1 Reis 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɑlomɔɔ u Eɡibitin sunɔn bii suɑ kurɔ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ. Mɑ u kɑ kurɔ wi dɑ Dɑfidin wuu Yerusɑlɛmuɔ sere u kɑ win tiin yɛnu bɑni kɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yeru, kɑ sere mɑɑ ɡbɑ̃rɑ te u koo bɑni u kɑ Yerusɑlɛmu sikerenɑ.
1 Salomão fez um acordo com Faraó, rei do Egito, casando com a sua filha. Ele a levou para morar na Cidade de Davi até que acabasse a construção do seu palácio e a construção do Templo e das muralhas em volta de Jerusalém.
2 Isirelibɑ bɑ rɑ yɑ̃kuru kowɑ ɡunɡunu wɔllɔ sɑɑ ye sɔɔ, domi bɑ ǹ ɡinɑ diru ɡɑru bɑnɛ mi bɑ ko n dɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃.
2 Ainda não havia sido construído um templo para Deus, o Senhor , e por isso o povo ainda continuava oferecendo sacrifícios em vários altares, nos montes.
3 Sɑlomɔɔ u Yinni Gusunɔ kĩɑ. Mɑ u win tundo Dɑfidin woodɑ kpuro mɛm nɔɔwɑ. Mɛyɑ win tii u rɑ yɑ̃kunu ko ɡunɡunu wɔllɔ, kpɑ u turɑre dɔ̃ɔ doke mi.
3 Salomão amava o Senhor e seguia os conselhos de Davi, seu pai, mas também matava animais e os oferecia em sacrifício em vários altares, nos montes.
4 Sɔ̃ɔ teeru Sɑlomɔɔ sinɑ boko u seewɑ u dɑ Gɑbɑoniɔ u kɑ yɑ̃kuru ko. Domi miyɑ yɑ̃ku yee bɑkɑrɑ wɑ̃ɑ. Yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu dɑbi dɑbinɑ u dɔmɑ te kuɑ mi.
4 Certa vez, Salomão foi a Gibeão oferecer sacrifícios porque naquele lugar estava o altar mais famoso de todos. No passado ele havia queimado ali mil animais como sacrifício a Deus.
5 Gɑbɑoni miyɑ Yinni Gusunɔ u nùn kure dosu sɔɔ wɔ̃kuru. U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ bikio ye ɑ kĩ n nun kuɑ.
5 Naquela noite, o Senhor Deus apareceu num sonho a Salomão e perguntou: — O que você quer que eu lhe dê?
6 Sɑlomɔɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn bɔ̃ɔ Dɑfidi nɛn tundo kĩi ɡeeru sɔ̃ɔsi yèn sɔ̃ u sĩɑ dee dee ɡem sɔɔ kɑ ɡɔ̃ru dɛɛrɔ wunɛn wuswɑɑɔ. Ye yɑ kpuro kere, yerɑ ɑ derɑ nɛ, win bii, nɑ kuɑ win kɔsire bɑndu sɔɔ ɡisɔ.
6 Ele respondeu: — Tu sempre mostraste grande amor por Davi, meu pai, teu
7 Yinni Gusunɔ, wunɑ ɑ mɑn ɡɔsɑ ɑ kuɑ nɛn tundo Dɑfidin kɔsire. Wee nɛ ɑluwɑɑsi piibuwɑ. Nɑ ǹ yɛ̃ mɛ kon ko n kɑ tɔn be kpɑrɑ.
7 Ó Senhor Deus, tu deixaste que eu ficasse como rei no lugar do meu pai, embora eu seja muito jovem e não saiba governar.
8 Nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ, be, be ɑ ɡɔsɑ. Mɑ bɑ mɑɑ dɑbi sere bɑ ǹ ɡɑrirɔ.
8 Aqui estou eu no meio do povo que escolheste para ser teu, um povo que é tão numeroso, que nem pode ser contado.
9 Yen sɔ̃, ɑ mɑn bwisi kɛ̃ɛyɔ n kɑ bu kpɑrɑ, kpɑ n kpĩ n ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ wunɑnɑ. Mɑ n kun mɛ, wɑrɑ u koo kpĩ u wunɛn tɔn dɑbi teni kpɑrɑ.
9 Portanto, dá-me sabedoria para que eu possa governar o teu povo com justiça e saber a diferença entre o bem e o mal. Se não for assim, como é que eu poderei governar este teu grande povo?
10 Mɑ Sɑlomɔɔn wisi bi, bu Yinni Gusunɔ dore.
10 Deus gostou de Salomão ter pedido isso
11 Yerɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ǹ bikie wunɛn wɑ̃ɑru tu dɑkɑɑ dɑ, ɑ ǹ mɑɑ bikie ɑ n dukiɑ mɔ, mɛyɑ ɑ ǹ mɑɑ wunɛn yibɛrɛbɑn ɡɔɔ kɑnɛ. Adɑmɑ bwisiyɑ ɑ bikiɑ ɑ kɑ kpĩ ɑ wunɛn tɔmbu kpɑrɑ dee dee.
11 e disse: — Já que você pediu sabedoria para governar com justiça, em vez de pedir vida longa, ou riquezas, ou a morte dos seus inimigos,
12 Yen sɔ̃nɑ kon nun kuɑ nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ. Kon nun lɑɑkɑri kɑ bwisi kɛ̃ yìn bweseru ɡoo kun wɑɑre, mɛyɑ ɡoo kun mɑɑ ye wɑsi wunɛn biru.
12 eu darei o que você pediu. Darei a você sabedoria e inteligência, como ninguém teve antes de você, nem terá depois.
13 Kon mɑɑ nun dukiɑ kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ wunɛn wɑ̃ɑru sɔɔ ye ɑ ǹ bikie. Sinɑmbu sɔɔ, ɡoo sɑri wi u koo kɑ nun nɛrɑ.
13 Mas lhe darei também o que não pediu: durante toda a sua vida, você terá riquezas e honras, mais do que qualquer outro rei.
14 Yen biru ɑ̀ n sĩimɔ nɛn swɛɛ sɔɔ, mɑ ɑ nɛn woodɑbɑ kɑ nɛn yiirebu mɛm nɔɔwɑmmɛ nɡe mɛ wunɛn tundo Dɑfidi u kuɑ, kon de wunɛn wɑ̃ɑru tu dɑkɑɑ dɑ.
14 E, se você me obedecer e guardar as minhas leis e os meus mandamentos, como fez Davi, o seu pai, eu lhe darei uma vida longa.
15 Sɑɑ yerɑ Sɑlomɔɔ u yɑndɑ mɑ u tubɑ mɑ Yinni Gusunɔwɑ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ dosu sɔɔ. Mɑ u ɡɔsirɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ u dɑ mi Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororɑ yii u yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ mi, kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu. Mɑ u win bwɑ̃ɑbu kpuro dim sokɑ.
15 Quando acordou, Salomão compreendeu que Deus havia falado com ele no sonho. Então foi para Jerusalém, ficou diante da arca da aliança e apresentou a Deus ofertas de paz e sacrifícios que foram completamente queimados. Depois deu uma festa para todas as autoridades.
16 Sɔ̃ɔ teeru kurɔ tɑnɔbu yiru ɡɑbu bɑ nɑ sinɑ boko Sɑlomɔɔn mi, bɑ yɔ̃rɑ win wuswɑɑɔ.
16 Certo dia, duas prostitutas apresentaram-se diante do rei Salomão,
17 Mɑ ben turo u nɛɛ, yinni, ɑ mɑn yisɑ kuo. Nɛ kɑ kurɔ winiwɑ sɑ wɑ̃ɑ dii teerɔ. Win bɔkuɔrɑ nɑ yiirɑ nɑ mɑrɑ.
17 e uma delas disse: — Ó rei Salomão! Eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um menino, e ela estava lá comigo.
18 Ye nɑ mɑrɑ, yen sɔ̃ɔ itɑserɑ win tii u mɑɑ mɑrɑ. Mɑ sɑ wɑ̃ɑ dii tee te sɔɔ sɑnnu. Goo kun mɑɑ kɑ sun wɑ̃ɑ mi.
18 Dois dias depois do nascimento do meu filho, ela também deu à luz um menino. Somente nós duas estávamos na casa; não havia mais ninguém lá.
19 Ye n kuɑ wɔ̃kuru yerɑ u win bii kpunɑri u ɡo.
19 Uma noite, ela rolou sem querer sobre o seu filho e o sufocou.
20 Yinni, yerɑ u seemɑ wɔ̃ku te, u nɛn bii suɑ sɑɑ nɛn yɛ̃sɑn di ye nɑ do. Mɑ u nùn kpĩ win tororu wɔllɔ. Yen biru u win bii ɡoo te suɑ u mɑn yiiyɑ.
20 Então levantou-se durante a noite, enquanto eu dormia, pegou o meu filho e o colocou na cama dela. Depois colocou o menino morto nos meus braços.
21 Ye nɑ seewɑ bururu n kɑ nɛn bii bɔm kɛ̃, yerɑ nɑ deemɑ bii ɡorɑ. Mɑ nɑ wure nɑ bii wi mɛɛrɑ tii, nɑ deemɑ u ǹ sɑ̃ɑ nɛɡii.
21 No outro dia de manhã, quando eu me levantei para dar de mamar ao meu filho, vi que estava morto. Porém, quando reparei bem, percebi que não era o meu filho.
22 Mɑ win winsim u nɛɛ, nɛn biiwɑ u wɑsi.
22 Mas a outra mulher disse: — Não é verdade. Pelo contrário, meu filho é o que está vivo, e o seu é o que está morto! E a primeira mulher respondeu: — Não é, não! A criança morta é a sua, e a viva é a minha! E foi assim que discutiram na frente do rei.
23 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, too wee, bɛɛ kpuro i ǹ wure. Domi wini ù n nɛɛ, win biiwɑ u wɑsi kpɑ wiɔnɔ u nɛɛ, ɑɑwo, wunɛɡiiwɑ u ɡu.
23 Então o rei Salomão disse: — Cada uma de vocês diz que a criança viva é a sua, e que a morta é da outra.
24 Ǹ n mɛn nɑ, i mɑn tɑkobi tɑmɑ. Mɑ bɑ kɑ nùn ye nɑɑwɑ.
24 Então mandou buscar uma espada e, quando a trouxeram,
25 Mɑ u nɛɛ, bu bii wi u wɑsi mi burɑnɔ kpirinu yiru. Kpɑ ben bɑɑwure u kpiri kpirikɑ suɑ.
25 disse: — Cortem a criança viva pelo meio e deem metade para cada uma destas mulheres.
26 Yerɑ wɔnwɔndɑ bii win mɛron tii mwɑ. Mɑ u sinɑ boko sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn yinni, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ nùn bii wi wɛ̃ɛyɔ. A ku de bu nùn ɡo.
26 A verdadeira mãe do menino, com o coração cheio de amor pelo filho, disse: — Por favor, senhor, não mate o meu filho! Entregue-o a esta mulher! Mas a outra disse: — Podem cortá-lo em dois pedaços! Assim ele não será nem meu nem seu.
27 Yerɑ sinɑ boko u nɛɛ, i ku bii wi ɡo. I kurɔ ɡbiikoo bii wi wɛ̃ɛyɔ. Wiyɑ u sɑ̃ɑ win mɛro.
27 Aí Salomão disse: — Não matem a criança! Entreguem o menino à primeira mulher porque ela é a mãe dele.
28 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ nuɑ nɡe mɛ sinɑ boko u siri bɑ nùn nɑsiɑ. Domi bɑ wɑ mɑ Gusunɔwɑ u nùn bwisi yi kɑ̃ u kɑ siri bi kuɑ.
28 Todo o povo de Israel soube dessa decisão do rei Salomão, e aí todos sentiram um grande respeito por ele, pois viram que Deus lhe tinha dado sabedoria para julgar com justiça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.