Lucas 19

U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesús Jericóre ea, tii macãre tẽo taa nʉnʉa waaupi.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Tii macãre niiupi jĩcʉ̃ ca apeye paigʉ Zaqueo ca wãme cʉtigʉ, Roma maquẽre wapa jee bojari maja wiogʉ.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Cʉ̃, Jesús're ĩarʉgamiupi. Ca emʉatigʉacã niima ĩigʉ, bojoca paʉ cʉ̃ja ca niiro macã, do biro tii ĩa eyotiupi.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 To biri cʉ̃ja jʉguero ũmaa waa, Jesús're ĩarʉgʉ, cʉ̃ ca ametʉa waapa tabe pʉto ca niiricʉ yucʉgʉpʉ mʉacoaupi. Jesús're ĩarʉgʉ, yucʉgʉpʉ mʉa waaupi Zaqueo. Lc 19.4|src="lb00313b.tif" size="span"
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Jesús tii tabere ametʉa waagʉ, emʉaro pee ĩa mʉene, Zaqueore ĩari, o biro cʉ̃re ĩiupi:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 To biro cʉ̃ ca ĩiro Zaqueo pea yoari méé duwi doo, ʉjea niirique mena cʉ̃ yaa wiipʉ jʉocoaupi Jesús're.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Teere ĩarã, niipetirã:
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Jiro Zaqueo cʉ̃ yaa wiipʉ niigʉ, wãmʉ nʉcã, o biro ĩiupi Jesús're:
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Jesús pea o biro cʉ̃re ĩiupi:
9 Então Jesus lhe disse:
10 Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃a, ca yairicarãre ama, cʉ̃jare ametʉene, tiigʉ doogʉ yʉ doowʉ —ĩiupi.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Bojoca to biro cʉ̃ ca ĩirijere cʉ̃ja ca tʉo niiro macã, Jesús pea jĩcã wãme ĩi cõoñari, cʉ̃jare wedeupi. Mee, Jerusalén pʉtoacã niiupa. To biri bojoca pea, “Mee Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotipa cuu ea waaro biicu,” ĩi tʉgoeñaupa.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 To biri o biro cʉ̃jare ĩiupi Jesús:
12 Por isso, Jesus disse:
13 Cʉ̃ ca waaparo jʉguero, cʉ̃re ca pade coterãre, pʉa amo cõro niirã jʉo cojo, cʉ̃ja cõrorena wapa tiirica tiirire pairo cʉ̃jare tiicojo, o biro cʉ̃jare ĩiupʉ: “Ate, wapa tiirica tiiri mena apeye wapa tiiri, noni wapa taa niiña, yʉ ca tua earopʉ,” cʉ̃jare ĩiupʉ.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Cʉ̃ yaa yepa macãrã pea cʉ̃re ĩa tuti jañuuparã. To biri cʉ̃ jiro, cʉ̃ja mena macãrã jĩcãrãre tiicojouparã: “Ani, jãa wiogʉ cʉ̃ ca niiro jãa booti,” ca ĩiparãre.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 ”To biro cʉ̃ja ca ĩirije ca nii pacaro, wiogʉ jõene eco yapano, cʉ̃ yaa yepapʉ tuacoaupʉ ñucã. Tua ea, cʉ̃re ca pade coterãre wapa tiirica tiiri cʉ̃ ca tiicojoricarãre jʉo doti cojoupʉ, cʉ̃ja ca niiro cõro cʉ̃ja ca wapa taa nemoriquere majirʉgʉ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ca ea jʉogʉ, o biro cʉ̃re ĩiupʉ: “Wiogʉ, mʉ yee wapa tiirica tiirire pʉa amo cõro niirije yʉ wapa taa nemojãwʉ,” cʉ̃re ĩiupʉ.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 To biro cʉ̃ ca ĩiro: “Añu majuropeecã. Paderi majʉ añugʉ mʉ nii. Mee, petoacã cãare añuro ca ĩa nʉnʉjee majiricʉ mʉ ca niiro macã, pʉa amo cõro niiri macãrire ca dotipʉ mʉre yʉ cũu,” cʉ̃re ĩiupʉ cʉ̃ wiogʉ.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 ”Cʉ̃ jiro apĩ eaupʉ ñucã. “Wiogʉ, mʉ yee wapa tiirica tiirire, jĩcã amo cõro niirije yʉ wapa taa nemojãwʉ,” cʉ̃re ĩiupʉ.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ cãare o biro cʉ̃re ĩiupʉ: “Jĩcã amo cõro niiri macãrire ca dotipʉ mʉre yʉ cũu,” cʉ̃re ĩiupʉ.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 ”Cʉ̃ jiro apĩ o biro ĩi eaupʉ: “Wiogʉ, ate nii, mʉ wapa tiirica tiiri. Jutiro quejero mena ũmaari, yʉ queno cũu cʉo niirucujãwʉ.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mʉre yʉ uwi jañuwʉ. Mʉa do biro ca tiiya manigʉ, mʉ ca cũutirica taberena ca jeegʉ, mʉ ca otetirica taberena ote dicare jee, ca tiigʉ mʉ nii,” cʉ̃re ĩiupʉ.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 To biro cʉ̃ ca ĩiro, wiogʉ pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupʉ: “Paderi majʉ ca añutigʉ, mʉ majuropeera mʉ ca ĩirije menara, ñañarije mʉ ca tiirique cʉtirijere yʉ ĩa bejerucu. Do biro ca tiiya manigʉ, yʉ ca cũutirica taberena ca jeegʉ, yʉ ca otetirica taberena ote dicare ca jeegʉ, yʉ ca niirijere maji pacagʉ,
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ¿ñee tiigʉ yʉ yee wapa tiirica tiirire, wapa tiirica tiiri queno cũurica wiipʉ mʉ cũutiri, yʉ ca tua earo, tee ca wapa taa nemorique mena yʉre tuenerʉgʉ?” cʉ̃re ĩiupʉ.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 To biro cʉ̃re ĩi, too ca niirãre o biro cʉ̃jare ĩiupʉ: “Anire, wapa tiirica tiirire ẽmari, pʉa amo cõro niirije ca wapa taa nemoricʉ peere cʉ̃re tiicojoya,” cʉ̃jare ĩiupʉ.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 ”To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ja pea o biro cʉ̃re ĩiuparã: “Wiogʉ, mee cʉ̃a pʉa amo cõro niirijepʉ cʉomi doca,” ĩiuparã.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, wiogʉ pea o biro ĩi yʉʉupʉ: “Ca cʉogʉa, pai jañuro tiicojo nemo ecorucumi. Ca cʉotigʉ pea, petoacã cʉ̃ ca cʉorije menapʉra, ẽma ecocoarucumi.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Yʉre ca ĩa junarã, cʉ̃ja wiogʉ yʉ ca niiro ca bootiricarã peera, ano pee cʉ̃jare jee doori, yʉ ca ĩa cojoro cʉ̃jare jĩa batecãña,” ĩiupʉ —ĩi wedeupi Jesús bojocare.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Atere ĩi yapano, Jerusalén'pʉ waagʉ, waacã nʉnʉa waaupi ñucã Jesús.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Macãnʉcʉ̃ Olivos ca wãme cʉtiri buuro pʉto ca niiri macãri Betfagé, Betania, macãri pʉto ea waagʉ, cʉ̃ buerã pʉarãre tiicojori,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 o biro cʉ̃jare ĩi cojoupi:
30 dizendo-lhes:
31 Jĩcãrã, “¿Ñee tiirã cʉ̃re mʉja popioti?” mʉjare cʉ̃ja ca ĩi jãiñajata, “Wiogʉ cʉ̃re boomi,” cʉ̃jare mʉja ĩiwa —cʉ̃jare ĩi cojoupi Jesús.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Cʉ̃ buerã pea waa, cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiricarore birora bʉa eaupa.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Burrore cʉ̃ja ca popio niiro, cʉ̃ ʉparã pea:
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 To biro cʉ̃ja ca ĩiro:
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Jesús pʉto cʉ̃re ami ea, jotoa cʉ̃ja ca jãñarije jutire burro jotoa peori, cʉ̃re ami peoupa.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Jesús cʉ̃ ca waa nʉnʉa waaro cõrora, bojoca pea cʉ̃ja juti, jotoa cʉ̃ja ca jãñarijere maare cũu jʉgue nʉnʉa waaupa.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Macãnʉcʉ̃ Olivos Buuro ca nii bua waari tabere cʉ̃ ca ea waarora, niipetirã cʉ̃re ca nʉnʉrã bʉaro ʉjea nii acaro bui, Ʉmʉreco Pacʉre baja peo jʉo waaupa, niipetirije ca ĩa ñaaña manirije cʉ̃ ca tii bau nii ĩñoriquere ca ĩaricarã niiri.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 O biro ĩiupa:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, jĩcãrã fariseos, bojoca watoare ca niirã, o biro ĩiupa Jesús're:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
40 Mas Jesus respondeu:
41 Jerusalén macãre ea waagʉra, tii macãre ĩari, o biro ĩi otiupi Jesús: Jerusalén macãre ĩari otiupi Jesús. Lc 19.41|src="hk00379b.tif" size="span"
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 —¡Mʉ cãare, ati rʉmʉ, añuro mʉ ca niipere ca jee doori rʉmʉ petira ca ĩa majicãpe niimi! Mecʉ̃ra, teere mʉ ca ĩa majiborique yaioropʉ mʉre niicã.
42 dizendo:
43 Doorucu ñañaro mʉ ca biipa rʉmʉri, mʉ waparã, mʉ wejare camota nʉcã eari, niipetiri taberipʉ noo pee duti waa majiña maniro cʉ̃ja ca jĩa jãa doopa rʉmʉri.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Díámacʉ̃ra mʉre tii yaiocã, mʉ bojocara jĩa peoticã, ñucã ʉ̃tãga apega jotoa pejaricaro maniropʉ tii yaiocã, tiirucuma. Mʉa, Ʉmʉreco Pacʉ mʉre cʉ̃ ca ametʉenegʉ doori tabere mʉ ĩa majiti —ĩi otiupi.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Jiro Jesús Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ jãa waari, toopʉ ca noni wapa taa niirãre cʉ̃jare cõa wiene jʉo waaupi.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 O biro ĩiupi:
46 dizendo-lhes:
47 To cãnacã rʉmʉra Jesús Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ bojocare buerucuupi. Paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã, to biri bojocare ca jʉo niirã pea, “¿Do biro pee tiiri cʉ̃re ca jĩa cõape to niimiti?” ĩi ama niiupa.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Biirãpʉa, cʉ̃re cʉ̃ja ca jĩapa wãmere bʉa majitiupa, bojoca niipetirã cʉ̃ ca wederijere cʉ̃ja ca tʉo niiro macã.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.