Atos 25
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NAA
1 Xuee na jndë ndye na ntjo Festo tsꞌian, yajoꞌ jnduiꞌ jon Cesarea, tja jon Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ndoꞌ nque ntyee na conintque ndëë nnꞌan judíos yo ninꞌntyjehan na tꞌman conduihan quiiꞌ ntꞌanhan, tyencyahan jnaanꞌ Pablo nnon tsanꞌñeen.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Tanhan vi nayaꞌñeen nnon jon na cjaquindyo Pablo. Nndaꞌ vaa na tanhan ngꞌe na jnanꞌjndaꞌhan na nndahan jon nato chaꞌ nnanꞌcueeꞌhan jon.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Majoꞌ nquii Festo sentcüeꞌ jon jñꞌoon ndëëhan, itso jon:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ndoꞌ tsontyichen jon ndëëhan:
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ndoꞌ juu Festo, ninnen oo nqui xuee ntjohin Jerusalén. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, tantcüeꞌ jon Cesarea. Ndoꞌ ya na tonco ncüiichen xuee, tëcjo jon naijon na mancüiixjen ivequityen jon ya na itsijndaꞌ jon jñꞌoon. Ndoꞌ tꞌua jon tsꞌian na quindyoyꞌonhan Pablo joꞌ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ Pablo naijon na covijndaꞌ jñꞌoon, joo nnꞌan judíosꞌñeen na jnanhan Jerusalén, sananꞌndyooꞌhan ngiaaꞌ jon. Jnduehan na jndye nnon jñꞌoon na sitjahin, na jaaꞌ jndyi jñꞌoonꞌñeen, majoꞌ joo jñꞌoonꞌñeen tyiꞌcacüjiꞌhanꞌ joohanꞌ chaꞌxjen joo jñꞌoon na jnduehan.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Majoꞌ ndö vaa jñꞌoon na sintcüeꞌ Pablo na tañoonꞌhanꞌhin:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Majoꞌ juu Festo, ntꞌue jndyi tsꞌon jon na quitjiꞌ nnꞌan judíos cüenta na ya jñꞌoon jon yohan, joꞌ tso jon nnon Pablo:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ndoꞌ sintcüeꞌ Pablo jñꞌoon, itso juu nnon jon:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Xe na aa mayuuꞌ vaa jnan na tsixuan na cüꞌiö, jeꞌcüji ja. Majoꞌ ngꞌe tyiꞌyuuꞌ jñꞌoon na cotjiꞌ nanminꞌ cjö, tyiꞌjeꞌncya na ninncyaa tsꞌan ja ndueehan. Macꞌan na nquii ta tsanmꞌaantsꞌian tꞌman na quitsijndaꞌ jon jñꞌoon njan.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ndoꞌ veꞌ ngꞌe na nndaꞌ tso Pablo, sinin Festo yo nnꞌan na conanꞌquiꞌmaanꞌhin, ndoꞌ vi jndë joꞌ, tso jon nnon Pablo:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ndoꞌ tëca vendye xuee, ndoꞌ nquii Agripa, tsan na tꞌman conduihin na icoꞌxen jon, tyjeeꞌ jon tsjoon Cesarea yo tyje jon Berenice. Sancyahin tsꞌon ꞌnaanhin nnon nquii Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ndoꞌ ngꞌe na tyiꞌndyo xuee na tomꞌan yahin joꞌ, juu Festo sinin jon nnon Agripa ntyja ꞌnaanꞌ Pablo. Tso jon nnon tsanꞌñeen:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Juu xjen na tyjë Jerusalén, nque ntyee na conintque yo ninꞌjoo ntyjehan na conintque ndëë nnꞌan judíos, tyincyahan jnaanꞌ juu nnön ndoꞌ tanhan na cꞌua tsꞌian na cueꞌ juu.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Majoꞌ sintcüꞌë jñꞌoon ndëë nanꞌñeen na nquë́ nnꞌan na condui já cüentaaꞌ tsjoon Roma, tyiꞌconcyá na veꞌ cueꞌto tsꞌan na mꞌaan naviꞌ na tyiꞌcovijndaꞌ jnaanꞌ juu. Contꞌá na ngancüi jndyeehan vatsꞌian na nduehan nin ꞌnan sitja juu tsan na mꞌaan naviꞌ, ndoꞌ mantyi nquii juu ntsinin juu jñꞌoon na ngüañoonꞌhanꞌhin.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Joꞌ ya na sque nanꞌñeen ntjoohin, tasichju ja. Tonco ncüiichen xuee, tëcüetyën naijon na mancüiixjen mavaquityën xjen na macoꞌxën jñꞌoon. Ndoꞌ tꞌua tsꞌian na caquindyo Pablo.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Majoꞌ xjen na taꞌ nanꞌñeen na tyincyahan jnaanꞌ juu, jñꞌoon na jnduehan, tyiꞌcacüjiꞌhanꞌ juuhanꞌ chaꞌxjen na sitiu na nduehan.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Tquën cüenta na xiaꞌntyi conanꞌvjehan juu ngꞌe ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoon na conanꞌtꞌmaanꞌhan. Itꞌuiihanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ tsoJesús, majoꞌ Pablo quii ꞌndyo juu na vandoꞌ nndaꞌ tsanꞌñeen.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Majoꞌ ngꞌe tyiꞌquintji nchu ya ntsijntꞌa juu jñꞌoonva, taxꞌë nnon juu xe na aa ngüangueeꞌ juu na ncja ntcüeꞌ juu Jerusalén, ndoꞌ joꞌ ntsijntꞌa juu jñꞌoonꞌñeen.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Majoꞌ jndë tcan juu na nquii Augusto, ta tsanmꞌaantsꞌian tꞌman tsjoon Roma na quitsijndaꞌ jon jñꞌoon ꞌnaanꞌ juu. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, joꞌ jndë tꞌua tsꞌian na quintjohin naviꞌ ata na nninncyaahanꞌ xjen na ntscüenönhin na mꞌaan nquii tsanꞌñeen.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ndoꞌ juu Agripa tso jon nnon Festo:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ndö vaa ꞌnan na tui, ya na tonco ncüiichen xuee, juu Agripa yo Berenice, na njon conduihan tyequeꞌhan vꞌaa naijon covancüi nnꞌan xjen na condyehan jñꞌoon. Ndoꞌ nque nnꞌan na cotoxen sondaro yo joo nnꞌan na conintque quii tsjoon, mantyi jnanꞌjon nanꞌñeen yohan. Yajoꞌ tꞌua Festo tsꞌian na quitsacyꞌon sondaro juu Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ndoꞌ vi na jndë tyjeeꞌ jon, itso Festo:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Majoꞌ mavaaꞌ tsꞌön na tanin ꞌnan itsꞌaa juu na tsixuan juu na cueꞌ juu. Ndoꞌ ngꞌe nquii juu jndë tcan juu na nquii ta tsanmꞌaantsꞌian tꞌman Augusto, quitsijndaꞌ jon jñꞌoon ꞌnaanꞌ juu, joꞌ sijntꞌa na ntscüanönhin na mꞌaan jon.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Majoꞌ tajñꞌoon jndaꞌ nchji na ncüji nnon tson na ntscüenönhanꞌ na mꞌaan nquii ta na taquintyja na conintquehin nnön. Mangꞌe na nndaꞌ, joꞌ na jndyoyꞌönhin na tondëëhoꞌ, ndoꞌ majndeintyichen nnonꞌ, ꞌuꞌ ta Agripa, na ndyiꞌ jñꞌoon na ntsinin juu, chaꞌ vi na jndë jndyehoꞌ jñꞌoon na itsinin juu, vaa jñꞌoon na ntscüenön ntyja ꞌnaanꞌ juu.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Ee itsꞌaahanꞌ nchji ja ncüii tsꞌan na ntscüenon jon ncüii tsꞌan na mꞌaan naviꞌ, min tyiꞌcovijndaꞌ jnaanꞌ juu, tyiꞌquichuhanꞌ na nndaꞌ.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.