Lucas 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yesu u bu mɔn teni kuɑ u kɑ bu sɔ̃ɔsi mɑ n weenɛ bɑ n dɑ n kɑnɑru mɔ̀ wɛ̃rɑbu sɑri.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 U nɛɛ, siri kowo ɡoo wɑ̃ɑ wuu mɑro ɡɑɡu sɔɔ, wi u ǹ Gusunɔ nɑsie, u ǹ mɑɑ ɡoon bɛɛrɛ yɛ̃.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Wuu teu ɡe sɔɔ, ɡɔmini ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ mi. U rɑ nɛ win mi, u nɛɛ, u bu sirio wi kɑ win yibɛrɛ.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 U yinɑ n tɛ. Adɑmɑ yen biru u bwisikɑ u nɛɛ, bɑɑ mɛ nɑ ǹ Gusunɔ nɑsie, mɑ nɑ ǹ ɡoon bɛɛrɛ yɛ̃,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 kɑ mɛ, yèn sɔ̃ ɡɔmini wini u mɑn bɑnde, kon bu siriɑ kɑ win yibɛrɛ, kpɑ u ku mɑɑ mɑn bɑɑsi.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Yinni u nɛɛ, i nɔɔwɔ ye siri kowo kɔ̃so wi, u ɡeruɑ.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Kɑɑ sere ɡere Gusunɔ? U ǹ koo win tiin tɔmbu siriɑ be bɑ nùn wuri koosimɔ bururu kɑ yokɑ? U koo tɛ u sere bu nɔɔri?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ u koo bu siriɑ kɑ sɛndɑru. Kɑ mɛ, sɑnɑm mɛ Tɔnun Bii u koo nɑ u koo nɑɑnɛ dokebu deemɑ tem mɛ sɔɔ?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 U kpɑm mɔn teni kuɑ tɔmbu ɡɑbun sɔ̃ be bɑ tii mɛɛrɑ ɡeeɡibu, mɑ bɑ ɡɑbu ɡɛmɑ.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 U nɛɛ, tɔmbu yiru bɑ duɑ sɑ̃ɑ yerɔ bu kɑ kɑnɑru ko. Turo sɑ̃ɑwɑ Fɑlisi, turo mɑɑ ɡbere mwɑɔ.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Fɑlisi wi, u yɔ̃ u kɑnɑru mɔ̀ u win tiin ɡɑri mɔ̀ u nɛɛ, Gusunɔ nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ nɑ ǹ sɑ̃ɑ nɡe be bɑ tie, be bɑ sɑ̃ɑ tɑki diobu kɑ kɔ̃sɑn kowobu kɑ sɑkɑrɑ kowobu kɑ mɑm ɡbere mwɑɔ nɡe durɔ wini.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Nɑ rɑ nɔɔ bɔke nɔn yiru ɑlusumɑ tiɑ sɔɔ. Nɑ rɑ mɑɑ nɛn mɔru kpuron wɔkuru bɑɑteren wɔllɔ tiɑ wɛ̃.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Gbere mwɑɔ wi, u yɔ̃rɑ n dɛsire, u ǹ kɑ̃kɑ u win nɔni sue wɔllɔ, mɑ u tii bɔkuɑ u nɛɛ, Gusunɔ, nɑ sɑ̃ɑwɑ toro, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ɡbere mwɑɔ wiyɑ u ɡem wɑ Gusunɔn wuswɑɑɔ u kɑ wɑ yɛnuɔ n kere win beruse. Domi bɑɑwure wi u tii suɑ wɔllɔ bɑ koo nùn kɑwɑ. Wi u mɑɑ tii kɑwɑ bɑ koo nùn suɑ wɔllɔ.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Bɑ kɑ bibu nɑɑmɔ Yesun mi bɑɑ kɑ bii wɛ̃ɛnɔ u kɑ nu nɔmu sɔndi. Adɑmɑ ye win bwɑ̃ɑbu bɑ ye wɑ bɑ bu ɡerusi.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Mɑ Yesu u bibu sokɑ win mi u nɛɛ, i de bibu bu nɑ nɛn mi, i ku bu yinɑri, domi Gusunɔ u bɑndu swĩi tɔmbun sɔ̃ be bɑ kɑ bu weenɛ.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u kun bɑn te Gusunɔ u swĩi wure nɡe mɛ bii u rɑ win mɔwɔbu wure, u ǹ kpɛ̃ u n sɑ̃ɑ bɑn teɡii.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Wiruɡii ɡoo u Yesu bikiɑ u nɛɛ, yinni, ɑ sɑ̃ɑwɑ tɔn ɡeo. Mbɑ nɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ.
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yesu nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn sokumɔ ɡeo. Goo sɑri wi u sɑ̃ɑ ɡeo mɑ n kun mɔ Gusunɔ turo.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A woodɑ yɛ̃ ye yɑ ɡerumɔ yɑ nɛɛ, “i ku sɑkɑrɑru ko, i ku tɔnu ɡo, i ku ɡbɛni, i ku seedɑ weesuɡiɑ di, i bɛɛn tundo kɑ mɛro bɛɛrɛ wɛ̃.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mɑ durɔ wi, u nɛɛ, yeni kpurowɑ nɑ wiru kpĩiyɛ sɑɑ nɛn ɑluwɑɑsirun di.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ye Yesu u yeni nuɑ u kpɑ, u kpɑm nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ nu nun tie. A dɔro kpuro ye ɑ mɔ, kpɑ ɑ sɑ̃ɑrobu yen ɡobi bɔnu kuɑ, kɑɑ n dukiɑ mɔ wɔllɔ. Yen biru ɑ nɑ ɑ mɑn swĩi.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ye durɔ wi, u yeni nuɑ win nukurɑ sɑnkirɑ, domi dukiɑ bɑkɑɡiiwɑ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Ye Yesu u nùn mɛɛrɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ n kɑ dukiɑɡibu sɛ̃wɑ bu kɑ bɑn te Gusunɔ u swĩi wurɑ.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Domi dukiɑɡii u kɑ bɑn te wurɑ, yen sɛ̃sɔ ɡɑ kpɑ̃ ɡɑ kere yooyoo ɡu du yɑburɑn wɛ̃rɔ ɡu yɑri.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Be bɑ nùn swɑɑ dɑki bɑ nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, wɑrɑ koo kpĩ u fɑɑbɑ wɑ.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye tɔnu kpɑnɛ, Gusunɔ kun ye kpɑnɛ.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Piɛɛ u nɛɛ, n wee sɑ deri kpuro ye sɑ mɔ, sɑ nun swĩi.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Mɑ Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, ɡoo sɑri wi u win yɛnu deri bɑn te Gusunɔ u swĩin sɔ̃ ǹ kun mɛ win kurɔ ǹ kun mɛ win mɑɑbu kɑ win wɔnɔbu ǹ kun mɛ win mɛro kɑ win tundo ǹ kun mɛ win bibu,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 kpɑ u kun wɑ u mwɛ sɑɑ yeni sɔɔ n kere ye u deri, kɑ kpɑm wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe siɑ.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesu u wɔkurɑ yiru ye sokɑ win mi mɑ u nɛɛ, n wee sɑ Yerusɑlɛmu dɔɔ. Ye Gusunɔn sɔmɔbɑ yoruɑ Tɔnun Biin sɔ̃ kpuro, yɑ koo koorɑ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Domi bɑ koo nùn tɔn tukobu nɔmu sɔndiɑ bu nùn yɑɑkoru ko, bu nùn nɔni sɔ̃, kpɑ bu nùn yɑ̃ɑtɑm sie.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Bɑ̀ n mɑɑ nùn so bɑ kpɑ bɑ koo nùn ɡo, kpɑ u se ɡɔrin di sɔ̃ɔ itɑse.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Adɑmɑ bwɑ̃ɑ be, bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu tubɑ ɡɑri yi sɔɔ. N bu wini ye u kɑ yɑ̃. Gɑri yi kun bu yeeri.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Nɡe mɛ Yesu u Yeriko duɔ, wɔ̃ko ɡoo u sɔ̃ swɑɑ nɔɔwɔ u bɑrɑ mɔ̀.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ye u tɔn wɔrun dɑmu nuɑ ɡɑ sɑrɔ, yerɑ u bikiɑ mbɑ n kuɑ.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yesu Nɑsɑrɛtiɡiiwɑ u sɑrɔ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Mɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, Yesu Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Be bɑ sĩimɔ wuswɑɑɔ bɑ nùn ɡerusi bu kɑ nùn mɑrisiɑ. Adɑmɑ u wure u ɡbɑ̃rɑ n kere yellu u nɛɛ, Dɑfidin sikɑdobu, ɑ nɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesu u yɔ̃rɑ mɑ u nɛɛ, bu kɑ nùn nɑ. Ye wɔ̃ko wi, u tunumɑ Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 mbɑ ɑ kĩ n nun kuɑ.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ yɑm wɑɑwo, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Yɑnde u yɑm wɑ, mɑ u Yesu swĩi u Gusunɔ siɑrɑmɔ. Sɑnɑm mɛ tɔn wɔru ɡe kpuro, bɑ ye wɑ mɑ bɑ Gusunɔ sɑɑbu kuɑ.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.