1 Reis 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Sɑlomɔɔ u Eɡibitin sunɔn bii suɑ kurɔ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ. Mɑ u kɑ kurɔ wi dɑ Dɑfidin wuu Yerusɑlɛmuɔ sere u kɑ win tiin yɛnu bɑni kɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru, kɑ sere mɑɑ ɡbɑ̃rɑ te u koo bɑni u kɑ Yerusɑlɛmu sikerenɑ.
1 Salomão aliou-se por casamento, ao faraó, rei do Egito, tomando sua filha por mulher. Levou-a para a cidade de Davi, até que acabasse de construir o seu palácio, o templo do Senhor e o muro em volta de Jerusalém.
2 Isirelibɑ bɑ rɑ yɑ̃kuru kowɑ ɡunɡunu wɔllɔ sɑɑ ye sɔɔ, domi bɑ ǹ ɡinɑ diru ɡɑru bɑnɛ mi bɑ ko n dɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃.
2 O povo continuava sacrificando nos lugares altos, porque até aquele dia não tinha ainda sido edificado o templo ao nome do Senhor.
3 Sɑlomɔɔ u Yinni Gusunɔ kĩɑ. Mɑ u win tundo Dɑfidin woodɑ kpuro mɛm nɔɔwɑ. Mɛyɑ win tii u rɑ yɑ̃kunu ko ɡunɡunu wɔllɔ, kpɑ u turɑre dɔ̃ɔ doke mi.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os preceitos de Davi, seu pai. Todavia, continuava sacrificando e queimando incenso nos lugares altos.
4 Sɔ̃ɔ teeru Sɑlomɔɔ sinɑ boko u seewɑ u dɑ Gɑbɑoniɔ u kɑ yɑ̃kuru ko. Domi miyɑ yɑ̃ku yee bɑkɑrɑ wɑ̃ɑ. Yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu dɑbi dɑbinɑ u dɔmɑ te kuɑ mi.
4 Foi o rei a Gabaon para ali oferecer um sacrifício, porque esse era o lugar alto mais importante, e ofereceu mil holocaustos sobre o altar de Gabaon.
5 Gɑbɑoni miyɑ Yinni Gusunɔ u nùn kure dosu sɔɔ wɔ̃kuru. U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bikio ye ɑ kĩ n nun kuɑ.
5 O Senhor apareceu-lhe em sonhos em Gabaon durante a noite, e disse-lhe: Pede-me o que queres que eu te dê.
6 Sɑlomɔɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kĩi ɡeeru sɔ̃ɔsi yèn sɔ̃ u sĩɑ dee dee ɡem sɔɔ kɑ ɡɔ̃ru dɛɛrɔ wunɛn wuswɑɑɔ. Ye yɑ kpuro kere, yerɑ ɑ derɑ nɛ, win bii, nɑ kuɑ win kɔsire bɑndu sɔɔ ɡisɔ.
6 Salomão disse: Vós destes com liberdade vossa graça ao vosso servo Davi, meu pai, porque ele andou em vossa presença com fidelidade, na justiça e retidão de seu coração para convosco; em virtude dessa grande benevolência, destes-lhe um filho que hoje está sentado no seu trono.
7 Yinni Gusunɔ, wunɑ ɑ mɑn ɡɔsɑ ɑ kuɑ nɛn tundo Dɑfidin kɔsire. Wee nɛ ɑluwɑɑsi piibuwɑ. Nɑ ǹ yɛ̃ mɛ kon ko n kɑ tɔn be kpɑrɑ.
7 Sois vós, portanto, ó Senhor meu Deus, que fizestes reinar o vosso servo em lugar de Davi, meu pai. Mas eu não passo de um adolescente, e não sei como me conduzir.
8 Nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ, be, be ɑ ɡɔsɑ. Mɑ bɑ mɑɑ dɑbi sere bɑ ǹ ɡɑrirɔ.
8 E, sem embargo, vosso servo se encontra no meio de vosso povo escolhido, um povo imenso, tão numeroso que não se pode contar, nem calcular.
9 Yen sɔ̃, ɑ mɑn bwisi kɛ̃ɛyɔ n kɑ bu kpɑrɑ, kpɑ n kpĩ n ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ wunɑnɑ. Mɑ n kun mɛ, wɑrɑ u koo kpĩ u wunɛn tɔn dɑbi teni kpɑrɑ.
9 Dai, pois, ao vosso servo um coração sábio, capaz de julgar o vosso povo e discernir entre o bem e o mal; pois sem isso, quem poderia julgar o vosso povo, um povo tão numeroso?
10 Mɑ Sɑlomɔɔn wisi bi, bu Yinni Gusunɔ dore.
10 O Senhor agradou-se dessa oração, e disse a Salomão:
11 Yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ bikie wunɛn wɑ̃ɑru tu dɑkɑɑ dɑ, ɑ ǹ mɑɑ bikie ɑ n dukiɑ mɔ, mɛyɑ ɑ ǹ mɑɑ wunɛn yibɛrɛbɑn ɡɔɔ kɑnɛ. Adɑmɑ bwisiyɑ ɑ bikiɑ ɑ kɑ kpĩ ɑ wunɛn tɔmbu kpɑrɑ dee dee.
11 Pois que me fizeste esse pedido, e não pediste nem longa vida, nem riqueza, nem a morte de teus inimigos, mas sim inteligência para praticar a justiça,
12 Yen sɔ̃nɑ kon nun kuɑ nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ. Kon nun lɑɑkɑri kɑ bwisi kɛ̃ yìn bweseru ɡoo kun wɑɑre, mɛyɑ ɡoo kun mɑɑ ye wɑsi wunɛn biru.
12 vou satisfazer o teu desejo; dou-te um coração tão sábio e inteligente, como nunca houve outro igual antes de ti e nem haverá depois de ti.
13 Kon mɑɑ nun dukiɑ kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ ye ɑ ǹ bikie. Sinɑmbu sɔɔ, ɡoo sɑri wi u koo kɑ nun nɛrɑ.
13 Dou-te, além disso, o que não me pediste: riquezas e glória, de tal modo que não haverá quem te seja semelhante entre os reis durante toda a tua vida.
14 Yen biru ɑ̀ n sĩimɔ nɛn swɛɛ sɔɔ, mɑ ɑ nɛn woodɑbɑ kɑ nɛn yiirebu mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wunɛn tundo Dɑfidi u kuɑ, kon de wunɛn wɑ̃ɑru tu dɑkɑɑ dɑ.
14 E, se andares em meus caminhos e observares os meus preceitos e mandamentos como o fez Davi, teu pai, prolongarei a tua vida.
15 Sɑɑ yerɑ Sɑlomɔɔ u yɑndɑ mɑ u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔwɑ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ dosu sɔɔ. Mɑ u ɡɔsirɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ u dɑ mi Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororɑ yii u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ mi, kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu. Mɑ u win bwɑ̃ɑbu kpuro dim sokɑ.
15 Salomão despertou: foi um sonho. Voltando a Jerusalém, apresentou-se diante da arca da aliança do Senhor e ofereceu holocaustos e sacrifícios pacíficos; e deu um banquete a todos os seus servos.
16 Sɔ̃ɔ teeru kurɔ tɑnɔbu yiru ɡɑbu bɑ nɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔn mi, bɑ yɔ̃rɑ win wuswɑɑɔ.
16 Vieram duas prostitutas apresentar-se ao rei.
17 Mɑ ben turo u nɛɛ, yinni, ɑ mɑn yisɑ kuo. Nɛ kɑ kurɔ winiwɑ sɑ wɑ̃ɑ dii teerɔ. Win bɔkuɔrɑ nɑ yiirɑ nɑ mɑrɑ.
17 Uma delas disse: Ouve, meu senhor: Esta mulher e eu habitamos na mesma casa, e eu dei à luz junto dela no mesmo aposento.
18 Ye nɑ mɑrɑ, yen sɔ̃ɔ itɑserɑ win tii u mɑɑ mɑrɑ. Mɑ sɑ wɑ̃ɑ dii tee te sɔɔ sɑnnu. Goo kun mɑɑ kɑ sun wɑ̃ɑ mi.
18 Três dias depois, deu também ela à luz. Ora, nós vivemos juntas, e não havia nenhum estranho conosco nessa casa, pois somente nós duas estávamos ali.
19 Ye n kuɑ wɔ̃kuru yerɑ u win bii kpunɑri u ɡo.
19 Durante a noite morreu o filho dessa mulher, porque o abafou enquanto dormia.
20 Yinni, yerɑ u seemɑ wɔ̃ku te, u nɛn bii suɑ sɑɑ nɛn yɛ̃sɑn di ye nɑ do. Mɑ u nùn kpĩ win tororu wɔllɔ. Yen biru u win bii ɡoo te suɑ u mɑn yiiyɑ.
20 Levantou-se ela então, no meio da noite, e enquanto a tua serva dormia, tomou o meu filho que estava junto de mim e o deitou em seu seio, deixando no meu o seu filho morto.
21 Ye nɑ seewɑ bururu n kɑ nɛn bii bɔm kɛ̃, yerɑ nɑ deemɑ bii ɡorɑ. Mɑ nɑ wure nɑ bii wi mɛɛrɑ tii, nɑ deemɑ u ǹ sɑ̃ɑ nɛɡii.
21 Quando me levantei pela manhã para amamentar o meu filho, encontrei-o morto; mas, examinando-o atentamente à luz, verifiquei que não era o filho que eu dera à luz.
22 Mɑ win winsim u nɛɛ, nɛn biiwɑ u wɑsi.
22 É mentira!, replicou a outra mulher, o que está vivo é meu filho; o teu é que morreu. A primeira contestou: Não é assim; o teu filho é o que morreu, o que está vivo é o meu. E assim disputavam diante do rei.
23 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, too wee, bɛɛ kpuro i ǹ wure. Domi wini ù n nɛɛ, win biiwɑ u wɑsi kpɑ wiɔnɔ u nɛɛ, ɑɑwo, wunɛɡiiwɑ u ɡu.
23 O rei disse então: Tu dizes: é o meu filho que está vivo, e o teu é o que morreu; e tu replicas: não é assim; é o teu filho que morreu, e o meu é o que está vivo.
24 Ǹ n mɛn nɑ, i mɑn tɑkobi tɑmɑ. Mɑ bɑ kɑ nùn ye nɑɑwɑ.
24 Vejamos, continuou o rei; trazei-me uma espada. Trouxeram ao rei uma espada.
25 Mɑ u nɛɛ, bu bii wi u wɑsi mi burɑnɔ kpirinu yiru. Kpɑ ben bɑɑwure u kpiri kpirikɑ suɑ.
25 Cortai pelo meio o menino vivo, disse ele, e dai metade a uma e metade à outra.
26 Yerɑ wɔnwɔndɑ bii win mɛron tii mwɑ. Mɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ nùn bii wi wɛ̃ɛyɔ. A ku de bu nùn ɡo.
26 Mas a mulher, mãe do filho vivo, sentiu suas entranhas enternecerem-se e disse ao rei: Rogo-te, meu senhor, que dês a ela o menino vivo; não o mateis; a outra, porém, dizia: Ele não será nem teu, nem meu; seja dividido!
27 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, i ku bii wi ɡo. I kurɔ ɡbiikoo bii wi wɛ̃ɛyɔ. Wiyɑ u sɑ̃ɑ win mɛro.
27 Então o rei pronunciou o seu julgamento: Dai, disse ele, o menino vivo a essa mulher; não o mateis, pois é ela a sua mãe.
28 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ nuɑ nɡe mɛ sinɑ boko u siri bɑ nùn nɑsiɑ. Domi bɑ wɑ mɑ Gusunɔwɑ u nùn bwisi yi kɑ̃ u kɑ siri bi kuɑ.
28 Todo o Israel, ouvindo o julgamento pronunciado pelo rei, encheu-se de respeito por ele, pois via-se que o inspirava a sabedoria divina para fazer justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.