Daniel 10
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Sirusi, Pɛɛsin sinɑ bokon bɑndun wɔ̃ɔ itɑse sɔɔ, Yinni Gusunɔ u kɑ Dɑniɛli ɡɑri kuɑ wi, wi bɑ mɑɑ mɔ̀ Bɛlitɑsɑɑ. Gɑri yi, yi sɑ̃ɑwɑ ɡem. Yi kɑ nɔni swɑ̃ɑ bɑkɑru yɑ̃ te tɑ koo nɑ. Mɑ ɡɑri yi, yi nùn yeeri. Sɑɑ ye sɔɔrɑ u kɑ̃si te tubɑ.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome era Beltessazar; a palavra era verdadeira e envolvia grande conflito; e ele entendeu esta palavra, e tinha entendimento da visão.
2 N deemɑ u wɑ̃ɑ nuku sɑnkirɑru sɔɔ ɑlusumɑ itɑ.
2 Naqueles dias eu, Daniel, estive triste por três semanas.
3 Alusumɑ itɑ ye sɔɔ, u ǹ dĩɑ ɡeenu ɡɑnu diire. U ǹ yɑɑ tende. Tɑm kun mɑɑ win nɔɔ duure. Mɛyɑ u ǹ mɑɑ tii ɡum sɑwɑre.
3 Alimento desejável não comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com ungüento, até que se cumpriram as três semanas.
4 Wɔ̃ɔn suru ɡbiikoon sɔ̃ɔ yɛndɑ nnɛse sɔɔ, u wɑ̃ɑ u yɔ̃ dɑɑ te bɑ mɔ̀ Tiɡirin bɔkuɔ.
4 E no dia vinte e quatro do primeiro mês eu estava à borda do grande rio Hidequel;
5 Yerɑ u nɔni suɑ u durɔ ɡoo wɑ u yɑ̃nu doke ni bɑ kuɑ kɑ wɛ̃ɛ dɑmɡii mɑ u kpɑkɑ sɛ̃ke ye bɑ kuɑ kɑ wurɑ ye yɑ wee Ufɑsin di.
5 E levantei os meus olhos, e olhei, e eis um homem vestido de linho, e os seus lombos cingidos com ouro fino de Ufaz;
6 Win wɑsi yi bɑllimɔ nɡe kpee ni nu wuru beku nɔni mɔ, mɑ win wuswɑɑ yɑ bɑllimɔ nɡe ɡuru mɑɑkinu. Mɑ win nɔni yi bɑllimɔ nɡe dɔ̃ɔ yɑri, mɑ win ɡɑ̃senu kɑ win nɑɑsu sɑ̃ɑ nɡe sii ɡɑn te bɑ wɔriɑsiɑ. Mɑ win nɔɔ ɡɑ nɔɔrɑ nɡe tɔn dɑbinun nɔɔ.
6 E o seu corpo era como berilo, e o seu rosto parecia um relâmpago, e os seus olhos como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés brilhavam como bronze polido; e a voz das suas palavras era como a voz de uma multidão.
7 Dɑniɛli turowɑ u kɑ̃si te wɑ. Tɔn be bɑ kɑ nùn wɑ̃ɑ mi, bɑ ǹ tu wɑ. Adɑmɑ bɑ nɑndɑ bɑ duki suɑ bu kɑ kuke.
7 E só eu, Daniel, tive aquela visão. Os homens que estavam comigo não a viram; contudo caiu sobre eles um grande temor, e fugiram, escondendo-se.
8 Wi turowɑ u yɔ̃rɑ mɑ u kɑ̃si te wɑ. Win wuswɑɑ yɑ burisinɑ. Mɑ win ɡɔmɑ dwiiyɑ u dɑm biɑ.
8 Fiquei, pois, eu só, a contemplar esta grande visão, e não ficou força em mim; transmudou-se o meu semblante em corrupção, e não tive força alguma.
9 U durɔ win nɔɔ nuɑ mɑ u nɑndɑ u wiru tem ɡirɑri.
9 Contudo ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo o som das suas palavras, eu caí sobre o meu rosto num profundo sono, com o meu rosto em terra.
10 Yerɑ nɔmu ɡɑɡɑ nùn bɑbɑ mɑ u diirɑ u dũu winu kɑ nɔm tɑrɑnu soonɑmɔ.
10 E eis que certa mão me tocou, e fez com que me movesse sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 Mɑ u nɛɛ, kĩnɑsi Dɑniɛli, ɑ de ɡɑri yi, yi kon nun sɔ̃, yi nun yeeri, kpɑ ɑ se ɑ yɔ̃rɑ mi ɑ wɑ̃ɑ mi. Domi bɑ mɑn ɡɔrimɑwɑ wunɛn mi. Ye u nùn ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, yerɑ Dɑniɛli u seewɑ u yɔ̃rɑ mɑ u diirɑ.
11 E me disse: Daniel, homem muito amado, entende as palavras que vou te dizer, e levanta-te sobre os teus pés, porque a ti sou enviado. E, falando ele comigo esta palavra, levantei-me tremendo.
12 Durɔ wi, u ɡeruɑ u nɛɛ, Dɑniɛli, ɑ ku bɛrum ko. Domi sɑɑ dɔmɑ tèn di ɡɑri yi, yi nun yeeri, mɑ ɑ tii kɑwɑ Gusunɔ wunɛn Yinnin wuswɑɑɔ, sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Gusunɔ u wunɛn kɑnɑru nuɑ. Yen sɔ̃nɑ nɑ nɑ.
12 Então me disse: Não temas, Daniel, porque desde o primeiro dia em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras; e eu vim por causa das tuas palavras.
13 Pɛɛsibɑn sinɑ boko u mɑn seesi sɔ̃ɔ yɛndɑ tiɑ mɑ nɑ sinɑ win bɔkuɔ. Adɑmɑ wee Misɛli wɔllun tɑbu kowobun sunɔ turo u nɑ u mɑn somi.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu vinte e um dias, e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu fiquei ali com os reis da Pérsia.
14 Tɛ̃, nɑ nɑwɑ n kɑ nun tubusiɑ ye n koo wunɛn tɔmbu deemɑ siɑ. Domi siɑn ɡɑriyɑ kɑ̃si te, tɑ kɑ yɑ̃.
14 Agora vim, para fazer-te entender o que há de acontecer ao teu povo nos derradeiros dias; porque a visão é ainda para muitos dias.
15 Sɑɑ ye u nùn ɡɑri yi sɔ̃ɔmɔ, yerɑ wi, Dɑniɛli u tukɑ mɑ u mɑri.
15 E, falando ele comigo estas palavras, abaixei o meu rosto para a terra, e emudeci.
16 Yerɑ u ɡɑ̃ɑnu wɑ nu kɑ tɔnu weenɛ mɑ nu nɑ nu win nɔɔ bɑbɑ. Mɑ u nɔɔ wukiɑ u nɛɛ, nɛn Yinni, nɛn wuswɑɑ yɑ burisinɑ, nɑ ǹ mɑɑ dɑm ɡɑm mɔ kɑ̃si te nɑ wɑn sɔ̃.
16 E eis que alguém, semelhante aos filhos dos homens, tocou-me os lábios; então abri a minha boca, e falei, dizendo àquele que estava em pé diante de mim: senhor meu, por causa da visão sobrevieram-me dores, e não me ficou força alguma.
17 Nɛ wi nɑ sɑ̃ɑ wunɛn sɔm kowo, ɑmɔnɑ kon kɑ kpĩ n kɑ nun ɡɑri ko. Domi nɑ ǹ dɑm ɡɑm mɔ.
17 Como, pois, pode o servo do meu senhor falar com o meu senhor? Porque, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, e nem fôlego ficou em mim.
18 Wi u kɑ tɔnu weenɛ mi, u mɑɑ nùn bɑbɑ u dɑm kɑ̃.
18 E aquele, que tinha aparência de um homem, tocou-me outra vez, e fortaleceu-me.
19 Yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku bɛrum ko durɔ kĩnɑsi, ɑlɑfiɑ yɑ n kɑ nun wɑ̃ɑ. A tii dɑm kɛ̃ɛyɔ. Ye u kɑ nùn ɡɑri mɔ̀, yerɑ u dɑm wɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ de ɑ kɑ mɑn ɡɑri ko. Domi ɑ mɑn dɑm kɑ̃.
19 E disse: Não temas, homem muito amado, paz seja contigo; anima-te, sim, anima-te. E, falando ele comigo, fiquei fortalecido, e disse: Fala, meu senhor, porque me fortaleceste.
20 Durɔ wi, u nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ yɛ̃ yèn sɔ̃ nɑ nɑ wunɛn mi? Tɛ̃, kon dɑ n Pɛɛsibɑn sinɑ boko tɑbu wɔri. Nɑ̀ n doonɑ, Gɛrɛkibɑn sinɑ boko u koo nɑ.
20 E ele disse: Sabes por que eu vim a ti? Agora, pois, tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 Adɑmɑ kon nun sɔ̃ ye yɑ yoruɑ ɡem tireru sɔɔ. Goo kun mɑn somimɔ tɔn ben sɔ̃, mɑ n kun mɔ Misɛli bɛɛ Isirelibɑn kɔ̃so,
21 Mas eu te declararei o que está registrado na escritura da verdade; e ninguém há que me anime contra aqueles, senão Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.