2 Crônicas 18
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yosɑfɑti u dukiɑ bɑkɑ kɑ bɛɛrɛ bɑkɑ wɑ. Mɑ u kɑ Akɑbu ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kurɔ kɛ̃ɛnɑɑ sɔɔ.
1 Josafá tinha riquezas e glória em abundância, e tornou-se genro de Acabe.
2 Amɛn biru, u dɑ u Akɑbu deemɑ Sɑmɑriɔ. Mɑ Akɑbu u derɑ bɑ kɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛ dɑbi dɑbinu ɡo Yosɑfɑti kɑ win tɔmbun sɔ̃. Mɑ Akɑbu u Yosɑfɑti kɑnɑ bu dɑ bu Rɑmɔti wɔri ye yɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdin temɔ.
2 Passados alguns anos, Josafá foi visitar Acabe, em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para Josafá e para o povo que o acompanhava; e o persuadiu a ir com ele atacar Ramote-Gileade.
3 U nɛɛ, Yosɑfɑti, kɑɑ kɑ mɑn dɑ Rɑmɔtiɔ, Gɑlɑdin temɔ?
3 Acabe, rei de Israel, perguntou a Josafá, rei de Judá: — Você vai comigo a Ramote-Gileade? Josafá respondeu: — Sou como você é, e o meu povo é como o seu povo. Iremos com você à guerra.
4 Mɑ Yosɑfɑti u Isirelibɑn sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑdɑmɑ ɑ ɡinɑ Yinni Gusunɔ bikio ɑ nɔ mɛ u koo nun sɔ̃.
4 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
5 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko u sɔmɔbu mɛnnɑ tɔmbu nɛɛru (400). Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, su tɑbu doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ? Nɡe su ku dɑ.
5 Então o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devemos ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque Deus a entregará nas mãos do rei.
6 Adɑmɑ Yosɑfɑti u mɑɑ bikiɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔn sɔmɔ ɡoo mɑɑ sɑri mini wìn min di sɑ ko win ɡere nɔ?
6 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
7 Isirelibɑn sinɑ boko u wisɑ u nɛɛ, Gusunɔn sɔmɔ turowɑ u wɑ̃ɑ mini wìn min di sɑ ko kpĩ su Gusunɔn ɡere nɔ. Adɑmɑ nɑ nùn tusɑ domi u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃ mɑ n kun mɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu. Win yĩsirɑ Misee Yimilɑn bii.
7 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o
8 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u win sɔm kowo ɡɔrɑ u dɑ u Misee Yimilɑn bii sokumɑ fuuku.
8 O nome dele é Micaías, filho de Inlá. Josafá disse: — O rei não deveria falar assim. Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
9 Mɑ Isirelibɑn sinɑ boko wi, kɑ Yosɑfɑti Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ ben sinɑ yɑ̃nu doke, ben bɑɑwure u sɔ̃ win sinɑ kitɑrɔ Sɑmɑrin ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ. Mɑ Gusunɔn sɔmɔ be kpuro bɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ bɑ ɡɑri mɔ̀.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
10 Yerɑ Sedesiɑsi, Kenɑɑnɑn bii u sisun kɔbunu sekɑ. U nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, kɔbi yini yi sɑ̃ɑwɑ yĩreru te tɑ wunɛn dɑm sɔ̃ɔsimɔ mɛ kɑɑ kɑ Siriɡibu ɡo mɑm mɑm.
10 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
11 Mɑ Gusunɔn sɔmɔ be kpuro bɑ ɡɑri tee yi ɡeruɑ. Bɑ mɔ̀, ɑ doo Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ. Kɑɑ nɑsɑrɑ wɑ. Yinni Gusunɔ u koo nun wuu ɡe nɔmu bɛriɑ.
11 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
12 Sɔmɔ wi bɑ ɡɔrɑ u bu Misee sokuɑ u Misee sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee Gusunɔn sɔmɔ be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuro bɑ sinɑ boko ɡɑri dori ɡeruɑ. Yen sɔ̃, ɑ de wunɛ kɑ ben ɡɑri yi ko tee.
12 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a de um deles; fale o que é bom.
13 Mɑ Misee u wisɑ u nɛɛ, sere kɑ Yinni Gusunɔn wɑ̃ɑru, ye wi, Gusunɔ nɛn Yinni u mɑn sɔ̃ɔwɑ, yerɑ kon ɡere.
13 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
14 Ye Misee u tunumɑ sinɑ bokon mi, yerɑ sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, Misee, sɑ ko kpĩ su tɑbu dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ? Nɡe su ku dɑ.
14 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devo me conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! Eles serão entregues nas mãos de vocês.
15 Adɑmɑ sinɑ boko u nɛɛ, nɔn nyewɑ kon nun bɔ̃rusiɑ ɑ sere mɑn ɡem sɔ̃ mɛ Yinni Gusunɔ u nun sɔ̃ɔwɑ ɑ ɡere.
15 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
16 Misee u nɛɛ,
16 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
17 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ mɑ u ku rɑ mɑn ɡɑ̃ɑ ɡeenu sɔ̃, mɑ n kun mɔ ɡɑ̃ɑ kɔ̃sunu?
17 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
18 Yerɑ Misee u Akɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Yinni Gusunɔn ɡɑri swɑɑ dɑkio. Nɑ nùn wɑ u sɔ̃ win sinɑ kitɑrɔ. Mɑ win tɑbu kowobu bɑ yɔ̃ win nɔm ɡeuɔ kɑ win nɔm dwɑrɔ.
18 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouçam a palavra do
19 Mɑ u nɛɛ, wɑrɑ koo Akɑbu nɔni wɔ̃ke u kɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ, kpɑ u ɡbi mi. Mɑ bɑ yen wesiɑnɔ mɔ̀. Wini ù n ɡeruɑ mɛni, wiɔnɔ u ɡere mɛ.
19 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, o rei de Israel, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
20 Yerɑ hunde ɡɑɑ yɑ yɑrimɑ yɑ yɔ̃rɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ yɑ nɛɛ, kon Akɑbu wi nɔni wɔ̃ke. Mɑ Yinni Gusunɔ u ye bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ kɑɑ koosinɑ.
20 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
21 Hunde ye, yɑ nɛɛ, kon yɑri kpɑ n du Gusunɔn sɔmɔ be sɔɔ, kpɑ n de bu weesu ko bu kɑ sinɑ boko nɔni wɔ̃ke. Mɑ Yinni Gusunɔ u ye wisɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃. Swɑɑ ɡeɑ. Kɑɑ mɑɑ kpĩ ɑ bu nɔni wɔ̃ke. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ yɑrio ɑ dɑ ɑ ko mɛ.
21 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
22 Wee tɛ̃, Yinni Gusunɔ u derɑ hunde ye, yɑ duɑ win sɔmɔ be sɔɔ bu kɑ nun weesu kuɑ. Yen sɔ̃, ɑ n yɛ̃ mɑ kɔ̃sɑ Yinni Gusunɔ u koo de yu nun deemɑ.
22 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca destes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
23 Yerɑ Sedesiɑsi, Kenɑɑnɑn bii u susi Miseen bɔkuɔ, u nùn bɑɑrɑ so. Mɑ u nɛɛ, swɑɑ yerɑ̀ Yinni Gusunɔn hunde u kɑ yɑrɑ nɛn min di u kɑ sere nun ɡɑri kuɑ.
23 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por qual caminho passou o Espírito do
24 Misee u nùn wisɑ u nɛɛ, kɑɑ ye ɡiɑ dɔmɑ te kɑɑ n duku dukubu mɔ̀ ɑ n kuku yeru kɑsu diɑɔ.
24 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder.
25 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u nɛɛ, i Misee mɔɔ i kɑ dɑ Amɔɔ wi u sɑ̃ɑ wuun wiruɡii kɑ mɑɑ Yoɑsi sinɑ bokon biin mi.
25 Então o rei de Israel disse: — Prendam Micaías e levem-no de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Kpɑ i bu sɔ̃ i nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ sinɑ boko nɑ ɡeruɑ. Nɑ nɛɛ, bu nùn mɔɔ bu kpɛ̃ɛ pirisɔm sɔɔ kpɑ bɑ n nùn dĩɑnu kɑ nim wɛ̃ɛmɔ sɑkɑ sɔɔ sere n kɑ wurɑmɑ tɑbu ɡberun di kɑ ɑlɑfiɑ.
26 E digam: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
27 Misee u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ̀ n wurɑmɑ kɑ ɑlɑfiɑ, n ǹ Yinni Gusunɔ u kɑ mɑn ɡɑri kuɑ. Bɛɛ be i wɑ̃ɑ mini, bɛɛn bɑɑwure u ɡɑri yi swɑɑ suo.
27 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
28 Yenibɑn biru, Isirelibɑn sinɑ boko kɑ Yosɑfɑti, Yudɑbɑn sinɑ boko bɑ seewɑ bɑ tɑɑ bi dɑ Rɑmɔtiɔ Gɑlɑdin temɔ.
28 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
29 Yerɑ Isirelibɑn sinɑ boko u Yosɑfɑti sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon yɑ̃nu ɡɑnu kɔsi ni bɑ ǹ kɑ mɑn tubu. Adɑmɑ wunɛ, ɑ n wunɛn sinɑ yɑ̃nu doke.
29 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou, e eles entraram no combate.
30 N deemɑ Sirin sinɑ boko u win tɑbu kɛkɛbɑn tɑbu sinɑmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ku ɡoo ɡo mɑ n kun mɔ Isirelibɑn sinɑ boko tɔnɑ.
30 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
31 Ye tɑbu sinɑm be, bɑ Yosɑfɑti wɛndɛ kuɑ, yerɑ bɑ nɛɛ, Isirelibɑn sunɔwɑ. Mɑ bɑ nùn kooro bure bu kɑ nùn wɔri. Adɑmɑ u nɔɔɡiru suɑ u somiru kɑnɑ. Mɑ Yinni Gusunɔ u nùn somi, u bu ɡirɑ bɑ kɑ nùn tondɑ.
31 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou, e o
32 Ye tɑbu sinɑm be, bɑ wɑ mɑ n ǹ Isirelibɑn sinɑ boko mi, yerɑ bɑ nùn deri bɑ doonɑ.
32 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
33 Yerɑ ɡoo u sɛ̃u toomɑ Isirelibɑn mi ɡiɑ. U ǹ ɡoo yĩisi. Adɑmɑ ɡɑ nɑ ɡɑ Akɑbu wɔri deedeeru mi win tɑrɑkpe ɡɑ yɔ̃rɑ. Yerɑ u win tɑbu kɛkɛ swɑɑ sɔ̃ɔsio sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɑbu kɛkɛ ye sĩiyɔ biruɔ, kpɑ ɑ mɑn yɑrɑ tɑbu sĩɑn di. Domi bɑ mɑn mɛɛrɑ kuɑ.
33 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
34 Tɑbu swĩɑ yen dɔmɑ te, sere bɑ sinɑ boko nɛni u kɑ yɔ̃ win tɑbu kɛkɛ sɔɔ u mɛɛrɑ Siriɡibun sɑnsɑni ɡiɑ sere n kɑ kuɑ yokɑ. Ye sɔ̃ɔ u duɑ, mɑ u ɡu.
34 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei de Israel, segurou-se em pé no carro de frente para os sírios, até a tarde. Mas, ao pôr do sol, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.