Marcos 9
Waimaha NT (BAO_NTW) vs ARA
1 O biro ĩi nemoupi ñucã: —Yee méé mʉjare yʉ ĩi: Jĩcãrã ano ca niirã mena macãrã, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti niiri tabe, cʉ̃ ca tutuarije mena ca earo ĩatirãra bii yaitirucuma —ĩiupi.
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Jĩcã amo peti, ape amore jĩcãga penituaro niiri rʉmʉri jiro, Jesús, cʉ̃ buerã Pedro, Juan, Santiago jãa wadore, ʉ̃tãgʉ ca emʉaricʉpʉ jʉo waaupi. Toopʉ, cʉ̃ja ca ĩa cojoro cʉ̃ ca baurije wajoacoaupi.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Cʉ̃ juti cãa bʉaro boti ajiyaarije biicoaupe. Jĩcʉ̃ ʉno peera bʉaro coecã pacagʉ, añuro botiritopʉ cʉ̃ ca tii majitiro ametʉeneropʉ botiupe.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ñucã Elías, Moisés baua eari, Jesús mena wede peni niiupa.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 To biro cʉ̃ja ca biiro ĩagʉ, Pedro pea o biro ĩiupi Jesús're: —Buegʉ, anopʉ mani ca niiro añu majuropeecã. Itia wii, wii pĩiri jãa quenorucu. Mʉ yaa wii, Moisés yaa wii, Elías yaa wii, jãa tiirucu —ĩiupi.
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Cʉ̃ ca wederijere, “To biirije yʉ ĩicu,” ĩi majiticãupi, niipetirãpʉra ʉcʉa yaicoama ĩirã.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 To biro cʉ̃ja ca bii niirora, bueri bʉrʉa doo, cʉ̃jare paa ũmaa nʉcõcãupe. To biro ca biirora bueri bʉrʉapʉ wederique o biro ca ĩirije wedeoupe: “Ania, yʉ Macʉ̃, yʉ ca maigʉ niimi. Cʉ̃re tʉo nʉnʉjeeya,” ĩiupe.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 To biro ca ĩiri nimarora ĩa cojorã, Jesús jĩcʉ̃rena ĩaupa.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Ʉ̃tãgʉpʉ ca niiricarã duwi nʉnʉa doorã, Jesús pea: “Mʉja ca ĩajãrijere jĩcʉ̃ ʉno peerena wedeticãña, yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃ ca bii yairicarã watoare yʉ ca cati tuaro jiropʉ mʉja wederucu,” cʉ̃jare ĩiupi.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Tee jʉori, cʉ̃ja wadora atere majicõa niirucuupa, biirãpʉa cʉ̃ja majurope, “Do biro ĩirʉgaro to ĩibuti, ca bii yairicarã watoare cati tuarique,” ameri ĩi jãiña nii pacarã.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 To biri o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa: —¿Ñee tiirã doti cũuriquere ca jʉo buerã pea: “Elías doo jʉorucumi,” cʉ̃ja ĩirucuti? —ĩiupa.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 To biro cʉ̃ja ca ĩi jãiñaro, o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi Jesús: —Yee méé ĩima, Elías'ra doo jʉgue, cʉ̃ra niipetirijere queno, tiirucumi. To docare, ¿ñee tiiro Ʉmʉreco Pacʉ wederique, “Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃re, ñañaro tamʉo, ĩa juna eco biirucumi,” ĩi owarique to niiti?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Yʉ pea, “Mee, Elías doo yerijãaupi,” yʉ ĩi. Cʉ̃ja pea niipetiro cʉ̃re cʉ̃ja ca tiirʉgari wãmeri cõro cʉ̃re tiiupa. Cʉ̃re ca biipere to biro tii ecorucumi, cʉ̃ja ca ĩi owa tuuricarore birora —ĩiupi.
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Aperã cʉ̃ buerã pʉto peere tua earã, paʉ bojoca watoapʉ nii, ñucã jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã cʉ̃ja mena cʉ̃ja ca wede peni niiro bua eaupa.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Jesús're ĩacãrãpʉa, ʉjea niirique mena cʉ̃re ũmaa boca jãiupa.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 To biro cʉ̃ja ca biiro, cʉ̃ pea o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi: —¿Ñee ʉnore cʉ̃ja mena mʉja wede peniti? —ĩiupi.
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 To biro cʉ̃ ca ĩiro, jĩcʉ̃ too cʉ̃ja watoa ca niigʉ, o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —Buegʉ, yʉ macʉ̃re wãtĩ cʉ̃re ñaajãa nʉcã eari, ca wedetigʉ cʉ̃ ca tuaro cʉ̃ ca tiigʉre, mʉ yʉ ami doojãwʉ.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Noo cʉ̃ ca niiri tabe ñaajãa nʉcãri, cʉ̃ ca ñaacũmu yugui mecʉ̃ro tii, cʉ̃ ʉjeropʉ jopo witi, upi baca dʉpo tuu, tutua pʉyʉacoa, cʉ̃ ca biiro cʉ̃re tiimi. Mʉ buerãre, “Wãtĩre cõa wieneña,” cʉ̃jare yʉ ĩimijãwʉ. Do biro tii majitijãwa —ĩiupi.
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —¡Agó nija, díámacʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeetirã! ¿No cõro yoaro mʉja mena yʉ niigʉti? ¿No cõro yoaro to biro mʉja ca biirijere yʉ nʉcã niigʉti? Ano pee cʉ̃re ami dooya —ĩiupi.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pʉto cʉ̃re ami waaupa. Wãtĩ pea Jesús're ĩagʉra, wãmʉ yepapʉ ñaacũmu waa, yugui mecʉ̃, cʉ̃ ʉjeropʉ jopo witi, cʉ̃ ca biiro cʉ̃re tiiupi.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 To biro cʉ̃ ca biiro, Jesús pea o biro ĩi jãiñaupi cʉ̃ pacʉre: —¿No cõropʉ atere to biro cʉ̃ bii jʉori? —cʉ̃re ĩiupi. To biro cʉ̃ ca ĩiro cʉ̃ pacʉ pea: —Wimagʉ niigʉpʉra to biro bii jʉowi.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Paʉ tiiri cʉ̃re jĩarʉgʉ, pecamepʉ tii cõa joe, ñucã diapʉ cʉ̃ ca ñaañuaro cʉ̃re tii, tii mecʉ̃orucumi. No jĩcã wãme ʉno mʉ ca tii majijata, jãare boo paca ĩari, jãare tii nemoña —ĩiupi Jesús're.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro tʉogʉ: —¡Níjá! ¿Ñee tiigʉ mʉ ca tii majijata, mʉ ĩiti? Díámacʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeegʉra niipetirije tii majirique wado nii —cʉ̃re ĩiupi Jesús.
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 To cõrora cʉ̃ pacʉ pea o biro ĩi acaro buiupi: —¡Bʉaro jañuri yʉ ca tʉo nʉnʉjeero yʉre tii nemoña! —ĩiupi.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Bojoca paʉ cʉ̃ja ca nea poo nʉnʉa dooro ĩari, wãtĩ yerire o biro ĩi tuti cõa wieneupi: —“Wãtĩ, wedeti, tʉoti, ca biigʉ yoari méé witi waagʉja. Pʉati cʉ̃re ñaajãa nʉcã nemoticãña,” mʉre yʉ ĩi —ĩiupi.
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 To cõrora wãtĩ pea bʉaro acaro bui, ñañaropʉ cʉ̃re tii wẽe yaye cõa cũu cojo, witicoaupi. Cʉ̃ pea ca dia waaricʉre biropʉ biicã cũmu waaupi. To biri paʉ, “Dia yaicoami,” ĩiupa.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Jesús pea cʉ̃ amopʉ ñee, cʉ̃re tʉ̃a wãmʉoupi. To biro cʉ̃ ca tiirora, cʉ̃ pea wãmʉ nʉcãcoaupi.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Jiro Jesús wiipʉ cʉ̃ ca jãa waaro, cʉ̃ buerã pea cʉ̃ja wado niirã, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa: —¿Ñee tiirã jãa pea wãtĩre jãa cõa wiene majitijapari? —ĩiupa.
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 To biro cʉ̃ja ca ĩiro Jesús pea: —Wãtĩa anija ʉnoa, betirique mena juu buecãripʉ wado cõa wienericaro ca witirã niima —ĩiupi cʉ̃ buerãre.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Too ca niiricarã waarã, Galilea yepa pee ametʉa waaupa. Jesús pea jĩcʉ̃ ʉnora cʉ̃ja ca majiro bootiupi,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 cʉ̃ buerãre buema ĩigʉ. O biro cʉ̃jare ĩi wedeupi: —Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃re, aperãpʉre yʉre tiicojorucuma. Cʉ̃ja pea yʉre jĩa cõacãrucuma. To biro cʉ̃ja ca tii cõacãmijata cãare, itia rʉmʉ jiro yʉ cati tuacoarucu ñucã —cʉ̃jare ĩiupi.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Cʉ̃ja pea to biro cʉ̃ ca ĩirijere tʉo majitiupa. Cʉ̃re jãiñarʉgarã cãa uwi jañuupa.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Too ca waaricarã, Capernaúm macãpʉ eaupa. Wiipʉ niigʉ, o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi Jesús cʉ̃ buerãre: —Maapʉ doorã, ¿ñeere mʉja wede pai nʉnʉa doojãri? —ĩiupi.
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Cʉ̃ja pea maapʉ doorã, “¿Ñiru pee cʉ̃ niiti, ca nii majuropeegʉ?” ca ameri ĩi nʉnʉa dooricarã niiri, wedetiupa.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 To biro cʉ̃ja ca biiro ĩa, Jesús pea ea nuu waa, cʉ̃ buerã pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niirãre jʉo cojo, o biro ĩiupi: —Jĩcʉ̃, ca nii majuropeegʉ ca niirʉga tʉgoeñagʉ ʉnoa, niipetirã jiro macʉ̃pʉ nii, niipetirãre pade coteri majʉ nii, cʉ̃ biijato —cʉ̃jare ĩiupi.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 To biro ĩi, jĩcʉ̃ wimagʉre cʉ̃ja watoa cʉ̃re nʉcõ, cʉ̃re ami apa, o biro cʉ̃jare ĩiupi Jesús:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 —Yʉre ca tʉo nʉnʉjeegʉ, jĩcʉ̃ ani wimagʉrebiro ca biigʉre ca ñeegʉa, yʉrena ñeegʉ tiimi. Ñucã yʉre ca ñeegʉa, yʉre ca tiicojoricʉre ñeegʉ tiimi —ĩiupi.
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Juan pea o biro ĩiupi Jesús're: —Buegʉ, jĩcʉ̃ mʉ wãme mena ĩicãri, wãtĩare ca cõa wiene niigʉre jãa ĩajãwʉ. Jãa pea mani mena macʉ̃ méé cʉ̃ ca niiro macã, “Teere tiiticãña,” cʉ̃re jãa ĩijãwʉ —ĩiupi.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 To biro cʉ̃ ca ĩiro, o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi Jesús: —Camotaaticãña. Jĩcʉ̃ ʉno peera yʉ wãme mena ĩicãri, ca ĩa ñaaña manirije ca tii bau niigʉa, ñañaro yʉre ĩi majitimi.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Manire ca junatigʉa, mani mena pee ca niigʉ niimi.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 No ca boorã, mʉja Cristo yaarã ca niirãre, oco bapa ʉnoacãra mʉjare ca tĩarã, to biro cʉ̃ja ca tiirique jʉori, cʉ̃ja yee ca niipere bʉarucuma.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 ”No ca boogʉ, anija mena macʉ̃ wãmaacã yʉre ca tʉo nʉnʉjee jʉo doogʉre ñañarije cʉ̃ ca tiiro ca tiigʉra, ʉ̃tãga pairica mena cʉ̃ amʉtuture jia tuuri, dia pairi yaapʉ cõañua cõacãjata, añucãbocu.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Mʉ amo ñañarije mʉ ca tiiro to ca tiijata, tii amore paa taa cõacãña. Amo dʉcara caticõa niirica tabepʉre mʉ ca earo añujañu.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Pʉa amo menapʉra ñañaro bii yairica tabe pecame jĩcãti ʉno peera yaticoa, becoa cãa diacoa, cʉ̃ja ca biitiri tabepʉre mʉ ca waaborica tabe ʉnorena.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Mʉ dʉpo ñañarije mʉ ca tiiro to ca tiijata, paa taa cõacãña. Dʉpo manigʉra to birora caticõa niirica tabepʉre mʉ ca earo, añujañu.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Pʉa dʉpo menapʉra ñañaro bii yairica tabe pecame jĩcãti ʉno peera yaticoa, becoa cãa diacoa, cʉ̃ja ca biitiri tabepʉre mʉ ca waaborica tabe ʉnorena.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ñucã mʉ capega ñañarije mʉ ca tiiro to ca tiijata, jade wee amiri cõacãña. Jĩcãga capega manigʉra Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti niiri tabepʉre mʉ ca earo, añujañu. Pʉa capega menapʉra ñañaro bii yairica tabe:
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 — ausente —
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 ”Niipetirã, ñañaro tamʉo ametʉari jiro bʉaro jañuri ca tʉgoeña bayirã nii nʉnʉa waarucuma.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Moa añurije nii. To biro bii pacaro to ca oca yerijãacoajata, ¿do biro pee tiicãri ñucã, ca ocarije ca nii earo mʉja tii majibogajati? Mʉja majuropeera moare biro niiña. Niipetirã mena añuro niirique cʉti niiña —ĩiupi Jesús.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.