Atos 11
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NTLH
1 Jesús buerã, to biri Judea yepa niipetiro macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã, judíos ca niitirã Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjeerijere queti tʉoupa.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 To biri Pedro Jerusalén'pʉ cʉ̃ ca tua earo, judíos cʉ̃ja ca tii nʉcʉ̃ bʉo niirucuriquere ca tʉo nʉnʉjee niirucuricarã,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 o biro cʉ̃re ĩi wede pai jãiñaupa:
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca ĩiro, Pedro pea ca bii nʉnʉa waaricarore biro cʉ̃jare wede jʉo waaupi:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 —Jope macãpʉ yʉ ca juu bue niiro, jĩcã wãme quẽñaricarore biro yʉre bii oto weo ĩñowʉ: Ʉmʉreco tutipʉ jutiro quejerorore biro bapari taberi peti jiarica quejero ñaañumu duwi doo, yʉ pʉto ca earo yʉ ĩawʉ.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 ¿Ñee ʉno peti to niiti tii quejero pupeapʉre? ĩigʉ, añuropʉ yʉ ĩacãwʉ. Tii quejeropʉre waibʉcʉrã bapari dʉpori ca dʉpori cʉtirã, waibʉcʉrã macãnʉcʉ̃ macãrã, ca pairã, ca wʉʉrã, niiwa.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Jiro o biro yʉre ca ĩirijere yʉ tʉowʉ: “Wãmʉ nʉcãña Pedro. Waibʉcʉrãre jĩari baaya,” ĩiwʉ.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 ”To biirije yʉre ca ĩiro yʉ pea o biro yʉ ĩi yʉʉwʉ: “Ʉpʉ, biiticu. Yʉa, jĩcãti ʉno peera ñañarãre, ca docuorãre yʉ baa ñaati majuropeecã,” yʉ ĩiwʉ.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 To cõrora ʉmʉrecopʉ ca wederije pea o biro yʉre ĩi nemowʉ ñucã: “Ʉmʉreco Pacʉ añurã cʉ̃ ca tiiricarãre ‘Ñañarã niima,’ ĩiticãña mʉa,” yʉre ĩiwʉ.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Itiati peti to biro bii, jiro tee niipetirijepʉra ʉmʉrecopʉ tuacã mʉa waawʉ ñucã.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 ”To biro yʉre ca bii niiri tabera, itiarã Cesarea macãrã yʉre cʉ̃ja ca ama doti cojoricarã, wii peera ea yerijãaupa.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Añuri Yeri pea, “ ‘Yʉ waati,’ ĩitigʉra cʉ̃ja mena waagʉja,” yʉre ĩiwi. Ñucã anija mani yaarã jĩcã amo peti, ape amore jĩcãga penituaro ca niirã cãa yʉ mena waawa. Niipetirãpʉra cʉ̃ yaa wiire jãa jãa waawʉ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Cʉ̃ pea Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ cʉ̃ yaa wiire to biro bii baua eari, “Jope macãpʉ jĩcãrãre tiicojoya Simón, buirica wãme peera Pedro, ca wãme cʉtigʉre cʉ̃ja jʉorã waajato ĩigʉ.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Cʉ̃, mʉre wederucumi, mʉ, mʉ yaa wii macãrã mʉja ca ametʉapere,” cʉ̃ ca ĩiriquere jãare wedewi.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 ”Cʉ̃jare yʉ ca wede jʉo waarora, Añuri Yeri manire cʉ̃ ca bii jʉoricarore birora cʉ̃ja cãare cʉ̃japʉre ñaajãa nʉcã eawi.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 To cõrora Wiogʉ Jesús: “Juan, oco mena uwo coeupi, mʉja pea Añuri Yeri mena mʉja uwo coe ecorucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere yʉ tʉgoeña bʉawʉ.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 To biri, Ʉmʉreco Pacʉ, mani, Wiogʉ Jesucristore díámacʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeericarãre, Añuri Yerire manire cʉ̃ ca tiicojoricarore birora cʉ̃ja cãare cʉ̃ ca tiicojorijere ĩa pacagʉ, ¿ñiru yʉ niiti yʉa, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiirijere ca ĩi camotapʉ? —cʉ̃jare ĩiupi.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 To biro Pedro cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩirijere tʉorã, Jerusalén macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã pea wedetirãra, Ʉmʉreco Pacʉre o biro ĩi nʉcʉ̃ bʉo baja peoupa:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Esteban cʉ̃ ca bii yairo jiro, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre ñañaro cʉ̃ja ca tiirʉgarã ca waa batericarã jĩcãrã, Fenicia, Chipre yucʉ poogapʉ, aperã Antioquíapʉ, duti waaupa. Tii macãripʉre, aperãpʉra wedetirãra judíos wadore añurije quetire wede eaupa.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 To biro cʉ̃ja ca bii pacaro, cʉ̃ja watoare niiupa jĩcãrã, Chipre to biri Cirene macãrã, Antioquíapʉ earã, judíos ca niitirãre Wiogʉ Jesús yee añurije quetire ca wederã.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Wiogʉ cʉ̃ ca yeri tutuarije cʉ̃ja mena niiupa. To biri paʉ, cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjee jʉo dooriquere camotatiri, Wiogʉ peere tʉo nʉnʉjee jʉoupa.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Jerusalén macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã tee quetire tʉorã, Bernabére tiicojo cojoupa Antioquíapʉ.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Bernabé pea toopʉ eagʉ, bʉaropʉra Ʉmʉreco Pacʉ añuro cʉ̃jare cʉ̃ ca tiirijere ĩari bʉaro ʉjea niiupi. To biri cʉ̃ja niipetirãre:
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Cʉ̃a, ca bojoca añugʉ, Añuri Yeri ca cʉogʉ, díámacʉ̃ ca tʉgoeña tutuagʉ, niiupi. To biri paʉ bojoca Jesús're tʉo nʉnʉjeeupa.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ate jiro Bernabé, Tarsopʉ waaupi Saulore amagʉ waagʉ.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Cʉ̃re bʉa ea, Antioquíapʉ cʉ̃re amicoaupi. Toopʉre jĩcã cʉ̃mapʉ Jesús're ca tʉo nʉnʉjeerã mena nea poori, paʉ bojocare bue majio niiupa. Antioquíara Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre, “Cristo yaarã,” cʉ̃jare ĩi wãmeo tii jʉoupa.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Tii rʉmʉrirena jĩcãrã ca biipere wede jʉgueri maja Jerusalén macãrã waaupa Antioquíapʉ.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Jĩcʉ̃ cʉ̃ja mena macʉ̃ Agabo ca wãme cʉtigʉ wãmʉ nʉcã, Añuri Yeri cʉ̃ ca majioro mena, “Ati yepa niipetiropʉ bʉaro aʉa niirucu,” cʉ̃jare ĩi wedeupi, wiogʉ Claudio cʉ̃ ca doti niiri cuure ca biiriquere.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 To biri Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã Antioquía macãrã, cʉ̃ja ca niiro cõro tii nemorã cʉ̃ja ca tiicojorijere, “Mani ca tiicojoro cõro ca tiicojoparã mani niicu Judea macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre tii nemorã,” ĩiupa.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 To birora tiiupa, tii nemorã cʉ̃ja ca tiicojorijere, Bernabé to biri Saulo jãa mena tiicojo cojoupa Cristore ca tʉo nʉnʉjeerãre ca jʉo niirã Judea macãrãpʉre.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.