2 Coríntios 2
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs BKJ
1 Ate jʉori, “ ‘Cʉ̃ja ca tʉgoeñarique pairo yʉ tiibocu,’ ĩima ĩigʉ, ca waatipe niicu,” yʉ ĩicãwʉ.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Mʉja, yʉ ca tʉgoeña ʉjea niiro ca tiirãre, mʉja ca tʉgoeñarique pairo yʉ ca tiijata, ¿noa pee yʉ ca tʉgoeña ʉjea niiro cʉ̃ja tiibogajati?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 To biri, yʉ ca tiiricarore birora mʉjare yʉ owa cojowʉ, mʉja pʉto yʉ ca earo, yʉ ca ʉjea niiro ca tiiboricarã yʉ ca tʉgoeñarique pairo yʉre tiirema ĩigʉ, “Yʉ ca ʉjea niirije mʉja niipetirã mʉja ca ʉjea niirijera nii,” ĩi tʉgoeñari.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Bʉaro tʉgoeña pai yeri bate, otirique mena yʉ owawʉ. Biigʉpʉa mʉja ca tʉgoeñarique pairo tiirʉgʉ méé mʉjare yʉ owa cojowʉ. Bʉaro mʉjare yʉ ca mairije peere cʉ̃ja majijato ĩigʉ, to biro yʉ tiiwʉ.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Jĩcʉ̃, yʉ ca tʉgoeñarique pairo cʉ̃ ca tiijata, “Yʉ jĩcʉ̃rena tiigʉ méé tiijapi,” ĩi nemo jañuri yʉ ca ĩitijata, mʉja pee docare niipetirãpʉrena mʉja ca tʉgoeñarique pairo tiijapi.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Mee, mʉja paʉ jañuropʉra cʉ̃re mʉja ca tuti bojoca catiorique menara añucã.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Mecʉ̃ra, ñañaro cʉ̃re mʉja ca tiiriquere acobo, cʉ̃ ca tʉgoeña bayiro cʉ̃re tii nemo, tiiya, bʉaro jañuro cʉ̃ ca tʉgoeñarique pai yeri batetipere biro ĩirã.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 To biri, “Cʉ̃re mʉja ca mairijere cʉ̃re ĩñoña ñucã,” mʉjare yʉ ĩi.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Mee, aterena ĩima ĩigʉ, mʉjare yʉ owa cojowʉ, “Yʉ ca tii dotirije niipetirore ca tii nʉnʉjeerãra cʉ̃ja niimiti,” ĩi majirʉgʉ.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Ñañaro ca tiigʉre, ñañaro cʉ̃ ca tiiriquere mʉja ca acobogʉre, yʉ cãa to biro cʉ̃ ca tiiriquere yʉ acoborucu. Jĩcã wãme acoborique to ca niijata, mʉjare ĩima ĩigʉ, Cristo cʉ̃ ca ĩa cojorore mee teere yʉ acobocãwʉ,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Satanás manire cʉ̃ ca tii camota niitipere biro ĩigʉ. Mee añuro mani maji, Satanás ñañaro mani ca tiiro cʉ̃ ca tii buiyee majirijere.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Troas macãpʉre Cristo yee añurije quetire wederʉgʉ yʉ ca earo, Wiogʉ yeere yʉ ca padepe añuro peti bii eamiwʉ.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 To biro to ca bii pacaro, yʉ yee wedegʉ Titore yʉ ca bʉa eatirije niima ĩiro, yʉ yeri yʉ ca tʉgoeña niirijepʉ añuro nii majitiwʉ. To biro biima ĩigʉ cʉ̃jare waarique uwi, Macedonia pee yʉ doocã doowʉ.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Añu majuropeecã Ʉmʉreco Pacʉ Cristo jʉori, to cãnacã tiira ca bii ametʉa nʉcãrã mani ca niiro cʉ̃ ca tiirije, ñucã mani jʉori niipetiri taberipʉ ca jʉti añurije ca juju baterore birora, añurije quetire cʉ̃ja ca majiro bii nʉnʉa waa.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Mania, Ʉmʉreco Pacʉre ca jʉti añurije Cristo cʉ̃ ca joe jʉti añu mʉenerijere biro mani nii, ca bii yaiparã, ñucã ca ametʉaparã watoare.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Ñañaro ca bii yaiparãra, ate ca jʉti añurije ca juju baterijea, ca jujurije ca punirijere biro nii. Ca ametʉaparã peera caticõa niiriquere ca tiicojorije nii. ¿Ñiru peti cʉ̃ niiti, atere ca tiipʉ peti ca niigʉ?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Aperã paʉ cʉ̃ja ca tii nucũ yujurore biro, Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire jãa noni wapa taa nucũ yujuti. To biro tiitirãra, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojoricarã jãa ca niirore birora, cʉ̃ ca ĩa cojorore díámacʉ̃ jãa wede, Cristo mena ca niirã niiri.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.