Marcos 12
Waimaha NT (BAO_NTW) vs NVI
1 To cõrora Jesús ĩi cõoñarique mena cʉ̃jare wede jʉo waaupi:Ʉje weje. Mc 12.1 —Jĩcʉ̃ ʉje weje oteupʉ. Tii wejere jãni jãa amojode, ʉje oco cʉ̃ja ca quenopa tabe cãare queno, ñucã tii weje niipetirore ca ĩa coterã cʉ̃ja ca niipa wii cãare emʉari wii quenocã, tiiupʉ. To biro tii yapano, paderi majare tii wejere cũu, waacoaupʉ.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Ʉje ca dica cʉtiri cuu ca earo, jĩcʉ̃ cʉ̃ pade bojari majʉre cʉ̃ ca pade dotiricarã pʉtopʉ tiicojo cojoupʉ, cʉ̃ yeere cʉ̃ja dica woo cojojato ĩigʉ.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Paderi maja pea cʉ̃ ca earo, cʉ̃re ñee, cʉ̃re paa, ñee jãa manigʉ cʉ̃re tii ãcũ tuenecã cojouparã.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Jiro tii weje ʉpʉ apĩ cʉ̃ ʉmʉre tiicojoupʉ ñucã. Cʉ̃ cãare to birora ñañaro cʉ̃re ĩi tuti, cʉ̃ dʉpʉgare cami tuu, cʉ̃re tii ãcũ tuenecã cojouparã.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Jiro apĩ tiicojoupʉ ñucã. Cʉ̃ra jĩa cõacãuparã yua. Jiro aperã paʉ tiicojo nemomiupʉ ñucã. To biro cʉ̃ ca tiiricarãre jĩcãrãre cʉ̃jare quẽe, aperãra jĩa bate, tiicãuparã.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 ”To biro cʉ̃ja ca tiimijata cãare, jĩcʉ̃ dʉjaupʉ ména, cʉ̃ macʉ̃ majurope bʉaro cʉ̃ ca maigʉ. To biri: “Yʉ macʉ̃ra nʉcʉ̃ bʉorucuma,” ĩi tʉgoeñari, cʉ̃ macʉ̃re tiicojomiupʉ.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 ”Paderi maja pea cʉ̃ ca dooro ĩari, “Ani niimi, ati wejere ca cʉo nʉnʉjeepʉ, cʉ̃re mani jĩa cõacãco. To biro mani ca tiiro, mani yaa weje tuarucu,” ameri ĩiuparã.
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 To biri cʉ̃re ñee, cʉ̃re jĩa, cʉ̃ upʉri niiquĩriquere tii weje tʉjaropʉ cõacãuparã.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 ”¿Ʉje weje ʉpʉ do biro tiirucumi mʉja ĩi tʉgoeñati? Waa, paderi majare jĩa batecã, ʉje wejere aperãre tiicojorucumi.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 ¿Mʉja o biro cʉ̃ja ca ĩi owa cũuriquere mʉja bue ñaatiti? O biro ĩi:
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 — ausente —
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Teere tʉorã, Jesús're ñeerʉgamiupa, to biro cʉ̃ ca ĩi cõoña wederije mena “Manirena ĩi tutigʉ ĩimi,” ĩi majiri. Cʉ̃re ñeerʉga pacarã, bojocare uwima ĩirã cʉ̃re ñeetirãra waa weocoaupa.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Jiro jĩcãrã fariseos, Herodes yaa pooga macãrãre Jesús pʉto tiicojoupa, cʉ̃ja ca wedejãapa wãme ʉnore cʉ̃ ca ĩi bui cʉtiro cʉ̃ja tiijato ĩirã.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 To biri Jesús pʉto eari: —Buegʉ, mʉ ca wederije díámacʉ̃ra mʉ ca ĩirijere jãa maji. Bojocarena mʉ tʉo nʉnʉjeeti. Cʉ̃ja ca baurijerena ca ĩa nʉnʉjeetigʉ niiri, Ʉmʉreco Pacʉ yee maquẽre ca niirore birora mʉ bue majio. To biri, ¿to añu jañuti wiogʉ Roma macʉ̃re niirique wapa jãa ca wapa tiirucurije? ¿To añutitiqué? ¿Cʉ̃re jãa wapa tiigajati? ¿Jãa wapa tiitigajatiqué? —cʉ̃re ĩi jãiñaupa.
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Jesús pea to biro watoara cʉ̃ja ca ĩi ditorijere ĩa majiri, o biro cʉ̃jare ĩiupi: —¿Ñee tiirã, “Ñañarije cʉ̃ ĩi bui cʉtijato,” ĩi tʉgoeñari, to biri wãme yʉre mʉja ĩi jãiñati? Jĩcã tii wapa tiirica tii yʉre ami dooya, yʉ ĩañama —ĩiupi.
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 To biro cʉ̃ ca ĩiro, wapa tiirica tiire ami waa, cʉ̃re cʉ̃ja ca tiicojoro, o biro ĩi jãiñaupi: —¿Ñiru diámacʉ̃, ñiru wãme, owa tuurique to tujati? —ĩiupi. To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ja pea: —Wiogʉ romano Césaryee —cʉ̃re ĩi yʉʉupa.
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 To biro cʉ̃ja ca ĩiro: —To docare, César yee ca niirijere, César're tiicojoya. Ʉmʉreco Pacʉ yee ca niirijera, Ʉmʉreco Pacʉre tiicojoya —cʉ̃jare ĩiupi Jesús. To biro cʉ̃ ca ĩi yʉʉro, do biro pee ĩi majiticãupa.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Ñucã saduceos, “Ca bii yairicarã cati tuaticuma,” ca ĩirã, Jesús're ĩarã waari, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 —Buegʉ, Moisés: “Jĩcʉ̃ nʉmo cʉti, puna manigʉra cʉ̃ ca bii yai weojata, cʉ̃ nʉmo ca niiricore cʉ̃ bai pee cʉ̃ nʉmo cʉtijato, cʉ̃ jũwʉ niiquĩricʉre puna cʉti wajoa bojarʉgʉ,” jãare ĩi owa cũuquĩupi.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 To biri jĩcãti jĩcʉ̃ puna jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niirã peti niiwa. Ca nii jʉogʉ nʉmo cʉtimiupi. Puna manigʉra bii yaicoaupi.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Cʉ̃ ca bii yairo jiro, cʉ̃ jiro macʉ̃ cõrena nʉmo cʉtimiupi. Cʉ̃ cãa puna manigʉra bii yaicoaupi. Cʉ̃ja pʉarã jiro macʉ̃ cãa to birora biicãupi ñucã.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 To biro wado cʉ̃ja, jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niimiricarã cõ menare puna manirã wado bii yai peticoaupa. Cʉ̃ja jiro cʉ̃ja nʉmo ca niimirico cãa bii yaicoaupo.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 To docare yua, cati tuarica tabe ca niiro cʉ̃ja ca cati tuaro, cʉ̃ja, jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro ca niirãpʉra cʉ̃ja ca nʉmo cʉtimirico pea, ¿nii nʉmo pee cõ niigoti? —ĩiupa.
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi: —Mʉja no ca boorora mʉja ĩi maa wijiacã, Ʉmʉreco Pacʉ wederiquere, cʉ̃ ca tutuarijere majitima ĩirã.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Ca bii yairicarã cati tuarãpʉa, ʉmʉa, nomia, manʉ cʉti, nʉmo cʉti, tiitirucuma. Ʉmʉreco tutipʉ ca niirã Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macãrãrebiirã wado niicãrucuma.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Ca bii yairicarã cʉ̃ja ca cati tuarije queti, ¿Moisés, yucʉgʉ ʉ̃ʉ pacaro ca ʉ̃ʉ petitirije queti, cʉ̃ ca owariquere mʉja bue ñaatiti? O biro ĩiupi Ʉmʉreco Pacʉ Moisés're: “Yʉa, Abraham, Isaac, Jacob jãari Ʉmʉreco Pacʉ yʉ nii,” ĩiupi.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Ʉmʉreco Pacʉa ca bii yairicarã Ʉmʉreco Pacʉ méé niimi. Ca catirã Ʉmʉreco Pacʉ niigʉ biimi. Mʉja no ca boorora mʉja ĩi maa wijiacã —cʉ̃jare ĩiupi Jesús.
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Añuro cʉ̃jare cʉ̃ ca yʉʉ majiro tʉori, jĩcʉ̃ doti cũuriquere ca jʉo buegʉ Jesús pʉto waari, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupi: —¿Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti cũurique niipetirore dije peti to niiti, ca jʉo nii majuropeerije? —ĩiupi.
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti cũurique ca nii majuropeerije ate nii: “Tʉoya Israel: Ʉpʉ mani Ʉmʉreco Pacʉ, cʉ̃ jĩcʉ̃ra Ʉpʉ niimi.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Ʉpʉ mʉ Ʉmʉreco Pacʉre mʉ yeri niipetiro mena, mʉ ca tʉgoeñarije, mʉ ca cati niirije, mʉ ca tutuarije niipetiro mena cʉ̃re maiña.”
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Jiro macã wãme: “Mʉ pʉto macãrã cãare mʉ upʉre mʉ ca mairore birora maiña,” ape wãme doti cũuriqueate ametʉenero ca nii majuropeerije mani —cʉ̃re ĩiupi.
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 To biro Jesús cʉ̃re cʉ̃ ca ĩi yʉʉro: —Añu majuropeecã Buegʉ. “Jĩcʉ̃ra niimi Ʉmʉreco Pacʉ; apĩ manimi,” mʉ ca ĩijata, díámacʉ̃ra mʉ ĩi.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Ʉmʉreco Pacʉre mani yeri niipetiro, mani ca tʉgoeñarije niipetiro, mani ca tutuarije niipetiro mena cʉ̃re mai, mani pʉto macãrãre mani upʉre mani ca mairore birora mairiquea, waibʉcʉrã joe mʉene, waibʉcʉrã jĩari tiicojo nʉcʉ̃ bʉo, tiiriqueniipetirije ametʉenero ca nii majuropeerije nii —ĩiupi Jesús're.
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Añuro majirique mena cʉ̃ ca yʉʉro tʉogʉ, o biro cʉ̃re ĩiupi Jesús: “Petoacã dʉja, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca doti niiri tabe maquẽre mʉ ca tʉo majiro,”cʉ̃re ĩiupi. To cõrora jĩcʉ̃ ʉno peera cʉ̃re jãiña nemotiupa yua.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Jesús, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ bojocare bue niigʉ, o biro ĩi jãiñaupi: —¿Ñee tiirã doti cũuriquere ca jʉo bueri maja pea, “Mesías,David pãrami niimi,” cʉ̃ja ĩirucuti?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 David majuropeera Añuri Yeri cʉ̃re cʉ̃ ca majiorije jʉori o biro ĩiquĩupi:ĩiupi David.
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 ¿To docare do biro pee biicãri Mesías, David majuropeera “Yʉ Wiogʉ,” cʉ̃ ca ĩiricʉ nii pacagʉ, David pãrami cʉ̃ niibogajati? —cʉ̃jare ĩiupi Jesús. To biro cʉ̃ ca ĩirijere ca tʉo niirã pea, añuro ʉjea niirique mena tʉoupa.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Bue majio niigʉ, o biro ĩiupi Jesús: —Doti cũuriquere jʉo bueri maja cʉ̃ja ca biirique cʉti niirijere ĩa maji bojoca catiri niiña: Juti yoerije jãñacãri waa yuju, wiijeri watoa macã yeparipʉ cʉ̃ja ca waa yujuro, nʉcʉ̃ bʉorique mena cʉ̃ja ca jãiro boo,
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 nea poo juu buerica wiijeripʉ cãare wiorã cʉ̃ja ca duwiri taberipʉ wadore duwirʉga, baarica taberi cãare añuri taberi wado baa duwirʉga, biima.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Ñucã ca manʉ jʉ̃mʉa bii yai weoricarã romiri yaa wiijeri cãare ẽmarucuma. To biro tii pacarã, tii ditorã yoaro juu buema. Cʉ̃ja, ametʉenero ñañaro tii ecorucuma —ĩi wedeupi Jesús.
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Jesús, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ, Ʉmʉreco Pacʉre tiicojo nʉcʉ̃ bʉorã cʉ̃ja ca jãari cũmuari díámacʉ̃, bojoca wapa tiirica tiiri cʉ̃ja ca jãaro ĩa duwiupi. Paʉ ca apeye pairã, pairori wapa tiirica tiiri jãaupa.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 To biro cʉ̃ja ca tii niiro watoare, jĩcõ ca manʉ bii yai weo ecorico ca boo pacogo eari, wapa tiirica tiiri pʉa tiiacã ca wapa mani jañuri tiiriacã jãaupo.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Cõre ĩa, Jesús pea cʉ̃ buerãre jʉo cojori, o biro cʉ̃jare ĩiupi: —Yee méé mʉjare yʉ ĩi: Atio ca manʉ bii yai weorico ca boo pacago pea niipetirã ametʉenero tiicojomo.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Niipetirãpʉra ca dʉjarije ca bii baterije ʉnopʉre tiicojoma. Cõ pea, ca boo pacago nii pacago, cõ ca wapa tii baa cati niiboriqueacãrena jãa peoticãmo —ĩiupi.
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.