2 Crônicas 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yosɑfɑti u dukiɑ bɑkɑ kɑ bɛɛrɛ bɑkɑ wɑ. Mɑ u kɑ Akɑbu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kurɔ kɛ̃ɛnɑɑ sɔɔ.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Amɛn biru, u dɑ u Akɑbu deemɑ Sɑmɑriɔ. Mɑ Akɑbu u derɑ bɑ kɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛ dɑbi dɑbinu ɡo Yosɑfɑti kɑ win tɔmbun sɔ̃. Mɑ Akɑbu u Yosɑfɑti kɑnɑ bu dɑ bu Rɑmɔti wɔri ye yɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdin temɔ.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 U nɛɛ, Yosɑfɑti, kɑɑ kɑ mɑn dɑ Rɑmɔtiɔ, Gɑlɑdin temɔ?
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Mɑ Yosɑfɑti u Isirelibɑn sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑdɑmɑ ɑ ɡinɑ Yinni Gusunɔ bikio ɑ nɔ mɛ u koo nun sɔ̃.
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u sɔmɔbu mɛnnɑ tɔmbu nɛɛru (400). Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, su tɑbu doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ? Nɡe su ku dɑ.
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Adɑmɑ Yosɑfɑti u mɑɑ bikiɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔn sɔmɔ ɡoo mɑɑ sɑri mini wìn min di sɑ ko win ɡere nɔ?
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Isirelibɑn sinɑ boko u wisɑ u nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ turowɑ u wɑ̃ɑ mini wìn min di sɑ ko kpĩ su Gusunɔn ɡere nɔ. Adɑmɑ nɑ nùn tusɑ domi u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃ mɑ n kun mɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu. Win yĩsirɑ Misee Yimilɑn bii.
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u win sɔm kowo ɡɔrɑ u dɑ u Misee Yimilɑn bii sokumɑ fuuku.
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko wi, kɑ Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ ben sinɑ yɑ̃nu doke, ben bɑɑwure u sɔ̃ win sinɑ kitɑrɔ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Mɑ Gusunɔn sɔmɔ be kpuro bɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ bɑ ɡɑri mɔ̀.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Yerɑ Sedesiɑsi, Kenɑɑnɑn bii u sisun kɔbunu sekɑ. U nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, kɔbi yini yi sɑ̃ɑwɑ yĩreru te tɑ wunɛn dɑm sɔ̃ɔsimɔ mɛ kɑɑ kɑ Siriɡibu ɡo mɑm mɑm.
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Mɑ Gusunɔn sɔmɔ be kpuro bɑ ɡɑri tee yi ɡeruɑ. Bɑ mɔ̀, ɑ doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Kɑɑ nɑsɑrɑ wɑ. Yinni Gusunɔ u koo nun wuu ɡe nɔmu bɛriɑ.
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Sɔmɔ wi bɑ ɡɔrɑ u bu Misee sokuɑ u Misee sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee Gusunɔn sɔmɔ be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuro bɑ sinɑ boko ɡɑri dori ɡeruɑ. Yen sɔ̃, ɑ de wunɛ kɑ ben ɡɑri yi ko tee.
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Mɑ Misee u wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, ye wi, Gusunɔ nɛn Yinni u mɑn sɔ̃ɔwɑ, yerɑ kon ɡere.
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Ye Misee u tunumɑ sinɑ bokon mi, yerɑ sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, Misee, sɑ ko kpĩ su tɑbu dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ? Nɡe su ku dɑ.
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Adɑmɑ sinɑ boko u nɛɛ, nɔn nyewɑ kon nun bɔ̃rusiɑ ɑ sere mɑn ɡem sɔ̃ mɛ Yinni Gusunɔ u nun sɔ̃ɔwɑ ɑ ɡere.
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Misee u nɛɛ,
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ mɑ u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃, mɑ n kun mɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu?
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Yerɑ Misee u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio. Nɑ nùn wɑ u sɔ̃ win sinɑ kitɑrɔ. Mɑ win tɑbu kowobu bɑ yɔ̃ win nɔm ɡeuɔ kɑ win nɔm dwɑrɔ.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Mɑ u nɛɛ, wɑrɑ koo Akɑbu nɔni wɔ̃ke u kɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ, kpɑ u ɡbi mi. Mɑ bɑ yen wesiɑnɔ mɔ̀. Wini ù n ɡeruɑ mɛni, wiɔnɔ u ɡere mɛ.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Yerɑ hunde ɡɑɑ yɑ yɑrimɑ yɑ yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ yɑ nɛɛ, kon Akɑbu wi nɔni wɔ̃ke. Mɑ Yinni Gusunɔ u ye bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ kɑɑ koosinɑ.
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Hunde ye, yɑ nɛɛ, kon yɑri kpɑ n du Gusunɔn sɔmɔ be sɔɔ, kpɑ n de bu weesu ko bu kɑ sinɑ boko nɔni wɔ̃ke. Mɑ Yinni Gusunɔ u ye wisɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃. Swɑɑ ɡeɑ. Kɑɑ mɑɑ kpĩ ɑ bu nɔni wɔ̃ke. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ yɑrio ɑ dɑ ɑ ko mɛ.
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Wee tɛ̃, Yinni Gusunɔ u derɑ hunde ye, yɑ duɑ win sɔmɔ be sɔɔ bu kɑ nun weesu kuɑ. Yen sɔ̃, ɑ n yɛ̃ mɑ kɔ̃sɑ Yinni Gusunɔ u koo de yu nun deemɑ.
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Yerɑ Sedesiɑsi, Kenɑɑnɑn bii u susi Miseen bɔkuɔ, u nùn bɑɑrɑ so. Mɑ u nɛɛ, swɑɑ yerɑ̀ Yinni Gusunɔn hunde u kɑ yɑrɑ nɛn min di u kɑ sere nun ɡɑri kuɑ.
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Misee u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑɑ ye ɡiɑ dɔmɑ te kɑɑ n duku dukubu mɔ̀ ɑ n kuku yeru kɑsu diɑɔ.
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, i Misee mɔɔ i kɑ dɑ Amɔɔ wi u sɑ̃ɑ wuun wiruɡii kɑ mɑɑ Yoɑsi sinɑ bokon biin mi.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Kpɑ i bu sɔ̃ i nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ sinɑ boko nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, bu nùn mɔɔ bu kpɛ̃ɛ pirisɔm sɔɔ kpɑ bɑ n nùn dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛmɔ sɑkɑ sɔɔ sere n kɑ wurɑmɑ tɑbu ɡberun di kɑ ɑlɑfiɑ.
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Misee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑmɑ kɑ ɑlɑfiɑ, n ǹ Yinni Gusunɔ u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ. Bɛɛ be i wɑ̃ɑ mini, bɛɛn bɑɑwure u ɡɑri yi swɑɑ suo.
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Yenibɑn biru, Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Yosɑfɑti, Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon yɑ̃nu ɡɑnu kɔsi ni bɑ ǹ kɑ mɑn tubu. Adɑmɑ wunɛ, ɑ n wunɛn sinɑ yɑ̃nu doke.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 N deemɑ Sirin sinɑ boko u win tɑbu kɛkɛbɑn tɑbu sinɑmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ku ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ Isirelibɑn sinɑ boko tɔnɑ.
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Ye tɑbu sinɑm be, bɑ Yosɑfɑti wɛndɛ kuɑ, yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sunɔwɑ. Mɑ bɑ nùn kooro bure bu kɑ nùn wɔri. Adɑmɑ u nɔɔɡiru suɑ u somiru kɑnɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn somi, u bu ɡirɑ bɑ kɑ nùn tondɑ.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Ye tɑbu sinɑm be, bɑ wɑ mɑ n ǹ Isirelibɑn sinɑ boko mi, yerɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Yerɑ ɡoo u sɛ̃u toomɑ Isirelibɑn mi ɡiɑ. U ǹ ɡoo yĩisi. Adɑmɑ ɡɑ nɑ ɡɑ Akɑbu wɔri deedeeru mi win tɑrɑkpe ɡɑ yɔ̃rɑ. Yerɑ u win tɑbu kɛkɛ swɑɑ sɔ̃ɔsio sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɑbu kɛkɛ ye sĩiyɔ biruɔ, kpɑ ɑ mɑn yɑrɑ tɑbu sĩɑn di. Domi bɑ mɑn mɛɛrɑ kuɑ.
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Tɑbu swĩɑ yen dɔmɑ te, sere bɑ sinɑ boko nɛni u kɑ yɔ̃ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ u mɛɛrɑ Siriɡibun sɑnsɑni ɡiɑ sere n kɑ kuɑ yokɑ. Ye sɔ̃ɔ u duɑ, mɑ u ɡu.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.