Lucas 20
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NTLH
1 Jĩcã rʉmʉ Jesús, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ bojocare bue, añurije quetire wede, cʉ̃ ca tii niiro, paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã, bojocare ca jʉo niirã mena eari, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 —Jãare wedeya: ¿Ñee doti majirique cʉocãri, to biro mʉ tii niiti? ¿Tee doti majiriquere ñiru mʉre cʉ̃ tiicojojãri? —cʉ̃re ĩiupa.
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pee cãa o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
3 Jesus respondeu:
4 ¿Ñiru Juan're, cʉ̃ uwo coe doti cojoupari? ¿Ʉmʉreco Pacʉ, bojoca pee cʉ̃re cʉ̃ja doti cojoupari? —ĩiupi.
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 To biro cʉ̃ ca ĩiro cʉ̃ja pea, cʉ̃ja majurope o biro ameri ĩiupa:
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ñucã, “Bojoca cʉ̃re doti cojoupa,” mani ca ĩijata, bojoca ʉ̃tã mena manire dee jĩa cõacãrucuma. Mee niipetirã, “Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti cojoricʉ niiwi Juan,” ca ĩirã wado niima —ĩiupa.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 To biri o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupa Jesús're:
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea:
8 Jesus disse:
9 Jiro bojocare ati wãme ĩi cõoñari cʉ̃jare wedeupi Jesús:
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ʉje ca dica cʉtiri cuu ca earo, jĩcʉ̃ cʉ̃re pade coteri majʉre, paderi maja pʉtopʉ cʉ̃re tiicojoupʉ cʉ̃ yee ca niirijere cʉ̃ja dica woo cojojato ĩigʉ. Cʉ̃ ca earo, paderi maja pea cʉ̃re paa, ñee jãa manigʉ cʉ̃re tii ãcũ tuenecã cojouparã.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Jiro tii weje ʉpʉ apĩre tiicojomiupʉ ñucã. Cʉ̃ cãare cʉ̃re paa, ñañaro cʉ̃re ĩi tuti, ñee jãa manigʉ cʉ̃re tii ãcũ tuenecã cojouparã.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Apĩre tiicojo nemomiupʉ ñucã. Cʉ̃ cãare to birora, cʉ̃re cami tuu, tii weje tʉjaropʉ cʉ̃re tii ãcũ wooenecã cojouparã.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 ”To biro tii ñami waagʉ, ʉje weje ʉpʉ o biro ĩi tʉgoeñaupʉ: “¿Do biro yʉ tiigʉti? Jaʉ. Yʉ macʉ̃, yʉ ca maigʉre, yʉ tiicojorucu. Ape tabera cʉ̃re nʉcʉ̃ bʉocãbocuma,” ĩi tʉgoeñaupʉ. To biro ĩi, cʉ̃re tiicojoupʉ.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 ”Paderi maja pea cʉ̃re ĩacãrãpʉa, o biro ameri ĩiuparã: “Ani niimi, ati wejere ca cʉo nʉnʉjeepʉ, cʉ̃re mani jĩa cõacãco, ati weje mani yaa weje ca tuapere biro ĩirã,” ĩiuparã.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 To biri ʉje weje tʉjaropʉ cʉ̃re ami witi waa, cʉ̃re jĩa cõacãuparã.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Cʉ̃ majuropeera waa, paderi majare jĩa bate, aperã peere tii wejere cʉ̃jare tiicojorucumi —ĩiupi.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea cʉ̃jare ĩari, o biro ĩiupi:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Tiiga ʉ̃tãga jotoare ca ñaapearã cõrora, doca jude batecã yai waarucuma. Ñucã tiiga pee no ca boogʉre to ca ñaapeajata, doca abo yaiocãrucu —ĩiupi.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã pea, ĩi cõoñari cʉ̃ ca wederijere, “Manirena ĩigʉ ĩimi,” ĩi tʉo majiri, jĩcãtora cʉ̃re ñeerʉgamiupa. Bii pacarã, bojocare uwi jañuupa.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 To biri jĩcãrã ca bojoca añurãre biro bii ditori, Jesús jĩcã wãme cʉ̃ ca ĩi maa wijiaro cʉ̃ja tiijato ĩirã, ca ĩa duti coterãre tiicojoupa: “No ca booro cʉ̃ ca ĩijata, wiogʉpʉre mani wedejãajaco,” ĩirã.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 To biri cʉ̃ja pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 To biri: ¿Roma macʉ̃ wiogʉre niirique wapa, jãa ca wapa tiirije to añucãti? ¿To añutitiqué? —ĩiupa.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Jesús pea, ñañari wãme tʉgoeñacãri cʉ̃ja ca ĩirijere majiri, o biro cʉ̃jare ĩiupi:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 —Jĩcã tii, wapa tiirica tii yʉre ĩñoña. ¿Ati tiipʉre owa tuurique ñiru wãme, ñiru diámacʉ̃ to niiti? —ĩi jãiñaupi.
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 To biri Jesús pea:
25 Então Jesus disse:
26 Jĩcã wãme peerena bojoca cʉ̃ja ca tʉo cojoro cʉ̃ ca ĩirijere, cʉ̃re cʉ̃ja ca wedejãapa wãmere bʉatiupa. To biri cʉ̃ ca yʉʉ majirijere tʉo ʉcʉacoa, do biro pee ĩi majiti, wedeticã nʉcã waaupa.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Jiro, jĩcãrã saduceos, Jesús're ĩarã waaupa. Saduceos, “Ca bii yairicarãpʉa pʉati cati tuatima,” ca ĩirã niima. To biri o biro cʉ̃re ĩi eaupa:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 —Buegʉ, Moisés o biro manire ĩi owa cũuquĩupi: “Jĩcʉ̃ nʉmo cʉti, puna manigʉra cʉ̃ ca bii yaijata, cʉ̃ yee wedegʉ nʉmo ca niiricore nʉmo cʉtiri, cʉ̃ yee wedegʉ ca bii yairicʉre, cʉ̃ puna cʉti wajoa bojajato,” ĩi owaupi.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 To biri yua, jĩcãti niiupa jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro niirã jĩcʉ̃ puna. Ca nii jʉogʉ nʉmo cʉti, puna manigʉra bii yaicoaupi.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Jiro macʉ̃,
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 ñucã jiro macʉ̃ cãa, cõrena nʉmo cʉti, puna manirãra bii yaicoaupa. Cʉ̃ja jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niirãpʉra, cõ wadorena nʉmo cʉtiñami, puna manirã wado bii yai peticoaupa.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Cʉ̃ja jiro cõ cãa bii yaicoaupo.
32 Depois a mulher também morreu.
33 To docare yua, cati tuarica tabepʉra, cʉ̃ja, jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niirã nʉmo ca niirico, ¿nii nʉmo pee cõ niigoti yua? —ĩi jãiñaupa Jesús're.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 To biro cʉ̃ja ca ĩi jãiñaro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
34 Jesus respondeu:
35 To biri cati tuari, ape yepapʉre ca ea waaparã ʉnora ca niirã, ʉmʉa nʉmo cʉti, nomia manʉ cʉti, tiitirucuma,
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 ca bii yaitiparã niiri. Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macãrãre birã nii, ñucã Ʉmʉreco Pacʉ puna nii, biirucuma, ca cati tuaricarãpʉ niiri.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Moisés majuropeera yucʉgʉ ca ʉ̃ʉ nucũricʉ quetire cʉ̃ ca owarique mena, ca bii yairicarã cʉ̃ja ca cati tuarijere mani ca majiro tiimi. Tii tabere Ʉmʉreco Pacʉ: “Yʉa, Abraham, Isaac, Jacob, Ʉmʉreco Pacʉ yʉ nii,” ĩiupi.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Cʉ̃a, ca bii yairicarã Ʉmʉreco Pacʉ méé niimi. Ca catirã Ʉmʉreco Pacʉ niimi. Ʉmʉreco Pacʉra niipetirã ca catirã wado niicãma —ĩiupi.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 To biro cʉ̃ ca ĩiro, jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã o biro cʉ̃re ĩiupa:
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 To biri cʉ̃re jãiña nemorʉgarucu, tiitiupa yua.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Jesús o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi:
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 David majuropeera Salmos pũuropʉre o biro ĩi owaupi:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 mʉ waparãre cʉ̃ja ca doca cũmuro yʉ ca tiiropʉ,’ ĩiwi,” ĩiupi David.
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 ¿To docare do biro biicãri, David majuropeera “Yʉ Wiogʉ,” cʉ̃ ca ĩigʉ nii pacagʉ, cʉ̃ pãrami cʉ̃ niibogajati Mesías? —cʉ̃jare ĩiupi.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Bojoca niipetirã cʉ̃ja ca tʉo cojoro, o biro ĩiupi Jesús, cʉ̃ buerãre:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 —Doti cũuriquere ca jʉo buerã cʉ̃ja ca biirique cʉtirijere ĩa maji, bojoca catiri niiña. Cʉ̃ja, juti yoerije jãñacãri waa yuju, apeye nonirica taberipʉ cʉ̃ja ca waa yujujata cãare, nʉcʉ̃ bʉorique mena jãi, tiirique booma. Nea poo juu buerica wiijeripʉre wiorã cʉ̃ja ca duwirijepʉ wado duwirʉga, baarica taberi cãare añuri taberi wado ama, biima.
46 — Cuidado com os
47 Ñucã ca manʉ jʉ̃mʉa bii yai weo ecoricarã romiri yaa wiijerire ẽmama. To biro ca tiirã nii pacarã, teere tii ditorã, “¡Ca bojoca añurã peti niima!” jãare cʉ̃ja ĩijato ĩirã, yoaro juu buema. Cʉ̃ja, ametʉenero ñañaro tii ecorucuma —ĩiupi Jesús.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.