Lucas 2
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs BKJ
1 Juu xjenꞌñeen nquii tsanmꞌaantsꞌian tꞌman, Augusto César, tꞌua jon tsꞌian na quindui nguee tsoñꞌen nnꞌan na mꞌan ncüii cüii tyuaa naijon icoꞌxen jon.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Juuhanꞌ na minjndyee na tyeꞌ na tji nanmꞌannꞌian nguee nnꞌan. Juu xjenꞌñeen tomꞌaan Cirenio gobernador ndyuaa Siria.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Jndue nanmꞌannꞌianꞌñeen na ncüii cüii tsꞌan ngantcüeꞌ juu naijon vaa tsjoon nque nnꞌan tsjan na tuihin, na nndui xueeꞌ juu.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Mangꞌe na nndaꞌ, jnan José tsjoon Nazaret, ndyuaa Galilea. Tja jon ndyuaa Judea, tsjoonꞌ tsoDavid na jndyu Belén ngꞌe condui José tsjan David na jndyocahanꞌ.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Tja jon tsjoonꞌñeen yo María, tsan na ndiscuuꞌ jon, na ndui ngueehan. Ndoꞌ juu juu jndë mandyoviꞌ na ntsingui juu.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ndö vaa ꞌnan tui: viochen xjen na mꞌanhan joꞌ, tueeꞌ xjen na ntsingui María.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ndoꞌ singui jon jnda jon na vejndyee, yusꞌahin. Scüetyjo jon ndiaahin, ndë joꞌ tyio jonhin naijon na cocüaꞌ quiooꞌ ngꞌe ntꞌaa naijon na veꞌ cotsque ya nnꞌan, tooꞌchenhanꞌ na mꞌan nnꞌan.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ndyo tsjoon Belén, tomꞌan nnꞌan tojndëë na totaꞌntyjeeꞌhan quinman njnuenꞌ natsjon.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Ndoꞌ ninjonto tityincyooꞌ ncüii ángel cüentaaꞌ ta Tyoꞌtsꞌon ndëëhan, ndoꞌ juu naquixuee na conduihin, sixueehanꞌ xiꞌjndio nanꞌñeen, ndoꞌ na tui na nndaꞌ, sꞌaahanꞌ na ncyaa jndyihan.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Majoꞌ juu ángelꞌñeen tso jon ndëëhan:
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Ee tsjonvahin quiiꞌ tsjoonꞌ tsoDavid jndë tui nquii jon na ntsinꞌman jon ñuan nnꞌan. Juu jon conduihin nquii Mesías. Ndoꞌ conduihin na coꞌxen jon ꞌoꞌ.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ndoꞌ ndö vaa jnꞌaan na ntsiꞌmanhanꞌ ndëëhoꞌ na majuu jon. Juu yujntꞌaꞌñeen nndiohoꞌhin na vetyjo ndiaa na covetyjo yoꞌndaahin na ñjon juu naijon na cocüaꞌ quiooꞌ.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen tityincyooꞌ ángeles cüenta jndye yo juu ángelꞌñeen, tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon. Jnduehan:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 Cüitꞌmaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan nandyentyichen.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ndoꞌ joo ángeles, vi na jndë tyꞌe ntcüeꞌhan quiñoonꞌndue, ya joꞌ joo nanꞌñeen na totaꞌntyjeeꞌhan quinman njnuenꞌhan, jnduehan ndëë ntyjehan:
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Ndoꞌ joꞌ jnanꞌtyuaaꞌhan, tyꞌehan, ndoꞌ vi na jndë squehan joꞌ, jndiohan juu María yo José, yo yujntꞌa na ñjon juu naijon na cocüaꞌ quiooꞌ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ndoꞌ vi na jndë jntyꞌiahan ꞌnan na tui, tonanꞌcyahan jñꞌoon nchu vaa ꞌnan na jndë siquindyi ángelꞌñeen joohan ntyja ꞌnaanꞌ juu yujntꞌaꞌñeen.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na jndyehan jñꞌoon na jndue nanꞌñeen, sꞌaahanꞌ na jndye tꞌoonꞌ nꞌonhan ndoꞌ tyincyaahanꞌ na taveeꞌ ngiohan.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Ndoꞌ nquii María, sꞌaahanꞌ na njon jndyi jñꞌoonminꞌ na ntyjii jon, vacue tomꞌaanꞌ tsꞌon jonhanꞌ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Ndoꞌ joo nanꞌñeen na cotaꞌntyjeeꞌhan quinman njnuenꞌhan, tyentcüeꞌhan, tonanꞌtꞌmaanꞌhan nquii Tyoꞌtsꞌon. Tontcüiiꞌhan jon ntyja ꞌnaan tsoñꞌen na jndë jndyehan ndoꞌ na jndë jntyꞌia ndëëhan, chaꞌxjen na tso juu ángelꞌñeen ndëëhan.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Vi jndë na nen xuee na tui yujntꞌaꞌñeen, ndoꞌ jntꞌahan yohin chaꞌxjen juu costumbre na contꞌa nnꞌan judíos yo yoꞌndaa yonon ndahin. Juu xjenꞌñeen jnanꞌquijndyuhanhin Jesús, ee nndaꞌ vaa xueeꞌ juu na tquen ángelꞌñeen vitjachen na ñjon juu tsiaaꞌ ndyee juu.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Jndë na tenon vennꞌan xuee na singui María, joꞌ tentyja xjen na juu José yo María ntquen ntjuꞌhan na tonnon Tyoꞌtsꞌon chaꞌxjen na icoꞌxen juu jñꞌoon na tquen Moisés. Joꞌ tyꞌehan Jerusalén, tyeyꞌonhan Jesús na tyincyahan cüentahin ntꞌö ta Tyoꞌtsꞌon.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Jntꞌahan na nndaꞌ ngꞌe vaa jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ nacjooꞌ jñꞌoonꞌñeen na coꞌxenhanꞌ: “Ncüii cüii yujntꞌa na yusꞌa na nndui jndyee, nnꞌan na ndahin ncyahan cüentahin ntꞌö ta Tyoꞌtsꞌon.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Ngꞌe na nndaꞌ, juu José yo María tyꞌehan vatsꞌon tꞌman na nninncyahan quiooꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon na ngueꞌ oꞌ chaꞌxjen na icoꞌxen juu jñꞌoon na tquen Moisés na itsohanꞌ: Nninncyahan ncüii ntjo quinchco oo ve quituꞌ quijndë.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, ncüii tsansꞌa na jndyu Simeón, tomꞌaan jon tsjoon Jerusalén. Tsanꞌñeen totsiquindë jon chaꞌxjen na chuhanꞌ na tonnon Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ mantyi xoncüeeꞌ tsꞌon jon na itsitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon. Yo na ntyja jndyi tsꞌon jon, tominndooꞌ jon na ndyiaaꞌ nnon jon nquii jon na conduihin na ntsinꞌman ñuaan nnꞌan Israel. Ndoꞌ Simeón quindëya totsixuan jon Espíritu Santo.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ndoꞌ nquii Espíritu Santo, jndë siꞌman jon nnon tsanꞌñeen na ndyiaaꞌ jndyee juu nquii jon na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnon jon na ntsinꞌman jon ñuaan nnꞌan. Ndë joꞌ ngueꞌ juu.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, nquii Espíritu siꞌman jon nnon tsaꞌñeen na cja jon vatsꞌon tꞌman. Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen José yo María tyeyꞌonhan yujntꞌa Jesús vatsꞌonꞌñeen. Jntꞌahan na nndaꞌ chaꞌ quindui ntyja ꞌnaanꞌ juu chaꞌxjen na tsiꞌman jñꞌoon na tquen Moisés na quintꞌahan.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Vi jndë joꞌ, tyꞌoon Simeón juu yujntꞌa Jesús yo ntꞌö jon. Sitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon. Tso jon:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 Jeꞌ yuuꞌ jeꞌ ta, ja na condui moso ꞌnanꞌ, jndë siquindëꞌ juu jñꞌoon na tcoꞌ ꞌndyoꞌ nnön.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Ee na jndë mantyꞌia nnön nquii jon na ntsinꞌman jon ñuaan nnꞌan.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Manquiintyi jon na tꞌuaꞌ tsꞌianꞌñeen nnon jon tondëë tsoñꞌen nnꞌan.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Conduihin naxuee na ntsiꞌman jon jñꞌoon na mayuuꞌ ꞌnanꞌ ndëë nnꞌan na mañoon tsjan conduihan.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ndoꞌ juu José yo ndyee Jesús, tomꞌaanꞌ jndyi nꞌonhan tsoñꞌen jñꞌoon na sinin Simeón ntyja ꞌnaanꞌ Jesús.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Jndë joꞌ tcan tsanꞌñeen na quityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan nanꞌñeen, ndoꞌ nnon nquii María tso jon:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon nnintyincyooꞌ tsoñꞌen na ndyiiꞌ nꞌon nnꞌan. Ndoꞌ mantyi ꞌuꞌ María, vaa ncüii nnon na ngenoonꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon na ntsiꞌndaaꞌhanꞌ nchjiꞌ, chaꞌvijon na iquiihanꞌ ya na ngüequindyiꞌ xjotë.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Ndoꞌ mantyi joꞌ ijon tomꞌaan ncüii tsanscu na jndyu Ana na toninncyaa jon jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon. Tsanꞌñeen jnda Fanuel, juu Fanuelꞌñeen conduihin ntyja ꞌnaanꞌ tmaanꞌ tsjan Aser na jndyocahanꞌ. Xjen na toco Anaꞌñeen, tomꞌaan jon yo saaꞌ jon vi ntyqueꞌ chu.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Jndë joꞌ ntjohin na tueꞌ saaꞌ jon. Nanein jndë tque jndyihin, jndë ninquennꞌan vantjoꞌ ninque chuuꞌ jon. Ndoꞌ min tyiꞌquinduiꞌ jon quiiꞌ vatsꞌon tꞌman. Joꞌ ijon totyentjon jon nnon Tyoꞌtsꞌon naxuee ndoꞌ natsjon. Totyjee jon ꞌnan ꞌndyo jon ndoꞌ totsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Majuuto xjenꞌñeen na itsinin Simeón, ndoꞌ sindyooꞌ juu Anaꞌñeen na mꞌan joohan. Tyincyaa jon na ncya ya Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌ juu yujntꞌa Jesús. Jndë joꞌ totsinin jon ntyja ꞌnaanꞌ yujntꞌaꞌñeen ndëë tsochen nnꞌan Jerusalén yo ndëë nnꞌan mañoon njoon na mantyi cominndooꞌhan na ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanhan ntyja ꞌnaanꞌ jnanhan.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Ndoꞌ José yo María, vi na jndë jnanꞌquindëhan tsoñꞌen na tcanhanꞌ na quen jiꞌuahan chaꞌxjen na icoꞌxen jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ tyentcüeꞌhan tsjoon Nazaret, ndyuaa Galilea.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Tandimaya lu Jesús, taquehin, ndoꞌ mantyi tavijndaꞌ xquen juu. Ndoꞌ juu naya na itsixuan Tyoꞌtsꞌon, tꞌmanhanꞌ na totsixuan juu.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Juu José yo María, chu ro chu ro toꞌohan Jerusalén xjen na coveeꞌ nguee pascua.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Ndoꞌ vi na jndë jndë nchoꞌve chuuꞌ Jesús, tja jon Jerusalén yohan chaꞌxjen na toꞌohan juu nguee pascuaꞌñeen.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Ndoꞌ vi jndë na tenon juu ngueeꞌñeen, jnanꞌjndaꞌhan na ncꞌontcüeꞌhan tsjoonhan, majoꞌ juu yusꞌa chjo Jesús ntjohin Jerusalén, min tyíꞌquindiohan na sꞌaa juu na nndaꞌ,
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Ee jnanꞌtiuhan na ñꞌenhin quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na coꞌo ntcüeꞌ na tyꞌe nguee. Cüaꞌxuee toquiñjonhan nato, majoꞌ tatityincyooꞌhin. Joꞌ taꞌhan, tojntꞌuehan jon quiiꞌ ntꞌan nnꞌan chuuꞌhan yo nnꞌan na tajnꞌaanhan.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Majoꞌ tajndiohanhin, mangꞌe joꞌ tyentcüeꞌhan Jerusalén na njntꞌuehan jon joꞌ.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Juu xuee na jndë ndye, tyquiiꞌ vatsꞌon tꞌman, joꞌ jndiohan jon. Quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na conanꞌman chu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, joꞌ vaquityen jon. Iquen jon cüenta jñꞌoon na jnanꞌnein nanꞌñeen ndoꞌ mantyi ivaxeeꞌ jon ndëëhan.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen na jndyehan jñꞌoon na sinin jon, tëveeꞌ jndyi nꞌonhan jñꞌoon na tovaaꞌ tsꞌon jon ndoꞌ yo jñꞌoon na totsintcüeꞌ jon ndëëhan na taxeeꞌhan nnon jon.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Majoꞌ José yo María, ya na jntyꞌiahan jon, siquijñꞌeenhanꞌhin. Tso ndyee jon nnon jon:
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ndoꞌ sintcüeꞌ jon jñꞌoon ndëëhan, tso jon:
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Majoꞌ tataaꞌ nꞌonhan juu jñꞌoonꞌñeen na tso jon ndëëhan.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Joꞌ tja ntcüeꞌ jon yohan Nazaret. Ndoꞌ tomꞌaan jon nacje ꞌnaanhan. Ndoꞌ juu ndyee jon, vacue tomꞌaanꞌ tsꞌon jon ntyja tsoñꞌen ꞌnan na tui.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Ndoꞌ nquii Jesús, tëvijndaꞌ xquen jon ndoꞌ taquehin. Tëveeꞌ tsꞌon Tyoꞌtsꞌon yohin ndoꞌ mantyi nnꞌan.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.