Lucas 19
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NVI
1 Jesús Jericóre ea, tii macãre tẽo taa nʉnʉa waaupi.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Tii macãre niiupi jĩcʉ̃ ca apeye paigʉ Zaqueo ca wãme cʉtigʉ, Roma maquẽre wapa jee bojari maja wiogʉ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Cʉ̃, Jesús're ĩarʉgamiupi. Ca emʉatigʉacã niima ĩigʉ, bojoca paʉ cʉ̃ja ca niiro macã, do biro tii ĩa eyotiupi.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 To biri cʉ̃ja jʉguero ũmaa waa, Jesús're ĩarʉgʉ, cʉ̃ ca ametʉa waapa tabe pʉto ca niiricʉ yucʉgʉpʉ mʉacoaupi. Jesús're ĩarʉgʉ, yucʉgʉpʉ mʉa waaupi Zaqueo. Lc 19.4|src="lb00313b.tif" size="span"
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Jesús tii tabere ametʉa waagʉ, emʉaro pee ĩa mʉene, Zaqueore ĩari, o biro cʉ̃re ĩiupi:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 To biro cʉ̃ ca ĩiro Zaqueo pea yoari méé duwi doo, ʉjea niirique mena cʉ̃ yaa wiipʉ jʉocoaupi Jesús're.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Teere ĩarã, niipetirã:
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Jiro Zaqueo cʉ̃ yaa wiipʉ niigʉ, wãmʉ nʉcã, o biro ĩiupi Jesús're:
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Jesús pea o biro cʉ̃re ĩiupi:
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃a, ca yairicarãre ama, cʉ̃jare ametʉene, tiigʉ doogʉ yʉ doowʉ —ĩiupi.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Bojoca to biro cʉ̃ ca ĩirijere cʉ̃ja ca tʉo niiro macã, Jesús pea jĩcã wãme ĩi cõoñari, cʉ̃jare wedeupi. Mee, Jerusalén pʉtoacã niiupa. To biri bojoca pea, “Mee Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotipa cuu ea waaro biicu,” ĩi tʉgoeñaupa.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 To biri o biro cʉ̃jare ĩiupi Jesús:
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Cʉ̃ ca waaparo jʉguero, cʉ̃re ca pade coterãre, pʉa amo cõro niirã jʉo cojo, cʉ̃ja cõrorena wapa tiirica tiirire pairo cʉ̃jare tiicojo, o biro cʉ̃jare ĩiupʉ: “Ate, wapa tiirica tiiri mena apeye wapa tiiri, noni wapa taa niiña, yʉ ca tua earopʉ,” cʉ̃jare ĩiupʉ.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Cʉ̃ yaa yepa macãrã pea cʉ̃re ĩa tuti jañuuparã. To biri cʉ̃ jiro, cʉ̃ja mena macãrã jĩcãrãre tiicojouparã: “Ani, jãa wiogʉ cʉ̃ ca niiro jãa booti,” ca ĩiparãre.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 ”To biro cʉ̃ja ca ĩirije ca nii pacaro, wiogʉ jõene eco yapano, cʉ̃ yaa yepapʉ tuacoaupʉ ñucã. Tua ea, cʉ̃re ca pade coterãre wapa tiirica tiiri cʉ̃ ca tiicojoricarãre jʉo doti cojoupʉ, cʉ̃ja ca niiro cõro cʉ̃ja ca wapa taa nemoriquere majirʉgʉ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Ca ea jʉogʉ, o biro cʉ̃re ĩiupʉ: “Wiogʉ, mʉ yee wapa tiirica tiirire pʉa amo cõro niirije yʉ wapa taa nemojãwʉ,” cʉ̃re ĩiupʉ.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 To biro cʉ̃ ca ĩiro: “Añu majuropeecã. Paderi majʉ añugʉ mʉ nii. Mee, petoacã cãare añuro ca ĩa nʉnʉjee majiricʉ mʉ ca niiro macã, pʉa amo cõro niiri macãrire ca dotipʉ mʉre yʉ cũu,” cʉ̃re ĩiupʉ cʉ̃ wiogʉ.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 ”Cʉ̃ jiro apĩ eaupʉ ñucã. “Wiogʉ, mʉ yee wapa tiirica tiirire, jĩcã amo cõro niirije yʉ wapa taa nemojãwʉ,” cʉ̃re ĩiupʉ.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ cãare o biro cʉ̃re ĩiupʉ: “Jĩcã amo cõro niiri macãrire ca dotipʉ mʉre yʉ cũu,” cʉ̃re ĩiupʉ.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 ”Cʉ̃ jiro apĩ o biro ĩi eaupʉ: “Wiogʉ, ate nii, mʉ wapa tiirica tiiri. Jutiro quejero mena ũmaari, yʉ queno cũu cʉo niirucujãwʉ.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Mʉre yʉ uwi jañuwʉ. Mʉa do biro ca tiiya manigʉ, mʉ ca cũutirica taberena ca jeegʉ, mʉ ca otetirica taberena ote dicare jee, ca tiigʉ mʉ nii,” cʉ̃re ĩiupʉ.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 To biro cʉ̃ ca ĩiro, wiogʉ pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupʉ: “Paderi majʉ ca añutigʉ, mʉ majuropeera mʉ ca ĩirije menara, ñañarije mʉ ca tiirique cʉtirijere yʉ ĩa bejerucu. Do biro ca tiiya manigʉ, yʉ ca cũutirica taberena ca jeegʉ, yʉ ca otetirica taberena ote dicare ca jeegʉ, yʉ ca niirijere maji pacagʉ,
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 ¿ñee tiigʉ yʉ yee wapa tiirica tiirire, wapa tiirica tiiri queno cũurica wiipʉ mʉ cũutiri, yʉ ca tua earo, tee ca wapa taa nemorique mena yʉre tuenerʉgʉ?” cʉ̃re ĩiupʉ.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 To biro cʉ̃re ĩi, too ca niirãre o biro cʉ̃jare ĩiupʉ: “Anire, wapa tiirica tiirire ẽmari, pʉa amo cõro niirije ca wapa taa nemoricʉ peere cʉ̃re tiicojoya,” cʉ̃jare ĩiupʉ.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 ”To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ja pea o biro cʉ̃re ĩiuparã: “Wiogʉ, mee cʉ̃a pʉa amo cõro niirijepʉ cʉomi doca,” ĩiuparã.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, wiogʉ pea o biro ĩi yʉʉupʉ: “Ca cʉogʉa, pai jañuro tiicojo nemo ecorucumi. Ca cʉotigʉ pea, petoacã cʉ̃ ca cʉorije menapʉra, ẽma ecocoarucumi.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Yʉre ca ĩa junarã, cʉ̃ja wiogʉ yʉ ca niiro ca bootiricarã peera, ano pee cʉ̃jare jee doori, yʉ ca ĩa cojoro cʉ̃jare jĩa batecãña,” ĩiupʉ —ĩi wedeupi Jesús bojocare.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Atere ĩi yapano, Jerusalén'pʉ waagʉ, waacã nʉnʉa waaupi ñucã Jesús.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Macãnʉcʉ̃ Olivos ca wãme cʉtiri buuro pʉto ca niiri macãri Betfagé, Betania, macãri pʉto ea waagʉ, cʉ̃ buerã pʉarãre tiicojori,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 o biro cʉ̃jare ĩi cojoupi:
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Jĩcãrã, “¿Ñee tiirã cʉ̃re mʉja popioti?” mʉjare cʉ̃ja ca ĩi jãiñajata, “Wiogʉ cʉ̃re boomi,” cʉ̃jare mʉja ĩiwa —cʉ̃jare ĩi cojoupi Jesús.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Cʉ̃ buerã pea waa, cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiricarore birora bʉa eaupa.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Burrore cʉ̃ja ca popio niiro, cʉ̃ ʉparã pea:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 To biro cʉ̃ja ca ĩiro:
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Jesús pʉto cʉ̃re ami ea, jotoa cʉ̃ja ca jãñarije jutire burro jotoa peori, cʉ̃re ami peoupa.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Jesús cʉ̃ ca waa nʉnʉa waaro cõrora, bojoca pea cʉ̃ja juti, jotoa cʉ̃ja ca jãñarijere maare cũu jʉgue nʉnʉa waaupa.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Macãnʉcʉ̃ Olivos Buuro ca nii bua waari tabere cʉ̃ ca ea waarora, niipetirã cʉ̃re ca nʉnʉrã bʉaro ʉjea nii acaro bui, Ʉmʉreco Pacʉre baja peo jʉo waaupa, niipetirije ca ĩa ñaaña manirije cʉ̃ ca tii bau nii ĩñoriquere ca ĩaricarã niiri.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 O biro ĩiupa:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, jĩcãrã fariseos, bojoca watoare ca niirã, o biro ĩiupa Jesús're:
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Jerusalén macãre ea waagʉra, tii macãre ĩari, o biro ĩi otiupi Jesús: Jerusalén macãre ĩari otiupi Jesús. Lc 19.41|src="hk00379b.tif" size="span"
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 —¡Mʉ cãare, ati rʉmʉ, añuro mʉ ca niipere ca jee doori rʉmʉ petira ca ĩa majicãpe niimi! Mecʉ̃ra, teere mʉ ca ĩa majiborique yaioropʉ mʉre niicã.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Doorucu ñañaro mʉ ca biipa rʉmʉri, mʉ waparã, mʉ wejare camota nʉcã eari, niipetiri taberipʉ noo pee duti waa majiña maniro cʉ̃ja ca jĩa jãa doopa rʉmʉri.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Díámacʉ̃ra mʉre tii yaiocã, mʉ bojocara jĩa peoticã, ñucã ʉ̃tãga apega jotoa pejaricaro maniropʉ tii yaiocã, tiirucuma. Mʉa, Ʉmʉreco Pacʉ mʉre cʉ̃ ca ametʉenegʉ doori tabere mʉ ĩa majiti —ĩi otiupi.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Jiro Jesús Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ jãa waari, toopʉ ca noni wapa taa niirãre cʉ̃jare cõa wiene jʉo waaupi.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 O biro ĩiupi:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 To cãnacã rʉmʉra Jesús Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ bojocare buerucuupi. Paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã, to biri bojocare ca jʉo niirã pea, “¿Do biro pee tiiri cʉ̃re ca jĩa cõape to niimiti?” ĩi ama niiupa.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Biirãpʉa, cʉ̃re cʉ̃ja ca jĩapa wãmere bʉa majitiupa, bojoca niipetirã cʉ̃ ca wederijere cʉ̃ja ca tʉo niiro macã.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.