Jeremias 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɑri yiniwɑ Yinni Gusunɔ u Yeremi sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ,
1 A palavra que veio a Jeremias, da parte do Senhor, dizendo:
2 ɑ nɛn ɑrukɑwɑnin ɡɑri nɔɔwɔ, kpɑ ɑ Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu sɔ̃ ɑ nɛɛ,
2 Ouvi as palavras deste pacto, e falai aos homens de Judá, e aos habitantes de Jerusalém.
3 nɛ, Yinni Gusunɔ, nɑ ɡeruɑ nɑ nɛɛ, bɔ̃rurowɑ wi u yinɑ u nɛn ɑrukɑwɑni yenin ɡɑri nɔ,
3 Dize-lhes pois: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Maldito o homem que não ouvir as palavras deste pacto,
4 ye nɑ rɑɑ kɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɔkuɑ sɑnɑm mɛ nɑ bu yɑrɑ Eɡibitin di mi bɑ rɑɑ nɔni sɔ̃ɔre too. Miyɑ nɑ bu sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, bu nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio, kpɑ bu ko ye nɑ bu sɔ̃ɔwɑ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ ko n sɑ̃ɑ nɛn tɔmbu, kpɑ nɑ n mɑɑ sɑ̃ɑ ben Yinni.
4 que ordenei a vossos pais no dia em que os tirei da terra do Egito, da fornalha de ferro, dizendo: Ouvi a minha voz, e fazei conforme a tudo que vos mando; assim vós sereis o meu povo, e eu serei o vosso Deus;
5 Nɡe mɛyɑ kon kɑ nɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te nɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ kuɑ nɑ nɛɛ, kon bu tem wɛ̃ mɛ̀ sɔɔ tim kɑ bom mu kokumɔ. Tem mɛyɑ i wɑɑmɔ ɡisɔ.
5 para que eu confirme o juramento que fiz a vossos pais de dar-lhes uma terra que manasse leite e mel, como se vê neste dia. Então eu respondi, e disse: Amém, ó Senhor.
6 Yinni Gusunɔ u mɑɑ Yeremi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ɡɑri yini ɡeruo Yudɑbɑn wusu kpuro sɔɔ kɑ Yerusɑlɛmun nukurun swɛɛ kpuro sɔɔ, ɑ nɛɛ, bu nɛn ɑrukɑwɑnin ɡɑri swɑɑ dɑkio kpɑ bu yi mɛm nɔɔwɑ.
6 Disse-me, pois, o Senhor: Proclama todas estas palavras nas cidades de Judá, e nas ruas de Jerusalém, dizendo: Ouvi as palavras deste pacto, e cumpri-as.
7 Sɑɑ dɔmɑ tèn di nɑ ben bɑɑbɑbɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di sere kɑ ɡisɔ, nɑ rɑ n bu sɔ̃ɔmɔwɑ bu de bu mɑn mɛm nɔɔwɑ.
7 Porque com instância admoestei a vossos pais, no dia em que os tirei da terra do Egito, até o dia de hoje, protestando persistentemente e dizendo: Ouvi a minha voz.
8 Adɑmɑ bɑ ǹ nɛn ɡɑri yi swɑɑ dɑki, bu sere yi mɛm nɔɔwɑ. Ben bɑɑwure u win tiin ɡɔ̃ru kĩru swĩiwɑ. Mɑ nɑ derɑ bɔ̃ri yìn ɡɑri yi wɑ̃ɑ ɑrukɑwɑni ye sɔɔ, yi bu di.
8 Mas não ouviram, nem inclinaram os seus ouvidos; antes andaram cada um na obstinação do seu coração malvado; pelo que eu trouxe sobre eles todas as palavras deste pacto, as quais lhes ordenei que cumprissem, mas não o fizeram.
9 Yinni Gusunɔ u mɑɑ Yeremi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ.
9 Disse-me mais o Senhor: Uma conspiração se achou entre os homens de Judá, e entre os habitantes de Jerusalém.
10 Bɑ wurɑ ben bɑɑbɑbɑn yirɑ sɔɔ, be, be bɑ yinɑ bu nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki. Mɑ bɑ kɑ bũnu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ bɑ nu sɑ̃ɑmɔ. Isirelibɑ kɑ Yudɑbɑ bɑ nɛn ɑrukɑwɑni ye kusiɑ ye nɑ kɑ ben bɑɑbɑbɑ bɔkuɑ.
10 Tornaram às iniqüidades de seus primeiros pais, que recusaram ouvir as minhas palavras; até se foram após outros deuses para os servir; a casa de Israel e a casa de Judá quebrantaram o meu pacto, que fiz com seus pais.
11 Yen sɔ̃nɑ nɛ, Yinni Gusunɔ, kon de kɔ̃sɑ yu bu wɔri. Bɑ ǹ yɑriɔ kɔ̃sɑ yen min di. Bɑ koo mɑn nɔɔɡiru sue ɑdɑmɑ nɑ ǹ bu swɑɑ dɑkimɔ.
11 Portanto assim diz o Senhor: Eis que estou trazendo sobre eles uma calamidade de que não poderão escapar; clamarão a mim, mas eu não os ouvirei.
12 Yudɑbɑ kɑ Yerusɑlɛmuɡibu bɑ koo dɑ bu bũnu soku ni bɑ yɑ̃kunu koosimɔ. Adɑmɑ bũu ni, nu ǹ bu fɑɑbɑ mɔ̀ wɑhɑlɑn sɑɑ sɔɔ.
12 Então irão as cidades de Judá e os habitantes de Jerusalém e clamarão aos deuses a que eles queimam incenso; estes, porém, de maneira alguma os livrarão no tempo da sua calamidade.
13 Bɛɛ Yudɑbɑ, nɡe mɛ bɛɛn wusu su ɡeeru nɛ, nɡe mɛyɑ bɛɛn bũnu nu ɡeeru nɛ. Nɡe mɛ Yerusɑlɛmun swɛɛ yi ɡeeru nɛ, nɡe mɛyɑ yen sɑ̃ɑ yenu nu ɡeeru nɛ, mi i rɑ bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑli sɑ̃.
13 Pois, segundo o número das tuas cidades, são os teus deuses, ó Judá; e, segundo o número das ruas de Jerusalém, tendes levantado altares à impudência, altares para queimardes incenso a Baal.
14 Adɑmɑ wunɛ Yeremi, ɑ ku kɑnɑru ko tɔn ben sɔ̃. Domi bɑɑ bɑ̀ n mɑn sokɑ ben wɑhɑlɑn sɑɑ sɔɔ, nɑ ǹ bu wurɑrimɔ.
14 Tu, pois, não ores por este povo, nem levantes por eles clamor nem oração; porque não os ouvirei no tempo em que eles clamarem a mim por causa da sua calamidade.
15 Yinni Gusunɔ u mɑɑ nɛɛ,
15 Que direito tem a minha amada na minha casa, visto que com muitos tem cometido grande abominação, e as carnes santas se desviaram de ti? Quando tu fazes mal, então andas saltando de prazer.
16 Yellu i sɑ̃ɑ nɡe nɛn dɑ̃ɑ ɡeeru,
16 Denominou-te o Senhor oliveira verde, formosa por seus deliciosos frutos; mas agora, à voz dum grande tumulto, acendeu fogo nela, e se quebraram os seus ramos.
17 Nɛ, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinniwɑ nɑ rɑɑ bɛɛ ɡirɑ nɡe dɑ̃ɑ. Nɛnɑ kon de kɔ̃sɑ yu bɛɛ deemɑ bɛɛ Isirelibɑ kɑ bɛɛ Yudɑbɑ, kɔ̃sɑ ye i kuɑ i kɑ nɛn mɔru seeyɑn sɔ̃. Domi i bũu wi bɑ mɔ̀ Bɑɑli yɑ̃kunu koosimɔ.
17 Porque o Senhor dos exércitos, que te plantou, pronunciou contra ti uma calamidade, por causa do grande mal que a casa de Israel e a casa de Judá fizeram, pois me provocaram à ira, queimando incenso a Baal.
18 Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔsi ye nɛn tɔmbu bɑ mɑn bɔkuɑmmɛ. U mɑn ben sɑnu sɑnusu sɔ̃ɔsi.
18 E o Senhor mo fez saber, e eu o soube; então me fizeste ver as suas ações.
19 Nɑ rɑɑ bu nɑɑnɛ sɑ̃ɑwɑ nɡe yɑ̃ɑ te bɑ kɑ dɔɔ bu ɡo. Nɑ ǹ yɛ̃ kɔ̃sɑ bɑ mɑn bwisikusimɔ, bɑ mɔ̀, bu de bu dɑ̃ɑ te surɑ kɑ ten mɑrum. Bu tu wunɑ wɑsobun suunu sɔɔn di kpɑ bu ku mɑɑ ten yĩsiru nɔ.
19 Mas eu era como um manso cordeiro, que se leva à matança; não sabia que era contra mim que maquinavam, dizendo: Destruamos a árvore com o seu fruto, e cortemo-lo da terra dos viventes, para que não haja mais memória do seu nome.
20 Adɑmɑ wunɛ Gusunɔ, wɔllu kɑ tem Yinni,
20 Mas, ó Senhor dos exércitos, justo Juiz, que provas o coração e a mente, permite que eu veja a tua vingança sobre eles; pois a ti descobri a minha causa.
21 Mɑ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, wee ye u koo Anɑtɔtuɡibu kuɑ, be, be bɑ kɑsu bu nɛn wɑ̃ɑru wunɑ bɑ mɔ̀, n ku Gusunɔn ɡɑri ɡere kɑ win yĩsiru. Nɑ̀ n mɑɑ yinɑ, bɑ koo mɑn ɡo.
21 Portanto assim diz o Senhor acerca dos homens de Anatote, que procuram a tua vida, dizendo: Não profetizes no nome do Senhor, para que não morras às nossas mãos;
22 Yen sɔ̃nɑ wi, Gusunɔ wɔllu kɑ tem Yinni u koo bu mɔru kɔsiɑ. Ben ɑluwɑɑsibɑ bɑ koo ɡbi tɑbu sɔɔ, kpɑ ben bii tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu bu ɡbi ɡɔ̃ɔrun sɔ̃.
22 por isso assim diz o Senhor dos exércitos: Eis que eu os punirei; os mancebos morrerão à espada, os seus filhos e as suas filhas morrerão de fome.
23 Domi u koo Anɑtɔtuɡibu nɔni swɑ̃ɑru kpɛ̃ɛwɑ wɔ̃ɔ ɡè sɔɔ u koo bu mɔru kɔsiɑ kpɑ ɡoo kun tiɑre be sɔɔ.
23 E não ficará deles um resto; pois farei vir sobre os homens de Anatote uma calamidade, sim, o ano da sua punição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.