Romanos 4
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs BKJ
1 Chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ tsochiihi Abraham, tsan na tomꞌaan ndyu na toxenꞌchen, ¿Aa vaa naya ꞌnaanꞌ jon na tonnon Tyoꞌtsꞌon ngꞌe na siquindë juu jñꞌoon na tso jon nnon juu?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Ee xe na aa veꞌ ngꞌe cüii nnon na siquindë tsanꞌñeen, joꞌ na tquen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnan tsixuan jon, yajoꞌ nndëë ntsintsahin na taquinjonꞌ sꞌaa jon. Majoꞌ tyiꞌxeꞌncyaahanꞌ na ngitso jon na nndaꞌ ngꞌe tyíꞌincyaa Tyoꞌtsꞌon na vanaan na ntsꞌaa tsꞌan na nndaꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Ngꞌe jñꞌoonꞌ jon na jndui, nndaꞌ vaa na itsiquindyihanꞌ: “Nquii Abraham tovantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ ngꞌe ntyja ꞌnaanꞌ juuhanꞌ, joꞌ na tquen jonhin na conduihin tsꞌan na tajnan tsixuan juu.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ndoꞌ ncüii tsꞌan na ityentjon nnon ncüiichen tsꞌan, xoquituꞌ na ivantjon juu, tyiꞌcjaqueeꞌhanꞌ na veꞌ yu. Chito nndaꞌ, ncyꞌoon juu cüenta xoquituꞌñeen ngꞌe na sꞌaa juu tsꞌian ꞌnaanꞌ tsanꞌñeen.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Majoꞌ juu tsꞌan na minꞌncüii nnon tyiꞌquitsꞌaa juu chaꞌ quen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnan tsixuan juu, xiaꞌntyi na ivantyja tsꞌon tsanꞌñeen jon, joꞌ na iyꞌoon jon cüentahin min na conduihin tsꞌan na itsitjahin nnon jon.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Chaꞌna juu tsochiihi David, tsan na tomꞌaan ndyu na toxenꞌchen, ndöꞌ vaa na siꞌman jon. ꞌOꞌ covañjoonꞌ nꞌonhoꞌ na sinin jon ntyja ꞌnaanꞌ na neiinꞌ tsꞌon tsꞌan na tajnan tsixuan juu min na minꞌncüii nnon ꞌnan tacotsꞌaa juu chaꞌ ntquen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnaanꞌ juu.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Ndö jñꞌoon na itso Davidꞌñeen:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Juu tsꞌan na vantyja tsꞌon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ ngꞌe joꞌ taxeꞌcyꞌoon jon cüenta na ninchujnan juu nnon jon, neiinꞌ jndyi tsanꞌñeen.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Juu na nndaꞌ vaa na incyaahanꞌ na neiinꞌ tsꞌan, ¿Aa xiaꞌntyi nque nnꞌan judíos na jndë tui tsꞌian siꞌtsꞌo ꞌnaanhan nanꞌxuanhinhanꞌ? Mantyi vacüjaꞌhanꞌ juuhanꞌ nque nnꞌan na tacondui tsꞌianꞌñeen yohan. Ee jndë jnduë́ xengꞌe na tovantyja tsꞌon Abraham Tyoꞌtsꞌon, joꞌ na tquen jonhin na tajnan tsixuan juu.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ee juu Abraham, vitjachen na sꞌaa nquii jon juu tsꞌian na contꞌa ntyjëhin yo yonnon ndahin, juu xjenꞌñeen mancüiixjen jndë tquen Tyoꞌtsꞌonhin na tajnan tsixuan juu, chito na tso jon na nndaꞌ vi na jndë tui tsꞌianꞌñeen yohin.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ee vi jndëcya sijndaꞌ Tyoꞌtsꞌon na quitsꞌaa nquii juu tsꞌianꞌñeen . Ndoꞌ na sꞌaa jon na nndaꞌ, itsiꞌmanhanꞌ na condui Abrahamꞌñeen tsꞌan na tajnan tsixuan ngꞌe na tovantyja tsꞌon juu jon vitjachen na ntsꞌaa nquii juu tsꞌianꞌñeen yohin. Ndoꞌ ngꞌe joꞌ, conduihin tye tsoñꞌen nnꞌan na vantyja nꞌonhin min na tacondui tsꞌianꞌñeen yohin. Itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon na nndaꞌ chaꞌ nndëë ntquen jon nanꞌñeen na tajnan nanꞌxuanhin.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Mantyi juu Abraham conduihin tye cüenta nque nnꞌan na jndë tuihanꞌ yohin, chito xiaꞌntyi ngꞌe na jndë tuihanꞌ yohan, majoꞌ ngꞌe mantyi vantyja nꞌonhan Tyoꞌtsꞌon chaꞌxjen na totsꞌaa nquii Abraham vitjachen na sꞌaa nquii jon juu tsꞌianꞌñeen chaꞌ quitsiꞌmanhanꞌ na conduihin cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Nquii Tyoꞌtsꞌon tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon Abraham yo jnda tsanꞌñeen, yo ntsinda jnda jon na nquehan nndahin tsonnangue. Min chito na tso jon na nndaꞌ ngꞌe na siquindë Abraham juu jñꞌoon na tquen jon na icoꞌxenhanꞌ. Nndaꞌ vaa na tso jon ngꞌe na tovantyja tsꞌon juu jñꞌoon na tso jon, joꞌ na tquen jonhin na tajnan tsixuan juu.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Ngꞌe xe na aa mayuuꞌ na veꞌ xiaꞌntyi tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon ndëë nnꞌan na cotsantyja ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na tquen jon na icoꞌxenhanꞌ, yajoꞌ juu na vantyja tsꞌon tsꞌanhin, ntsꞌaahanꞌ veꞌ jnꞌaanhan. Ndoꞌ mantyi ntsiꞌmanhanꞌ na juu jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon, min tyiꞌquinjonhanꞌ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ngꞌe juu ntji na cotquen nnꞌan na icoꞌxenhanꞌ, ncüii cüii tsꞌan na itsitjahin nnonhanꞌ, ntꞌuiihanꞌhin na quityion juu ntyja ꞌnaanhanꞌ. Majoꞌ xiaꞌntyi ya na mꞌaan ntji na icoꞌxenhanꞌ, joꞌ juuhanꞌ na itsijndaꞌhanꞌ na jndë sitja tsꞌan.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon tꞌman naya na itsixuan jon, joꞌ na tso jon na veꞌ yu ntsꞌaa jon naya juu Abrahamꞌñeen, ngꞌe tëntyja tsꞌon juuhin. Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na mantyi vantyja nꞌonhan jon chaꞌxjen na totsꞌaa nquii Abraham, juu jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon tsanꞌñeen, mantyi itsiquindaaꞌ Tyoꞌtsꞌonhan juu nayaꞌñeen. Ngꞌe itso jon na ntsꞌaa jon naya tsoñꞌen nnꞌan na vantyja nꞌonhan jon, chito xiaꞌntyi ndëë nnꞌan na conanꞌquindë juu na icoꞌxen ntji na tquen Moisés. Ndoꞌ na nndaꞌ vaa, ivꞌaahanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Abraham na conduihin tyëëhë na ninꞌtsoñꞌen jaa na vantyja nnꞌön Tyoꞌtsꞌon, min na aa condui jaa nnꞌan judíos, ndoꞌ min na aa mañoon tsjan nnꞌan condui jaa.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Chaꞌxjen juu jñꞌoon na tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon nnon Abraham na itsohanꞌ: “Joo nnꞌan na mꞌanhin jndye ndyuaa na ninvaa tsonnangue, ja ntsꞌa na nnduehan na condui ꞌuꞌ tyehan.” Ngꞌe na nndaꞌ tso jon, tsoñꞌen jaa na vantyja nnꞌön Jesús, juu Abraham conduihin xꞌee jñꞌoon ntyja njanhan na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Nndaꞌ vaa ngꞌe tovantyja tsꞌon jon na ndëë ninncyaa Tyoꞌtsꞌon na juu tsꞌan na tsixuan chaꞌvijon tsꞌoo, na ngüandoꞌ nndaꞌ juu. Ndoꞌ Tyoꞌtsꞌon, juu ꞌnan na ya ngüentyja na nnduihanꞌ, itsinin jon ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ na chaꞌvijon na jndë tuihanꞌ.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abraham ninvito tovantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon, min na sꞌaahanꞌ nchjii jon na tajeꞌcꞌoon jnda jon chaꞌxjen juu jñꞌoon na jndë tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon nnon juu. Tovantyja tsꞌon Abraham na nduihin xꞌee jñꞌoon ndëë jndye jndyi nnꞌan na ninvaa tsonnangue chaꞌxjen jndye jndyi ncjuu mꞌan tsjöꞌndue, ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon, nndaꞌ vaa jñꞌoon na tso jon nnon juu.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Min tatyiiꞌ tsanꞌñeen xquen jon na jndë tenon xjen na ncꞌoon jnda jon ngꞌe mandyo ndë ncüii ciento chuuꞌ jon, ndoꞌ mantyi scuuꞌ jon Sara, jndë tenon chu na ncꞌoon jnda jon. Majoꞌ min na nndaꞌ vaa, ninvito tovantyja tsꞌon Abraham na mancüiixjen ntsiquindë Tyoꞌtsꞌon juu jñꞌoonꞌñeen na tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon juu.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Tatꞌoon jon na ve vaa na totsitiu jon na aa mayuuꞌ jñꞌoon na jndë tso Tyoꞌtsꞌon nnon jon na ncꞌoon jnda jon. Tꞌoon jon na ninncüii ntyjii jon na mancüixjen ntsiquindë Tyoꞌtsꞌon juu jñꞌoonꞌñeen. Ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na tꞌman conduihin, totsitꞌmaanꞌ tsanꞌñeen jon.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Ndoꞌ ngꞌe na taaꞌ ya tsꞌon juu na ntsiquindë jon jñꞌoon na jndë tso jon nnon juu, joꞌ tovantyja tsꞌon jon na vaa najndei na condui Tyoꞌtsꞌon na nndëë ntsiquindë jon juu jñꞌoonꞌñeen.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ndoꞌ ngꞌe na tovantyja tsꞌon Abraham na ntsiquindë Tyoꞌtsꞌon jñꞌoonꞌ jon, joꞌ juu jñꞌoonꞌ jon na jndui itsohanꞌ na nquii Abraham, tquen jonhin na tajnan tsixuan juu.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ndoꞌ chito xiaꞌntyi ntyja ꞌnaanꞌ Abraham na jndui jñꞌoon na conduihin tsꞌan na tajnan tsixuan jon ngꞌe na tovantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Mantyi juu jñꞌoonꞌñeen jnduihanꞌ ntyja njan jaa ngꞌe mantyi ityiiꞌ jon jaa na tajnan nanꞌxuan xe na aa covantyja nnꞌön na tyincyaa jon na juu Jesús na ityeꞌntjon jon jaa, tandoꞌ xco jon quiiꞌ ntꞌan ntꞌoo.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na jnanꞌcueeꞌ nnꞌan Jesús tsojnaanꞌ na nquëhë nanꞌxuan jnan. Ndoꞌ jndë joꞌ, tyincyaa jon na tandoꞌ xco Jesús chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ, condëë iquen Tyoꞌtsꞌon jaa na tajnan nanꞌxuan na tonnon jon.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.