Jonas 1

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sɔ̃ɔ teeru, Yinni Gusunɔ u Yonɑsi, Amitɑin bii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Yonɑsi, ɑ seewo ɑ dɑ Ninifu wuu mɑro bɔkɔ ɡen mi. Kpɑ ɑ nɔɔɡiru suɑ ɑ bu ɡerusi. Domi ben nuku kɔ̃suru tɑ bɑndɑ sere tɑ mɑn ɡirɑri.
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Adɑmɑ Yonɑsi u seewɑ u dukɑ suɑ u Tɑɑsisin swɑɑ wɔri, u wɑ u kɑ Yinni Gusunɔ tondɑ. Mɑ u dɑ Yɑfoɔ u ɡoo nimkuu duɑ. Mɑ u yen dɑɑbun ɡobi kɔsiɑ. Nɡe mɛyɑ u kɑ Tɑɑsisin swɑɑ wɔri wi kɑ tɔn be bɑ dɔɔ Tɑɑsisi mi sɑnnu u wɑ u kɑ Yinni Gusunɔ tondɑ.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u derɑ woo bɔkɔ ɡɑ seewɑ nim wɔ̃ku ɡen mi. Mɑ n sɑ̃ɑre ɡoo ɡe, ɡɑ koo nim diirɑ.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Be bɑ ɡoo ɡe tɛmɑmɔ, bɑ bɛrum soorɑ. Mɑ ben bɑɑwure u win bũu soku. Mɑ bɑ ɡoo ɡen sɔmunu kɑwɑ bɑ sure nim wɔ̃kuɔ ɡen bunum mu kɑ kɑɑrɑ. Adɑmɑ Yonɑsi u dɑ u kpĩ u dò mɑm mɑm sere ɡoo ɡen sɔɔwɔ.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Mɑ ɡoo ɡen tɛmɔ tɔnwero u susi u Yonɑsi yɑmiɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ dò. A seewo ɑ wunɛn bũu soku. Sɔrɔkudo u koo sun yɑɑyɑ kpɑ sɑ kun kɑm kue.
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Mɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, i nɑ su tubu tubu ko kpɑ su kɑ ɡiɑ wìn sɔ̃ kɔ̃sɑ yeni yɑ sun deemɑ.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yerɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ wi u sun kɔ̃sɑ yeni kpɑremɔ. Mɑn diyɑ ɑ wee. Amɔnɑ wunɛn yĩsiru. Bwese terɑ̀ ɑ sɑ̃ɑ. Sɔmbu teren sɔ̃nɑ ɑ wɑ̃ɑ mini.
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Mɑ Yonɑsi u bu wisɑ u nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ Heberu. Yinni Gusunɔwɑ nɑ rɑ sɑ̃ wi u wɔllu kɑ tem kɑ nim wɔ̃ku tɑkɑ kuɑ.
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 — ausente —
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 — ausente —
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i mɑn suo i kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku ɡe sɔɔ. Sɑɑ yerɑ nim mɛ, mu koo mɑri. Domi nɑ yɛ̃ mɑ nɛn sɔ̃nɑ woo bɔkɔ ɡeni ɡɑ seewɑ.
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 Kɑ mɛ, ɡoo tɛmɔ be, bɑ seewɑ bɑ hɑniɑ mɔ̀ bu kɑ turi nim mɛn ɡoorɔ. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ. Domi nim mɛ, mu seewɑwɑ.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Yerɑ bɑ Yinni Gusunɔ sokɑ bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ ku sun kpeerɑsiɑ tɔnu winin wɑ̃ɑrun sɔ̃. A ku sun wi u kun sun ɡɑ̃ɑnu kuen yɛm sɔbi. Domi ɑ rɑ kowɑ ye ɑ kĩ.
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Yerɑ bɑ Yonɑsi suɑ bɑ kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku ɡe sɔɔ. Sɑɑ yerɑ ɡɑ kpunɑ sɛ̃ɛ.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Yerɑ tɔn be, bɑ Yinni Gusunɔ nɑsiɑ, bɑ nùn yɑ̃kuru kuɑ. Mɑ bɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ wiyɑ bɑ koo sɑ̃.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.