Mateus 27
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Ca boerije mena, paia ʉparã niipetirã, to biri judíos're ca jʉo niirã mena, Jesús're cʉ̃ja ca jĩa cõa dotipere ameri wede peni niiupa.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 To biro ĩi, Jesús're jiacãri ami waari, wiogʉ romano Pilatopʉre cʉ̃re noniupa.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judas, cʉ̃re ca wedejãa buiyee cõaricʉ pea, Jesús're jĩa cõacãrʉgarã cʉ̃ja ca tiirijere ĩa, “Ñañaro peti yʉ tiicãjapa,” ĩi tʉgoeñarique pai, treinta niirije plata tiirire, paia ʉparã, judíos're ca jʉo niirãre,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 o biro ĩi tueneupi:
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 To cõrora Judas pea, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉra wapa tiirica tiirire dee bate cũu, witi waa, yucʉgʉpʉ mʉa waa, ca dʉpʉpʉ pũugʉ dʉpo jia tuuri, cʉ̃ majuropeera cʉ̃ amʉtuture jia tuu, bupu ñaañumu, biicã yai waaupi.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Paia ʉparã pea tee wapa tiirica tiirire jee, o biro ĩiupa:
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 To biro ĩi, ameri wede peni yapano, tee wapa tiirica tiiri mena jĩcã yepa, “Jotʉri Weeri Majʉ Yaa Yepa ca wãme cʉtiri yepare ca wapa tiipe niicu, ape yepa macãrãpʉ ca bii yairãre yaarʉgarã,” ĩiupa.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 To biri tii yepa mecʉ̃ripʉ cãare, “Díi Yepa” wãme cʉti.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 O biro bii eaupa, Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire wede jʉgueri majʉ Jeremías:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 tee mena, ‘Jotʉri Weeri Majʉ Yaa Yepa ca wãme cʉtiri yepare wapa tiiwa,’
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Jesús pea tii yepa macãrã ʉpʉ Pilato pʉtopʉ cʉ̃ ca nucũro, cʉ̃ pea o biro ĩi jãiñaupi Jesús're:
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Paia ʉparã, judíos're ca jʉo niirã, cʉ̃re cʉ̃ja ca wedejãamijata cãare, Jesús pea jĩcã wãme ʉnora cʉ̃jare yʉʉrucu, tiitiupi.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 To biri Pilato pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupi:
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 To biro cʉ̃ ca ĩimijata cãare, Jesús pea jĩcã wãme ʉnoacãra yʉʉrucu, tiitiupi. To biro cʉ̃ ca biiro Pilato pea, “Uwioro ca biigʉ cʉ̃ niiti ania,” cʉ̃re ĩi ĩaupi.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ména, tii yepa macãrã ʉpʉ pea Pascua boje rʉmʉri ca niiro, jĩcʉ̃ tia cũurica wiipʉ ca niigʉ bojoca cʉ̃ja ca boogʉre wienerucuupi.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Tii tabere niiupi jĩcʉ̃ tia cũurica wiipʉre, Jesús Barrabás ca wãme cʉtigʉ, cʉ̃ja ca jãnoogʉ.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 — ausente —
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 — ausente —
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Ména, Pilato pea bojocare cʉ̃ ca jãiña bejeri tabepʉra cʉ̃ ca duwiro, cʉ̃ nʉmo pea o biro cʉ̃re ĩi cojoupo:
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Paia ʉparã, to biri judíos're ca jʉo niirã, Pilato pea Barrabás're wiene, Jesús peera jĩa cõa doti, cʉ̃ ca tiipere biro ĩirã, teere cʉ̃re cʉ̃ja jãijato ĩirã, bojocare wedejãa niiupa.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Tii yepa macãrã ʉpʉ pea cʉ̃jare jãiña nemoupi ñucã:
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Pilato pea:
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Pilato pea ñucã:
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 To biri Pilato pea cʉ̃ ca tiirʉgari wãme peere, “¡Do biro yʉ tiiricaro mani!” ĩima ĩigʉ, bʉaro jañuro bojoca cʉ̃ja ca acaro bui nʉnʉa waaro ĩari, oco jee doo dotiri, niipetirã cʉ̃ja ca ĩa cojoro o biro ĩigʉra amo coeupi:
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 To biro cʉ̃ ca ĩiro, niipetirã bojoca o biro ĩi acaro buiupa:
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 To cõrora Pilato pea Barrabás're wiene, Jesús peera cʉ̃re bape doti yapano, cʉ̃jare nonicãupi, yucʉ tenipʉ cʉ̃re cʉ̃ja paa pua tuu cõajato ĩigʉ.
26 — ausente —
27 Tii yepa macãrã ʉpʉ yaarã uwamarã pea, ʉpʉ cʉ̃ ca niiri wiipʉ Jesús're ami waa, cʉ̃ wejare uwamarã niipetirãre jʉo neoupa.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 To biro tii, cʉ̃re juti tuu weeri, ca jũari quejero pee cʉ̃re jãa,
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 cʉ̃ dʉpʉga peera pota daari mena juarica betore peo, cʉ̃ amo díámacʉ̃ peere yucʉgʉacã paa jua, tiicãri, cʉ̃ja ãjʉro jupeari mena cʉ̃ pʉto ea nuu waari, o biro cʉ̃re ĩi bui epeupa:
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ñucã to biro ĩirãra, cʉ̃re ʉjeco eo tuu, yucʉgʉ cʉ̃re cʉ̃ja ca tiicojoricagʉrena amiri cʉ̃ dʉpʉgare paa, tiiupa.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Jesús're to biro ñañaro cʉ̃re tii epe yapano, cʉ̃re cʉ̃ja ca juti jãaricarore tuu wee, cʉ̃ juti majurope peere cʉ̃re jãa, cʉ̃re paa pua tuu cõarʉgarã amicoaupa.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Too ca niiricarã witi waarãra, jĩcʉ̃, Simón ca wãme cʉtigʉ, Cirene macã macʉ̃re bʉa eari, Jesús're cʉ̃ja ca paa pua tuu cõa paagʉre cʉ̃re ami waa nemo dotiwa.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Gólgota ca wãme cʉtiri tabe ea waarã, (“Dʉpʉga Õaro,” ĩirʉgaro ĩi),
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 ʉje oco ca jʉ̃guẽrije mena cʉ̃ja ca ayiariquere cʉ̃re tĩawa. Jesús pea teere jini ñaari jiro, jinirʉgatiwi.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Uwamarã pea Jesús're paa pua tuu nʉcõ yapanori jiro, ĩi bʉarique mena tiiri, cʉ̃ juti ca niiriquere ameri dica woowa.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 To biro tii yapano, cʉ̃re ĩa coterʉgarã toora ea nuucoawa.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ñucã cʉ̃ dʉpʉga jotoa peere, “Tee jʉori jĩa ecomi,” cʉ̃ja ca ĩi owa tuurica pĩire paa pua tuuwa. Tii pĩipʉre: “ANIA JESÚS NIIMI, JUDÍOS WIOGɄ,” ĩi owa tuurique tujawʉ.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Ñucã Jesús mena, jee dutiri maja pʉarã, jĩcʉ̃ cʉ̃ díámacʉ̃ nʉña pee, apĩ cʉ̃ ãcõ nʉña pee, paa pua tuu nʉcõ ecowa.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Bojoca too ca ametʉa waarucurã pea Jesús're ĩi tutirã, cʉ̃ja dʉpʉgare yureri, o biro cʉ̃re ĩi buiwa:
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 —Mʉ, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiire wee bate, itia rʉmʉ jirora wãma wii ca quenogʉa, mʉ majuropeera ametʉaya. ¡Ʉmʉreco Pacʉ Macʉ̃ra mʉ ca niijata, duwicã dooya! —ĩiwa.
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ñucã paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã, to biri judíos're ca jʉo niirã mena jĩcãri, to biiri wãmera cʉ̃re ĩi buiwa. O biro ĩiwa:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —Aperãpʉra mʉ ametʉene majicãwʉ biigʉpʉa. Mʉ majuropeera mʉ ca biirije peera mʉ ametʉene majiti. ¡Cʉ̃a, Israel yepa macãrã wiogʉ niimi, cʉ̃ duwicã doojato! To cõro docare díámacʉ̃ cʉ̃re mani tʉo nʉnʉjeerucu.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Cʉ̃a, Ʉmʉreco Pacʉre ca tʉo nʉnʉjeegʉ niimi. Mecʉ̃ docare Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ametʉenejato, díámacʉ̃ra cʉ̃re cʉ̃ ca mai majuropeecãjata. Ania, “Ʉmʉreco Pacʉ Macʉ̃ yʉ nii,” ¿cʉ̃ ĩitiri? —cʉ̃re ĩi buiwa.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ñucã jee dutiri maja, Jesús mena cʉ̃ja ca paa pua tuuricarã menapʉra, ñañarije cʉ̃re ĩi tutiwa.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Jotoa decomacã ca niiro, ati yepa niipetiropʉ ca naitĩa peticoarique, ñucã muipũ bʉaro cʉ̃ ca aji ñaacũmu duwi waari tabe ʉnopʉ boewʉ.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Tii tabera Jesús pea tutuaro mena o biro ĩi acaro buiwi:
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Jĩcãrã too ca niirã to biro cʉ̃ ca ĩiro tʉorã, o biro ameri ĩiwa:
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 To biro cʉ̃ ca ĩirora, jĩcʉ̃ cʉ̃ja mena macʉ̃ ũmaa waa, upa jitia mena ʉje oco ca piyarijere joa amiri, yucʉgʉpʉ tii jitiare jia tuuri, cʉ̃re juu mʉene cojowi, “Cʉ̃ jinijato,” ĩigʉ.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 To biro cʉ̃ ca tiiro, aperã pea o biro cʉ̃re ĩiwa:
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ñucã, Jesús pea tutuaro mena acaro bui tʉja, bii yaicoawi.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 To biro cʉ̃ ca biiri tabera Ʉmʉreco Pacʉ yaa wii jupea macã jawire cʉ̃ja ca yoo camotaarica quejero, decomacã emʉaro pee yega taticã duwi waaupa. Ñucã ati yepa cãa bʉaro nana, ʉ̃tãgaari cãa wati batecoa,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 maja operi pãacoa, paʉ bojoca ca ñañarije manirã ca bii yaiquĩricarã cati tua, biiupa.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Jesús cʉ̃ ca cati tuaro jiro, cʉ̃ja maja operipʉ ca niiricarã witi, ca ñañarije maniri macã Jerusalén'pʉ jãa waa, paʉ bojocare baua ĩño, biiupa. Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉre ca yojari quejero, decomacã yegacã duwi waaupa. Mt 27.51|src="CN01843B.tif" size="span"
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Uwamarã ʉpʉ, to biri cʉ̃ ʉmʉa, Jesús're ca ĩa cote niiricarã, ati yepa ca nanarijere, ñucã niipetiro ca biirijere ĩarã, bʉaro uwirique mena:
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ñucã nomia paʉ romiri Jesús're ca tii nemoricarã Galilea yepapʉra ca nʉnʉ dooricarã romiri cãa, toora yoaropʉra ĩa cojocã niiwa.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Cʉ̃ja menare niiwa, María Magdalena, Santiago, José jãari paco María, apeo Zebedeo puna paco, niiwa.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Tii rʉmʉ naiori tabere eaupi jĩcʉ̃ ca apeye paigʉ, Arimatea macʉ̃ José ca wãme cʉtigʉ, cʉ̃ cãa, Jesús're ca tʉo nʉnʉjeegʉ ca niiricʉ.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 To biri Pilato pʉtopʉ waari, Jesús upʉri niiquĩriquere yaa cõarʉgʉ, cʉ̃re jãiupi. To biro cʉ̃ ca ĩiro, Pilato pea Jesús upʉri niiquĩriquere cʉ̃re tiicojo dotiupi.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 To biri José pea Jesús upʉri niiquĩriquere ami, ũmaarica quejero ca õweri maniri quejero mena cʉ̃re ũmaari,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 maja ope, wãma ope ʉ̃tã tʉdipʉre cʉ̃ ca coa dotirica opepʉ cʉ̃re cũuupi. Jiro maja ope jãa waarica jopere ʉ̃tãgaaro mena tunuo biato, tuacoaupi.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 María Magdalena, apeo María jãa pea, maja ope ãpõtĩñaarora ĩacã duwiupa.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Ape rʉmʉ, yerijãarica rʉmʉ maquẽre cʉ̃ja ca queno yueri rʉmʉ jiro macã rʉmʉre, paia ʉparã, to biri fariseos mena jĩcãri, Pilato pʉtopʉ waari,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 o biro cʉ̃re ĩiupa:
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 To biri mʉ ʉmʉare, cʉ̃ niiquĩricʉ maja opere itia rʉmʉ peti cʉ̃jare cote dotiya, cʉ̃ buerã waari, cʉ̃ upʉri niiquĩriquere ami duticãri, bojocare, “Mee, cati tuacoajãwi,” ĩi ditobocuma. To biro ca biijata docare yua, cʉ̃ ca ĩi dito jʉorique ametʉenero ĩi ditorique niibocu —ĩiupa.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Pilato pea o biro ĩiupi:
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 To biri waa, maja opere añuro bia queno, ĩa majirʉgarã, cʉ̃ja ca biaricaga ʉ̃tãgare jʉgo ñee nemo, uwamarãre cote dotiupa. Uwamarã romanos. Mt 27.66|src="hk00197b.tif" size="span"
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.