Jonas 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Sɔ̃ɔ teeru, Yinni Gusunɔ u Yonɑsi, Amitɑin bii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Yonɑsi, ɑ seewo ɑ dɑ Ninifu wuu mɑro bɔkɔ ɡen mi. Kpɑ ɑ nɔɔɡiru suɑ ɑ bu ɡerusi. Domi ben nuku kɔ̃suru tɑ bɑndɑ sere tɑ mɑn ɡirɑri.
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Adɑmɑ Yonɑsi u seewɑ u dukɑ suɑ u Tɑɑsisin swɑɑ wɔri, u wɑ u kɑ Yinni Gusunɔ tondɑ. Mɑ u dɑ Yɑfoɔ u ɡoo nimkuu duɑ. Mɑ u yen dɑɑbun ɡobi kɔsiɑ. Nɡe mɛyɑ u kɑ Tɑɑsisin swɑɑ wɔri wi kɑ tɔn be bɑ dɔɔ Tɑɑsisi mi sɑnnu u wɑ u kɑ Yinni Gusunɔ tondɑ.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u derɑ woo bɔkɔ ɡɑ seewɑ nim wɔ̃ku ɡen mi. Mɑ n sɑ̃ɑre ɡoo ɡe, ɡɑ koo nim diirɑ.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Be bɑ ɡoo ɡe tɛmɑmɔ, bɑ bɛrum soorɑ. Mɑ ben bɑɑwure u win bũu soku. Mɑ bɑ ɡoo ɡen sɔmunu kɑwɑ bɑ sure nim wɔ̃kuɔ ɡen bunum mu kɑ kɑɑrɑ. Adɑmɑ Yonɑsi u dɑ u kpĩ u dò mɑm mɑm sere ɡoo ɡen sɔɔwɔ.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Mɑ ɡoo ɡen tɛmɔ tɔnwero u susi u Yonɑsi yɑmiɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ dò. A seewo ɑ wunɛn bũu soku. Sɔrɔkudo u koo sun yɑɑyɑ kpɑ sɑ kun kɑm kue.
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Mɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, i nɑ su tubu tubu ko kpɑ su kɑ ɡiɑ wìn sɔ̃ kɔ̃sɑ yeni yɑ sun deemɑ.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yerɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ wi u sun kɔ̃sɑ yeni kpɑremɔ. Mɑn diyɑ ɑ wee. Amɔnɑ wunɛn yĩsiru. Bwese terɑ̀ ɑ sɑ̃ɑ. Sɔmbu teren sɔ̃nɑ ɑ wɑ̃ɑ mini.
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Mɑ Yonɑsi u bu wisɑ u nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ Heberu. Yinni Gusunɔwɑ nɑ rɑ sɑ̃ wi u wɔllu kɑ tem kɑ nim wɔ̃ku tɑkɑ kuɑ.
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 — ausente —
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 — ausente —
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, i mɑn suo i kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku ɡe sɔɔ. Sɑɑ yerɑ nim mɛ, mu koo mɑri. Domi nɑ yɛ̃ mɑ nɛn sɔ̃nɑ woo bɔkɔ ɡeni ɡɑ seewɑ.
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Kɑ mɛ, ɡoo tɛmɔ be, bɑ seewɑ bɑ hɑniɑ mɔ̀ bu kɑ turi nim mɛn ɡoorɔ. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ. Domi nim mɛ, mu seewɑwɑ.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Yerɑ bɑ Yinni Gusunɔ sokɑ bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔ, ɑ ku sun kpeerɑsiɑ tɔnu winin wɑ̃ɑrun sɔ̃. A ku sun wi u kun sun ɡɑ̃ɑnu kuen yɛm sɔbi. Domi ɑ rɑ kowɑ ye ɑ kĩ.
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Yerɑ bɑ Yonɑsi suɑ bɑ kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku ɡe sɔɔ. Sɑɑ yerɑ ɡɑ kpunɑ sɛ̃ɛ.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Yerɑ tɔn be, bɑ Yinni Gusunɔ nɑsiɑ, bɑ nùn yɑ̃kuru kuɑ. Mɑ bɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ wiyɑ bɑ koo sɑ̃.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 — ausente —
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.