnu ɡen yɛ̃ro sɔ̃ i nɛɛ, yinni nɛɛ, diru mɑnɑ u koo be Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑru di kɑ win bwɑ̃ɑbu.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Yɛ̃ro u koo bɛɛ ɡidɑmbisɑ bɑkɑ sɔ̃ɔsi ye bɑ sɔnwɑ. Miyɑ i ko sɔɔru ko.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Bɑ doonɑ mɑ bɑ bɑɑyere deemɑ nɡe mɛ u rɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ, mɑ bɑ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɔɔru kuɑ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Sɑɑ yɑ turɑ, mɑ Yesu u sinɑ u kɑ di kɑ win ɡɔrobu sɑnnu.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Mɑ u nɛɛ, nɑ kĩɑ ɡem ɡem n Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑ teni di kɑ bɛɛ sɑnnu n sere nɔni sɔ̃ɔrɑ.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ mɑ nɑ ǹ mɑɑ te dimɔ sere tu kɑ koorɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi sɔɔ.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Yerɑ u nɔrɑ suɑ u Gusunɔ siɑrɑ mɑ u nɛɛ, i tɑm nɔrɑ ye mɔɔ i nɔ bɛɛ kpuro.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, sɑɑ tɛ̃n di nɑ ǹ mɑɑ tɑm mɛni nɔrumɔ sere Gusunɔ u kɑ bɑndu swĩi.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Yen biru u pɛ̃ɛ suɑ. Ye u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ, u ye mururɑ u bu wɛ̃ u nɛɛ, yeniwɑ nɛn wɑsi [yi bɑ wɛ̃ bɛɛn sɔ̃. I n dɑ yeni ko i n kɑ mɑn yɑɑye.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ye bɑ dim kpɑ, u mɑɑ nɔrɑ suɑ u bu wɛ̃ u nɛɛ, nɔrɑ yeniwɑ nɔɔ mwɛɛ kpɑɑru te bɑ sire kɑ nɛn yɛm mɛ mu yɑri bɛɛn sɔ̃.]
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Adɑmɑ n wee, wi u koo mɑn dɔmɛ, win nɔmu ɡɑ wɑ̃ɑ ɡbɛ̃ɛrɔ kɑ nɛɡuu sɑnnu.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Tɔnun Bii u doonɔ nɡe mɛ Gusunɔ u yi, ɑdɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wi u koo nùn dɔmɛ.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Mɑ bɑ bikiɑnɑɑ toruɑ, wɑrɑ u koo yen bweseru ko ben suunu sɔɔ.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Mɑ sikirinɔ ɡɑ kpɑm seewɑ Yesun bwɑ̃ɑbun suunu sɔɔ, bɑ bikiɑnɑmɔ ben wi u koo ko tɔnwero.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, hɑnduniɑ min sinɑmbɑ bɑ ben tɔmbu dɑm dɔremɔ, kɑ mɛ, bɑ bu sokumɔ ɡeɑn kowobu.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Adɑmɑ i ku de n sɑ̃ɑ mɛ bɛɛn mi. I de bɛɛ kpuron tɔnwero u n sɑ̃ɑ nɡe bɛɛ kpuron yɑ̃kɑbu, kpɑ wi u sɑ̃ɑ wiruɡii u n sɑ̃ɑ nɡe sɔmɔ.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Wɑrɑ kere, wi u dimɔ? Nɡe wi u kɑ dĩɑnu nɑɑmɔ. N ǹ wi u dimɔ? Wee, nɑ wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ nɡe sɔmɔ.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Bɛɛ i kɑ mɑn tɛmɑnɑ nɛn lɑɑkɑri mɛɛribun sɑɑ sɔɔ.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Yen sɔ̃nɑ nɡe mɛ nɛn Bɑɑbɑ u mɑn bɑndu yiiyɑ, mɛyɑ nɑ mɑɑ bɛɛ ɑyeru yiiye,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 i kɑ di i nɔ kɑ nɛ sɑnnu nɛn bɑndu sɔɔ, kpɑ i n sɔ̃ sinɑ kitɑnu wɔllɔ i kɑ Isirelibɑn bwesenu wɔkurɑ yiru siri.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Mɑ Yinni u nɛɛ, Simɔɔ Simɔɔ, Setɑm yɑ sɑɑ wɑ yu kɑ bɛɛ sɑrɑ nɡe ɑlikɑmɑ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Adɑmɑ nɑ kɑnɑru kuɑ wunɛn sɔ̃ kpɑ wunɛn nɑɑnɛ dokebu bu ku kɑ kpe. Sɑnɑm mɛ ɑ ɡɔsirɑmɑ nɛn mi, ɑ wunɛn berusebu dɑm kɛ̃ɛyɔ.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Piɛɛ nɛɛ, Yinni nɑ sɔɔru kpɑ n kɑ nun dɑ pirisɔm sɔɔ kɑ ɡɔɔ sɔɔ.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Mɑ Yesu u nɛɛ, Piɛɛ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɡisɔ ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ ɑ nɛɛ, ɑ ǹ mɑn yɛ̃.
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 U kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑnɑm mɛ nɑ bɛɛ ɡɔrɑ yɑnsurɔru kɑ bɔɔ wuu dɑɑtiru kɑ bɑrɑnu sɑri, i ɡɑ̃ɑnu biɑ? Bɑ nɛɛ, ɑɑwo, sɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu bie.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Mɑ u nɛɛ, to tɛ̃, wi u yɑnsurɔru mɔ u tu suo, mɛyɑ mɑɑ wi u bɔɔ wuu dɑɑtiru mɔ. Wi u kun mɑɑ tɑkobi mɔ, u win yɑberu dɔro u kɑ ye dwe.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɡe mɛ bɑ yoruɑ, “Bɑ nùn ɡɑrisi tɔn kɔ̃so.” Yɑ ǹ koo ko yɑ kun mɑn koore mɛ. Ye n mɑɑ sɑ̃ɑ nɛn ɡɑri yɑ wiru ɡoorɔ.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Bɑ nɛɛ, Yinni, tɑkobi yiru wee. Mɑ u nɛɛ, su yen bɑɑ deri.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Ye Yesu u yɑrɑ u dɑ Olifin ɡuurɔ nɡe mɛ win dɔɔnɛ. Mɑ win bwɑ̃ɑbɑ nùn swĩi.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ye bɑ turɑ yɑm mi, u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i kɑnɑru koowo kpɑ i ku du kɔkiribu sɔɔ.
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Yen biru u kɑ bu dɛsirɑ fiiko nɡe mɛ tɔnu u koo kpĩ u kperu kɑrɑ tu yɔ̃rɑn sɑkɑ mɑ u yiirɑ mi, u kɑnɑru kuɑ.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 U nɛɛ, Bɑɑbɑ ɑ̀ n kĩ, ɑ de wɑhɑlɑ ye, yu mɑn dɛsirɑri. Adɑmɑ ɑ de wunɛn kĩru tu koorɑ, n ǹ mɔ nɛɡiru.
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Yerɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo u nùn kuremɑ wɔllun di u kɑ nùn dɑm kɛ̃.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu sɔɔ u kɑnɑru mɔ̀ kɑ dɑm, mɑ win wɛnyɑnu kuɑ nɡe yɛm nu dɑ̃ɑkumɔ temɔ.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Ye u kɑnɑru kuɑ u kpɑ, u dɑ win bwɑ̃ɑbun mi ɡiɑ. U bu deemɑ bɑ do kɑ nuku sɑnkirɑnu.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i do. I seewo i kɑnɑru ko kpɑ i ku du kɔkiribu sɔɔ.
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Sɑnɑm mɛ Yesu u ɡɑri yi mɔ̀, yerɑ tɔn wɔru ɡɑ tunumɑ, mɑ wi bɑ sokumɔ Yudɑsi, wɔkurɑ yiru yen turo, u bu ɡbiiye. U Yesu susi u kɑ nùn nɛnɛ u bɔkɑsi.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Mɑ Yesu nɛɛ, Yudɑsi, kɑ tɔbiri tenin bweserɑ kɑɑ kɑ Tɔnun Bii yibɛrɛbɑ nɔmu sɔndiɑ?
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Be bɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu sɑnnu, ye bɑ wɑ ye n koo ko, bɑ nɛɛ, Yinni, su kɑ bu tɑkobi sɔ̃ro?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Mɑ ben turo u yɑ̃ku kowo tɔnweron sɔmɔ sɔ̃rɑ u win nɔm ɡeun soo burɑ.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Mɑ Yesu nɛɛ, i den derio mɛ.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Yen biru Yesu u yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobun wiruɡibu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ bɛɛ i mwɑɑbu nɑ kɑ tɑkobi kɑ bokunu nɡe swɑɑ dio?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Bɑɑdommɑwɑ nɑ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ sɑ̃ɑ yerɔ, mɑ i ǹ mɑn mwɛ. Tɛ̃ bɛɛyɑ i sɑɑ yeni mɔ, bɛɛ kɑ yɑm wɔ̃kurun dɑmɡii.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ye bɑ Yesu mwɑ bɑ kpɑ, bɑ kɑ nùn dɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron yɛnuɔ. Piɛɛ bu swĩi dɑndɑnkuru.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Bɑ dɔ̃ɔ sɔ̃ruɑ yɛnu yɑɑrɑɔ, mɑ ɡɑbɑ sɔ̃ mi. Piɛɛ u mɑɑ sinɑ kɑ be.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Sɔm kowo tɔn kurɔ ɡoo u nùn wɑ u sɔ̃ dɔ̃ɔn bɔkuɔ, mɑ u nùn nɔni ɡirɑri u nɛɛ, durɔ wini mɑɑ, u rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ wi.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Adɑmɑ u siki u nɛɛ, kurɔ wunɛ nɑ ǹ nùn yɛ̃.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 N tɛ fiiko, ɡoo kpɑm nùn wɑ mɑ u nɛɛ, wunɛ ɑ mɑɑ sɑ̃ɑwɑ tɔn beɡii.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Yen biru n kuɑ kɔbɑ tiɑn sɑkɑ, ɡoo u mɑɑ wure u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ durɔ wini mɑɑ, u rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, domi Gɑlileɡiiwɑ.
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Piɛɛ u nɛɛ, wunɛ, nɑ ǹ yɛ̃ ye ɑ kĩ ɑ ɡere.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Mɑ Yinni u sĩirɑ u Piɛɛ mɛɛrɑ. Yerɑ Piɛɛ u ɡɑri yi yɑɑyɑ yi Yinni u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ ɡoo dɔɔ ɡu sere swĩ, kɑɑ mɑn siki nɔn itɑ.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 U yɑrɑ tɔɔwɔ u swĩ kɑ nuku sɑnkirɑnu.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Tɔn be bɑ Yesu nɛni bɑ nùn ɡɑri bɔkɔ mɔ̀ bɑ nùn soomɔ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Bɑ nùn wuswɑɑ wɔ̃kuɑ mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔmɔ u tubuo wi u nùn so.
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Mɑ bɑ nùn wɔm dɑbinu ɡɑnu wɔmmɔ.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Ye yɑm sɑ̃rɑ, Yuubɑn ɡuro ɡurobu kɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ mɛnnɑ mɑ bɑ derɑ bɑ kɑ Yesu dɑ ben siri yerɔ.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ ɑ̀ n sɑ̃ɑn nɑ Kirisi wi.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Mɛyɑ nɑ̀ n mɑɑ bɛɛ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ, i ǹ mɑn wisimɔ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Sɑɑ tɛ̃n di, Tɔnun Bii u koo sinɑ Gusunɔ dɑmɡiin nɔm ɡeuɔ.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Be kpuro bɑ nɛɛ, ǹ n mɑn nɑ wunɛ Gusunɔn Biiwɑ?
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Yerɑ bɑ nɛɛ, mbɑn seedɑwɑ sɑ mɑɑ kɑsu. Bɛsɛn tii sɑ ye nuɑ sɑɑ win nɔɔn di.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.