Atos 22
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NAA
1 —Yʉ yaarã, yʉ pacʉa ca nii cojorã, ñañarije ca tiitigʉ yʉ ca niirijere mʉja ca majipere biro ĩigʉ, yʉ yee maquẽre mʉjare yʉ ca wederijere tʉoya —ĩiwi.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Arameo wederique mena cʉ̃ ca wedero tʉorã, bʉaro jañuro wederi méé tʉowa. O biro ĩi nʉnʉa waawi Pablo:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Yʉa, judío bojocʉ, Cilicia yepare, Tarso ca wãme cʉtiri macã ca baʉaricʉ yʉ nii. To biro bii pacagʉ, ati macã ca majaricʉ yʉ nii. Gamaliel cʉ̃ ca buero mena mani ñicʉ̃ jãa cʉ̃ja ca doti cũurique ca niirore biro bue, ñucã yʉ yeri yʉ ca cati tʉgoeñarije niipetiropʉ mena Ʉmʉreco Pacʉre yʉ tii nʉcʉ̃ bʉowʉ, mecʉ̃rire mʉja ca tii niirore birora.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Yʉa, ate Wãma Maa maquẽre ca tʉo nʉnʉjeerãre nʉnʉri, yʉ jĩacãrucuwʉ; ʉmʉare, nomiare, ñeeri, tia cũurica wiipʉ cʉ̃jare yʉ tia cũurucuwʉ.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Paia wiogʉ, judíos're ca jʉo niirã niipetirãpʉra atere majicuma. Cʉ̃jara mani yaarã judíos Damasco ca niirãre ñee doti cojorã, cʉ̃ja ca doti cojori pũurore yʉre tiicojowa. Toopʉ yʉ waawʉ, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre amagʉ waagʉ, ano Jerusalén'pʉ cʉ̃jare ñee doori, ñañaro cʉ̃jare cʉ̃ja ca tiipere biro ĩigʉ.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ”Maapʉ yʉ ca waa nʉnʉa waaro, jotoa decomacã muipũ cʉ̃ ca niiro Damasco ea nʉnʉa waagʉ yʉ ca biirora, ca niiro tʉjarora, ʉmʉreco maquẽ ca boerije yʉ wejare boe ñaacũmu eawʉ.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 To biro ca biiro, yepapʉ ñaacũmu waagʉ, o biro yʉre ca ĩirijere yʉ tʉowʉ: “¡Saulo! ¡Saulo! ¿Ñee tiigʉ yʉre mʉ nʉnʉti?” ca ĩirijere.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 To biro ca ĩiro tʉo, “¿Wiogʉ, ñiru mʉ niiti?” yʉ ĩi jãiñawʉ. Cʉ̃ pea, “Yʉa Jesús, Nazaret macʉ̃, ñañaro mʉ ca tiirʉga nʉnʉjeegʉra yʉ nii,” yʉre ĩiwi.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Yʉre ca bapa cʉti waaricarã cãa, ca boe ajiyaarijere ĩawa. Biirãpʉa yʉre ca wederije peera tʉotiupa.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Yʉ pea o biro yʉ ĩi jãiñawʉ, “Wiogʉ, ¿ñee yʉ tiigajati?” yʉ ĩiwʉ. To biro yʉ ca ĩiro: “Wãmʉ nʉcã, Damascopʉ waagʉja. Mʉ ca tiipe niipetirijere toopʉ mʉre wederique niirucu,” yʉre ĩiwi.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Tee ca boe baterije, ca ĩatigʉ yʉ ca tuaro yʉre ca tiirique jʉori, yʉ mena macãrã yʉ amopʉ ñeeri, Damascopʉ yʉre tʉ̃a waaupa.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ”Tii macãre niiupi jĩcʉ̃, Ananías ca wãme cʉtigʉ, Moisés cʉ̃ ca doti cũuriquere tee ca ĩirore biro añuro ca tii nʉnʉjeegʉ, tii macã ca niirã judíos añuro cʉ̃ja ca ĩi nʉcʉ̃ bʉogʉ.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yʉre ĩagʉ eagʉ, yʉ pʉto ea nʉcã, o biro yʉre ĩiwi: “Yʉ yee wedegʉ Saulo ĩa pãaña ñucã,” yʉre ĩiwi. To biro yʉre cʉ̃ ca ĩirora ĩa pãa, añuro yʉ ĩacoawʉ ñucã.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 To biro ĩicã, “Mani ñicʉ̃ jãa Ʉmʉreco Pacʉ, cʉ̃ ca boori wãmere maji, Ca Añugʉre ĩa, cʉ̃ majuropeera cʉ̃ ca ĩirijere tʉo, mʉ ca tiipere biro ĩigʉ mʉre beje amijapi.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Mʉ, mʉ niirucu cʉ̃ yʉʉ, mʉ ca ĩariquere, mʉ ca tʉoriquere bojoca niipetirãpʉre ca wedepʉ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Mecʉ̃ra, ¿ñeere yuegʉ mʉ tiiti? Wãmʉ nʉcã, uwo coe doti Wiogʉ wãmere ĩi nʉcʉ̃ bʉori, mʉ ca ñañarijere coe, tiiya,” yʉre ĩiwi.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ”Ñucã Jerusalén'pʉ tua ea, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ juu bue niigʉ, jĩcã wãme quẽñaricarore biro yʉre ca bii oto weo ĩñorijere ĩa,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ñucã Wiogʉ o biro yʉre ca ĩigʉre yʉ ĩawʉ: “Yoari méé Jerusalén're waacoagʉja. Ano macãrã, yʉ yee maquẽre cʉ̃jare mʉ ca wedero mʉre tʉo nʉnʉjeetirucuma,” yʉre ĩiwi.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Yʉ pea o biro cʉ̃re yʉ ĩiwʉ: “Wiogʉ, nea poo juu buerica wiijeri cõrorena waari, mʉre ca tʉo nʉnʉjeerãre ñee, tia cũurica wiipʉ cʉ̃jare tia cũu, cʉ̃jare quẽe,
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 ñucã mʉ yee quetire wederi majʉ Esteban're cʉ̃ja ca jĩaro cãare toora yʉ niiwʉ, cʉ̃re ca jĩarã jutire cʉo cote, cʉ̃re cʉ̃ja ca jĩaro, ‘Añu majuropeecã,’ ĩi niigʉ,” cʉ̃re yʉ ĩiwʉ.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 To biro yʉ ca ĩiro, Wiogʉ pea o biro yʉre ĩiwi: “Waagʉja. Ca yoaroripʉ ca niirã judíos ca niitirã pʉtopʉ mʉre yʉ tiicojo cojorucu” —yʉre ĩiwi.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Bojoca pea ate wãmere cʉ̃ ca ĩi wameo tii wederoa, añuro cʉ̃re tʉo eyowa. To cõrora wede jʉo waa, o biro ĩi acaro buiwa:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Yerijãari méé acaro bui, cʉ̃ja juti dee bate, jita maa dee bate mʉene, cʉ̃ja ca tii nʉnʉa waaro ĩagʉ,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 uwamarã ʉpʉ pea uwamarã cʉ̃ja ca niiri wiipʉ Pablore ami jãa waa dotiri, cʉ̃re bape dotiupi, “Tee jʉori, bojoca yʉ mena ajiarã to biro ĩi acaro buima,” cʉ̃ ĩi wedejato ĩigʉ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Cʉ̃re baperʉgarã come daari mena cʉ̃re cʉ̃ja ca jia niirora, o biro ĩiupi Pablo:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉo, uwamarãre ca dotigʉ pea, cʉ̃ja ʉpʉpʉre o biro ĩi wedegʉ waaupi:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉo, uwamarã ʉpʉ pea cʉ̃ pʉto waa:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro uwamarã ʉpʉ pea o biro cʉ̃re ĩiupi:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃re ca bapeboricarã pea camotati, ñucã uwamarã wiogʉpʉ cãa, romano bojocʉrena come daari mena cʉ̃ ca jia dotirique jʉori uwicoaupi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ape rʉmʉ uwamarã ʉpʉ pea, “¿Ñee ʉno jʉori peti judíos Pablore cʉ̃ja wedejãajapari?” ĩi majirʉgama ĩigʉ, come daari cʉ̃ja ca jiariquere popio, paia wiorãre, to biri niipetirã ʉparãre nea dotiupi. To biro tii, Pablore ami wieneri cʉ̃ja pʉtopʉ cʉ̃re ami waaupi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.