João 13
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Ntyjantyi xjen na tyeꞌ na tqueenꞌ Jesús já nnꞌan na quitsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, siꞌman jon na venchjii jndyi jon já. Ntyjii jon na jndë vaventyja xjen na nnduiꞌ jon nnon tsonnangue na ncja ntcüeꞌ jon na mꞌaan tye jon. Joꞌ xjen na vavindyo na ngityeꞌ nguee pascua ya na conanꞌcüjë́ quinman na conanꞌtꞌmánꞌ Tyoꞌtsꞌon, siꞌmanntyichen jon na tꞌman jndyi vaa na venchjii jon já.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Tcüꞌá yo Jesús cüenta matman. Juu xjenꞌñeen jndë sꞌaa yutyia quiiꞌ tsꞌon juu ntyjë́ Judas Iscariote, jnda Simón, na ncyaa juu cüenta Jesús.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Majndaꞌ ntyjii jon na nquii tye jon jndë tyincyaa jon na minꞌncüii ꞌnan tyiꞌngenon jon na chito jñꞌoonꞌ jon. Ntyjii Jesús na jnan jon na mꞌaan Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ majoꞌ vja ntcüeꞌ jon.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Juu tmanꞌñeen, viochen xjen na tcüꞌá, jnanquintyja Jesús, tjiꞌ jon ndiaatco na cüe jon. Sityen jon tsiaaꞌ jon yo ncüii ndiaa na cotꞌuë́ nduë́.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Ndë joꞌ tyion jon ndaatioo quiiꞌ ꞌnan na cotmán nduë́. Taꞌ jon na iman jon ngꞌë́, ndë iveꞌ jon ngꞌë́ yo ndiaaꞌñeen.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Majoꞌ ya na tueeꞌ jon nnon Simón Pedro, itso juu nnon jon:
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Tꞌa Jesús, itso jon:
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Majoꞌ itso Pedro:
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Itso Simón Pedro nnon Jesús:
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Majoꞌ sinin Jesús ncüii jñꞌoon na tyiꞌquitso nquiiꞌhanꞌ nnon Pedro:
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Nndaꞌ tso jon ee ntyjii ya jon nin juu na ninncyaa cüentahin nduee ntyee ꞌnaan nnꞌan judíos. Ngꞌe joꞌ na tso jon:
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Ndoꞌ vi na jndë jndë tman jon ngꞌë́, tcüe nndaꞌ jon ndiaatco ꞌnaanꞌ jon, ndë joꞌ tëcjo nndaꞌ jon mesa. Itso jon ndë́:
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 ꞌOꞌ conanꞌquijndyuhoꞌ ja tsan na tsiꞌman jñꞌoon naya ndëëhoꞌ ndoꞌ mantyi na condui ja tsꞌan na icoꞌxeenhoꞌ. Ndoꞌ majoꞌ ro na conduehoꞌ ee mancüiixjen joꞌ condui ja.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ngꞌe ja na condui tsan na tsiꞌman ndëëhoꞌ ndoꞌ na matyeꞌntjönhoꞌ, jndë tman ngꞌehoꞌ, mantyi chuhanꞌ na ꞌoꞌ quitjueꞌcjehoꞌ na ntyentjonhoꞌ ndëë ntyjehoꞌ.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ee ja jndë sꞌa ncüii nnon na tsiꞌmanhanꞌ ndëëhoꞌ chaꞌ mantyi ꞌoꞌ quintꞌahoꞌ na nndaꞌ yo nnꞌan chaꞌxjen jndë sꞌa yohoꞌ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Jñꞌoon na mayuuꞌ matsjö ndëëhoꞌ, juu moso tyiꞌtꞌman conduihin chaꞌxjen tꞌman condui nquii tsꞌan na ityentjon juu nnon. Ndoꞌ mantyi nquii tsꞌan na conduihin tsꞌan na incyaa juu jñꞌoon, tyiꞌtsijonhanꞌhin yo nquii tsꞌan na tꞌua tsꞌianꞌñeen nnon juu.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Xe covaaꞌ nꞌonhoꞌ jñꞌoonminꞌ ndoꞌ xe na aa ntꞌahoꞌhanꞌ, ndyio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaanhoꞌ.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Majoꞌ chito matsjö jñꞌoonvaꞌ ntyja ꞌnaan tsoñꞌenhoꞌ. Ee mantyji nchu xjen nnꞌanhoꞌ, ꞌoꞌ na jndë tjihoꞌ na quinanꞌjonhoꞌ tsꞌian na matsꞌa. Ee mancüiixjen ijndeiꞌhanꞌ na quitsiquindëhanꞌ juu jñꞌoon na chu salmo na itsohanꞌ: “Manquii tsꞌan na icüaꞌ yo ja, itsuehin na cjö.”
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Matsjö jñꞌoonvaꞌ ndëëhoꞌ vitjachen na nndui na nndaꞌ, chaꞌ juu xjen na ntsiquindëhanꞌ juuhanꞌ, ngantyja nꞌonhoꞌ na condui ja manquiintyi jon na jndë totsjö ndëëhoꞌ.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Jñꞌoon na mayuuꞌ matsjö ndëëhoꞌ, minninchen tsꞌan na ncyꞌoon juu cüenta tsꞌan na maꞌua tsꞌian njan nnon juu, ja iyꞌoon tsanꞌñeen cüenta. Ndoꞌ minninchen tsꞌan na iyꞌoon juu cüenta ja, mantyi iyꞌoon tsanꞌñeen cüenta nquii jon na jñon ja quiiꞌ ntꞌanhoꞌ.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Jndë na sinin Jesús jñꞌoonvaꞌ, tꞌman jndyi vaa na siꞌndaaꞌhanꞌ ntyjii jon, yajoꞌ tjiꞌ jndyoyu jon ndë́. Itso jon:
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Xjenꞌñeen tojntyꞌia ndëë ntyjë́ ngꞌe ndicüaaꞌ nꞌö́n nin ncüii já na itso jon na ntsꞌaa na nndaꞌ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Juu xjenꞌñeen ja Juan na vequityën ngiaaꞌ Jesús na cocüꞌá. Tꞌman vaa na venchjii jon ja.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Joꞌ juu Simón Pedro sꞌaa jon ntꞌö jon nnön na cüaxꞌë nnon Jesús nin ncüii já na nninncyaa juu cüentahin.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Joꞌ sindyooꞌntyichen ja ngiaaꞌ Jesús, taxꞌë nnon jon, tsjö:
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Ndoꞌ tꞌa jon ꞌndyö, tso jon:
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ndoꞌ xjenꞌñeen vi na jndë tyꞌoon juu cüenta tyooꞌñeen, tëqueeꞌ yutyia Satanás quiiꞌ tsꞌon juu. Yajoꞌ tso Jesús nnon juu:
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Majoꞌ já na minndyuá mesa yohin, minꞌncüii já tyíꞌcüaaꞌ nꞌö́n ndu na nndaꞌ tso jon.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Ndoꞌ ngꞌe na mangiö́ na juu Judas na yꞌoon tjanche na ñjon xoquituꞌ, joꞌ vendye já jnanꞌtiú na tꞌua Jesús tsꞌian nnon juu na quitsijnda juu ꞌnan na icanhanꞌ na ninjntꞌue já juu ngueeꞌñeen, ndoꞌ aa quitsꞌaa juu naya naninñenꞌ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Ndoꞌ vi na jndë tcüaꞌ Judas juu tanꞌ tyooꞌñeen, maninꞌñoonꞌ jnduiꞌ juu. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen jndë tijaanhanꞌ.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Vi na jndë jnduiꞌ Judas quiiꞌ ntꞌán, itso Jesús ndë́:
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ndoꞌ ngꞌe juu ꞌnan na ngenön, nditꞌmaanꞌ jon ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, yajoꞌ mantyi ja na condui tsansꞌa na jñon jon ja quiiꞌ ntꞌan nnꞌan, ntsitꞌmaanꞌ jon ja ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ ndoꞌ cje ntsꞌaa jonhanꞌ.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 ꞌOꞌ na conduihoꞌ ntsinda na venchjihoꞌ, matavivio vi mꞌan yo ꞌoꞌ. Njntꞌuehoꞌ ja, ndoꞌ chaꞌxjen jndë totsjö ndëë ntyjëëhë nnꞌan judíos, nein majuuntyihanꞌ matsjö ndëëhoꞌ: ꞌOꞌ jeꞌquindëë ntsquehoꞌ naijon na ncjö.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Ncüii jñꞌoon xco na mancya ndëëhoꞌ na icoꞌxenhanꞌ ꞌoꞌ, na quinanꞌvengiohoꞌ ntyjehoꞌ. Chaꞌxjen mꞌan ja na ventjihoꞌ, manndaꞌ vaa quinanꞌvengiohoꞌhin.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ee na nntꞌahoꞌ na nndaꞌ, tsoñꞌen nnꞌan ncüaaꞌ nꞌonhan na conduihoꞌ nnꞌan na tcꞌën na quitsayꞌonhoꞌ yo jñꞌoon na mancya.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Ndoꞌ taxeeꞌ Simón Pedro nnon Jesús:
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Joꞌ taxeeꞌ Pedro nnon jon:
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Ndoꞌ tꞌa Jesús, tso jon:
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.