Jeremias 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Gɑri yiniwɑ Yinni Gusunɔ u Yeremi sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ,
1 Eis a palavra que foi dirigida a Jeremias da parte do Senhor:
2 ɑ nɛn ɑrukɑwɑnin ɡɑri nɔɔwɔ, kpɑ ɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu sɔ̃ ɑ nɛɛ,
2 Ouvi o texto desta aliança e o transmiti ao povo de Judá e aos habitantes de Jerusalém.
3 nɛ, Yinni Gusunɔ, nɑ ɡeruɑ nɑ nɛɛ, bɔ̃rurowɑ wi u yinɑ u nɛn ɑrukɑwɑni yenin ɡɑri nɔ,
3 Dize-lhes: Eis o que proclama o Senhor Deus de Israel: maldito seja aquele que não obedecer às prescrições desta lei
4 ye nɑ rɑɑ kɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɔkuɑ sɑnɑm mɛ nɑ bu yɑrɑ Eɡibitin di mi bɑ rɑɑ nɔni sɔ̃ɔre too. Miyɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bu nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio, kpɑ bu ko ye nɑ bu sɔ̃ɔwɑ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ ko n sɑ̃ɑ nɛn tɔmbu, kpɑ nɑ n mɑɑ sɑ̃ɑ ben Yinni.
4 que, no dia em que os tirei do Egito, daquela fornalha de ferro, eu impus a vossos pais, nestes termos: ouvi minha voz e executai minhas ordens, mediante o que sereis meu povo e eu o vosso Deus.
5 Nɡe mɛyɑ kon kɑ nɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te nɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ kuɑ nɑ nɛɛ, kon bu tem wɛ̃ mɛ̀ sɔɔ tim kɑ bom mu kokumɔ. Tem mɛyɑ i wɑɑmɔ ɡisɔ.
5 Então ratificarei o juramento que fiz a vossos pais de lhes dar uma terra onde mana leite e mel, qual hoje é a vossa. Assim seja, Senhor, respondi-lhe:
6 Yinni Gusunɔ u mɑɑ Yeremi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɑri yini ɡeruo Yudɑbɑn wusu kpuro sɔɔ kɑ Yerusɑlɛmun nukurun swɛɛ kpuro sɔɔ, ɑ nɛɛ, bu nɛn ɑrukɑwɑnin ɡɑri swɑɑ dɑkio kpɑ bu yi mɛm nɔɔwɑ.
6 Em seguida, disse-me o Senhor: difunde este texto por todas as cidades de Judá e pelas ruas de Jerusalém, dizendo-lhes: ouvi as palavras desta lei e executai-a.
7 Sɑɑ dɔmɑ tèn di nɑ ben bɑɑbɑbɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di sere kɑ ɡisɔ, nɑ rɑ n bu sɔ̃ɔmɔwɑ bu de bu mɑn mɛm nɔɔwɑ.
7 Desde o dia em que os fiz sair do Egito até hoje, adverti com instância vossos pais, falando-lhes assim: ouvi minha voz!
8 Adɑmɑ bɑ ǹ nɛn ɡɑri yi swɑɑ dɑki, bu sere yi mɛm nɔɔwɑ. Ben bɑɑwure u win tiin ɡɔ̃ru kĩru swĩiwɑ. Mɑ nɑ derɑ bɔ̃ri yìn ɡɑri yi wɑ̃ɑ ɑrukɑwɑni ye sɔɔ, yi bu di.
8 Não ouviram, porém, e nenhuma atenção prestaram, seguindo, obstinadamente, os pendores maus de seus corações. Assim, contra eles executei todas as ameaças contidas no pacto que lhes havia ordenado, mas que não observavam.
9 Yinni Gusunɔ u mɑɑ Yeremi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ.
9 Disse-me em seguida o Senhor: há uma conspiração entre os habitantes de Judá e de Jerusalém;
10 Bɑ wurɑ ben bɑɑbɑbɑn yirɑ sɔɔ, be, be bɑ yinɑ bu nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki. Mɑ bɑ kɑ bũnu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ nu sɑ̃ɑmɔ. Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ bɑ nɛn ɑrukɑwɑni ye kusiɑ ye nɑ kɑ ben bɑɑbɑbɑ bɔkuɑ.
10 volveram às iniqüidades dos antepassados que se haviam recusado a ouvir minhas palavras, indo, eles também, atrás de outros deuses a fim de cultuá-los. A casa de Israel e a casa de Judá violaram a aliança que haviam firmado com seus pais.
11 Yen sɔ̃nɑ nɛ, Yinni Gusunɔ, kon de kɔ̃sɑ yu bu wɔri. Bɑ ǹ yɑriɔ kɔ̃sɑ yen min di. Bɑ koo mɑn nɔɔɡiru sue ɑdɑmɑ nɑ ǹ bu swɑɑ dɑkimɔ.
11 Por tal culpa, assim declara o Senhor: vou descarregar sobre eles uma calamidade, da qual não poderão escapar. E, quando gritarem por mim, eu não os escutarei.
12 Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ koo dɑ bu bũnu soku ni bɑ yɑ̃kunu koosimɔ. Adɑmɑ bũu ni, nu ǹ bu fɑɑbɑ mɔ̀ wɑhɑlɑn sɑɑ sɔɔ.
12 Então, as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém irão apelar para os deuses ante os quais queimaram incenso. Esses deuses, porém, não os salvarão no momento da catástrofe,
13 Bɛɛ Yudɑbɑ, nɡe mɛ bɛɛn wusu su ɡeeru nɛ, nɡe mɛyɑ bɛɛn bũnu nu ɡeeru nɛ. Nɡe mɛ Yerusɑlɛmun swɛɛ yi ɡeeru nɛ, nɡe mɛyɑ yen sɑ̃ɑ yenu nu ɡeeru nɛ, mi i rɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑli sɑ̃.
13 porque, ó Judá, possuis tantos deuses quantas são tuas cidades; e quantas ruas tens em Jerusalém, tantos altares de infâmia ergueste para neles queimar oferendas em honra de Baal.
14 Adɑmɑ wunɛ Yeremi, ɑ ku kɑnɑru ko tɔn ben sɔ̃. Domi bɑɑ bɑ̀ n mɑn sokɑ ben wɑhɑlɑn sɑɑ sɔɔ, nɑ ǹ bu wurɑrimɔ.
14 Quanto a ti, não intercedas por esse povo, nem ores por ele, nem supliques, porque ao tempo de sua desgraça, quando clamarem por mim, não os escutarei.
15 Yinni Gusunɔ u mɑɑ nɛɛ,
15 Por que cometeu minha bem-amada tanta maldade em minha casa? Porventura teus votos e as carnes imoladas apartarão de ti teus males, para que possas exultar?
16 Yellu i sɑ̃ɑ nɡe nɛn dɑ̃ɑ ɡeeru,
16 Verdejante oliveira de belos frutos - tal o nome que te dera o Senhor. Ao estrépito, porém de imenso ruído ateou-lhe fogo, e se queimaram seus galhos.
17 Nɛ, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ rɑɑ bɛɛ ɡirɑ nɡe dɑ̃ɑ. Nɛnɑ kon de kɔ̃sɑ yu bɛɛ deemɑ bɛɛ Isirelibɑ kɑ bɛɛ Yudɑbɑ, kɔ̃sɑ ye i kuɑ i kɑ nɛn mɔru seeyɑn sɔ̃. Domi i bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑli yɑ̃kunu koosimɔ.
17 O Senhor dos exércitos, que te plantara, decretou a calamidade contra ti por causa dos crimes cometidos pela casa de Israel e pela casa de Judá, causando-me revolta os sacrifícios que fizeram em honra de Baal.
18 Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔsi ye nɛn tɔmbu bɑ mɑn bɔkuɑmmɛ. U mɑn ben sɑnu sɑnusu sɔ̃ɔsi.
18 Instruído pelo Senhor, eu o desvendei. Vós me fizestes conhecer seus intentos.
19 Nɑ rɑɑ bu nɑɑnɛ sɑ̃ɑwɑ nɡe yɑ̃ɑ te bɑ kɑ dɔɔ bu ɡo. Nɑ ǹ yɛ̃ kɔ̃sɑ bɑ mɑn bwisikusimɔ, bɑ mɔ̀, bu de bu dɑ̃ɑ te surɑ kɑ ten mɑrum. Bu tu wunɑ wɑsobun suunu sɔɔn di kpɑ bu ku mɑɑ ten yĩsiru nɔ.
19 E eu, qual manso cordeiro conduzido à matança, ignorava as maquinações tramadas contra mim: destruamos a árvore em seu vigor. Arranquemo-la da terra dos vivos, e que seu nome caia no esquecimento.
20 Adɑmɑ wunɛ Gusunɔ, wɔllu kɑ tem Yinni,
20 Vós sois, porém, Senhor dos exércitos, justo juiz que sondais os rins e os corações. Serei testemunha da vingança que tomarei deles e a vós confio minha causa.
21 Mɑ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, wee ye u koo Anɑtɔtuɡibu kuɑ, be, be bɑ kɑsu bu nɛn wɑ̃ɑru wunɑ bɑ mɔ̀, n ku Gusunɔn ɡɑri ɡere kɑ win yĩsiru. Nɑ̀ n mɑɑ yinɑ, bɑ koo mɑn ɡo.
21 Eis por que assim se pronunciou o Senhor contra os habitantes de Anatot que conspiram contra a minha vida, dizendo: Cessa de proclamar oráculos em nome do Senhor, se não queres perecer em nossas mãos.
22 Yen sɔ̃nɑ wi, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinni u koo bu mɔru kɔsiɑ. Ben ɑluwɑɑsibɑ bɑ koo ɡbi tɑbu sɔɔ, kpɑ ben bii tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu bu ɡbi ɡɔ̃ɔrun sɔ̃.
22 Por isso, assim falou o Senhor dos exércitos: Vou castigá-los. Vão tombar os jovens sob a espada, e seus filhos e filhas perecerão de fome.
23 Domi u koo Anɑtɔtuɡibu nɔni swɑ̃ɑru kpɛ̃ɛwɑ wɔ̃ɔ ɡè sɔɔ u koo bu mɔru kɔsiɑ kpɑ ɡoo kun tiɑre be sɔɔ.
23 Ninguém escapará, porquanto, assim que chegar o ano do castigo, mandarei desabar a tormenta sobre os habitantes de Anatot.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.