Atos 20
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH
1 Ndoꞌ vi na jndë tenoonꞌ na ticꞌuaa jndyue nanꞌñeen, yajoꞌ tqueenꞌ Pablo nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Jñꞌoon na sinin jon ndëëhan tyincyaahanꞌ na tꞌman nꞌonhan. Jndë joꞌ tyincyaa jon tsꞌonhan, jnduiꞌ jon, tja ntcüeꞌ jon ndyuaa Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ninvaa ndyuaaꞌñeen tomandyiꞌ jon. Joo jñꞌoon na tonincyaa jon ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan ndyuaaꞌñeen, tyincyaahanꞌ na tꞌman nꞌonhan. Jndë na siquindë jon juu tsꞌianꞌñeen, jnduiꞌ ntcüeꞌ jon joꞌ, tja jon ndyuaa Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Joꞌ tomꞌaan jon ndye chiꞌ. Mandyo ngua jon vꞌaandaa na chi ncja ntcüeꞌ jon ndyuaa Siria, ndoꞌ juu xjenꞌñeen jndyjii jon jñꞌoon na nque nnꞌan judíos condahan jon. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, sitiu jon na yantyi nnon tyuaa ncja ntcüeꞌ jon, ngüenon nndaꞌ jon juu ndyuaa Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Ndoꞌ mantyi tomꞌan vendye nnꞌan na tonanꞌjon yohin, tsan na jndyu Sópater, jon tsꞌan tsjoon Bereahin, jnda tsꞌan na jndyu Pirrohin, mantyi ñꞌen Aristarco yo Segundo, joo nanꞌñeen nnꞌan tsjoon Tesalónica, ñꞌen Gayo, juu jon tsꞌan tsjoon Derbe, ndoꞌ yo Timoteo, ñꞌen Tíquico yo ninꞌTrófimo, joohan nnꞌan ndyuaa Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ndoꞌ joo nanꞌñeen tyꞌentyihan, squehan tsjoon Troas. Joꞌ tominndooꞌhan Pablo yo ja Lucas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Juu nguee na cocüaꞌ nnꞌan judíos tyooꞌ na tatsquentë tëqueeꞌ, joꞌ tomꞌán juu tsjoon Filipos. Ndoꞌ vi na jndë tenon juu ngueeꞌñeen, tuá vꞌaandaa. Sá, ndoꞌ xee vja ꞌon squë́ na mꞌan nanꞌñeen tsjoon Troas. Nen xuee ntjo já joꞌ.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Xee na vejndyee soana, xuee nuincoꞌ, nque nnꞌan na covantyja nꞌon Jesús, tëtjonhan na ntyjehan tanꞌ tyooꞌ na covañjoonꞌ nꞌonhan jon. Ndoꞌ Pablo, sinin jon ndëëhan. Na nonco ncüiichen xuee nnduiꞌ jon, ncja jon. Ngꞌe joꞌ mavio chjo xjen na sinin jon ndëëhan, ata tueeꞌ xoncüe tsjon.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Juu cuarto nandye naijon na tëtjon já, jndye candi min na conanꞌxueehanꞌ chon joꞌ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Juu cuartoꞌñeen vꞌaa na jndë ndye quitoꞌhanꞌ, joꞌ vequityen ncüii tsansꞌandyua ventana na vaa juu vꞌaaꞌñeen. Jndyu juu Eutico. Ndoꞌ ngꞌe mavio chjo sinin Pablo, joꞌ sijaaꞌhanꞌ tsantsjon nnon juu. Ndoꞌ xjen na tyꞌoon tsantsjonhin, mana tequintyjahin xenꞌ tyuaachen. Ndoꞌ xjen na jnanꞌve nnꞌanhin, matsꞌoohin.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ndoꞌ tëcue Pablo tyuaa, tacüangio jon, jndyotsꞌaa jon tsꞌooꞌñeen. Ndoꞌ itso jon ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ndoꞌ vi jndë na tso jon na nndaꞌ, tëva nndaꞌ jon quiiꞌ vꞌaaꞌñeen. Tyjee jon tanꞌ tyooꞌ yohan na covañjoonꞌ nꞌonhan Jesús, jndë joꞌ tcüaꞌhan. Ndoꞌ sininntyichen jon yohan ata tëvixuee. Jndë joꞌ jnduiꞌ jon.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ndoꞌ juu tsanꞌñeen na tyioohin, saquiꞌndyehanhin vaaꞌ juu. Tsoñꞌenhan tꞌman vaa sinjoonꞌhanꞌhin na vandoꞌ nndaꞌ juu.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Já santyë́, sá yo vꞌaandaa, squë́ tsjoon Aso. Ee jndë jnanꞌjntꞌá yo Pablo na juu tsjoonꞌñeen ngancüi já yohin, ee juu jon tja ngꞌee jon.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ndoꞌ vi jndë na tëncüi já yohin, vi tojnaanꞌ sá yo vꞌaandaa, squë́ tsjoon Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Jntꞌuí juu tsjoonꞌñeen, ndoꞌ ncüiichen xuee tenö́n tyuaa chjo na jndyu Quío na mꞌaan ndaandue xiꞌjndiohanꞌ. Ncüiichen xuee squë́ mañoon tyuaa chjo na jndyuhanꞌ Samos na mantyi mꞌaan ndaandue xiꞌjndiohanꞌ. Jndë jntꞌuí tsjoonꞌñeen, sá, squë́ ndyuaa Trogilio. Joꞌ tajndyë́. Ndoꞌ ncüiichen xuee santyë́, squë́ tsjoon Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Nndaꞌ vaa na jntꞌá, ee juu Pablo jndë sitiu jon na tyiꞌcacüentyjeeꞌ jon tsjoon Efeso ndyuaa Asia. Ee jndë tjiꞌ jon cüenta xe na aa ngüenon jon joꞌ, ntsichjuhanꞌhin nato na vja jon. Joꞌ na sicjehin chaꞌ na tyiꞌnan ro jndë mꞌaan jon Jerusalén ndoꞌ ngueeꞌ nguee Pentecostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Juu xjen na mꞌán tsjoon Miletoꞌñeen, tꞌua Pablo tsꞌian ndëë vendye nnꞌan na coquitqueenꞌhan nque nnꞌan na conintque quiiꞌ ntꞌan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan juu tsjoon Efesoꞌñeen.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ndoꞌ xjen na sque nanꞌñeen na mꞌaan jon, itso jon ndëëhan:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Totyentjön nnon ta Tyoꞌtsꞌon na ninquiiꞌchen tojuꞌcje ja. Na totsꞌa tsꞌianꞌñeen, jndye vaa na totsiꞌndaaꞌhanꞌ ntyji, ata totꞌiö. Ndoꞌ mantyi jndye vaa na toquenön na tonda nnꞌan judíos ja na ninꞌquinanꞌcueeꞌhan ja.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Majoꞌ min na toquenön nanꞌminꞌ, tyíꞌcjöcüentyjëꞌ na chen totsinën ndëëhoꞌ tsoñꞌen jñꞌoon na ngotejndeihanꞌ ꞌoꞌ. Totsiꞌman ndëëhoꞌ xjen na tovancüihoꞌ ndoꞌ mantyi xjen na tuë quiiꞌ ntꞌaahoꞌ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Tsoñꞌenhoꞌ tocüjiꞌ jndyoyu ja ndëëhoꞌ, tanin min na aa nnꞌan judíos conduihoꞌ, ndoꞌ min na mañoon tsjan nnꞌan conduihoꞌ. Totsjö na quintcüeꞌ nꞌonhoꞌ jnanhoꞌ tonnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ cantyja nꞌonhoꞌ ta Jesucristo, nquii jon na conduihin na ityeꞌntjon jon jaa.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Ndoꞌ naneinhin, majndë majö riiꞌ. Jö Jerusalén ngꞌe nquii Espíritu Santo iꞌua jon tsꞌian nnön na cjö joꞌ, min tyiꞌquintji nin ꞌnan iminndooꞌhanꞌ ja joꞌ.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Xiaꞌntyi na macüjiꞌ ja cüenta na ncüii cüii tsjoon na mavenön, nquii Espíritu Santo itsiꞌman jon nnön na joo nnꞌan na mꞌan Jerusalén, mancüiixjen ntꞌaviꞌhan ja, ndoꞌ nntꞌahan na ncꞌön naviꞌ.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Majoꞌ min na nndaꞌ vaa na ngenön, taꞌnan itsꞌaahanꞌ ja. Min xe na aa nnanꞌcueeꞌ nnꞌan ja, taꞌnan itsꞌaahanꞌ ntyji. Ninncüii vaa na ndyiiꞌ tsꞌön, na yo na nën rö ntsiquindëë juu tsꞌian na tꞌua ta Jesús nnön na cüjiꞌ jndyoyu jñꞌoon naya ntyja ꞌnaanꞌ na viꞌntyjii Tyoꞌtsꞌon nnꞌan.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Ndoꞌ naneinhin, ꞌoꞌ na jndë toninncya jñꞌoon ndëëhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nchu vaa na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan, ntyjiiꞌ ya tsꞌön na minꞌncüiihoꞌ tajeꞌquijntyꞌia nndaꞌhoꞌ ja.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Joꞌ xeevahin, macüjiꞌ jndyoyu ndëëhoꞌ min xe na aa ngitsu ñuaanꞌ tsꞌan, majoꞌ ja tajnan quichö.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Ee tsoñꞌen jñꞌoon na ntꞌue tsꞌon Tyoꞌtsꞌon na ncüaaꞌ nꞌonhoꞌ, jndë siꞌmanhanꞌ ndëëhoꞌ, minꞌchjo tyíquityꞌiuhanꞌ ndëëhoꞌ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ngꞌe joꞌ quitquen nquehoꞌ cüenta, ndoꞌ mantyi yo ninꞌnque nnꞌan na conduihan tmaanꞌ na vantyja nꞌon Jesús, ee nquii jon jndë sijnda jon joohan yo neoonꞌ jon. Manquiintyi Espíritu Santo iꞌua jon tsꞌian ndëëhoꞌ na quitaꞌntyjeeꞌhoꞌ nanꞌñeen.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Ndö vaa tsꞌian na maꞌua ja ndëëhoꞌ, ee ntyji ya vi na jndë jntꞌui ja, ntsaqueꞌ nnꞌan quiiꞌ ntꞌanhoꞌ na nnanꞌndaaꞌhan nꞌonhoꞌ ntyja na conanꞌjonhoꞌ yo Cristo. Na ntꞌa nanꞌñeen na nndaꞌ, ntsijonhanꞌ chaꞌvijon xjen na cotsque lobo quiiꞌ ntꞌan quinman na conanꞌcüje choꞌñeen joo oꞌ.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ata quiiꞌ ntꞌan ntyje nquehoꞌ, nnduiꞌ vendyehoꞌ na nnanꞌmanhan ndëë nnꞌan na conduihan tmaanꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon. Majoꞌ joo jñꞌoonꞌñeen, veꞌ quintuhanꞌ, chito jñꞌoon na mayuuꞌhanꞌ. Ntꞌahan na ndaꞌ chaꞌ vendye nnꞌan na vantyja nꞌon, nnanꞌjon nanꞌñeen yohan.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Mangꞌe na nndaꞌ, cꞌon cjehoꞌ ndoꞌ cañjoonꞌ nꞌonhoꞌ ndye chu, naxuee ndoꞌ natsjon, tyíꞌcjöcüentyjëꞌ na totsiquiꞌmanꞌhoꞌ chaꞌ ncüii cüiihoꞌ ngavaaꞌntyichen nꞌonhoꞌ juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon. Ata tocüjiꞌhanꞌ ndaa nnön na totsꞌa tsꞌianꞌñeen quiiꞌ ntꞌanhoꞌ.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Ndoꞌ naneinhin ꞌoꞌ ntyjë, maꞌndyi ja ꞌoꞌ ntꞌö nquii Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ yo juu jñꞌoon naya na tsixuan nquii jon. Juuhanꞌ vaa najndei na tsixuanhanꞌ na ngaquehoꞌ tonnon jon. Mantyi ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ ndahoꞌ tsoñꞌen na jndë tcoꞌ jon ꞌndyo jon na nninncyaa jon nnon ncüii cüii tsꞌan na iquen jonhin na conduihin ñuan nquiiꞌ.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ja min sꞌon xuee ꞌnaanꞌ tsꞌan, min sꞌon ijan, ndoꞌ min ndiaaꞌ tsꞌan, min ncüii nnon joo nanꞌminꞌ tacotscjaaꞌ tsꞌönhanꞌ.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ata manquentyihoꞌ ngio jndaꞌhoꞌ ncö totsꞌa tsꞌian yo ntꞌö na tovantjön ꞌnan na tocanhanꞌ ja, ncö ndoꞌ mantyi nque nnꞌan na tonanꞌjonhan yo ja ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌianva na matsꞌa.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Juu xjen na tomꞌan quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, ninnquiiꞌchen totsiꞌman ndëëhoꞌ na quintꞌahoꞌ tsꞌian chaꞌ nque nnꞌan na itsitjahanꞌ ꞌnan na ninjntꞌuehin, nndëë ntejndeihoꞌhin. Ninnquiiꞌchen cañjoonꞌ nꞌonhoꞌ juu jñꞌoon na tso ta Jesús, tso jon: Nquii Tyoꞌtsꞌon, tꞌmanntyichen ityioo jon jnꞌaan tsꞌan na itsꞌaa naya ncüiichen tsꞌan, chintyi juu tsꞌan na iyꞌoon cüentahanꞌ.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ndoꞌ Pablo, vi na jndë sinin jon jñꞌoonminꞌ, joꞌ tconxtye jon. Ndoꞌ juu jon yo ninꞌtsoñꞌen nanꞌñeen, jnanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Tsoñꞌenhan sityiahanꞌ ngiohan, taꞌhan tyueehan, jndyoꞌtsꞌaahin jon ndoꞌ tyincyahan tsꞌonhin.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ee tꞌman siꞌndaaꞌhanꞌ ngiohan jñꞌoon na tso jon ndëëhan na tajeꞌquijntyꞌia nndaꞌhanhin. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, tyequiꞌndyehan jon naijon ventyjeeꞌ vꞌaandaa.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.