Jonas 4
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yerɑ Yonɑsin mɔru seewɑ ɡɑ̃ɑ ni Gusunɔ u Ninifuɡibu kuɑn sɔ̃.
1 Por causa disso, Jonas ficou com raiva e muito aborrecido.
2 Mɑ u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ, yenibɑn bɛrumɑ nɑ mɔ̀ sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ nɛn temɔ. Yen sɔ̃nɑ nɑ dukɑ yɑkurɑ fuuku nɑ dɔɔ Tɑɑsisiɔ. Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ sɑ̃ɑwɑ wɔnwɔnduɡii, ɑ mɑɑ suuru mɔ. Wunɛn kĩru tɑ kpɑ̃. A rɑ tɔnu kɔ̃sɑ wĩɑri ye ɑ rɑɑ ɡɔ̃ru doke ɑ nùn kuɑ.
2 Então orou assim: — Ó
3 Tɛ̃, ɑ de n ɡbi, domi n burɑm bo n ɡbi ye ko nɑ n kɑ wɑ̃ɑ.
3 Agora, ó Senhor , acaba com a minha vida porque para mim é melhor morrer do que viver.
4 Yinni Gusunɔ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡem mɔ Yonɑsi, ɑ kɑ mɔru yenin bweseru ko.
4 O Senhor respondeu: — Jonas, você acha que tem razão para ficar com tanta raiva assim?
5 Yerɑ Yonɑsi u yɑrimɑ Ninifu yen min di u dɑ u wɑ̃ɑ yen sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, u kuru ɡirɑ mi. Miyɑ u mɑrɑ u wɑ ye yɑ koo wuu ɡe deemɑ.
5 Aí Jonas saiu de Nínive, foi para o lado onde o sol nasce e sentou-se. Depois, construiu um abrigo e sentou-se na sombra, esperando para ver o que ia acontecer com a cidade.
6 Mɑ Yinni Gusunɔ u dɑ̃ɑ kiku ɡɑɡu kpiisiɑ ɡɑ Yonɑsi ɡunum kere, ɡu kɑ nùn sɑɑru kuɑ, kpɑ win bwɛ̃rɑ yu kpunɑ. Yerɑ n Yonɑsi dore too too.
6 Então o Senhor Deus fez crescer uma planta por cima de Jonas, para lhe dar um pouco de sombra, de modo que ele se sentisse mais confortável. E Jonas ficou muito satisfeito com a planta.
7 Adɑmɑ sisiru bururu, Gusunɔ u mɑɑ derɑ kɔkɔru ɡɑrɑ nɑ tɑ dɑ̃ɑ te di. Mɑ tɑ ɡberɑ.
7 Mas no dia seguinte, quando o sol ia nascer, por ordem de Deus um bicho atacou a planta, e ela secou.
8 Sɑnɑm mɛ sɔ̃ɔ yɑrɑ, u derɑ woo sum ɡɑ nɑ sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerun di. Mɑ sɔ̃ɔ wi, u Yonɑsi so wirɔ sere u wɑsikirɑ. Mɑ u nɛɛ, n burɑm bo u ɡbi ye u ko n kɑ mɑɑ wɑ̃ɑ.
8 Depois que o sol nasceu, Deus mandou um vento quente vindo do leste. E Jonas quase desmaiou por causa do calor do sol, que queimava a sua cabeça. Então quis morrer e disse: — Para mim é melhor morrer do que viver!
9 Yerɑ Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ ɡem mɔ ɑ kɑ mɔru ko dɑ̃ɑ kiku ɡen sɔ̃.
9 Mas Deus perguntou: — Jonas, você acha que está certo ficar com raiva por causa dessa planta? Jonas respondeu: — É claro que tenho razão para estar com raiva e, com tanta raiva, que até quero morrer!
10 Mɑ Yinni Gusunɔ u wisɑ u nɛɛ, ɑ ǹ sɔmburu ɡɑru kue dɑ̃ɑ ten sɔ̃. N ǹ wunɛ ɑ tu kpiisiɑ. Wee tɑ kpɛ̃ɑ wɔ̃ku teeru, mɑ tɑ ɡu wɔ̃ku kpɑɑru. Kɑ mɛ, wee ɑ tu wɔnwɔndu kuɑmmɛ.
10 Então o Senhor Deus disse: — Essa planta cresceu numa noite e na noite seguinte desapareceu. Você nada fez por ela, nem a fez crescer, mas mesmo assim tem pena dela!
11 Ninifu wuu bɔkɔ ɡen tɔmbu bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ teeru (120.000), bɑ ǹ mɑɑ ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑn wunɑnɔ yɛ̃. Yerɑ ɑ ǹ kĩ n be kɑ ben yɑɑ sɑbe dɑbinu wɔnwɔndu kuɑ?
11 Então eu, com muito mais razão, devo ter pena da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil crianças inocentes e também muitos animais!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.