Hebreus 7
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NTLH
1 Melquisedec'a, Salem macʉ̃ wiogʉ, Ʉmʉreco Pacʉ ati ʉmʉreco niipetiropʉ Ca Doti Niigʉ yʉʉ pai niiupi. Abraham, wiorãre jĩa bate yapano, cʉ̃ ca tua doori tabere Melquisedec pea cʉ̃re bocagʉ waari, “Añuro mʉre to biijato,” cʉ̃re ĩiupi.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 To biro cʉ̃ ca ĩi jãi boca yapanoro, Abraham pea cʉ̃ waparãre jĩari cʉ̃ ca ẽmariquere pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe cʉ̃re tiicojoupi Melquisedec're. To biri Melquisedec wãmea, o biirije ĩirʉgaro ĩi: “Wiogʉ añugʉ ca niirore biro ca tii niigʉ,” ñucã Salem macʉ̃ wiogʉ cʉ̃ ca niirique pea, “Añuro niirique Wiogʉ,” ĩirʉgaro ĩi.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Pacʉ mani, paco mani, cʉ̃ ñicʉ̃ jʉ̃mʉa ca nii nʉnʉa dooricarãra cʉoti, biicãmi; ñucã cʉ̃ ca bii amepea jʉoriquere, cʉ̃ ca bii yapa cʉti nʉcãriquere, majiña manicã. To biri Ʉmʉreco Pacʉ Macʉ̃ to birora pai cʉ̃ ca niicõa niirore birora biicãmi.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Tʉgoeñañaqué. No cõro peti ca nii majuropeegʉ cʉ̃ niiquĩjapari Melquisedec, mani ñicʉ̃ Abraham majuropeepʉ cãare wiorãre jĩari cʉ̃ ca ẽmariquere pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe cʉ̃ ca tiicojo ecojata.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Moisés cʉ̃ ca doti cũurique pea o biro ĩi: “Leví yaa puna macãrã paia wado, bojoca cʉ̃ja ca cʉorijere pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe cʉ̃jare jãirucuma, jĩcã majara Abraham pãramerã wado nii pacarã,” ĩi.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Melquisedec pea Leví yaa puna macʉ̃ méé nii pacagʉ, Abraham're pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe cʉ̃re jãiupi, Ʉmʉreco Pacʉ, “O biro mʉre yʉ tiirucu” cʉ̃ ca ĩiricʉre. To biro tiicãri, “Añuro mʉre to biijato,” cʉ̃re ĩi jãi bojaupi Melquisedec, Abraham're.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Jĩcʉ̃ ʉno peera: “Añuro mʉre to biijato” ca ĩigʉ pea, “Añuro mʉre to biijato,” cʉ̃ ca ĩigʉ ametʉenero ca nii majuropeegʉ niimi, ĩiriquere, “To biro méé bii,” ĩi majitimi.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Ati rʉmʉrire pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe ca jãi niirã, bojoca ca bii yaiparã niima. To biro to ca bii pacaro, cʉ̃ja ca owa tuurique pea Melquisedec peera, ména jĩcʉ̃ to birora ca caticõa niigʉre ĩirore biro wede.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 To biri o biro mani ĩi maji: Leví yaa puna macãrã paia, mecʉ̃rire bojocare pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe ca jãi niirucurã cãa, Melquisedec're Abraham pʉa amo cõro ca niirijere jĩcã tabe cʉ̃ ca tiicojori tabera, cʉ̃ja cãa Abraham menara Melquisedec're tiicojoupa.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Melquisedec cʉ̃re cʉ̃ ca bocagʉ waari tabere, cʉ̃ pãramerã ca niiparã ca baʉatirã nii pacarã cʉ̃pʉre ca niirã niiri to biro tiiupa.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Israel yaa pooga macãrã, paia levitas jʉoripʉ, doti cũuriquere tiicojo ecoupa. To biri yua, anija paiara, bojocare ca ñañarije manirã cʉ̃jare cʉ̃ja ca tiicãjata, apĩ pai Aarón're biro ca biigʉ méére, Melquisedec're biro ca biigʉ paire booya manibojacupa.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Paia cʉ̃ja ca wajoarora, doti cũurique cãa wajoacã maji.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Mani Wiogʉ yee maquẽre o biro cʉ̃ja ca ĩi owaricʉ pea, Israel yaa poogare jĩcʉ̃ ʉno peera pai nii, cʉ̃ja ca biitirica puna macʉ̃ niiupi.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Mani Wiogʉ, Judá yaa puna macʉ̃ cʉ̃ ca niiriquera, mee añuro majirique nii. Moisés pea paia yee maquẽre wedegʉ, jĩcãti ʉno peera tii puna macãrãre, “To biro biirucuma” ĩitiupi.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Jĩcʉ̃ pai wãmʉ Melquisedec're biro cʉ̃ ca nii earijea majiriquera nii,
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 doti cũurique, “Tii puna macãrã paia niirucuma,” ca ĩirore biro méé pai ca niiricʉ, catirique do biro ca tii yaio majiña manirije ca doti tutua niirore biro pee pai ca niiricʉ cʉ̃ ca nii eariquere.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Ate nii Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ yee maquẽre cʉ̃ ca ĩirije:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 O biro biima ĩiro, doti cũurique ca nii jʉoriquea wapa mani eaupa, õo ca biirijeacãra niicã, añuti, biima ĩiro.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Moisés cʉ̃ ca doti cũuriquea jĩcã wãme ʉno peera añuro mani ca niiro manire tiiti majuropeecãupa. Mecʉ̃ra yua, doti cũurique ca niimirica taberena mani cʉo, ca nii majuropeerije mani ca yue niirije Ʉmʉreco Pacʉ pʉto mani ca ea majiro ca tiirijere.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Atera, “Yee méé yʉ ĩi,” ĩirique mena tiiupi Ʉmʉreco Pacʉ.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Aperã paia pea, “Yee méé yʉ ĩi,” ĩirique mena paia nii eatiupa. Wiogʉ Jesucristo peera, “Yee méé yʉ ĩi,” ĩirique niiupa. Ʉmʉreco Pacʉ wederique o biro cʉ̃re ĩi:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 To biro biima ĩigʉ, Jesús'ra niimi bojoca menare Ʉmʉreco Pacʉ, “To biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩi jʉorique ametʉenero, cʉ̃ ca ĩiricarore birora to biijato ĩigʉ ca nii eagʉ.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Aperã paia pea paʉ niirucuupa, cʉ̃ja ca bii yairora paia cʉ̃ja ca niirije ca petiro macã.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Jesús pea ca bii yaitigʉ cʉ̃ ca niiro macã, pai cʉ̃ ca niirijere apĩ cʉ̃re wajoa majitimi.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 To biro ca biigʉ niiri, cʉ̃ jʉori Ʉmʉreco Pacʉ yaarã ca nii earãre, to birora cʉ̃ja ca niicõa niipere biro ĩigʉ cʉ̃jare ametʉenemi. Cʉ̃a, Ʉmʉreco Pacʉpʉre cʉ̃jare jãi boja niirʉgʉ to birora ca caticõa niigʉ niimi.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Jesús'ra niimi pai ca nii majuropeegʉ mani ca booricʉ. Cʉ̃a, ca ñañarije manigʉ, ñañarije ca tiitigʉ, ñañarije ca tii wapa tuatigʉ, ñañarije ca tiirãre ami camotoricʉ, ʉmʉreco tuti jotoa macã yepapʉ ca cũu ecoricʉ, niimi.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Cʉ̃a, aperã paia, ʉmʉrecori cõro cʉ̃ja ca ñañarije wapare Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ acobojato ĩirã, cʉ̃ja majurope cʉ̃ja ca ñañarije wapare waibʉcʉrã jĩari joe mʉene jʉo, jiro ñucã bojoca cʉ̃ja ca ñañarije wapare joe mʉene boja, ca tii niirãre biro méé biimi. Cʉ̃ majuropeera, jĩcãti bii yaigʉra to birora ca niicõa niipere bii yai bojacãupi.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Moisés cʉ̃ ca doti cũurique pea, bojoca ca tʉgoeña tutuatirãrena paia wiorã cʉ̃ja ca niiro tiiupa. To biro cʉ̃ja ca biimijata cãare, Ʉmʉreco Pacʉ pea cʉ̃ wãme majurope mena ĩiri, doti cũurique jiropʉ to ca niimijata cãare, cʉ̃ Macʉ̃re Pai cʉ̃ ca niiro cʉ̃re tiiupi, to birora ñañarije manigʉ ca niicõa niipʉ cʉ̃ ca tiiricʉre.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.