Marcos 11
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NTLH
1 Jerusalén macãre ea nʉnʉa waarã, Betfagé, Betania macãri Olivos Buuro pʉto eagʉ, cʉ̃ buerã pʉarãre
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 o biro cʉ̃jare ĩi cojoupi Jesús:
2 com a seguinte ordem:
3 Jĩcʉ̃, “¿Ñee tiirã cʉ̃re mʉja popioti?” mʉjare cʉ̃ ca ĩijata: “Wiogʉ cʉ̃re boomi. Yoari méé mʉjare tuenecãrucumi ñucã,” cʉ̃re mʉja ĩiwa —ĩi cojoupi.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 To biro cʉ̃ ca ĩi cojorã waa, burrore jope pʉto, maa pʉtoacã cʉ̃ja ca jia nʉcõricʉ ca nucũgʉre bʉa eari, cʉ̃re popioupa.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Cʉ̃re cʉ̃ja ca popioro ĩarã, jĩcãrã too ca niiricarã:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Cʉ̃ja pea, Jesús, cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩi doti cojoricarore biro cʉ̃jare ĩiupa. To biro cʉ̃jare cʉ̃ja ca ĩiro, to birora cʉ̃jare ĩacãupa.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Jesús pʉto ami ea, cʉ̃ja juti jotoa maquẽ burro jotoare peoupa. Jesús pea cʉ̃ jotoa ea pea waaupi.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Cʉ̃ ca waa nʉnʉa waaro, paʉ cʉ̃ja juti, jotoa maquẽre tuu weeri maare cũu jʉgue nʉnʉa waa, ñucã aperã macãnʉcʉ̃pʉ cʉ̃ja ca paa jude jeerica queerire cũu jʉgueupa.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 To biro tii nʉnʉa waarã, cʉ̃ jʉguero ca waarã, cʉ̃ jiro pee ca doorã cãa o biro ĩi acaro buiupa:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Ca añu majuropeerije nii, mani ñicʉ̃ David cʉ̃ ca doti niiquĩricarore biro ca bii mʉa nʉcã doope. Jãare ametʉeneña, mʉ, ʉmʉreco tutipʉ ca niigʉ —cʉ̃re ĩi nʉnʉa waaupa.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jesús, Jerusalén're ea, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wii pee waaupi. Tii wiipʉ jãa ea, niipetiro ĩa yuju peticã, ñamipʉ ca niiro macã, cʉ̃ buerã pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niirã mena Betania pee waacoaupi ñucã.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ape rʉmʉ Betaniapʉ ca niiricʉ, Jerusalén'pʉ waa nʉnʉa waagʉ, bʉaro queyaupi Jesús.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 To biro bii queya nʉnʉa waagʉ, yoaropʉ jĩcãgʉ higueragʉ, ca pũu cʉti nucũro ĩari, “Dica cʉticu” ĩigʉ, ĩagʉ waamiupi. Tiigʉ pʉto eagʉ, ca pũu wado ĩaupi, ca dica cʉtiri cuu méé ca niiro macã.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 To cõrora o biro ĩiupi Jesús, higueragʉre:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jesús Jerusalén'pʉ ea, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ jãa waa, tii wiipʉ noni wapa taa, wapa tii, ca tii niirã niipetirãre cõa wiene jʉo waaupi. Wapa tiirica tiirire wajoa, buare noni wapa jee, cʉ̃ja ca tii duwiri taberire tumicõa cõa cũu bate peoticãupi.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ñucã Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉre jĩcʉ̃ ʉno peera apeye jeecãri, cʉ̃ja ca tẽo taaro bootiupi Jesús.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 O biro cʉ̃jare ĩi wede majioupi: Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ apeye ca noni wapata niirãre Jesús cʉ̃ ca cõa wienerique. Mc 11.15|src="CN01787B.tif" size="span"
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Atere tʉorã, paia ʉparã, doti cũuriquere jʉo bueri maja, cʉ̃re cʉ̃ja ca jĩapa wãmere ama jʉo waaupa. Bii pacarã uwi jañuupa, mee, bojoca niipetirãpʉra cʉ̃ ca bue majiorijere cʉ̃ja ca tʉo ʉjea nii niiro macã.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Naiori tabe ca niiro Jesús, cʉ̃ buerã mena, tii macãre witicoaupi ñucã.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ape rʉmʉ boeri tabe, higueragʉ pʉto ametʉa waarã, tiigʉ nʉcõri menapʉra ca jini waaricagʉpʉre ĩaupa.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 To cõrora Pedro pea, Jesús cʉ̃ ca ĩiriquere tʉgoeña bʉa:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pea:
22 Jesus respondeu:
23 Yee méé mʉjare yʉ ĩi: Jĩcʉ̃, “Yeera yʉ ĩicãbocu” ĩi tʉgoeñatigʉra, “Yʉ ca ĩirore birora biirucu,” ĩi tʉgoeña bayicãri atigʉ ʉ̃tãgʉre: “Pĩa waari, dia pairi yaapʉ ñaañuaña” cʉ̃ ca ĩijata, cʉ̃ ca ĩirore birora biirucu.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 To biri, “Niipetirije, juu buerã mʉja ca jãirijere, ‘Mee, mani bʉa yerijãa,’ ĩiña, mʉja tiicojo ecorucu,” mʉjare yʉ ĩi.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Juu buerã, aperã, ñañaro mʉjare cʉ̃ja ca tiiriquere acoboya, mʉja Pacʉ ʉmʉreco tutipʉ ca niigʉ cãa, ñañarije mʉja ca tiiriquere mʉjare cʉ̃ ca acobopere biro ĩirã.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ñañaro mʉjare cʉ̃ja ca tiiriquere mʉja ca acobotijata, mʉja Pacʉ ʉmʉreco tutipʉ ca niigʉ cãa, ñañaro mʉja ca tiiriquere mʉjare acobotirucumi —ĩiupi cʉ̃ buerãre.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ate jiro Jerusalén'pʉ eaupa ñucã. Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ Jesús cʉ̃ ca waa yujuro, paia ʉparã, doti cũuquĩriquere jʉo bueri maja, aperã judíos're ca jʉo niirã, Jesús pʉto eari:
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 —¿Ñee doti majirique cʉocãri, atere to biro mʉ tii niiti? ¿Ñiru to biro mʉ ca tiirije doti majiriquere cʉ̃ tiicojojãri? —cʉ̃re ĩi jãiñaupa.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
29 Jesus respondeu:
30 ¿Ñiru Juan're cʉ̃ uwo coe doti cojoupari? ¿Ʉmʉreco Pacʉ? ¿Bojoca pee? Yʉre wedeya —ĩiupi.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 To biro cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ja majurope:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 “ ‘Bojoca cʉ̃re uwo coe doti cojoupa,’ mani ĩi majiti,” ĩiupa. Bojocare uwi jañuupa, mee niipetirã, “Juan, Ʉmʉreco Pacʉ yee queti wederi majʉ niiwi,” ca ĩirã wado cʉ̃ja ca niiro macã.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 To biri Jesús're:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.