Marcos 9

Waimaha NT (BAO_NTW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 O biro ĩi nemoupi ñucã: —Yee méé mʉjare yʉ ĩi: Jĩcãrã ano ca niirã mena macãrã, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti niiri tabe, cʉ̃ ca tutuarije mena ca earo ĩatirãra bii yaitirucuma —ĩiupi.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Jĩcã amo peti, ape amore jĩcãga penituaro niiri rʉmʉri jiro, Jesús, cʉ̃ buerã Pedro, Juan, Santiago jãa wadore, ʉ̃tãgʉ ca emʉaricʉpʉ jʉo waaupi. Toopʉ, cʉ̃ja ca ĩa cojoro cʉ̃ ca baurije wajoacoaupi.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Cʉ̃ juti cãa bʉaro boti ajiyaarije biicoaupe. Jĩcʉ̃ ʉno peera bʉaro coecã pacagʉ, añuro botiritopʉ cʉ̃ ca tii majitiro ametʉeneropʉ botiupe.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ñucã Elías, Moisés baua eari, Jesús mena wede peni niiupa.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 To biro cʉ̃ja ca biiro ĩagʉ, Pedro pea o biro ĩiupi Jesús're: —Buegʉ, anopʉ mani ca niiro añu majuropeecã. Itia wii, wii pĩiri jãa quenorucu. Mʉ yaa wii, Moisés yaa wii, Elías yaa wii, jãa tiirucu —ĩiupi.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Cʉ̃ ca wederijere, “To biirije yʉ ĩicu,” ĩi majiticãupi, niipetirãpʉra ʉcʉa yaicoama ĩirã.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 To biro cʉ̃ja ca bii niirora, bueri bʉrʉa doo, cʉ̃jare paa ũmaa nʉcõcãupe. To biro ca biirora bueri bʉrʉapʉ wederique o biro ca ĩirije wedeoupe: “Ania, yʉ Macʉ̃, yʉ ca maigʉ niimi. Cʉ̃re tʉo nʉnʉjeeya,” ĩiupe.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 To biro ca ĩiri nimarora ĩa cojorã, Jesús jĩcʉ̃rena ĩaupa.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ʉ̃tãgʉpʉ ca niiricarã duwi nʉnʉa doorã, Jesús pea: “Mʉja ca ĩajãrijere jĩcʉ̃ ʉno peerena wedeticãña, yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃ ca bii yairicarã watoare yʉ ca cati tuaro jiropʉ mʉja wederucu,” cʉ̃jare ĩiupi.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Tee jʉori, cʉ̃ja wadora atere majicõa niirucuupa, biirãpʉa cʉ̃ja majurope, “Do biro ĩirʉgaro to ĩibuti, ca bii yairicarã watoare cati tuarique,” ameri ĩi jãiña nii pacarã.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 To biri o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa: —¿Ñee tiirã doti cũuriquere ca jʉo buerã pea: “Elías doo jʉorucumi,” cʉ̃ja ĩirucuti? —ĩiupa.
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 To biro cʉ̃ja ca ĩi jãiñaro, o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi Jesús: —Yee méé ĩima, Elías'ra doo jʉgue, cʉ̃ra niipetirijere queno, tiirucumi. To docare, ¿ñee tiiro Ʉmʉreco Pacʉ wederique, “Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃re, ñañaro tamʉo, ĩa juna eco biirucumi,” ĩi owarique to niiti?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Yʉ pea, “Mee, Elías doo yerijãaupi,” yʉ ĩi. Cʉ̃ja pea niipetiro cʉ̃re cʉ̃ja ca tiirʉgari wãmeri cõro cʉ̃re tiiupa. Cʉ̃re ca biipere to biro tii ecorucumi, cʉ̃ja ca ĩi owa tuuricarore birora —ĩiupi.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Aperã cʉ̃ buerã pʉto peere tua earã, paʉ bojoca watoapʉ nii, ñucã jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã cʉ̃ja mena cʉ̃ja ca wede peni niiro bua eaupa.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Jesús're ĩacãrãpʉa, ʉjea niirique mena cʉ̃re ũmaa boca jãiupa.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 To biro cʉ̃ja ca biiro, cʉ̃ pea o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi: —¿Ñee ʉnore cʉ̃ja mena mʉja wede peniti? —ĩiupi.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 To biro cʉ̃ ca ĩiro, jĩcʉ̃ too cʉ̃ja watoa ca niigʉ, o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —Buegʉ, yʉ macʉ̃re wãtĩ cʉ̃re ñaajãa nʉcã eari, ca wedetigʉ cʉ̃ ca tuaro cʉ̃ ca tiigʉre, mʉ yʉ ami doojãwʉ.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Noo cʉ̃ ca niiri tabe ñaajãa nʉcãri, cʉ̃ ca ñaacũmu yugui mecʉ̃ro tii, cʉ̃ ʉjeropʉ jopo witi, upi baca dʉpo tuu, tutua pʉyʉacoa, cʉ̃ ca biiro cʉ̃re tiimi. Mʉ buerãre, “Wãtĩre cõa wieneña,” cʉ̃jare yʉ ĩimijãwʉ. Do biro tii majitijãwa —ĩiupi.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —¡Agó nija, díámacʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeetirã! ¿No cõro yoaro mʉja mena yʉ niigʉti? ¿No cõro yoaro to biro mʉja ca biirijere yʉ nʉcã niigʉti? Ano pee cʉ̃re ami dooya —ĩiupi.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pʉto cʉ̃re ami waaupa. Wãtĩ pea Jesús're ĩagʉra, wãmʉ yepapʉ ñaacũmu waa, yugui mecʉ̃, cʉ̃ ʉjeropʉ jopo witi, cʉ̃ ca biiro cʉ̃re tiiupi.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 To biro cʉ̃ ca biiro, Jesús pea o biro ĩi jãiñaupi cʉ̃ pacʉre: —¿No cõropʉ atere to biro cʉ̃ bii jʉori? —cʉ̃re ĩiupi. To biro cʉ̃ ca ĩiro cʉ̃ pacʉ pea: —Wimagʉ niigʉpʉra to biro bii jʉowi.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Paʉ tiiri cʉ̃re jĩarʉgʉ, pecamepʉ tii cõa joe, ñucã diapʉ cʉ̃ ca ñaañuaro cʉ̃re tii, tii mecʉ̃orucumi. No jĩcã wãme ʉno mʉ ca tii majijata, jãare boo paca ĩari, jãare tii nemoña —ĩiupi Jesús're.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro tʉogʉ: —¡Níjá! ¿Ñee tiigʉ mʉ ca tii majijata, mʉ ĩiti? Díámacʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeegʉra niipetirije tii majirique wado nii —cʉ̃re ĩiupi Jesús.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 To cõrora cʉ̃ pacʉ pea o biro ĩi acaro buiupi: —¡Bʉaro jañuri yʉ ca tʉo nʉnʉjeero yʉre tii nemoña! —ĩiupi.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Bojoca paʉ cʉ̃ja ca nea poo nʉnʉa dooro ĩari, wãtĩ yerire o biro ĩi tuti cõa wieneupi: —“Wãtĩ, wedeti, tʉoti, ca biigʉ yoari méé witi waagʉja. Pʉati cʉ̃re ñaajãa nʉcã nemoticãña,” mʉre yʉ ĩi —ĩiupi.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 To cõrora wãtĩ pea bʉaro acaro bui, ñañaropʉ cʉ̃re tii wẽe yaye cõa cũu cojo, witicoaupi. Cʉ̃ pea ca dia waaricʉre biropʉ biicã cũmu waaupi. To biri paʉ, “Dia yaicoami,” ĩiupa.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Jesús pea cʉ̃ amopʉ ñee, cʉ̃re tʉ̃a wãmʉoupi. To biro cʉ̃ ca tiirora, cʉ̃ pea wãmʉ nʉcãcoaupi.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Jiro Jesús wiipʉ cʉ̃ ca jãa waaro, cʉ̃ buerã pea cʉ̃ja wado niirã, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa: —¿Ñee tiirã jãa pea wãtĩre jãa cõa wiene majitijapari? —ĩiupa.
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 To biro cʉ̃ja ca ĩiro Jesús pea: —Wãtĩa anija ʉnoa, betirique mena juu buecãripʉ wado cõa wienericaro ca witirã niima —ĩiupi cʉ̃ buerãre.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Too ca niiricarã waarã, Galilea yepa pee ametʉa waaupa. Jesús pea jĩcʉ̃ ʉnora cʉ̃ja ca majiro bootiupi,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 cʉ̃ buerãre buema ĩigʉ. O biro cʉ̃jare ĩi wedeupi: —Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃re, aperãpʉre yʉre tiicojorucuma. Cʉ̃ja pea yʉre jĩa cõacãrucuma. To biro cʉ̃ja ca tii cõacãmijata cãare, itia rʉmʉ jiro yʉ cati tuacoarucu ñucã —cʉ̃jare ĩiupi.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Cʉ̃ja pea to biro cʉ̃ ca ĩirijere tʉo majitiupa. Cʉ̃re jãiñarʉgarã cãa uwi jañuupa.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Too ca waaricarã, Capernaúm macãpʉ eaupa. Wiipʉ niigʉ, o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi Jesús cʉ̃ buerãre: —Maapʉ doorã, ¿ñeere mʉja wede pai nʉnʉa doojãri? —ĩiupi.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Cʉ̃ja pea maapʉ doorã, “¿Ñiru pee cʉ̃ niiti, ca nii majuropeegʉ?” ca ameri ĩi nʉnʉa dooricarã niiri, wedetiupa.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 To biro cʉ̃ja ca biiro ĩa, Jesús pea ea nuu waa, cʉ̃ buerã pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niirãre jʉo cojo, o biro ĩiupi: —Jĩcʉ̃, ca nii majuropeegʉ ca niirʉga tʉgoeñagʉ ʉnoa, niipetirã jiro macʉ̃pʉ nii, niipetirãre pade coteri majʉ nii, cʉ̃ biijato —cʉ̃jare ĩiupi.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 To biro ĩi, jĩcʉ̃ wimagʉre cʉ̃ja watoa cʉ̃re nʉcõ, cʉ̃re ami apa, o biro cʉ̃jare ĩiupi Jesús:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 —Yʉre ca tʉo nʉnʉjeegʉ, jĩcʉ̃ ani wimagʉrebiro ca biigʉre ca ñeegʉa, yʉrena ñeegʉ tiimi. Ñucã yʉre ca ñeegʉa, yʉre ca tiicojoricʉre ñeegʉ tiimi —ĩiupi.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Juan pea o biro ĩiupi Jesús're: —Buegʉ, jĩcʉ̃ mʉ wãme mena ĩicãri, wãtĩare ca cõa wiene niigʉre jãa ĩajãwʉ. Jãa pea mani mena macʉ̃ méé cʉ̃ ca niiro macã, “Teere tiiticãña,” cʉ̃re jãa ĩijãwʉ —ĩiupi.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 To biro cʉ̃ ca ĩiro, o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi Jesús: —Camotaaticãña. Jĩcʉ̃ ʉno peera yʉ wãme mena ĩicãri, ca ĩa ñaaña manirije ca tii bau niigʉa, ñañaro yʉre ĩi majitimi.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Manire ca junatigʉa, mani mena pee ca niigʉ niimi.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 No ca boorã, mʉja Cristo yaarã ca niirãre, oco bapa ʉnoacãra mʉjare ca tĩarã, to biro cʉ̃ja ca tiirique jʉori, cʉ̃ja yee ca niipere bʉarucuma.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 ”No ca boogʉ, anija mena macʉ̃ wãmaacã yʉre ca tʉo nʉnʉjee jʉo doogʉre ñañarije cʉ̃ ca tiiro ca tiigʉra, ʉ̃tãga pairica mena cʉ̃ amʉtuture jia tuuri, dia pairi yaapʉ cõañua cõacãjata, añucãbocu.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Mʉ amo ñañarije mʉ ca tiiro to ca tiijata, tii amore paa taa cõacãña. Amo dʉcara caticõa niirica tabepʉre mʉ ca earo añujañu.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Pʉa amo menapʉra ñañaro bii yairica tabe pecame jĩcãti ʉno peera yaticoa, becoa cãa diacoa, cʉ̃ja ca biitiri tabepʉre mʉ ca waaborica tabe ʉnorena.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Mʉ dʉpo ñañarije mʉ ca tiiro to ca tiijata, paa taa cõacãña. Dʉpo manigʉra to birora caticõa niirica tabepʉre mʉ ca earo, añujañu.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Pʉa dʉpo menapʉra ñañaro bii yairica tabe pecame jĩcãti ʉno peera yaticoa, becoa cãa diacoa, cʉ̃ja ca biitiri tabepʉre mʉ ca waaborica tabe ʉnorena.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ñucã mʉ capega ñañarije mʉ ca tiiro to ca tiijata, jade wee amiri cõacãña. Jĩcãga capega manigʉra Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti niiri tabepʉre mʉ ca earo, añujañu. Pʉa capega menapʉra ñañaro bii yairica tabe:
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 — ausente —
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ”Niipetirã, ñañaro tamʉo ametʉari jiro bʉaro jañuri ca tʉgoeña bayirã nii nʉnʉa waarucuma.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Moa añurije nii. To biro bii pacaro to ca oca yerijãacoajata, ¿do biro pee tiicãri ñucã, ca ocarije ca nii earo mʉja tii majibogajati? Mʉja majuropeera moare biro niiña. Niipetirã mena añuro niirique cʉti niiña —ĩiupi Jesús.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.