Romanos 4
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NAA
1 Chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ tsochiihi Abraham, tsan na tomꞌaan ndyu na toxenꞌchen, ¿Aa vaa naya ꞌnaanꞌ jon na tonnon Tyoꞌtsꞌon ngꞌe na siquindë juu jñꞌoon na tso jon nnon juu?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ee xe na aa veꞌ ngꞌe cüii nnon na siquindë tsanꞌñeen, joꞌ na tquen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnan tsixuan jon, yajoꞌ nndëë ntsintsahin na taquinjonꞌ sꞌaa jon. Majoꞌ tyiꞌxeꞌncyaahanꞌ na ngitso jon na nndaꞌ ngꞌe tyíꞌincyaa Tyoꞌtsꞌon na vanaan na ntsꞌaa tsꞌan na nndaꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ngꞌe jñꞌoonꞌ jon na jndui, nndaꞌ vaa na itsiquindyihanꞌ: “Nquii Abraham tovantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ ngꞌe ntyja ꞌnaanꞌ juuhanꞌ, joꞌ na tquen jonhin na conduihin tsꞌan na tajnan tsixuan juu.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ndoꞌ ncüii tsꞌan na ityentjon nnon ncüiichen tsꞌan, xoquituꞌ na ivantjon juu, tyiꞌcjaqueeꞌhanꞌ na veꞌ yu. Chito nndaꞌ, ncyꞌoon juu cüenta xoquituꞌñeen ngꞌe na sꞌaa juu tsꞌian ꞌnaanꞌ tsanꞌñeen.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Majoꞌ juu tsꞌan na minꞌncüii nnon tyiꞌquitsꞌaa juu chaꞌ quen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnan tsixuan juu, xiaꞌntyi na ivantyja tsꞌon tsanꞌñeen jon, joꞌ na iyꞌoon jon cüentahin min na conduihin tsꞌan na itsitjahin nnon jon.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Chaꞌna juu tsochiihi David, tsan na tomꞌaan ndyu na toxenꞌchen, ndöꞌ vaa na siꞌman jon. ꞌOꞌ covañjoonꞌ nꞌonhoꞌ na sinin jon ntyja ꞌnaanꞌ na neiinꞌ tsꞌon tsꞌan na tajnan tsixuan juu min na minꞌncüii nnon ꞌnan tacotsꞌaa juu chaꞌ ntquen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnaanꞌ juu.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Ndö jñꞌoon na itso Davidꞌñeen:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Juu tsꞌan na vantyja tsꞌon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ ngꞌe joꞌ taxeꞌcyꞌoon jon cüenta na ninchujnan juu nnon jon, neiinꞌ jndyi tsanꞌñeen.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Juu na nndaꞌ vaa na incyaahanꞌ na neiinꞌ tsꞌan, ¿Aa xiaꞌntyi nque nnꞌan judíos na jndë tui tsꞌian siꞌtsꞌo ꞌnaanhan nanꞌxuanhinhanꞌ? Mantyi vacüjaꞌhanꞌ juuhanꞌ nque nnꞌan na tacondui tsꞌianꞌñeen yohan. Ee jndë jnduë́ xengꞌe na tovantyja tsꞌon Abraham Tyoꞌtsꞌon, joꞌ na tquen jonhin na tajnan tsixuan juu.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ee juu Abraham, vitjachen na sꞌaa nquii jon juu tsꞌian na contꞌa ntyjëhin yo yonnon ndahin, juu xjenꞌñeen mancüiixjen jndë tquen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnan tsixuan juu, chito na tso jon na nndaꞌ vi na jndë tui tsꞌianꞌñeen yohin.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ee vi jndëcya sijndaꞌ Tyoꞌtsꞌon na quitsꞌaa nquii juu tsꞌianꞌñeen . Ndoꞌ na sꞌaa jon na nndaꞌ, itsiꞌmanhanꞌ na condui Abrahamꞌñeen tsꞌan na tajnan tsixuan ngꞌe na tovantyja tsꞌon juu jon vitjachen na ntsꞌaa nquii juu tsꞌianꞌñeen yohin. Ndoꞌ ngꞌe joꞌ, conduihin tye tsoñꞌen nnꞌan na vantyja nꞌonhin min na tacondui tsꞌianꞌñeen yohin. Itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon na nndaꞌ chaꞌ nndëë ntquen jon nanꞌñeen na tajnan nanꞌxuanhin.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mantyi juu Abraham conduihin tye cüenta nque nnꞌan na jndë tuihanꞌ yohin, chito xiaꞌntyi ngꞌe na jndë tuihanꞌ yohan, majoꞌ ngꞌe mantyi vantyja nꞌonhan Tyoꞌtsꞌon chaꞌxjen na totsꞌaa nquii Abraham vitjachen na sꞌaa nquii jon juu tsꞌianꞌñeen chaꞌ quitsiꞌmanhanꞌ na conduihin cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Nquii Tyoꞌtsꞌon tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon Abraham yo jnda tsanꞌñeen, yo ntsinda jnda jon na nquehan nndahin tsonnangue. Min chito na tso jon na nndaꞌ ngꞌe na siquindë Abraham juu jñꞌoon na tquen jon na icoꞌxenhanꞌ. Nndaꞌ vaa na tso jon ngꞌe na tovantyja tsꞌon juu jñꞌoon na tso jon, joꞌ na tquen jonhin na tajnan tsixuan juu.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ngꞌe xe na aa mayuuꞌ na veꞌ xiaꞌntyi tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon ndëë nnꞌan na cotsantyja ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na tquen jon na icoꞌxenhanꞌ, yajoꞌ juu na vantyja tsꞌon tsꞌanhin, ntsꞌaahanꞌ veꞌ jnꞌaanhan. Ndoꞌ mantyi ntsiꞌmanhanꞌ na juu jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon, min tyiꞌquinjonhanꞌ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ngꞌe juu ntji na cotquen nnꞌan na icoꞌxenhanꞌ, ncüii cüii tsꞌan na itsitjahin nnonhanꞌ, ntꞌuiihanꞌhin na quityion juu ntyja ꞌnaanhanꞌ. Majoꞌ xiaꞌntyi ya na mꞌaan ntji na icoꞌxenhanꞌ, joꞌ juuhanꞌ na itsijndaꞌhanꞌ na jndë sitja tsꞌan.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon tꞌman naya na itsixuan jon, joꞌ na tso jon na veꞌ yu ntsꞌaa jon naya juu Abrahamꞌñeen, ngꞌe tëntyja tsꞌon juuhin. Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na mantyi vantyja nꞌonhan jon chaꞌxjen na totsꞌaa nquii Abraham, juu jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon tsanꞌñeen, mantyi itsiquindaaꞌ Tyoꞌtsꞌonhan juu nayaꞌñeen. Ngꞌe itso jon na ntsꞌaa jon naya tsoñꞌen nnꞌan na vantyja nꞌonhan jon, chito xiaꞌntyi ndëë nnꞌan na conanꞌquindë juu na icoꞌxen ntji na tquen Moisés. Ndoꞌ na nndaꞌ vaa, ivꞌaahanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Abraham na conduihin tyëëhë na ninꞌtsoñꞌen jaa na vantyja nnꞌön Tyoꞌtsꞌon, min na aa condui jaa nnꞌan judíos, ndoꞌ min na aa mañoon tsjan nnꞌan condui jaa.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Chaꞌxjen juu jñꞌoon na tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon nnon Abraham na itsohanꞌ: “Joo nnꞌan na mꞌanhin jndye ndyuaa na ninvaa tsonnangue, ja ntsꞌa na nnduehan na condui ꞌuꞌ tyehan.” Ngꞌe na nndaꞌ tso jon, tsoñꞌen jaa na vantyja nnꞌön Jesús, juu Abraham conduihin xꞌee jñꞌoon ntyja njanhan na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Nndaꞌ vaa ngꞌe tovantyja tsꞌon jon na ndëë ninncyaa Tyoꞌtsꞌon na juu tsꞌan na tsixuan chaꞌvijon tsꞌoo, na ngüandoꞌ nndaꞌ juu. Ndoꞌ Tyoꞌtsꞌon, juu ꞌnan na ya ngüentyja na nnduihanꞌ, itsinin jon ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ na chaꞌvijon na jndë tuihanꞌ.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham ninvito tovantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon, min na sꞌaahanꞌ nchjii jon na tajeꞌcꞌoon jnda jon chaꞌxjen juu jñꞌoon na jndë tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon nnon juu. Tovantyja tsꞌon Abraham na nduihin xꞌee jñꞌoon ndëë jndye jndyi nnꞌan na ninvaa tsonnangue chaꞌxjen jndye jndyi ncjuu mꞌan tsjöꞌndue, ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon, nndaꞌ vaa jñꞌoon na tso jon nnon juu.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Min tatyiiꞌ tsanꞌñeen xquen jon na jndë tenon xjen na ncꞌoon jnda jon ngꞌe mandyo ndë ncüii ciento chuuꞌ jon, ndoꞌ mantyi scuuꞌ jon Sara, jndë tenon chu na ncꞌoon jnda jon. Majoꞌ min na nndaꞌ vaa, ninvito tovantyja tsꞌon Abraham na mancüiixjen ntsiquindë Tyoꞌtsꞌon juu jñꞌoonꞌñeen na tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon juu.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Tatꞌoon jon na ve vaa na totsitiu jon na aa mayuuꞌ jñꞌoon na jndë tso Tyoꞌtsꞌon nnon jon na ncꞌoon jnda jon. Tꞌoon jon na ninncüii ntyjii jon na mancüixjen ntsiquindë Tyoꞌtsꞌon juu jñꞌoonꞌñeen. Ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na tꞌman conduihin, totsitꞌmaanꞌ tsanꞌñeen jon.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ndoꞌ ngꞌe na taaꞌ ya tsꞌon juu na ntsiquindë jon jñꞌoon na jndë tso jon nnon juu, joꞌ tovantyja tsꞌon jon na vaa najndei na condui Tyoꞌtsꞌon na nndëë ntsiquindë jon juu jñꞌoonꞌñeen.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ndoꞌ ngꞌe na tovantyja tsꞌon Abraham na ntsiquindë Tyoꞌtsꞌon jñꞌoonꞌ jon, joꞌ juu jñꞌoonꞌ jon na jndui itsohanꞌ na nquii Abraham, tquen jonhin na tajnan tsixuan juu.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ndoꞌ chito xiaꞌntyi ntyja ꞌnaanꞌ Abraham na jndui jñꞌoon na conduihin tsꞌan na tajnan tsixuan jon ngꞌe na tovantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Mantyi juu jñꞌoonꞌñeen jnduihanꞌ ntyja njan jaa ngꞌe mantyi ityiiꞌ jon jaa na tajnan nanꞌxuan xe na aa covantyja nnꞌön na tyincyaa jon na juu Jesús na ityeꞌntjon jon jaa, tandoꞌ xco jon quiiꞌ ntꞌan ntꞌoo.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na jnanꞌcueeꞌ nnꞌan Jesús tsojnaanꞌ na nquëhë nanꞌxuan jnan. Ndoꞌ jndë joꞌ, tyincyaa jon na tandoꞌ xco Jesús chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ, condëë iquen Tyoꞌtsꞌon jaa na tajnan nanꞌxuan na tonnon jon.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.