Daniel 10

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sirusi, Pɛɛsin sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ itɑse sɔɔ, Yinni Gusunɔ u kɑ Dɑniɛli ɡɑri kuɑ wi, wi bɑ mɑɑ mɔ̀ Bɛlitɑsɑɑ. Gɑri yi, yi sɑ̃ɑwɑ ɡem. Yi kɑ nɔni swɑ̃ɑ bɑkɑru yɑ̃ te tɑ koo nɑ. Mɑ ɡɑri yi, yi nùn yeeri. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u kɑ̃si te tubɑ.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, um oráculo foi revelado a Daniel {cognominado Baltazar}. Esse oráculo era verídico e anunciava grandes lutas. Daniel compreendeu o oráculo e teve conhecimento do sentido da visão.
2 N deemɑ u wɑ̃ɑ nuku sɑnkirɑru sɔɔ ɑlusumɑ itɑ.
2 Naquele tempo, eu, Daniel, fiz penitência durante três semanas.
3 Alusumɑ itɑ ye sɔɔ, u ǹ dĩɑ ɡeenu ɡɑnu diire. U ǹ yɑɑ tende. Tɑm kun mɑɑ win nɔɔ duure. Mɛyɑ u ǹ mɑɑ tii ɡum sɑwɑre.
3 Não provei alimento delicado algum: não passou em minha boca nem carne nem vinho; não me ungi de óleo absolutamente durante o transcurso dessas três semanas.
4 Wɔ̃ɔn suru ɡbiikoon sɔ̃ɔ yɛndɑ nnɛse sɔɔ, u wɑ̃ɑ u yɔ̃ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Tiɡirin bɔkuɔ.
4 No vigésimo quarto dia do primeiro mês, encontrava-me à beira do grande rio, o Tigre.
5 Yerɑ u nɔni suɑ u durɔ ɡoo wɑ u yɑ̃nu doke ni bɑ kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii mɑ u kpɑkɑ sɛ̃ke ye bɑ kuɑ kɑ wurɑ ye yɑ wee Ufɑsin di.
5 Levantando os olhos, vi um homem vestido de linho. Cingia-lhe os rins um cinto de ouro de Ufaz.
6 Win wɑsi yi bɑllimɔ nɡe kpee ni nu wuru beku nɔni mɔ, mɑ win wuswɑɑ yɑ bɑllimɔ nɡe ɡuru mɑɑkinu. Mɑ win nɔni yi bɑllimɔ nɡe dɔ̃ɔ yɑri, mɑ win ɡɑ̃senu kɑ win nɑɑsu sɑ̃ɑ nɡe sii ɡɑn te bɑ wɔriɑsiɑ. Mɑ win nɔɔ ɡɑ nɔɔrɑ nɡe tɔn dɑbinun nɔɔ.
6 Seu corpo era como o crisólito; seu rosto brilhava como o relâmpago, seus olhos, como tochas ardentes, seus braços e pés tinham o aspecto do bronze polido e sua voz ressoava como o rumor de uma multidão.
7 Dɑniɛli turowɑ u kɑ̃si te wɑ. Tɔn be bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ mi, bɑ ǹ tu wɑ. Adɑmɑ bɑ nɑndɑ bɑ duki suɑ bu kɑ kuke.
7 Eu, Daniel, era o único a ver essa aparição; meus companheiros não a viram, mas se apoderou deles um tão grande pavor que fugiram para esconder-se.
8 Wi turowɑ u yɔ̃rɑ mɑ u kɑ̃si te wɑ. Win wuswɑɑ yɑ burisinɑ. Mɑ win ɡɔmɑ dwiiyɑ u dɑm biɑ.
8 Fiquei portanto sozinho a contemplar essa grandiosa aparição. As forças me abandonaram: a tez do meu rosto tornou-se lívida e eu desfaleci.
9 U durɔ win nɔɔ nuɑ mɑ u nɑndɑ u wiru tem ɡirɑri.
9 Ouvi então esse homem falar, e, ao som de suas palavras, caí desmaiado, com o rosto por terra.
10 Yerɑ nɔmu ɡɑɡɑ nùn bɑbɑ mɑ u diirɑ u dũu winu kɑ nɔm tɑrɑnu soonɑmɔ.
10 Eis porém que uma mão me tocou, e fez com que me erguesse sobre os joelhos e as palmas das mãos.
11 Mɑ u nɛɛ, kĩnɑsi Dɑniɛli, ɑ de ɡɑri yi, yi kon nun sɔ̃, yi nun yeeri, kpɑ ɑ se ɑ yɔ̃rɑ mi ɑ wɑ̃ɑ mi. Domi bɑ mɑn ɡɔrimɑwɑ wunɛn mi. Ye u nùn ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, yerɑ Dɑniɛli u seewɑ u yɔ̃rɑ mɑ u diirɑ.
11 Daniel, homem de predileção, disse-me ele, presta atenção às palavras que vou dirigir-te. Levanta-te, pois tenho uma mensagem a te confiar. Como me falasse assim, levantei-me tremendo.
12 Durɔ wi, u ɡeruɑ u nɛɛ, Dɑniɛli, ɑ ku bɛrum ko. Domi sɑɑ dɔmɑ tèn di ɡɑri yi, yi nun yeeri, mɑ ɑ tii kɑwɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin wuswɑɑɔ, sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Gusunɔ u wunɛn kɑnɑru nuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ nɑ.
12 Não temas, Daniel, disse-me, porque desde o primeiro dia em que aplicaste teu espírito a compreender, e em que te humilhaste diante de teu Deus, tua oração foi ouvida, e é por isso que eu vim.
13 Pɛɛsibɑn sinɑ boko u mɑn seesi sɔ̃ɔ yɛndɑ tiɑ mɑ nɑ sinɑ win bɔkuɔ. Adɑmɑ wee Misɛli wɔllun tɑbu kowobun sunɔ turo u nɑ u mɑn somi.
13 O chefe do reino persa resistiu-me durante vinte e um dias; porém Miguel, um dos principais chefes, veio em meu socorro. Permaneci assim ao lado dos reis da Pérsia.
14 Tɛ̃, nɑ nɑwɑ n kɑ nun tubusiɑ ye n koo wunɛn tɔmbu deemɑ siɑ. Domi siɑn ɡɑriyɑ kɑ̃si te, tɑ kɑ yɑ̃.
14 Aqui estou para fazer-te compreender o que deve acontecer a teu povo nos últimos dias; pois essa visão diz respeito a tempos longínquos.
15 Sɑɑ ye u nùn ɡɑri yi sɔ̃ɔmɔ, yerɑ wi, Dɑniɛli u tukɑ mɑ u mɑri.
15 Enquanto assim me falava, eu mantinha meus olhos fixos no chão e permanecia mudo.
16 Yerɑ u ɡɑ̃ɑnu wɑ nu kɑ tɔnu weenɛ mɑ nu nɑ nu win nɔɔ bɑbɑ. Mɑ u nɔɔ wukiɑ u nɛɛ, nɛn Yinni, nɛn wuswɑɑ yɑ burisinɑ, nɑ ǹ mɑɑ dɑm ɡɑm mɔ kɑ̃si te nɑ wɑn sɔ̃.
16 De repente, um ser de forma humana tocou-me nos lábios. Abri a boca e falei; disse ao personagem que estava perto de mim: Meu senhor, essa visão transtornou-me, e estou sem forças.
17 Nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ wunɛn sɔm kowo, ɑmɔnɑ kon kɑ kpĩ n kɑ nun ɡɑri ko. Domi nɑ ǹ dɑm ɡɑm mɔ.
17 Como poderia o servo de meu senhor conversar com seu senhor, quando está sem forças e sem fôlego?
18 Wi u kɑ tɔnu weenɛ mi, u mɑɑ nùn bɑbɑ u dɑm kɑ̃.
18 Então o ser em forma humana tocou-me novamente e me reanimou.
19 Yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko durɔ kĩnɑsi, ɑlɑfiɑ yɑ n kɑ nun wɑ̃ɑ. A tii dɑm kɛ̃ɛyɔ. Ye u kɑ nùn ɡɑri mɔ̀, yerɑ u dɑm wɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ de ɑ kɑ mɑn ɡɑri ko. Domi ɑ mɑn dɑm kɑ̃.
19 Não temas nada, homem de predileção! Que a paz esteja contigo! Coragem, coragem! Enquanto ele me falava senti-me reanimado. Fala, meu senhor, disse, pois tu me restituíste as minhas forças.
20 Durɔ wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ yɛ̃ yèn sɔ̃ nɑ nɑ wunɛn mi? Tɛ̃, kon dɑ n Pɛɛsibɑn sinɑ boko tɑbu wɔri. Nɑ̀ n doonɑ, Gɛrɛkibɑn sinɑ boko u koo nɑ.
20 Sabes bem, prosseguiu ele, porque vim a ti? Vou voltar agora para lutar contra o chefe da Pérsia, e no momento em que eu partir virá o chefe de Javã.
21 Adɑmɑ kon nun sɔ̃ ye yɑ yoruɑ ɡem tireru sɔɔ. Goo kun mɑn somimɔ tɔn ben sɔ̃, mɑ n kun mɔ Misɛli bɛɛ Isirelibɑn kɔ̃so,
21 Mas {antes}, far-te-ei conhecer o que está escrito no livro da verdade.Contra esses adversários não há ninguém que me defenda a não ser Miguel, vosso chefe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.