Atos 2
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH
1 Xjen na tueeꞌ nguee Pentecostés, nque nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, tsoñꞌenhan ninncüii tojnaanꞌ mꞌanhan.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Juu xjenꞌñeen ninjonto tyeꞌ na ticꞌuaa tondye tsjöꞌndue, nanꞌñeen itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌvijon ya na jndei ndyo jndye. Ndoꞌ xjenꞌñeen, ninvaa quiiꞌ vꞌaa naijon na minndyuaa nanꞌñeen, ticꞌuaa.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Juu xjenꞌñeen, jntyꞌiahan tityincyooꞌ chaꞌvijon tsachon na ntyjohanꞌ nacjo ncüii cüiihan.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Ndoꞌ tsoñꞌenhan quindë ya nanꞌxuanhan Espíritu Santo. Ndoꞌ tyincyaa jon na nanꞌxuanhan juu najndei na condui nquii jon. Ndoꞌ tyeꞌ jnanꞌneinhan mañoon nnon jñꞌoon na chito jñꞌoon na mancüiixjen na conanꞌneinhan.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Ndoꞌ juu xjen na tui na nndaꞌ, quiiꞌ Jerusalén mꞌan nnꞌan judíos na veꞌ sque yahan joꞌ na jnanhan ncüii cüii ndyuaa. Squehan tsjoonꞌñeen na nnanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Ndoꞌ joo nanꞌñeen xjen na jndyehan na nndaꞌ vaa na ticꞌuaa, xjenꞌñeen tëncüihan. Ee tsoñꞌenhan tondyehan na joo jñꞌoon na mancüiixjen conanꞌnein nquehan, nque nnꞌan na tꞌua Jesús tsꞌian ndëëhan, tonanꞌneinhan joo jñꞌoonꞌñeen. Ndoꞌ joo nanꞌñeen na sque yahan joꞌ, totsiquijñꞌeenhanꞌhin na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Xjen na jndye nanꞌñeen na nndaꞌ, sityꞌuehanꞌhin ndoꞌ vacue tomꞌaanꞌ nꞌonhan. Totaꞌxeeꞌhanꞌ ndëë ntyjehan:
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Ndoꞌ na nndaꞌ, ¿Nin ngꞌeꞌñeen na condyëë na conanꞌneinhan ncüii cüii nnon jñꞌoon na mancüiixjen conanꞌnën jaa?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Ee quiiꞌ ntꞌan jaa mꞌan ntyjë na jnanhin ndyuaa Partia, Media, Elam yo Mesopotamia, Judea, Capadocia, Ponto, yo ninꞌndyuaa Asia.
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Mantyi ñꞌen jaa na jnan ndyuaa Frigia, Panfilia, Egipto, yo ndyuaa Africa na ndyo tsjoon Cirene. Ndoꞌ vendyechen jaa na jnan tsjoon Roma, mantyi ñꞌen jaa na tui jaa nnꞌan judíos, ndoꞌ ñꞌen vendye jaa na conanꞌjön na conanꞌtꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon chaꞌxjen nque nnꞌan judíos conanꞌtꞌmaanꞌhan jon.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Ndoꞌ mantyi ñꞌen jaa na jnan Creta yo ninꞌArabia. Ndoꞌ joo nanminꞌ nnꞌan ndyuaa Galileahin, tsoñꞌen jaa condyëë na conanꞌneinhan ncüii cüii nnon jñꞌoon na mancüiixjen na conanꞌnën. Conduehan joo ꞌnan na taquintyja na tꞌman na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen na jnanhan ncüii cüii joo, tꞌman jndyi vaa na sꞌaahan ngiohan, ndoꞌ mantyi totsiquijñꞌeenhanꞌhin. Totaꞌxeeꞌhan ndëë ntyjehan:
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Majoꞌ ñꞌen vendye nanꞌñeen veꞌ toncohan. Jnduehan:
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Ngꞌe na nndaꞌ jndue nanꞌñeen, joꞌ tëcüentyjeeꞌ Pedro yo ntyje jon nnꞌan nqui nchoꞌncüii. Jndei sinin jon ndëë nnꞌan na mꞌan joꞌ. Itso jon: “ꞌOꞌ ntyjë nnꞌan ndyuaa Judea yo tsoñꞌenhoꞌ na sque yahoꞌ ntjoohin Jerusalén, quitquen yahoꞌ cüenta ndoꞌ quindyehoꞌ chjo jñꞌoon na ntsjö.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Ee nque ntyjëëhë nanmin, chito quindyehan chaꞌxjen na cotjiꞌhoꞌ cüenta, ee xe jnda tueeꞌ na ñjen na vitsjoon.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Majoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu ꞌnan na cojntyꞌiahoꞌ naneinhin, itsiquindëhanꞌ juu jñꞌoon na toninncyaa Joel, tsan na toninncyaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja nchu vaa ꞌnan na nnguaa.
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Ndö vaa jñꞌoon na siquindyi Tyoꞌtsꞌon yo ꞌndyo tsanꞌñeen. Itso jon:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Majoo xueeꞌñeen, njñön Espíritu njan quiiꞌ nꞌon nnꞌan na cotyeꞌntjonhan nnön, nque nannon ndoꞌ mantyi nanntcu.
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Ndoꞌ ja ntsꞌa na ndityincyooꞌ jndye nnon jnꞌaan na tondye tsjöꞌndue, ndoꞌ xjen na njntyꞌia nnꞌanhanꞌ, ntsityꞌuehanꞌhin.
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Juu xjenꞌñeen, nninjaan nnon ndoꞌcüjioonꞌ, ndoꞌ chiꞌ ntsijonhanꞌ nnonhanꞌ chaꞌvijon neonꞌ.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Ndoꞌ ncüii cüii tsꞌan na ntcan na quitejndei jahin, ja ntsinꞌman ñuaanꞌ tsanꞌñeen.”
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 Ndoꞌ tsontyichen Pedro: “ꞌOꞌ ntyjë nnꞌan Israel, quindyehoꞌ chjo jñꞌoon na ntsinën ntyja ꞌnaanꞌ nquii Jesús, tsan na jnan Nazaret. Joo tsꞌian na totsꞌaa jon quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, totsiꞌman jndyoyuhanꞌ na nquii Tyoꞌtsꞌon jñonhin quiiꞌ ntꞌan nnꞌan. Ee tsꞌianꞌñeen tyiꞌjeꞌquindëë nduihanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ najndei nquii tsꞌan. Jndye nnon ꞌnan na totsꞌaa jon na tyincyaahanꞌ na tëveeꞌ jndyi ngio nnꞌanhanꞌ, yo jnꞌaan na tataaꞌ nꞌon nnꞌan nin ꞌnan totsiꞌmanhanꞌ.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Ee ndyu na toxenꞌchen, mancüiixjen ntyjii Tyoꞌtsꞌon na ncꞌoon Jesús ndueehoꞌ, ngꞌe nquii jon nndaꞌ vaa na sijndaꞌ jon. Majoꞌ ꞌoꞌ tyincyahoꞌ cüenta Jesús nduee nnꞌan na conduihan ntyja ꞌnaanꞌ tsjoon Roma. Ndoꞌ vi na jndë jntꞌahoꞌ na nndaꞌ, joo nanꞌñeen tꞌionhan jon nnon tsonjnꞌaan na jnanꞌcueeꞌhan jon.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Majoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon tyincyaa na vandoꞌ xco jon. Siquindyaa jonhin ntyja na tomꞌaan jon na tsꞌoohin ee tyiꞌjon jnda na ntjotyenhin ntyja ꞌnaanꞌ na covje nnꞌan.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Ee nquii David sinin jon na chaꞌvijon itsinin nquii Jesús. Itso tsanꞌñeen:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Mangꞌe na nndaꞌ, nën jndyi ja ꞌuꞌ, min taxeꞌquitsichjooꞌhanꞌ tsꞌön ntyja ꞌnaanꞌ juu siꞌtsꞌo njan.
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Ngꞌe ꞌuꞌ xeꞌncyaꞌ na ntjo ñuan njan naijon na contjo ñuaan nnꞌan na jndë tjë,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Ncuꞌ siꞌmanꞌ nato nnön na ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ ngüantꞌö nntꞌa.
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 Ndoꞌ tsontyichen Pedro: “ꞌOꞌ ntyjë, mantsinën jñꞌoon nquiiꞌ ndëëhoꞌ na juu tsochiihi David, tivio tueꞌ jon. Tyequityꞌiu nnꞌanhin ndoꞌ ata xjen neinhin ninvaa vaa tsiꞌtsꞌuaaꞌ jon tsjöönhön.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Majoꞌ tonduihin tsꞌan na toncyaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ntyja nchu vaa ꞌnan na nnguaa. Ntyjii ya David na tyiꞌjeꞌquitsiviꞌnnꞌan Tyoꞌtsꞌonhin. Ee jndë tso jon nnon juu na nquii Cristo nduihin quiiꞌ ntꞌan tsjan ꞌnaan ntsindantyjo jon na nndyocahanꞌ, ndoꞌ juu silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ ꞌnaanꞌ juu, nquii Cristo ngüaquityen jonhanꞌ na ntcoꞌxen jon.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Ndoꞌ vitjachen na tui na nndaꞌ, taaꞌ ya tsꞌon David na ngüandoꞌ xco Cristo. Ngꞌe joꞌ na tso tsanꞌñeen na xeꞌquintjo ñuan ꞌnaanꞌ Cristo naijon na contjo ñuan ꞌnaan nnꞌan na jndë tjë, ndoꞌ mantyi siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ nquii jon, min tyiꞌjeꞌquitöꞌhanꞌ.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Ndoꞌ jñꞌoon na mayuuꞌ, manquiintyi Jesús na conanꞌnë́n ndëëhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon, jndë tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na vandoꞌ xco jon, ndoꞌ cotjíꞌ jndyoyú ndëëhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ na nndaꞌ vaa na tui.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Ndoꞌ naneinhin mꞌaan Jesús tontyjaya ntꞌö Tyoꞌtsꞌon naijon na covitꞌmaanꞌhin. Nquii tye jon tcoꞌ jon ꞌndyo jon na nninncyaa jon Espíritu Santo. Ndoꞌ nquii Jesús, vi na jndë mꞌaan ntcüeꞌ jon naijon mꞌaan tye jon, tyꞌoon jon cüenta juu Espíritu Santo na nquii jon na jndë tyjeeꞌ naneinhin. Joꞌ na condui tsoñꞌen tsꞌianminꞌ na cojntyꞌiahoꞌ ndoꞌ na condyehoꞌ.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Ee chito nquii David tëva jon quiñoonꞌndue. Tsiꞌmanhanꞌ na nndaꞌ ee nquiintyi jon tso jon:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 Ata nque nnꞌan na jndohan ꞌuꞌ ntsꞌa tmaanꞌhan nacjeeꞌ ngꞌeꞌ.”
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 Ndoꞌ itsontyichen Pedro: “ꞌOꞌ ntyjë nnꞌan Israel, ngꞌe na nndaꞌ vaa itsiquindyi juu jñꞌoonꞌñeen, tsoñꞌenhoꞌ cüaaꞌ ya nꞌonhoꞌ na mayuuꞌ na nquii Jesús na tꞌionhoꞌhin tsonjnꞌaan, nquii Tyoꞌtsꞌon tquen jon na conduihin ta na ngocoꞌxen jon jaa, ndoꞌ mantyi conduihin Cristo na ntyja ꞌnaanꞌ jon na nꞌman ñuan njanhan.”
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Ndoꞌ nque nnꞌan Israelꞌñeen, vi na jndë jndyehan jñꞌoonminꞌ, tꞌman jndyi vaa na siꞌndaaꞌhanꞌ ngiohan. Ncüii cüiihan jnduehan nnon Pedro yo ntyje jon nnꞌan na cotsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús:
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Ndoꞌ sintcüeꞌ Pedro jñꞌoon ndëë nanꞌñeen, tso jon:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Ee juu jñꞌoonvahin na jndë tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon na tyiꞌxeꞌcüejndyo juuhanꞌ, tsixuanhanꞌ cüenta nquehoꞌ yo ndahoꞌ, ndoꞌ mantyi cüenta tsoñꞌen nnꞌan na tycya mꞌanhin, ndoꞌ mantyi cüentaaꞌ ncüii cüii tsꞌan na juu ta Tyoꞌtsꞌon na conanꞌtꞌmaanꞌ jaa na iqueenꞌ jonhan.
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Ndoꞌ jndyentyichen jñꞌoon sinin jndyoyu Pedro ndëë nanꞌñeen. Yo jñꞌoonꞌñeen siquiꞌmaanꞌ jonhan. Tso jon:
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Ndoꞌ nque nnꞌan na tëntyja nꞌonhan juu jñꞌoon na tyincyaa jon, juu Pedro yo ntyjehin jnanꞌquindëëꞌhan nanꞌñeen. Ndo juu xeeꞌñeen, nque nnꞌan na tëntyja nꞌonhan Jesús, tueeꞌ chaꞌna ndye minhan.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Joo nanꞌñeen totquen yahan cüenta jñꞌoon na tondyehan na tonanꞌman nque nnꞌan na tonanꞌjon yo jñꞌoon na toncyaa Jesús. Ndoꞌ yo na xoncüeeꞌ nꞌonhan totejndeihan ntyjehan ꞌnan na tocanhanꞌ. Mantyi totyjehan tanꞌ tyooꞌ yo ntyjehan na tovañjoonꞌ nꞌonhan Jesús ndoꞌ na tonanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Ndoꞌ nque nanꞌñeen na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, jndye nnon tsꞌian tꞌman na tontꞌahan na tyiꞌjeꞌquinduihanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ najndë nquehin. Mantyi tontꞌahan jndye nnon jnꞌaan tꞌman na tonanꞌmanhanꞌ na totyentjonhan nnon Jesús. Joo tsꞌianꞌñeen sꞌaahanꞌ na nque nnꞌan na tatonanꞌjonhan yo juu jñꞌoonꞌñeen, veꞌ jnꞌan tinanꞌhan, min ndicüaaꞌ nꞌonhan ntyja ꞌnaanhanꞌ.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Ndoꞌ nque nanꞌñeen na vantyja nꞌonhan Jesús, tsoñꞌenhan ninncüii jñꞌoon ngiohan yo ntyjehan. Ndoꞌ ꞌnaanhan na min, ninvitꞌman na tovijntꞌuehinhanꞌ.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Ee tondëëhan ndyuaa ꞌnaanhan yo ninꞌnaanhin na min. Ndoꞌ xoquituꞌ na tyꞌonhan cüenta na jndëëhinhanꞌ, totꞌonhinhanꞌ ndëë nnꞌan xjen ncüii nchu xjen ꞌnan na totsitjahanꞌ nanꞌñeen.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 ꞌIo ꞌio tovatjonhan vatsꞌon tꞌman. Ndoꞌ mantyi tovancüihan ntꞌaa ntyjehan na totyjehan tanꞌ tyooꞌ tocüaꞌhinhanꞌ na tovañjoonꞌ nꞌonhan nquii Jesús. Yo na neinhin, ninncüii tojnaanꞌ tocüaꞌhan na xoncüeeꞌ nꞌonhan tomꞌanhan yo ntyjehan.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon, ndoꞌ nque nnꞌan quiiꞌ tsjoon tondinjon jndyi nanꞌñeen ngiohan. Ndoꞌ ꞌio ꞌio tavijndyentyichen nnꞌan na tsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanhan, ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, juu tmaanꞌ nnꞌan na jndë vantyja nꞌonhan jon, tëvijndyentyichenhanꞌ.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.