Apocalipse 14
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Jiro yʉ ĩawʉ ñucã Oveja Macʉ̃, Sión cʉ̃ja ca ĩiri buuro jotoapʉ ca nucũgʉre. Cʉ̃ mena niiwa, cʉ̃ Pacʉ wãmere, Oveja Macʉ̃ wãmere, cʉ̃ja diámacʉ̃ripʉ owa tuuricarã ca niirã bojoca ciento cuarenta y cuatro mil peti.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Jiro yʉ tʉowʉ, ʉmʉreco tutipʉ wederique, oco ũma cõa jãaro ca bʉjʉro cõro bʉjʉ, ñucã bʉpo tutuaro cʉ̃ ca bʉjʉro cõro peti ca bʉjʉ wedeorije wederiquere. Paʉ bʉa tẽe bajari maja cʉ̃ja ca bʉa tẽerore biro bʉjʉ wedeowʉ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 To biri wiogʉ cʉ̃ ca duwiri cũmuro jʉguerore, ñucã ca catirã bapari ca niirã jʉguerore, to biri bʉcʉrã jʉguerore, wãma wãme bajarique bajawa. Jĩcʉ̃ ʉnora tee bajarique wãmere ca baja majipe ʉno méé niiwʉ. Cʉ̃ja ciento cuarenta y cuatro mil ati yepapʉ cʉ̃ja ca niiro, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ametʉenericarã wado cʉ̃ja ca baja majirije niiwʉ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Anija niiupa nomia mena ca tii eperʉga tʉgoeñatirã, añurã peti Oveja Macʉ̃ cʉ̃ ca waari taberi cõro cʉ̃re ca nʉnʉrã. To biri bojoca ati ʉmʉreco macãrã mena ca niimiricarã, Ʉmʉreco Pacʉ, to biri cʉ̃ Macʉ̃ Oveja Macʉ̃ yaarã ca nii jʉoricarã peti niiupa.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Jĩcã wãme ʉnora ca ĩi ditorã méé niiwa. Cʉ̃ja, jĩcã wãme ʉnora ñañarije ca tiirã méé niiwa.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Jiro apĩ Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ, ʉmʉreco tutipʉ ca wʉʉ amojodegʉ, ati yepapʉ ca niirã bojoca poogaari cõrorena, niipetiri macãri macãrãre, to cãnacã poogaari macãrã bojoca bojoricarori ca wederãre, añurije queti ca peti nʉcãtipere ca queti jee waagʉre yʉ ĩawʉ.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Tutuaro wederique mena o biro ĩiwi:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Cʉ̃ jiro macʉ̃ Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ o biro ca ĩigʉ nʉnʉwi:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Cʉ̃ja pʉarã jiro macʉ̃ ñucã Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ tutuaro wederique mena o biro ĩi nʉnʉjeewi:
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Ʉmʉreco Pacʉ ñañaro cʉ̃ ca tiipe, bʉaro cʉ̃ ca ajiarije mena cʉ̃ ca queno yueriquere ñañaro tamʉorucuma. Ñucã Oveja Macʉ̃, to biri Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari maja, ca ñañarije manirã cʉ̃ja ca ĩa cojoro, ca ʉ̃ʉrije, to biri azufre mena ñañaro joe ecorucuma.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ñañaro tamʉo cʉ̃ja ca bii bue mʉenerije pea to birora bue mʉenecõa nii. Waibʉcʉ ca uwiogʉrena ĩi nʉcʉ̃ bʉo, ñucã cʉ̃re biigʉ cʉ̃ja ca quenoricʉrena ĩi nʉcʉ̃ bʉo, cʉ̃ wãmere owa tuu doti, ca tiirã, jĩcã rʉmʉ ʉnora, ñucã jĩcã ñami ʉnora, yerijãa, biiticãrucuma —ĩiwi.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 O biro ca biiri tabere, ca ñañarije manirã, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotirore biro ca tii nʉnʉjeerã, ñucã Jesucristore to birora ca tʉo nʉnʉjeecõa niirã, cʉ̃ja ca tʉgoeña bayi niipe niirucu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 To cõrora ʉmʉreco tutipʉ wederique o biro yʉre ca ĩi cojorijere yʉ tʉowʉ:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Yʉ ĩawʉ jĩcã bʉrʉa bueri bʉrʉa ca botiri bʉrʉa, jĩcʉ̃ Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃re biigʉ cʉ̃ ca duwiri bʉrʉare. Cʉ̃ dʉpʉgapʉre oro mena cʉ̃ja ca tiirica betore peja, ñucã cʉ̃ amopʉ paa juderica pĩi ca joo yoori betore cʉo, tiiwi.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ñucã Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ apĩ Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ tutuaro wederique mena bueri bʉrʉapʉ ca duwigʉre o biro ĩi witi doowi:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 To biro cʉ̃ ca ĩirijere tʉori, bueri bʉrʉa jotoapʉ ca duwigʉ pea cʉ̃ niipĩi, ote dicare paa juderica beto mena ati yepapʉre ote bʉcʉpʉ ca niirijere paa jude jee peoticã cojowi.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Jiro apĩ Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ ʉmʉreco tutipʉ ca niiri wii Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉre niipĩi cʉocãricʉ witi doowi cʉ̃ cãa.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ñucã apĩ, Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ, yucʉ díi ca jʉti añurijere joe mʉenerica tutu macʉ̃ ca ʉ̃ʉrijere ca dotigʉ witi doori, ote dicare paa juderica pĩi ca joo yoori beto ca cʉogʉre tutuaro wederique mena o biro cʉ̃re ĩi cojowi:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 To biro cʉ̃ ca ĩirijere tʉo, Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ pea otere paa jude jeerica beto mena, ati yepa maquẽ ʉjere paa jude jeecã cojowi. Paa jude jee yapano, ʉjere cʉ̃ja ca diperi tabepʉ jãawi. Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari majʉ to biirije cʉ̃ ca tiirije pea, Ʉmʉreco Pacʉ bojocare ñañaro cʉ̃ja ca biiro, cʉ̃ ca tiipere bii cõoñaro biiwʉ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Tee ʉje pea macã wejapʉ dipe ecowʉ. Teere cʉ̃ja ca diperi taberena díi witicãwʉ. Tee díi pea, caballoa amʉ tutupʉ, to biri trescientos kilómetros peti ejaro dua eyowʉ.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.