2 Crônicas 25
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Amɑsiɑ u mɔwɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu sɑnɑm mɛ u bɑndu di Yerusɑlɛmuɔ. Mɑ u kuɑ wɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu kɑ nnɛ bɑndu sɔɔ. Win mɛron yĩsirɑ Yoɑdɑni, Yerusɑlɛmuɡii.
1 Amazias tinha vinte e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e nove anos em Jerusalém. E o nome de sua mãe era Jeoadã, de Jerusalém.
2 U kuɑ dee dee Yinni Gusunɔn nɔni sɔɔ. Adɑmɑ u ǹ win ɡɔ̃ru kpuro Yinni Gusunɔ wɛ̃.
2 Ele fez o que era reto aos olhos do Senhor, mas não o fez com coração perfeito.
3 Sɑnɑm mɛ win bɑndɑ dɑm kuɑ, yerɑ u win bwɑ̃ɑbu ɡo be bɑ rɑɑ win tundo ɡo.
3 Quando o reino já lhe tinha sido confirmado, ele matou os seus servos que tinham assassinado o rei seu pai.
4 Adɑmɑ u ǹ ben bibu ɡo. U Yinni Gusunɔn woodɑ swĩiwɑ ye u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u yoruɑ woodɑn tireru sɔɔ u nɛɛ, bɑɑbɑbɑ bɑ ǹ ɡbimɔ ben bibun torɑnun sɔ̃. Mɛyɑ mɑɑ bibu bɑ ǹ ɡbimɔ ben bɑɑbɑbɑn torɑnun sɔ̃. Bɑɑwure u koo ɡbiwɑ win tiin torɑrun sɔ̃.
4 Contudo não matou os filhos deles mas fez segundo está escrito na lei: no livro de Moisés, como o Senhor ordenou, dizendo: Não morrerão os pais pelos filhos nem os filhos pelos pais; mas cada um morrerá pelo seu pecado.
5 Yerɑ Amɑsiɑ u Yudɑbɑ kɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ mɛnnɑ yɛnu kɑ yɛnu kɑ sere tɑbu sinɑm be bɑ tɑbu kowobu wunɔm wunɔm kɑ nɔrɔm nɔrɔm (1.000) kpɑre. Mɑ u bu ɡɑrɑ sɑɑ be bɑ wɔ̃ɔ yɛndu mɔn di n kɑ ɡirɑri be bɑ kere mɛ. Mɑ bɑ kuɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ ɡoobɑ wunɔbu (300.000). Bɑ sɑ̃ɑwɑ be bɑ tɑbu yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ. Bɑ koo kpĩ bu kɑ yɑɑsi kɑ tɛrɛnu sɑnnɑ.
5 Depois Amazias congregou Judá e o colocou, segundo as suas casas paternas sob comandantes de milhares e de centenas, por todo o Judá e Benjamim; e os contou de vinte anos para cima, e achou deles trezentos mil escolhidos que podiam ir à guerra e sabiam manejar lança e escudo.
6 Mɑ u mɑɑ tɑbu durɔ wɔruɡɔbɑ kɑsu Isirelibɑ sɔɔ, tɔmbu nɔrɔbun subɑ wunɔbu (100.000) bu kɑ nùn somi kpɑ u bu sii ɡeesun ɡobi tɔnnu itɑ wɛ̃.
6 Também de Israel tomou a soldo cem mil varões valentes, por cem talentos de prata.
7 Yerɑ Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u nɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni, ɑ ku de Isirelibɑ bu kɑ nun dɑ. Domi Yinni Gusunɔ u ǹ kɑ bu wɑ̃ɑ, be Efɑrɑimu be.
7 Veio ter com ele, porém, um homem de Deus, dizendo: Ó rei, não deixes ir contigo o exército de Israel, porque o Senhor não é com Israel, a saber, com todos os filhos de Efraim.
8 À n kɑ bu dɑ, bɑɑ mɛ ɑ dɑm mɔ, Gusunɔ u koo nun surɑ yibɛrɛbɑn wuswɑɑɔ. Domi wiyɑ u rɑ somi kpɑ u kɑmiɑ.
8 Mas se julgas que assim serás forte para a peleja, Deus te fará cair diante do inimigo; pois Deus tem poder para ajudar e para fazer cair.
9 Mɑ Amɑsiɑ u sɔmɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ kon ko tɛ̃ n kɑ nɛn sii ɡeesun ɡobi tɔnnu itɑ ye mwɑ ye nɑ Isirelibɑn tɑbu kowo be wɛ̃ mi.
9 Então perguntou Amazias ao homem de Deus: Mas que se fará dos cem talentos de prata que dei às tropas de Israel? Respondeu o homem de Deus: Mais tem o Senhor que te dar do que isso.
10 Yerɑ Amɑsiɑ u tɑbu kowo be bɑ nɑ sɑɑ Efɑrɑimubɑn min di mi wunɑ, kpɑ bu kɑ ɡɔsirɑ bu we. Adɑmɑ tɑbu kowo be, bɑ kɑ Yudɑbɑ mɔru kuɑ, mɑ bɑ ɡɔsirɑ ben yɛnusɔ kɑ mɔru bɑkɑ.
10 Então Amazias separou as tropas que lhe tinham vindo de Efraim, para que voltassem para a sua terra; pelo que muito se acendeu a ira deles contra Judá, e voltaram para a sua terra ardendo em ira.
11 Mɑ Amɑsiɑ u wɔruɡɔru seewɑ u win tɔmbu kpɑrɑ mɑ u dɑ u wɑ̃ɑ wɔwɑɔ ye bɑ mɔ̀ Bɔru. Miyɑ u tɔmbu nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000) ɡo Seirin bibun bweseru sɔɔ.
11 Amazias, cobrando ânimo, conduziu o seu povo, e foi ao Vale do Sal, onde matou dez mil dos filhos de Seir.
12 Mɑ bɑ mɑɑ tɔn ben nɔrɔbun subɑ wɔkuru (10.000) mwɛɛrɑ wɑsiru bɑ kɑ dɑ ɡuuru wɔllɔ. Min diyɑ bɑ bu kɑsi koomɑ bɑ kɑsikirɑ.
12 Os filhos de Judá prenderam vivos outros dez mil, e trazendo-os ao cume da rocha, lançaram-nos dali abaixo, de modo que todos foram despedaçados.
13 Adɑmɑ Efɑrɑimu be Amɑsiɑ u yinɑri bu kɑ nùn tɑbu dɑ mi, bɑ pusi Yudɑn wusu sɔɔ sɑɑ Sɑmɑrin di n kɑ dɑ Bɛti Horoniɔ. Mɑ bɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ itɑ (3.000) ɡo, bɑ ben yɑ̃nu ɡurɑ.
13 Mas os homens das tropas que Amazias despedira, não deixando que fossem com ele à batalha, deram sobre as cidades de Judá, desde Samária até Bete-Horom, e dos seus habitantes mataram três mil, e saquearam grande despojo.
14 Sɑnɑm mɛ Amɑsiɑ u Edɔmubɑ kɑmiɑ u wurɑmɑ, yerɑ u derɑ bɑ Seirin bibun bweserun bũnu ɡurɑmɑ bɑ kɑ nɑ win temɔ. Mɑ u nu kuɑ win tiiɡinu. U nu yiirɑmmɛ u sɑ̃ɑmɔ. Mɑ u nu turɑre dɔ̃ɔ dokeɑmmɛ.
14 Quando Amazias veio da matança dos edomeus, trouxe consigo os deuses dos filhos de Seir e os elevou para serem os seus deuses, prostrando-se diante deles e queimando-lhes incenso.
15 Yerɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Amɑsiɑ mɔru kuɑ. Mɑ u nùn win sɔmɔ ɡoo ɡɔriɑmɑ. U nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ Edɔmubɑn bũnu ɡurɑmɑ, ni, ni nu ǹ kpĩɑ nu bu wɔre wunɛn nɔmɑn di.
15 Pelo que o Senhor se irou contra Amazias e lhe enviou um profeta, que lhe disse: Por que buscaste os deuses deste povo, os quais não livraram o seu próprio povo da tua mão?
16 Sɑnɑm mɛ u ɡɑri yi mɔ̀ u dɔɔ, yerɑ Amɑsiɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑrɑ nun ɡɔsɑ ɑ n kɑ sɑ̃ɑ nɛ sinɑ bokon bwisi kɛ̃ɔ. A doonɔ min di. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ kĩ bu nun ɡo.
16 Enquanto ele ainda falava com o rei, este lhe respondeu: Fizemos-te conselheiro do rei? Cala-te! Por que haverias de ser morto? Então o profeta calou, havendo dito: Sei que Deus resolveu destruir-te, porquanto fizeste isto, e não deste ouvidos a meu conselho.
17 Sɑnɑm mɛ Amɑsiɑ kɑ wiɡibu bɑ nɔɔsinɑ, yerɑ u ɡɔrɑ bu Yoɑsi, Isirelibɑn sinɑ boko Yoɑkɑsin bii, Yehun debubu sɔ̃ bu nɛɛ, u nɑ bu tɑbu yinnɑ.
17 Tendo Amazias, rei de Judá, tomado conselho, mandou dizer a Jeoás, filho de Jeoacaz, filho de Jeú, rei de Israel: Vem, vejamo-nos face a face.
18 Yerɑ Yoɑsi Isirelibɑn sinɑ boko u wisimɑ u nɛɛ, sɑ̃kin kikiru ɡɑru tɑ wɑ̃ɑ Libɑnin ɡuurɔ. Terɑ tɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru sɔmɔbu ɡɔriɑ Libɑniɔ tɑ nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn bii wɔndiɑ kɛ̃ɛmɑ u ko nɛn biin kurɔ. Adɑmɑ ɡbeeku yɛɛ yi seewɑ yi dɑ yi sɑ̃kin kiki te tɑɑkɑ yi ɡo.
18 Mas Jeoás, rei de Israel, mandou responder a Amazias, rei de Judá: O cardo que estava no Líbano mandou dizer ao cedro que estava no Líbano: Dá tua filha por mulher a meu filho. Mas uma fera que estava no Líbano passou e pisou o cardo.
19 Geemɑ Amɑsiɑ. Wee, ɑ Edɔmubɑ kɑmiɑ. Mɑ ɑ tii sue. Yen sɔ̃, ɑ sinɔ sɛ̃ɛ wunɛn yɛnuɔ. Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ tii tɑbu sure bi bu koo kɑ nun kɔ̃sɑ nɑɑwɑ. Domi wunɛ kɑ Yudɑbɑ, sɑ ko bɛɛ kɑm koosiɑ.
19 Tu dizes a ti mesmo: Eis que feri Edom. Assim o teu coração se eleva para te gloriares. Agora, pois, fica em tua casa; por que te meterias no mal, para caíres tu e Judá contigo?
20 Adɑmɑ Amɑsiɑ kun nùn swɑɑ dɑki. Domi ye kpuro yɑ weewɑ sɑɑ Yinni Gusunɔn min di u kɑ wɑ u nùn yibɛrɛbɑ nɔmu bɛriɑ. Domi Amɑsiɑ wi, u Edɔmubɑn bũnu ɡurɑmɑwɑ u sɑ̃ɑmɔ.
20 Amazias, porém, não lhe deu ouvidos; pois isto vinha de Deus, para entregá-los na mão dos seus inimigos, porque buscaram os deuses de Edom.
21 Yerɑ Yoɑsi, Isirelibɑn sinɑ boko u seewɑ u dɑ u Amɑsiɑ, Yudɑbɑn sinɑ boko wɔri Bɛti Semɛsiɔ Yudɑbɑn temɔ.
21 Subiu, pois, Jeoás, rei de Israel; e ele e Amazias, rei de Judá, se viram face a face em Bete-Semes, que pertence a Judá.
22 Mɑ Isirelibɑ bɑ Yudɑbɑ kɑmiɑ. Mɑ Yudɑ ben bɑɑwure u dukɑ suɑ u wurɑ win yɛnuɔ.
22 E Judá foi desbaratado diante de Israel, e fugiu cada um para a sua tenda.
23 Yoɑsi, Isirelibɑn sinɑ boko u Amɑsiɑ, Yudɑbɑn sinɑ boko Yoɑsin bii, Yoɑkɑsin debubu yoru mwɑ Bɛti Semɛsiɔ. Mɑ u kɑ nùn dɑ Yerusɑlɛmuɔ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ wi, Yoɑsi, u Yerusɑlɛmun ɡbɑ̃rɑru surɑ ɡɔm soonu nɛɛru (400) sɑɑ kɔnnɔ ɡe bɑ mɔ̀ Efɑrɑimun di sere n kɑ dɑ kɔnnɔwɔ ɡe bɑ mɔ̀ Gɑni ɡɔmburu.
23 E Jeoás, rei de Israel, prendeu Amazias, rei de Judá, filho de Joás, o filho de Jeoacaz, em Bete-Semes, e o levou a Jerusalém; e derrubou o muro de Jerusalém, desde a porta de Efraim até a porta da esquina, quatrocentos côvados.
24 Mɑ Yoɑsi wi, u wurɑ kɑ sii ɡeesu ɡurɑ kɑ sɑ̃ɑ yerun ɡɑ̃ɑ ɡee ni nu wɑ̃ɑ Obɛdi Edɔmun yɛnuɔ kɑ sere mɑɑ sinɑ kpɑɑrun ɑrumɑni. Mɑ u ɡɑbu mɔɔru mwɛɛrɑ u kɑ ɡɔsirɑ win wuuɔ Sɑmɑriɔ.
24 Também tomou todo o ouro, e toda a prata, e todos os utensílios que se acharam na casa de Deus com Obede-Edom, e os tesouros da casa do rei, e os reféns, e voltou pura Samária.
25 Isirelibɑn sinɑ boko Yoɑsi, Yoɑkɑsin biin ɡɔɔn biru, Amɑsiɑ, Yudɑbɑn sinɑ boko Yoɑsin bii, u mɑɑ kuɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu bɑndu sɔɔ.
25 E Amazias, filho de Joás, rei de Judá, viveu quinze anos depois da morte de Jeoás, filho de Jeoacaz, rei de Israel.
26 Ye Amɑsiɑ u ɡbiɑ u kuɑ kɑ ye u kuɑ dɑ̃ku ten sukum, ye kpuro yɑ yoruɑ Yudɑbɑ kɑ Isirelibɑn sinɑmbun fɑɑɡin tireru sɔɔ.
26 Quanto ao restante dos atos de Amazias, desde os primeiros até os últimos, não estão porventura escritos no livro dos reis de Judá e de Israel?
27 Ye Amɑsiɑ u kɑ Yinni Gusunɔ tondɑ u kpɑ, yerɑ bɑ nùn seesi Yerusɑlɛmuɔ. Mɑ u dukɑ suɑ u dɑ u wɑ̃ɑ Lɑkisiɔ. Miyɑ bɑ nùn nɑɑ swĩi bɑ ɡo.
27 Desde o tempo em que Amazias se desviou do Senhor, conspiraram contra ele em Jerusalém, e ele fugiu para Laquis; mas perseguiram-no até Laquis, e ali o mataram.
28 Mɑ bɑ win ɡoru suɑmɑ kɑ dumi bɑ kɑ nɑ bɑ sikuɑ win bɑɑbɑbɑn sikɑɔ Dɑfidin wuuɔ.
28 E o trouxeram sobre cavalos e o sepultaram junto a seus pais na cidade de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.