Atos 11
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ACF
1 Jesús buerã, to biri Judea yepa niipetiro macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã, judíos ca niitirã Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjeerijere queti tʉoupa.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 To biri Pedro Jerusalén'pʉ cʉ̃ ca tua earo, judíos cʉ̃ja ca tii nʉcʉ̃ bʉo niirucuriquere ca tʉo nʉnʉjee niirucuricarã,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 o biro cʉ̃re ĩi wede pai jãiñaupa:
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca ĩiro, Pedro pea ca bii nʉnʉa waaricarore biro cʉ̃jare wede jʉo waaupi:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 —Jope macãpʉ yʉ ca juu bue niiro, jĩcã wãme quẽñaricarore biro yʉre bii oto weo ĩñowʉ: Ʉmʉreco tutipʉ jutiro quejerorore biro bapari taberi peti jiarica quejero ñaañumu duwi doo, yʉ pʉto ca earo yʉ ĩawʉ.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 ¿Ñee ʉno peti to niiti tii quejero pupeapʉre? ĩigʉ, añuropʉ yʉ ĩacãwʉ. Tii quejeropʉre waibʉcʉrã bapari dʉpori ca dʉpori cʉtirã, waibʉcʉrã macãnʉcʉ̃ macãrã, ca pairã, ca wʉʉrã, niiwa.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Jiro o biro yʉre ca ĩirijere yʉ tʉowʉ: “Wãmʉ nʉcãña Pedro. Waibʉcʉrãre jĩari baaya,” ĩiwʉ.
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 ”To biirije yʉre ca ĩiro yʉ pea o biro yʉ ĩi yʉʉwʉ: “Ʉpʉ, biiticu. Yʉa, jĩcãti ʉno peera ñañarãre, ca docuorãre yʉ baa ñaati majuropeecã,” yʉ ĩiwʉ.
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 To cõrora ʉmʉrecopʉ ca wederije pea o biro yʉre ĩi nemowʉ ñucã: “Ʉmʉreco Pacʉ añurã cʉ̃ ca tiiricarãre ‘Ñañarã niima,’ ĩiticãña mʉa,” yʉre ĩiwʉ.
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Itiati peti to biro bii, jiro tee niipetirijepʉra ʉmʉrecopʉ tuacã mʉa waawʉ ñucã.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 ”To biro yʉre ca bii niiri tabera, itiarã Cesarea macãrã yʉre cʉ̃ja ca ama doti cojoricarã, wii peera ea yerijãaupa.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Añuri Yeri pea, “ ‘Yʉ waati,’ ĩitigʉra cʉ̃ja mena waagʉja,” yʉre ĩiwi. Ñucã anija mani yaarã jĩcã amo peti, ape amore jĩcãga penituaro ca niirã cãa yʉ mena waawa. Niipetirãpʉra cʉ̃ yaa wiire jãa jãa waawʉ.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Cʉ̃ pea Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ cʉ̃ yaa wiire to biro bii baua eari, “Jope macãpʉ jĩcãrãre tiicojoya Simón, buirica wãme peera Pedro, ca wãme cʉtigʉre cʉ̃ja jʉorã waajato ĩigʉ.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Cʉ̃, mʉre wederucumi, mʉ, mʉ yaa wii macãrã mʉja ca ametʉapere,” cʉ̃ ca ĩiriquere jãare wedewi.
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 ”Cʉ̃jare yʉ ca wede jʉo waarora, Añuri Yeri manire cʉ̃ ca bii jʉoricarore birora cʉ̃ja cãare cʉ̃japʉre ñaajãa nʉcã eawi.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 To cõrora Wiogʉ Jesús: “Juan, oco mena uwo coeupi, mʉja pea Añuri Yeri mena mʉja uwo coe ecorucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere yʉ tʉgoeña bʉawʉ.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 To biri, Ʉmʉreco Pacʉ, mani, Wiogʉ Jesucristore díámacʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeericarãre, Añuri Yerire manire cʉ̃ ca tiicojoricarore birora cʉ̃ja cãare cʉ̃ ca tiicojorijere ĩa pacagʉ, ¿ñiru yʉ niiti yʉa, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiirijere ca ĩi camotapʉ? —cʉ̃jare ĩiupi.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 To biro Pedro cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩirijere tʉorã, Jerusalén macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã pea wedetirãra, Ʉmʉreco Pacʉre o biro ĩi nʉcʉ̃ bʉo baja peoupa:
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Esteban cʉ̃ ca bii yairo jiro, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre ñañaro cʉ̃ja ca tiirʉgarã ca waa batericarã jĩcãrã, Fenicia, Chipre yucʉ poogapʉ, aperã Antioquíapʉ, duti waaupa. Tii macãripʉre, aperãpʉra wedetirãra judíos wadore añurije quetire wede eaupa.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 To biro cʉ̃ja ca bii pacaro, cʉ̃ja watoare niiupa jĩcãrã, Chipre to biri Cirene macãrã, Antioquíapʉ earã, judíos ca niitirãre Wiogʉ Jesús yee añurije quetire ca wederã.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Wiogʉ cʉ̃ ca yeri tutuarije cʉ̃ja mena niiupa. To biri paʉ, cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjee jʉo dooriquere camotatiri, Wiogʉ peere tʉo nʉnʉjee jʉoupa.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Jerusalén macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã tee quetire tʉorã, Bernabére tiicojo cojoupa Antioquíapʉ.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Bernabé pea toopʉ eagʉ, bʉaropʉra Ʉmʉreco Pacʉ añuro cʉ̃jare cʉ̃ ca tiirijere ĩari bʉaro ʉjea niiupi. To biri cʉ̃ja niipetirãre:
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Cʉ̃a, ca bojoca añugʉ, Añuri Yeri ca cʉogʉ, díámacʉ̃ ca tʉgoeña tutuagʉ, niiupi. To biri paʉ bojoca Jesús're tʉo nʉnʉjeeupa.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ate jiro Bernabé, Tarsopʉ waaupi Saulore amagʉ waagʉ.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Cʉ̃re bʉa ea, Antioquíapʉ cʉ̃re amicoaupi. Toopʉre jĩcã cʉ̃mapʉ Jesús're ca tʉo nʉnʉjeerã mena nea poori, paʉ bojocare bue majio niiupa. Antioquíara Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre, “Cristo yaarã,” cʉ̃jare ĩi wãmeo tii jʉoupa.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Tii rʉmʉrirena jĩcãrã ca biipere wede jʉgueri maja Jerusalén macãrã waaupa Antioquíapʉ.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Jĩcʉ̃ cʉ̃ja mena macʉ̃ Agabo ca wãme cʉtigʉ wãmʉ nʉcã, Añuri Yeri cʉ̃ ca majioro mena, “Ati yepa niipetiropʉ bʉaro aʉa niirucu,” cʉ̃jare ĩi wedeupi, wiogʉ Claudio cʉ̃ ca doti niiri cuure ca biiriquere.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 To biri Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã Antioquía macãrã, cʉ̃ja ca niiro cõro tii nemorã cʉ̃ja ca tiicojorijere, “Mani ca tiicojoro cõro ca tiicojoparã mani niicu Judea macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre tii nemorã,” ĩiupa.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 To birora tiiupa, tii nemorã cʉ̃ja ca tiicojorijere, Bernabé to biri Saulo jãa mena tiicojo cojoupa Cristore ca tʉo nʉnʉjeerãre ca jʉo niirã Judea macãrãpʉre.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.