Lucas 2

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Juu xjenꞌñeen nquii tsanmꞌaantsꞌian tꞌman, Augusto César, tꞌua jon tsꞌian na quindui nguee tsoñꞌen nnꞌan na mꞌan ncüii cüii tyuaa naijon icoꞌxen jon.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Juuhanꞌ na minjndyee na tyeꞌ na tji nanmꞌannꞌian nguee nnꞌan. Juu xjenꞌñeen tomꞌaan Cirenio gobernador ndyuaa Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Jndue nanmꞌannꞌianꞌñeen na ncüii cüii tsꞌan ngantcüeꞌ juu naijon vaa tsjoon nque nnꞌan tsjan na tuihin, na nndui xueeꞌ juu.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Mangꞌe na nndaꞌ, jnan José tsjoon Nazaret, ndyuaa Galilea. Tja jon ndyuaa Judea, tsjoonꞌ tsoDavid na jndyu Belén ngꞌe condui José tsjan David na jndyocahanꞌ.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Tja jon tsjoonꞌñeen yo María, tsan na ndiscuuꞌ jon, na ndui ngueehan. Ndoꞌ juu juu jndë mandyoviꞌ na ntsingui juu.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ndö vaa ꞌnan tui: viochen xjen na mꞌanhan joꞌ, tueeꞌ xjen na ntsingui María.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 Ndoꞌ singui jon jnda jon na vejndyee, yusꞌahin. Scüetyjo jon ndiaahin, ndë joꞌ tyio jonhin naijon na cocüaꞌ quiooꞌ ngꞌe ntꞌaa naijon na veꞌ cotsque ya nnꞌan, tooꞌchenhanꞌ na mꞌan nnꞌan.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ndyo tsjoon Belén, tomꞌan nnꞌan tojndëë na totaꞌntyjeeꞌhan quinman njnuenꞌ natsjon.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 Ndoꞌ ninjonto tityincyooꞌ ncüii ángel cüentaaꞌ ta Tyoꞌtsꞌon ndëëhan, ndoꞌ juu naquixuee na conduihin, sixueehanꞌ xiꞌjndio nanꞌñeen, ndoꞌ na tui na nndaꞌ, sꞌaahanꞌ na ncyaa jndyihan.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Majoꞌ juu ángelꞌñeen tso jon ndëëhan:
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Ee tsjonvahin quiiꞌ tsjoonꞌ tsoDavid jndë tui nquii jon na ntsinꞌman jon ñuan nnꞌan. Juu jon conduihin nquii Mesías. Ndoꞌ conduihin na coꞌxen jon ꞌoꞌ.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ndoꞌ ndö vaa jnꞌaan na ntsiꞌmanhanꞌ ndëëhoꞌ na majuu jon. Juu yujntꞌaꞌñeen nndiohoꞌhin na vetyjo ndiaa na covetyjo yoꞌndaahin na ñjon juu naijon na cocüaꞌ quiooꞌ.
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen tityincyooꞌ ángeles cüenta jndye yo juu ángelꞌñeen, tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon. Jnduehan:
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Cüitꞌmaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan nandyentyichen.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Ndoꞌ joo ángeles, vi na jndë tyꞌe ntcüeꞌhan quiñoonꞌndue, ya joꞌ joo nanꞌñeen na totaꞌntyjeeꞌhan quinman njnuenꞌhan, jnduehan ndëë ntyjehan:
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Ndoꞌ joꞌ jnanꞌtyuaaꞌhan, tyꞌehan, ndoꞌ vi na jndë squehan joꞌ, jndiohan juu María yo José, yo yujntꞌa na ñjon juu naijon na cocüaꞌ quiooꞌ.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 Ndoꞌ vi na jndë jntyꞌiahan ꞌnan na tui, tonanꞌcyahan jñꞌoon nchu vaa ꞌnan na jndë siquindyi ángelꞌñeen joohan ntyja ꞌnaanꞌ juu yujntꞌaꞌñeen.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na jndyehan jñꞌoon na jndue nanꞌñeen, sꞌaahanꞌ na jndye tꞌoonꞌ nꞌonhan ndoꞌ tyincyaahanꞌ na taveeꞌ ngiohan.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Ndoꞌ nquii María, sꞌaahanꞌ na njon jndyi jñꞌoonminꞌ na ntyjii jon, vacue tomꞌaanꞌ tsꞌon jonhanꞌ.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Ndoꞌ joo nanꞌñeen na cotaꞌntyjeeꞌhan quinman njnuenꞌhan, tyentcüeꞌhan, tonanꞌtꞌmaanꞌhan nquii Tyoꞌtsꞌon. Tontcüiiꞌhan jon ntyja ꞌnaan tsoñꞌen na jndë jndyehan ndoꞌ na jndë jntyꞌia ndëëhan, chaꞌxjen na tso juu ángelꞌñeen ndëëhan.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Vi jndë na nen xuee na tui yujntꞌaꞌñeen, ndoꞌ jntꞌahan yohin chaꞌxjen juu costumbre na contꞌa nnꞌan judíos yo yoꞌndaa yonon ndahin. Juu xjenꞌñeen jnanꞌquijndyuhanhin Jesús, ee nndaꞌ vaa xueeꞌ juu na tquen ángelꞌñeen vitjachen na ñjon juu tsiaaꞌ ndyee juu.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 Jndë na tenon vennꞌan xuee na singui María, joꞌ tentyja xjen na juu José yo María ntquen ntjuꞌhan na tonnon Tyoꞌtsꞌon chaꞌxjen na icoꞌxen juu jñꞌoon na tquen Moisés. Joꞌ tyꞌehan Jerusalén, tyeyꞌonhan Jesús na tyincyahan cüentahin ntꞌö ta Tyoꞌtsꞌon.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 Jntꞌahan na nndaꞌ ngꞌe vaa jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ nacjooꞌ jñꞌoonꞌñeen na coꞌxenhanꞌ: “Ncüii cüii yujntꞌa na yusꞌa na nndui jndyee, nnꞌan na ndahin ncyahan cüentahin ntꞌö ta Tyoꞌtsꞌon.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Ngꞌe na nndaꞌ, juu José yo María tyꞌehan vatsꞌon tꞌman na nninncyahan quiooꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon na ngueꞌ oꞌ chaꞌxjen na icoꞌxen juu jñꞌoon na tquen Moisés na itsohanꞌ: Nninncyahan ncüii ntjo quinchco oo ve quituꞌ quijndë.
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, ncüii tsansꞌa na jndyu Simeón, tomꞌaan jon tsjoon Jerusalén. Tsanꞌñeen totsiquindë jon chaꞌxjen na chuhanꞌ na tonnon Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ mantyi xoncüeeꞌ tsꞌon jon na itsitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon. Yo na ntyja jndyi tsꞌon jon, tominndooꞌ jon na ndyiaaꞌ nnon jon nquii jon na conduihin na ntsinꞌman ñuaan nnꞌan Israel. Ndoꞌ Simeón quindëya totsixuan jon Espíritu Santo.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ndoꞌ nquii Espíritu Santo, jndë siꞌman jon nnon tsanꞌñeen na ndyiaaꞌ jndyee juu nquii jon na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnon jon na ntsinꞌman jon ñuaan nnꞌan. Ndë joꞌ ngueꞌ juu.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, nquii Espíritu siꞌman jon nnon tsaꞌñeen na cja jon vatsꞌon tꞌman. Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen José yo María tyeyꞌonhan yujntꞌa Jesús vatsꞌonꞌñeen. Jntꞌahan na nndaꞌ chaꞌ quindui ntyja ꞌnaanꞌ juu chaꞌxjen na tsiꞌman jñꞌoon na tquen Moisés na quintꞌahan.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Vi jndë joꞌ, tyꞌoon Simeón juu yujntꞌa Jesús yo ntꞌö jon. Sitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon. Tso jon:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Jeꞌ yuuꞌ jeꞌ ta, ja na condui moso ꞌnanꞌ, jndë siquindëꞌ juu jñꞌoon na tcoꞌ ꞌndyoꞌ nnön.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Ee na jndë mantyꞌia nnön nquii jon na ntsinꞌman jon ñuaan nnꞌan.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Manquiintyi jon na tꞌuaꞌ tsꞌianꞌñeen nnon jon tondëë tsoñꞌen nnꞌan.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Conduihin naxuee na ntsiꞌman jon jñꞌoon na mayuuꞌ ꞌnanꞌ ndëë nnꞌan na mañoon tsjan conduihan.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Ndoꞌ juu José yo ndyee Jesús, tomꞌaanꞌ jndyi nꞌonhan tsoñꞌen jñꞌoon na sinin Simeón ntyja ꞌnaanꞌ Jesús.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Jndë joꞌ tcan tsanꞌñeen na quityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan nanꞌñeen, ndoꞌ nnon nquii María tso jon:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon nnintyincyooꞌ tsoñꞌen na ndyiiꞌ nꞌon nnꞌan. Ndoꞌ mantyi ꞌuꞌ María, vaa ncüii nnon na ngenoonꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon na ntsiꞌndaaꞌhanꞌ nchjiꞌ, chaꞌvijon na iquiihanꞌ ya na ngüequindyiꞌ xjotë.
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Ndoꞌ mantyi joꞌ ijon tomꞌaan ncüii tsanscu na jndyu Ana na toninncyaa jon jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon. Tsanꞌñeen jnda Fanuel, juu Fanuelꞌñeen conduihin ntyja ꞌnaanꞌ tmaanꞌ tsjan Aser na jndyocahanꞌ. Xjen na toco Anaꞌñeen, tomꞌaan jon yo saaꞌ jon vi ntyqueꞌ chu.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 Jndë joꞌ ntjohin na tueꞌ saaꞌ jon. Nanein jndë tque jndyihin, jndë ninquennꞌan vantjoꞌ ninque chuuꞌ jon. Ndoꞌ min tyiꞌquinduiꞌ jon quiiꞌ vatsꞌon tꞌman. Joꞌ ijon totyentjon jon nnon Tyoꞌtsꞌon naxuee ndoꞌ natsjon. Totyjee jon ꞌnan ꞌndyo jon ndoꞌ totsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Majuuto xjenꞌñeen na itsinin Simeón, ndoꞌ sindyooꞌ juu Anaꞌñeen na mꞌan joohan. Tyincyaa jon na ncya ya Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌ juu yujntꞌa Jesús. Jndë joꞌ totsinin jon ntyja ꞌnaanꞌ yujntꞌaꞌñeen ndëë tsochen nnꞌan Jerusalén yo ndëë nnꞌan mañoon njoon na mantyi cominndooꞌhan na ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanhan ntyja ꞌnaanꞌ jnanhan.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ndoꞌ José yo María, vi na jndë jnanꞌquindëhan tsoñꞌen na tcanhanꞌ na quen jiꞌuahan chaꞌxjen na icoꞌxen jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ tyentcüeꞌhan tsjoon Nazaret, ndyuaa Galilea.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Tandimaya lu Jesús, taquehin, ndoꞌ mantyi tavijndaꞌ xquen juu. Ndoꞌ juu naya na itsixuan Tyoꞌtsꞌon, tꞌmanhanꞌ na totsixuan juu.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Juu José yo María, chu ro chu ro toꞌohan Jerusalén xjen na coveeꞌ nguee pascua.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ndoꞌ vi na jndë jndë nchoꞌve chuuꞌ Jesús, tja jon Jerusalén yohan chaꞌxjen na toꞌohan juu nguee pascuaꞌñeen.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ndoꞌ vi jndë na tenon juu ngueeꞌñeen, jnanꞌjndaꞌhan na ncꞌontcüeꞌhan tsjoonhan, majoꞌ juu yusꞌa chjo Jesús ntjohin Jerusalén, min tyíꞌquindiohan na sꞌaa juu na nndaꞌ,
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Ee jnanꞌtiuhan na ñꞌenhin quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na coꞌo ntcüeꞌ na tyꞌe nguee. Cüaꞌxuee toquiñjonhan nato, majoꞌ tatityincyooꞌhin. Joꞌ taꞌhan, tojntꞌuehan jon quiiꞌ ntꞌan nnꞌan chuuꞌhan yo nnꞌan na tajnꞌaanhan.
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 Majoꞌ tajndiohanhin, mangꞌe joꞌ tyentcüeꞌhan Jerusalén na njntꞌuehan jon joꞌ.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Juu xuee na jndë ndye, tyquiiꞌ vatsꞌon tꞌman, joꞌ jndiohan jon. Quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na conanꞌman chu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, joꞌ vaquityen jon. Iquen jon cüenta jñꞌoon na jnanꞌnein nanꞌñeen ndoꞌ mantyi ivaxeeꞌ jon ndëëhan.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen na jndyehan jñꞌoon na sinin jon, tëveeꞌ jndyi nꞌonhan jñꞌoon na tovaaꞌ tsꞌon jon ndoꞌ yo jñꞌoon na totsintcüeꞌ jon ndëëhan na taxeeꞌhan nnon jon.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Majoꞌ José yo María, ya na jntyꞌiahan jon, siquijñꞌeenhanꞌhin. Tso ndyee jon nnon jon:
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Ndoꞌ sintcüeꞌ jon jñꞌoon ndëëhan, tso jon:
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Majoꞌ tataaꞌ nꞌonhan juu jñꞌoonꞌñeen na tso jon ndëëhan.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Joꞌ tja ntcüeꞌ jon yohan Nazaret. Ndoꞌ tomꞌaan jon nacje ꞌnaanhan. Ndoꞌ juu ndyee jon, vacue tomꞌaanꞌ tsꞌon jon ntyja tsoñꞌen ꞌnan na tui.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Ndoꞌ nquii Jesús, tëvijndaꞌ xquen jon ndoꞌ taquehin. Tëveeꞌ tsꞌon Tyoꞌtsꞌon yohin ndoꞌ mantyi nnꞌan.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.