Lucas 20
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Jĩcã rʉmʉ Jesús, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ bojocare bue, añurije quetire wede, cʉ̃ ca tii niiro, paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã, bojocare ca jʉo niirã mena eari, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 —Jãare wedeya: ¿Ñee doti majirique cʉocãri, to biro mʉ tii niiti? ¿Tee doti majiriquere ñiru mʉre cʉ̃ tiicojojãri? —cʉ̃re ĩiupa.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pee cãa o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿Ñiru Juan're, cʉ̃ uwo coe doti cojoupari? ¿Ʉmʉreco Pacʉ, bojoca pee cʉ̃re cʉ̃ja doti cojoupari? —ĩiupi.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 To biro cʉ̃ ca ĩiro cʉ̃ja pea, cʉ̃ja majurope o biro ameri ĩiupa:
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ñucã, “Bojoca cʉ̃re doti cojoupa,” mani ca ĩijata, bojoca ʉ̃tã mena manire dee jĩa cõacãrucuma. Mee niipetirã, “Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti cojoricʉ niiwi Juan,” ca ĩirã wado niima —ĩiupa.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 To biri o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupa Jesús're:
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea:
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jiro bojocare ati wãme ĩi cõoñari cʉ̃jare wedeupi Jesús:
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Ʉje ca dica cʉtiri cuu ca earo, jĩcʉ̃ cʉ̃re pade coteri majʉre, paderi maja pʉtopʉ cʉ̃re tiicojoupʉ cʉ̃ yee ca niirijere cʉ̃ja dica woo cojojato ĩigʉ. Cʉ̃ ca earo, paderi maja pea cʉ̃re paa, ñee jãa manigʉ cʉ̃re tii ãcũ tuenecã cojouparã.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Jiro tii weje ʉpʉ apĩre tiicojomiupʉ ñucã. Cʉ̃ cãare cʉ̃re paa, ñañaro cʉ̃re ĩi tuti, ñee jãa manigʉ cʉ̃re tii ãcũ tuenecã cojouparã.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Apĩre tiicojo nemomiupʉ ñucã. Cʉ̃ cãare to birora, cʉ̃re cami tuu, tii weje tʉjaropʉ cʉ̃re tii ãcũ wooenecã cojouparã.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 ”To biro tii ñami waagʉ, ʉje weje ʉpʉ o biro ĩi tʉgoeñaupʉ: “¿Do biro yʉ tiigʉti? Jaʉ. Yʉ macʉ̃, yʉ ca maigʉre, yʉ tiicojorucu. Ape tabera cʉ̃re nʉcʉ̃ bʉocãbocuma,” ĩi tʉgoeñaupʉ. To biro ĩi, cʉ̃re tiicojoupʉ.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 ”Paderi maja pea cʉ̃re ĩacãrãpʉa, o biro ameri ĩiuparã: “Ani niimi, ati wejere ca cʉo nʉnʉjeepʉ, cʉ̃re mani jĩa cõacãco, ati weje mani yaa weje ca tuapere biro ĩirã,” ĩiuparã.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 To biri ʉje weje tʉjaropʉ cʉ̃re ami witi waa, cʉ̃re jĩa cõacãuparã.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Cʉ̃ majuropeera waa, paderi majare jĩa bate, aperã peere tii wejere cʉ̃jare tiicojorucumi —ĩiupi.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea cʉ̃jare ĩari, o biro ĩiupi:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Tiiga ʉ̃tãga jotoare ca ñaapearã cõrora, doca jude batecã yai waarucuma. Ñucã tiiga pee no ca boogʉre to ca ñaapeajata, doca abo yaiocãrucu —ĩiupi.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã pea, ĩi cõoñari cʉ̃ ca wederijere, “Manirena ĩigʉ ĩimi,” ĩi tʉo majiri, jĩcãtora cʉ̃re ñeerʉgamiupa. Bii pacarã, bojocare uwi jañuupa.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 To biri jĩcãrã ca bojoca añurãre biro bii ditori, Jesús jĩcã wãme cʉ̃ ca ĩi maa wijiaro cʉ̃ja tiijato ĩirã, ca ĩa duti coterãre tiicojoupa: “No ca booro cʉ̃ ca ĩijata, wiogʉpʉre mani wedejãajaco,” ĩirã.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 To biri cʉ̃ja pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 To biri: ¿Roma macʉ̃ wiogʉre niirique wapa, jãa ca wapa tiirije to añucãti? ¿To añutitiqué? —ĩiupa.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Jesús pea, ñañari wãme tʉgoeñacãri cʉ̃ja ca ĩirijere majiri, o biro cʉ̃jare ĩiupi:
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 —Jĩcã tii, wapa tiirica tii yʉre ĩñoña. ¿Ati tiipʉre owa tuurique ñiru wãme, ñiru diámacʉ̃ to niiti? —ĩi jãiñaupi.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 To biri Jesús pea:
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Jĩcã wãme peerena bojoca cʉ̃ja ca tʉo cojoro cʉ̃ ca ĩirijere, cʉ̃re cʉ̃ja ca wedejãapa wãmere bʉatiupa. To biri cʉ̃ ca yʉʉ majirijere tʉo ʉcʉacoa, do biro pee ĩi majiti, wedeticã nʉcã waaupa.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Jiro, jĩcãrã saduceos, Jesús're ĩarã waaupa. Saduceos, “Ca bii yairicarãpʉa pʉati cati tuatima,” ca ĩirã niima. To biri o biro cʉ̃re ĩi eaupa:
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 —Buegʉ, Moisés o biro manire ĩi owa cũuquĩupi: “Jĩcʉ̃ nʉmo cʉti, puna manigʉra cʉ̃ ca bii yaijata, cʉ̃ yee wedegʉ nʉmo ca niiricore nʉmo cʉtiri, cʉ̃ yee wedegʉ ca bii yairicʉre, cʉ̃ puna cʉti wajoa bojajato,” ĩi owaupi.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 To biri yua, jĩcãti niiupa jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro niirã jĩcʉ̃ puna. Ca nii jʉogʉ nʉmo cʉti, puna manigʉra bii yaicoaupi.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Jiro macʉ̃,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 ñucã jiro macʉ̃ cãa, cõrena nʉmo cʉti, puna manirãra bii yaicoaupa. Cʉ̃ja jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niirãpʉra, cõ wadorena nʉmo cʉtiñami, puna manirã wado bii yai peticoaupa.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Cʉ̃ja jiro cõ cãa bii yaicoaupo.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 To docare yua, cati tuarica tabepʉra, cʉ̃ja, jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niirã nʉmo ca niirico, ¿nii nʉmo pee cõ niigoti yua? —ĩi jãiñaupa Jesús're.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 To biro cʉ̃ja ca ĩi jãiñaro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 To biri cati tuari, ape yepapʉre ca ea waaparã ʉnora ca niirã, ʉmʉa nʉmo cʉti, nomia manʉ cʉti, tiitirucuma,
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 ca bii yaitiparã niiri. Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macãrãre birã nii, ñucã Ʉmʉreco Pacʉ puna nii, biirucuma, ca cati tuaricarãpʉ niiri.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Moisés majuropeera yucʉgʉ ca ʉ̃ʉ nucũricʉ quetire cʉ̃ ca owarique mena, ca bii yairicarã cʉ̃ja ca cati tuarijere mani ca majiro tiimi. Tii tabere Ʉmʉreco Pacʉ: “Yʉa, Abraham, Isaac, Jacob, Ʉmʉreco Pacʉ yʉ nii,” ĩiupi.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Cʉ̃a, ca bii yairicarã Ʉmʉreco Pacʉ méé niimi. Ca catirã Ʉmʉreco Pacʉ niimi. Ʉmʉreco Pacʉra niipetirã ca catirã wado niicãma —ĩiupi.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 To biro cʉ̃ ca ĩiro, jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã o biro cʉ̃re ĩiupa:
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 To biri cʉ̃re jãiña nemorʉgarucu, tiitiupa yua.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jesús o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi:
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 David majuropeera Salmos pũuropʉre o biro ĩi owaupi:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 mʉ waparãre cʉ̃ja ca doca cũmuro yʉ ca tiiropʉ,’ ĩiwi,” ĩiupi David.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 ¿To docare do biro biicãri, David majuropeera “Yʉ Wiogʉ,” cʉ̃ ca ĩigʉ nii pacagʉ, cʉ̃ pãrami cʉ̃ niibogajati Mesías? —cʉ̃jare ĩiupi.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Bojoca niipetirã cʉ̃ja ca tʉo cojoro, o biro ĩiupi Jesús, cʉ̃ buerãre:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 —Doti cũuriquere ca jʉo buerã cʉ̃ja ca biirique cʉtirijere ĩa maji, bojoca catiri niiña. Cʉ̃ja, juti yoerije jãñacãri waa yuju, apeye nonirica taberipʉ cʉ̃ja ca waa yujujata cãare, nʉcʉ̃ bʉorique mena jãi, tiirique booma. Nea poo juu buerica wiijeripʉre wiorã cʉ̃ja ca duwirijepʉ wado duwirʉga, baarica taberi cãare añuri taberi wado ama, biima.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ñucã ca manʉ jʉ̃mʉa bii yai weo ecoricarã romiri yaa wiijerire ẽmama. To biro ca tiirã nii pacarã, teere tii ditorã, “¡Ca bojoca añurã peti niima!” jãare cʉ̃ja ĩijato ĩirã, yoaro juu buema. Cʉ̃ja, ametʉenero ñañaro tii ecorucuma —ĩiupi Jesús.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.