2 Coríntios 7
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NTLH
1 Yʉ yaarã, ate “O biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere ca cʉorã niiri, mani upʉre, mani ca cati niirijere, ca ñañorijere ca tiitiparã mani nii, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotirijere tii nʉnʉjee, mani bii nʉnʉa waaco, ca ñañarije manirãpʉ nii earʉgarã.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Mʉja yeripʉ jãare tʉgoeñaña petopʉra. Jĩcãrã ʉno mena peera ñañaro tii, jĩcãrã ʉno peerena tii ñaño, jĩcãrã ʉno peerena ĩi dito, jãa tiitiwʉ.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Atere ĩigʉ, mʉjare wede pairʉgʉ méé yʉ ĩi. Mee jʉgueropʉra: “Jãa ca mairã mʉja nii, catirã cãa, bii yairã cãa, jĩcãri mani niirucu,” mʉjare yʉ ĩiwʉ.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Mʉja yee maquẽre wede boboti, mʉja yee jʉori bʉaro tʉgoeña tutua, yʉ bii. Niipetirije ñañaro jãa ca biirije watoara bʉaro ʉjea nii, yʉ ca ʉjea niirije peti nʉcãti, yʉre bii.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Macedoniare ea biirã, jĩcãti ʉno peera jãa yerijãatiwʉ. Niipetirijepʉra do biro tii majiña maniro jãare biiwʉ. Jotoa peera ñañaro jãare cʉ̃ja ca tiirʉga coterije, jãa yeri peera uwi tʉgoeñarique, jãare niiwʉ.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 To biro jãa ca bii pacaro, Ʉmʉreco Pacʉ ca tʉgoeñarique pairãre, cʉ̃ja ca tʉgoeña tutuaro ca tiigʉ pee, Tito jãa pʉto cʉ̃ ca earije mena, jãa ca tʉgoeña tutuaro jãare tiiwi.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Cʉ̃ ca earije wado mena méé, mʉja jʉori cʉ̃ ca tʉgoeña tutuarije menare to biro jãa biiwʉ. Bʉaro jãare mʉja ca ĩarʉgarijere, mʉja ca tʉgoeñarique pairijere, yʉre mʉja ca tʉgoeñarije cãare, jãare wedewi. Ate niipetirije mena nemo jañuro yʉ ʉjea niiwʉ.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Yʉ ca owa cojorica pũuro mena mʉja ca tʉgoeñarique pairo tii pacagʉ, yʉ tʉgoeñarique paiti. Mʉjare yʉ ca owa cojorique jĩcã cuu mʉja ca tʉgoeñarique pairo ca tiiriquere majiri, yʉ tʉgoeñarique paiwʉ.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Bii pacagʉ, mecʉ̃ra yʉ ʉjea nii. Biigʉpʉa mʉja ca tʉgoeñarique pairo ca tiirique méére, mʉja ca tʉgoeña pairiquera, mʉja ca tʉgoeña wajoaro ca tiirique peere ĩima ĩigʉ, to biro yʉ bii. Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca boorore birora mʉja tʉgoeña paijacupa. To biri jĩcã wãme ʉno peera ñañaro mʉjare jãa tiitijacupa.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca boorore biro tʉgoeña pairiquea, tʉgoeña yeri wajoa mani ca ametʉaro ca tiirije nii. To biri tʉgoeña pairique ʉno méé nii. Ati yepa maquẽ jʉorira tʉgoeña pai nucũ yujuriquea, Ʉmʉreco Pacʉre camotati, bii yai nʉcãricaro ca tiirije nii.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca boorore birora mʉja ca tʉgoeña pairique mʉjare ca biiriquere ĩañaaqué. Tee maquẽre yʉ ca owa cojoricarore birora tii, to biro mʉja ca tiiriquere ameri queno, teere tʉgoeña ajia, tʉgoeña uwi, yʉre ĩarʉga, yʉre mai uwa jeo, ñañarije ca ĩiricʉre wede bojoca catio, mʉja ca tiiro mʉjare tiiupa. To biro mʉja ca tiirique niipetiro mena, mʉja menara mʉja ca ĩi ñaajuatiriquere mʉja ĩñoupa.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 To biri tii pũurore mʉjare owa cojogʉ, ñañaro yʉre ca ĩiricʉre, ñucã ñañaro ca ĩi ecoricʉre tʉgoeñari méé, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩa cojorore bʉaro jãare mʉja ca mairijere, cʉ̃ja majuropeera cʉ̃ja ĩa majijato ĩigʉ pee, yʉ owa cojowʉ.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Ate niipetirije bʉaro jañuro jãa ca tʉgoeña bayiro jãare tii. Jãa ca tʉgoeña bayiro jãare ca tiirique ametʉene jañuro jãa ʉjea niiwʉ, Tito cʉ̃ ca tʉgoeña bayiro mʉja ca tiirique jʉori cʉ̃ ca ʉjea niiro ĩarã.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Mee Titore, mʉja yee maquẽre, “Cʉ̃ja jʉori bʉaro yʉ ʉjea nii,” cʉ̃re yʉ ca ĩiriquere, ñañaro yʉ ca tuaro mʉja tiitijapa. Mʉjare jãa ca ĩirique díámacʉ̃ra ca niiricarore birora Titore mʉja yee maquẽre jãa ca ĩirique cãa, díámacʉ̃ra niijapa.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Mʉja niipetirã cʉ̃re tʉo nʉnʉjee, nʉcʉ̃ bʉorique mena añuro cʉ̃re boca, mʉja ca biiriquere tʉgoeñari, bʉaro mʉjare mai tʉgoeñami.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Mʉjare, “Ĩiricarore birora biirucuma,” ĩi tʉgoeñari, yʉ ʉjea nii jañu.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.