Lucas 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yesu u bu mɔn teni kuɑ u kɑ bu sɔ̃ɔsi mɑ n weenɛ bɑ n dɑ n kɑnɑru mɔ̀ wɛ̃rɑbu sɑri.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 U nɛɛ, siri kowo ɡoo wɑ̃ɑ wuu mɑro ɡɑɡu sɔɔ, wi u ǹ Gusunɔ nɑsie, u ǹ mɑɑ ɡoon bɛɛrɛ yɛ̃.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Wuu teu ɡe sɔɔ, ɡɔmini ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ mi. U rɑ nɛ win mi, u nɛɛ, u bu sirio wi kɑ win yibɛrɛ.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 U yinɑ n tɛ. Adɑmɑ yen biru u bwisikɑ u nɛɛ, bɑɑ mɛ nɑ ǹ Gusunɔ nɑsie, mɑ nɑ ǹ ɡoon bɛɛrɛ yɛ̃,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 kɑ mɛ, yèn sɔ̃ ɡɔmini wini u mɑn bɑnde, kon bu siriɑ kɑ win yibɛrɛ, kpɑ u ku mɑɑ mɑn bɑɑsi.
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Yinni u nɛɛ, i nɔɔwɔ ye siri kowo kɔ̃so wi, u ɡeruɑ.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Kɑɑ sere ɡere Gusunɔ? U ǹ koo win tiin tɔmbu siriɑ be bɑ nùn wuri koosimɔ bururu kɑ yokɑ? U koo tɛ u sere bu nɔɔri?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ u koo bu siriɑ kɑ sɛndɑru. Kɑ mɛ, sɑnɑm mɛ Tɔnun Bii u koo nɑ u koo nɑɑnɛ dokebu deemɑ tem mɛ sɔɔ?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 U kpɑm mɔn teni kuɑ tɔmbu ɡɑbun sɔ̃ be bɑ tii mɛɛrɑ ɡeeɡibu, mɑ bɑ ɡɑbu ɡɛmɑ.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 U nɛɛ, tɔmbu yiru bɑ duɑ sɑ̃ɑ yerɔ bu kɑ kɑnɑru ko. Turo sɑ̃ɑwɑ Fɑlisi, turo mɑɑ ɡbere mwɑɔ.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Fɑlisi wi, u yɔ̃ u kɑnɑru mɔ̀ u win tiin ɡɑri mɔ̀ u nɛɛ, Gusunɔ nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ nɑ ǹ sɑ̃ɑ nɡe be bɑ tie, be bɑ sɑ̃ɑ tɑki diobu kɑ kɔ̃sɑn kowobu kɑ sɑkɑrɑ kowobu kɑ mɑm ɡbere mwɑɔ nɡe durɔ wini.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Nɑ rɑ nɔɔ bɔke nɔn yiru ɑlusumɑ tiɑ sɔɔ. Nɑ rɑ mɑɑ nɛn mɔru kpuron wɔkuru bɑɑteren wɔllɔ tiɑ wɛ̃.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Gbere mwɑɔ wi, u yɔ̃rɑ n dɛsire, u ǹ kɑ̃kɑ u win nɔni sue wɔllɔ, mɑ u tii bɔkuɑ u nɛɛ, Gusunɔ, nɑ sɑ̃ɑwɑ toro, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡbere mwɑɔ wiyɑ u ɡem wɑ Gusunɔn wuswɑɑɔ u kɑ wɑ yɛnuɔ n kere win beruse. Domi bɑɑwure wi u tii suɑ wɔllɔ bɑ koo nùn kɑwɑ. Wi u mɑɑ tii kɑwɑ bɑ koo nùn suɑ wɔllɔ.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Bɑ kɑ bibu nɑɑmɔ Yesun mi bɑɑ kɑ bii wɛ̃ɛnɔ u kɑ nu nɔmu sɔndi. Adɑmɑ ye win bwɑ̃ɑbu bɑ ye wɑ bɑ bu ɡerusi.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Mɑ Yesu u bibu sokɑ win mi u nɛɛ, i de bibu bu nɑ nɛn mi, i ku bu yinɑri, domi Gusunɔ u bɑndu swĩi tɔmbun sɔ̃ be bɑ kɑ bu weenɛ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u kun bɑn te Gusunɔ u swĩi wure nɡe mɛ bii u rɑ win mɔwɔbu wure, u ǹ kpɛ̃ u n sɑ̃ɑ bɑn teɡii.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Wiruɡii ɡoo u Yesu bikiɑ u nɛɛ, yinni, ɑ sɑ̃ɑwɑ tɔn ɡeo. Mbɑ nɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ.
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yesu nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn sokumɔ ɡeo. Goo sɑri wi u sɑ̃ɑ ɡeo mɑ n kun mɔ Gusunɔ turo.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 A woodɑ yɛ̃ ye yɑ ɡerumɔ yɑ nɛɛ, “i ku sɑkɑrɑru ko, i ku tɔnu ɡo, i ku ɡbɛni, i ku seedɑ weesuɡiɑ di, i bɛɛn tundo kɑ mɛro bɛɛrɛ wɛ̃.”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Mɑ durɔ wi, u nɛɛ, yeni kpurowɑ nɑ wiru kpĩiyɛ sɑɑ nɛn ɑluwɑɑsirun di.
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Ye Yesu u yeni nuɑ u kpɑ, u kpɑm nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ nu nun tie. A dɔro kpuro ye ɑ mɔ, kpɑ ɑ sɑ̃ɑrobu yen ɡobi bɔnu kuɑ, kɑɑ n dukiɑ mɔ wɔllɔ. Yen biru ɑ nɑ ɑ mɑn swĩi.
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Ye durɔ wi, u yeni nuɑ win nukurɑ sɑnkirɑ, domi dukiɑ bɑkɑɡiiwɑ.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ye Yesu u nùn mɛɛrɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ n kɑ dukiɑɡibu sɛ̃wɑ bu kɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi wurɑ.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Domi dukiɑɡii u kɑ bɑn te wurɑ, yen sɛ̃sɔ ɡɑ kpɑ̃ ɡɑ kere yooyoo ɡu du yɑburɑn wɛ̃rɔ ɡu yɑri.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Be bɑ nùn swɑɑ dɑki bɑ nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, wɑrɑ koo kpĩ u fɑɑbɑ wɑ.
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye tɔnu kpɑnɛ, Gusunɔ kun ye kpɑnɛ.
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Piɛɛ u nɛɛ, n wee sɑ deri kpuro ye sɑ mɔ, sɑ nun swĩi.
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Mɑ Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡoo sɑri wi u win yɛnu deri bɑn te Gusunɔ u swĩin sɔ̃ ǹ kun mɛ win kurɔ ǹ kun mɛ win mɑɑbu kɑ win wɔnɔbu ǹ kun mɛ win mɛro kɑ win tundo ǹ kun mɛ win bibu,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 kpɑ u kun wɑ u mwɛ sɑɑ yeni sɔɔ n kere ye u deri, kɑ kpɑm wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe siɑ.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesu u wɔkurɑ yiru ye sokɑ win mi mɑ u nɛɛ, n wee sɑ Yerusɑlɛmu dɔɔ. Ye Gusunɔn sɔmɔbɑ yoruɑ Tɔnun Biin sɔ̃ kpuro, yɑ koo koorɑ.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Domi bɑ koo nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ bu nùn yɑɑkoru ko, bu nùn nɔni sɔ̃, kpɑ bu nùn yɑ̃ɑtɑm sie.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Bɑ̀ n mɑɑ nùn so bɑ kpɑ bɑ koo nùn ɡo, kpɑ u se ɡɔrin di sɔ̃ɔ itɑse.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Adɑmɑ bwɑ̃ɑ be, bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu tubɑ ɡɑri yi sɔɔ. N bu wini ye u kɑ yɑ̃. Gɑri yi kun bu yeeri.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Nɡe mɛ Yesu u Yeriko duɔ, wɔ̃ko ɡoo u sɔ̃ swɑɑ nɔɔwɔ u bɑrɑ mɔ̀.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ye u tɔn wɔrun dɑmu nuɑ ɡɑ sɑrɔ, yerɑ u bikiɑ mbɑ n kuɑ.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yesu Nɑsɑrɛtiɡiiwɑ u sɑrɔ.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, Yesu Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Be bɑ sĩimɔ wuswɑɑɔ bɑ nùn ɡerusi bu kɑ nùn mɑrisiɑ. Adɑmɑ u wure u ɡbɑ̃rɑ n kere yellu u nɛɛ, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Yesu u yɔ̃rɑ mɑ u nɛɛ, bu kɑ nùn nɑ. Ye wɔ̃ko wi, u tunumɑ Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 mbɑ ɑ kĩ n nun kuɑ.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑm wɑɑwo, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ.
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Yɑnde u yɑm wɑ, mɑ u Yesu swĩi u Gusunɔ siɑrɑmɔ. Sɑnɑm mɛ tɔn wɔru ɡe kpuro, bɑ ye wɑ mɑ bɑ Gusunɔ sɑɑbu kuɑ.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.