Atos 16
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NAA
1 Pablo yo ninꞌSilas jnduiꞌhan Antioquía, squehan tsjoon Derbe. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, tyꞌe nndaꞌhan tsjoon Listra. Joꞌ vijon tomꞌaan ncüii tsꞌan na vantyja tsꞌon juu Jesús, Timoteo jndyu tsanꞌñeen. Ndyee juu tsꞌan judía na mantyi vantyja tsꞌon jon, majoꞌ tye juu tsjan tsꞌan griegohin.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Nque nnꞌan na vantyja nꞌon na mꞌanhan tsjoon Listraꞌñeen yo Iconio, ya jñꞌoon tonanꞌneinhan ntyja ꞌnaanꞌ juu Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ndoꞌ Pablo ntꞌue tsꞌon jon na quitsijon Timoteo yohin yo tsꞌian na itsꞌaa jon. Ngꞌe na nndaꞌ, joꞌ sijndaꞌ Pablo na tui yohin chaꞌxjen juu costumbre na contꞌa nnꞌan judíos yo yononꞌndaa ndahan. Sꞌaa jon na nndaꞌ chaꞌ nque nnꞌan judíos na mꞌan ndyuaa naijon na coꞌohan, ncyꞌon nanꞌñeen cüentahin. Ee ngio ya nanꞌñeen na juu tye Timoteo, tsjan tsꞌan griegohin.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ndoꞌ joo jñꞌoonꞌñeen na jnanꞌjndaꞌ nque nnꞌan na jñon ta Jesús yo jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, yo ninꞌnnꞌan na conintque ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon na mꞌanhan Jerusalén, joo jñꞌoonꞌñeen, nquii Pablo yo Silas yo ninꞌTimoteo, nque nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús na mꞌanhan ncüii cüii tsjoon naijon tovenonhan, tonanꞌquindyiihan nanꞌñeen na quitaꞌngueeꞌhan joo jñꞌoonꞌñeen na jnanꞌjndaꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Mangꞌe na tontꞌahan juu tsꞌianꞌñeen, joꞌ ncüii cüii tmaanꞌ nanꞌñeen na vantyja nꞌonhan Jesús, tovaquehan na vantyja nꞌonhan ndoꞌ ꞌio ꞌio tëvijndyentyichenhan.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ndoꞌ nquii Espíritu Santo, tataꞌngueeꞌ jon na juu Pablo yo ninꞌnnꞌan na totsayꞌon jñꞌoon yohin na nnanꞌneinhan jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëë nnꞌan ndyuaa Asia. Mangꞌe na nndaꞌ, tenonhan ndyuaa Frigia yo ndyuaa Galacia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Juu xjen na squehan tyonco ndyuaa Misia, jnanꞌtiuhan na ngoqueꞌhan ndyuaa Bitinia. Majoꞌntyi min tatyincyaa Espíritu Santo na ngüenonhan joꞌ.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Mangꞌe na nndaꞌ, veꞌ tenon ntyjahan ndyuaa Misia. Tyecuehan ata squehan tsjoon Troas na mꞌaanhanꞌ ꞌndyo ndaandue.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ndoꞌ natsjon na mꞌan nanꞌñeen joꞌ, vaa ncüii na tityincyooꞌ nnon Pablo na jndyiaaꞌ jon. Ee jndyiaaꞌ jon ncüii tsansꞌa ndyuaa Macedonia na minntyjeeꞌ juu. Sꞌaa tsanꞌñeen tyꞌoohin, itso juu nnon jon: “Quitsaꞌ vi nayaꞌñeen na cüenoonꞌ ntyjava ndyuaa Macedonia. Quindyotejndeiꞌ já.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Ndoꞌ vi na jndë jndyiaaꞌ Pablo na nndaꞌ vaa, ya joꞌ ninñoonꞌ jnanꞌjntꞌá na ngüetꞌiö́ ndaandue na ntsquë́ ndyuaa Macedonia. Ee taaꞌ ya nꞌö́n na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian ndë́ na quitsancyá jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Jesús ndëë nnꞌan ndyuaaꞌñeen.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ndoꞌ juu tsjoon Troasꞌñeen, joꞌ tuá vꞌaandaa. Sá jndyoyú, squë́ ncüii tyuaa chjo na mꞌaan ndaandue xiꞌjndiohanꞌ na jndyuhanꞌ Samotracia. Ndoꞌ tonco ncüiichen xuee, jntꞌuí joꞌ, sá, squë́ tsjoon Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Jntꞌuí joꞌ, sá, squë́ tsjoon Filipos. Icoꞌxen tsjoon Roma juu tsjoonꞌñeen, ndoꞌ majuuhanꞌ icoꞌxenhanꞌ njoon quijndë na mꞌaanhanꞌ ndyuaa Macedonia. Joꞌ ntjo já Filiposꞌñeen cüantyi ro xuee.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ndoꞌ juu xuee na cotaꞌjndyee nnꞌan judíos, jntꞌuí já ꞌndyo tsjoonꞌñeen ꞌndyo jndaa. Ee mꞌaanꞌ nꞌö́n na aa ndiö́ naijon na covancüi nnꞌan na conanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon, na nnanꞌjon já yohan. Ndoꞌ mayuuꞌ jndiö́ nanntcu na tëncüihan joꞌ. Joꞌ sacüendyuá, jnanꞌnë́n jñꞌoon naya ntyja ꞌnaanꞌ Jesús ndëëhan.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Ndoꞌ quiiꞌ ntꞌan nanntcuꞌñeen, joꞌ mꞌaan ncüii tsꞌan na jndyu Lidia. Juu tsanꞌñeen tsꞌan na jnan tsjoon Tiatira, ndoꞌ ijndëë jon ndiaa ya, ndiaa colo venton. Jon mancüiixjen itsitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ nquii ta Tyoꞌtsꞌon tyincyaa jon quiiꞌ tsꞌon tsanscuꞌñeen na tquen ya jon cüenta jñꞌoon na tyincyaa Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ndoꞌ vi na jndë jndëëꞌ jon yo xueeꞌ Jesús, yo ninꞌnnꞌan vaaꞌ jon, yajoꞌ sꞌaa jon tyꞌoo já, tso jon ndë́:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Ncüii xueeꞌñeen sá naijon na covancüi nnꞌan na conanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon. Juu xjen na ñjon já nato, joꞌ tjon já ncüii yuscundyua na itsixuan juu ntyja ꞌnaanꞌ najndei yutyia. Itsinin yuscuꞌñeen ndëë nnꞌan ꞌnan na ntquenonhan. Ityentjontyen yuꞌñeen ndëë nnꞌan na jnanꞌjndahan juu. Ndoꞌ tꞌman sꞌon na cotantjonhan ntyja ꞌnaanꞌ juu.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ndoꞌ yuꞌñeen, taꞌ juu na tovantyja juu na toncꞌë́n yo Pablo. Tatëcüentyjeeꞌ juu na tsixuaa juu, totso juu:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Jndye xuee na totsꞌaa juu na nndaꞌ, ndoꞌ jñꞌoon na totsinin juu, totscüetëꞌhanꞌ Pablo. Joꞌ tequen jon, sinin jon nnon juu yutyia na mꞌaan quiiꞌ tsꞌon juu. Tso jon:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Majoꞌ nque nanꞌñeen na cotantjonhan ntyja ꞌnaanꞌ yuscuꞌñeen, vi na jndë tquenhan cüenta na juu jndyetyiaꞌñeen jndë jnduiꞌhanꞌhin, joꞌ na taaꞌ nꞌonhan na tajeꞌquioontyichen sꞌon ndueehan yo tsꞌian na totsꞌaa juu na totsinin juu ꞌnan na ntquenon nnꞌan. Tsojnaanꞌ joꞌ nque nnꞌan na jnanꞌjndahan yuscuꞌñeen, tyꞌonhan Pablo yo Silas. Tyequitquenhan nanꞌñeen ndëë nanmꞌannꞌian quiiꞌ tsꞌua tꞌman tsjoonꞌñeen.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ndoꞌ vi na jndë joꞌ, jnduehan:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ee joo jñꞌoon na conanꞌmanhan vjahanꞌ nacjooꞌ ntji ꞌnaanꞌ gobiernon Roma, ndoꞌ jaa mancüiixjen condui jaa nnꞌan na mꞌan nacje ꞌnaanꞌ juu tsjoonꞌñeen, mangꞌe joꞌ tyiꞌquichuhanꞌ na ntquën cüenta jñꞌoon na coninncyahan, min na ntꞌa ꞌnan na conduehan.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ndoꞌ na jndue nanꞌñeen na nndaꞌ, nque nnꞌan tsjoonꞌñeen jnanꞌvehan nacjooꞌ Pablo yo Silas. Mantyi nque nanmꞌannꞌianꞌñeen tꞌuahan tsꞌian na quinduiꞌ ndiaa nanꞌñeen, ndoꞌ ngichꞌohan yo nonjnein.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ndoꞌ vi na jndë tijndye nonjnein na jnanꞌtjaꞌ nanꞌñeenhan, jndë joꞌ tyiꞌ nanmꞌannꞌianꞌñeenhan vancjo. Ndoꞌ nquii tsꞌan na iquen cüenta juu vancjoꞌñeen, jnduehan nnon jon na ya ya quen jon cüenta Pablo yo Silas.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ndoꞌ juu tsanꞌñeen, vi na jndë tyꞌoon jon cüenta jñꞌoonvaꞌ, tyiiꞌ jonhan vancjo na quiñoonꞌchen, ndoꞌ sityen tyen jon ngꞌehan yo nonntcaaꞌ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Majoꞌ chaꞌ na xoncüe tsjon, juu Pablo yo Silas tonanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ totahan alabanzas, ndoꞌ nque nnꞌan na mꞌan naviꞌ na tooꞌhan juu vancjoꞌñeen yohan, tondyehan na nndaꞌ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ndoꞌ ninjonto jndei sꞌii ra, ata titoncüiiꞌ ninvaa vancjoꞌñeen. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, jnduentꞌaa na min vancjoꞌñeen, jnaan nquehanꞌ, ndoꞌ mantyi ncüii cüii nnꞌan na mꞌan naviꞌ joꞌ, jndyaa carena na tyenhan.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ndoꞌ nquii tsanꞌñeen na iquen jon cüenta vancjoꞌñeen, sintcüihanꞌhin, ndoꞌ jndyiaaꞌ jon na vanaan jndyuehanꞌ. Tsojnaanꞌ joꞌ, tjiꞌ jon xjooꞌ jon na ntscueeꞌ nquiihin ee sitiu jon na nque nnꞌan na mꞌan naviꞌ, jndë jnanꞌnonhan.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Majoꞌ Pablo jndei sixuaa jon nnon tsanꞌñeen. Tso jon:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ndoꞌ juu tsanꞌñeen, tcan jon chon. Jndei tëqueeꞌ jon quiiꞌ vancjoꞌñeen. Coviquijntyꞌehin na tyꞌue jon. Tcon xtye juu nnon Pablo yo Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ndoꞌ vi jndë joꞌ, tjiꞌ jon joohan chꞌen. Taxeeꞌ jon ndëëhan, tso jon:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ndoꞌ tꞌahan, jnduehan nnon jon:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Ndoꞌ jnanꞌneinhan juu jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús nnon tsanꞌñeen ndoꞌ mantyi ndëë tsoñꞌen nnꞌan vaaꞌ jon.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ndoꞌ majuuntyi xjenꞌñeen ninvaa jaanchen, tëchu jon joohan ndoꞌ tman jon yuu na tcꞌehan na chꞌohan. Ndoꞌ jndë joꞌ, jndëëꞌ jon yo xueeꞌ Jesús, juu jon ndoꞌ mantyi yo ninꞌnnꞌan vaaꞌ jon.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Vi jndë joꞌ, Pablo yo Silas, tëchu jonhan vaaꞌ jon, tyincyaa jon ꞌnan na tcüaꞌhan, ndoꞌ juu jon yo ninꞌtsoñꞌen nnꞌan vaaꞌ jon, neinhan na jndë vantyja nꞌonhan Tyoꞌtsꞌon.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Ndoꞌ vi na jndë tixuee, nque nanmꞌannꞌian juu tsjoonꞌñeen, tꞌuahan tsꞌian ndëë comisión na coquitjiꞌ nanꞌñeen Pablo yo Silas vancjo na chi ndyaahan.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Ngꞌe na nndaꞌ, nquii tsanꞌñeen na iquen cüenta vancjoꞌñeen, siquindyii jon Pablo jñꞌoonvaꞌ. Itso tsanꞌñeen nnon jon:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Majoꞌ tso Pablo ndëë cominsionꞌñeen:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ndoꞌ joo cominsionꞌñeen, tyꞌe ntcüeꞌhan, tyenanꞌquindyiihan nque nanmꞌannꞌianꞌñeen joo jñꞌoonminꞌ. Ndoꞌ nanꞌñeen jeꞌ, vi na jndë jndyehan na juu Pablo yo ninꞌSilas conduihan nnꞌan na mꞌan nacje ꞌnaanꞌ tsjoon Roma, tyue jndyihan.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Mangꞌe na nndaꞌ, tyequitanhan jñꞌoon tꞌman tsꞌon ndëë nanꞌñeen na quinanꞌtꞌman nꞌon nanꞌñeen joohan. Ndë joꞌ tjiꞌhan nanꞌñeen vancjo. Ndoꞌ tanhan na quinduiꞌ ntcüeꞌ nanꞌñeen tsjoonhan.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Ndoꞌ joo nanꞌñeen, vi jndë na jnduiꞌhan vancjoꞌñeen, tyꞌehan, sque nndaꞌhan vaaꞌ Lidia. Joꞌ tonanꞌneinhan ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Tyincyahan na tꞌman nꞌon nanꞌñeen. Jndë joꞌ jnduiꞌhan tsjoon Filiposꞌñeen.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.