Atos 15

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Juu xjenꞌñeen, nnꞌan na jnan ndyuaa Judea, sque vendyehan Antioquíaꞌñeen. Nanꞌñeen tonanꞌmanhan ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Tonduehan naijndeiꞌhanꞌ na quitaꞌngueeꞌ nanꞌñeen juu costumbre chaꞌxjen nque nnꞌan judíos contꞌahan yo yononꞌndaa ndahan, ee tonduehan xe na aa tyiꞌquitaꞌngueeꞌ nanꞌñeen juu costumbreꞌñeen, tyiꞌxeꞌquinduihin nnꞌan na itsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaan.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ndoꞌ na quii jndyue nanꞌñeen yo ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoonꞌñeen, joꞌ juu Pablo yo ninꞌBernabé, ninvito tꞌahan na tyiꞌyuuꞌ na icanhanꞌ na nque nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús na quinanꞌquindëhan juu costumbreꞌñeen. Joꞌ nque nanꞌñeen na vantyja nꞌon, tꞌionhan tsꞌian Pablo yo Bernabé yo ninꞌvendye ntyjehan nnꞌan tmaanꞌ na conduihan, na cꞌo nanꞌñeen Jerusalén. Ncꞌohan na mꞌan nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús yo ninꞌnque nnꞌan na conintque quiiꞌ tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan jon na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen. Tondëë joo nanꞌñeen, joꞌ ninjndaꞌ juu jñꞌoonꞌñeen.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Joo nnꞌan tsjoon Antioquíaꞌñeen na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, tꞌuahan tsꞌian ndëë nanꞌñeen. Joꞌ jnduiꞌhan, tyꞌehan, tenonhan ndyuaa Fenicia yo ninꞌSamaria. Joo nnꞌan na vantyja nꞌon na mꞌanhan njoonꞌñeen, tonanꞌquindyiihan nanꞌñeen na mantyi nque nnꞌan na tachi nnꞌan judíos conduihan, contcüeꞌ nꞌonhan jnanhan ndoꞌ vantyja nꞌonhan Jesús. Ndoꞌ joo nnꞌan njoonꞌñeen, xjen na jndyehan na nndaꞌ, tyincyaahanꞌ na nein jndyihan.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Ndoꞌ vi jndë tyjeeꞌ Pablo yo Bernabé Jerusalén, tsoñꞌen nnꞌan na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, ñꞌen nnꞌan na conintque quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen, yo ninꞌnque nnꞌan na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, yo na nein jndyihan chohan cüenta nanꞌñeen. Ndoꞌ Pablo yo ninꞌBernabé, tonduehan ndëë nanꞌñeen tsoñꞌen ꞌnan na jndë totsꞌaa Tyoꞌtsꞌon yo joohan quiiꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Majoꞌ vendye nnꞌan judíos na vantyja nꞌon na conduihan ntyja ꞌnaanꞌ tmaanꞌ fariseos, jnanꞌquintyjahan, jnduehan:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Xengꞌe juu jñꞌoonꞌñeen, joꞌ nque nnꞌan na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, yo ninꞌnnꞌan na conintque ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon jon, tëncüihan na nnanꞌjndaꞌhan juu jñꞌoonvaꞌ.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ndoꞌ vi jndë na tonanꞌjndyechenhan jndyuehan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, joꞌ jnanquintyja Pedro. Tso jon ndëëhan:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Majoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na ntyjii jndaꞌ jon nchu vaa tsixuan tsꞌan quiiꞌ ñuan ꞌnaanꞌ juu, siꞌman jndyoyu jon na tyꞌoon jon cüenta nanꞌñeen. Ee mantyi tyincyaa jon na mꞌaan Espíritu Santo quiiꞌ nꞌonhan chaꞌxjen na tyincyaa jonhin na mꞌaan jon quiiꞌ nnꞌön.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Ee mantyi nquii Tyoꞌtsꞌon nincüajon itsꞌaa jon yo joohan chaꞌxjen mantyi itsꞌaa jon yo nquë. Ee ngꞌe na vantyja nꞌonhan Jesús, joꞌ na iquen Tyoꞌtsꞌonhan na tajnan nanꞌxuanhan chaꞌxjen nquëhë.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ndoꞌ nanein, nque nnꞌan na chito conduihan tsjan jaa nnꞌan judíos na mantyi vantyja nꞌonhan Jesús, ¿Ndu na ninꞌquitquenhoꞌ xjen ꞌnaanꞌhoꞌ Tyoꞌtsꞌon na yo naijndeiꞌhanꞌ na quitaꞌngueeꞌhan juu costumbre njanhan? Ndoꞌ na nndaꞌ contꞌahoꞌ, itsijonhanꞌ na chaꞌvijon ninꞌquityiohoꞌ ncüii xu nacjo nanꞌñeen, ndoꞌ juuhanꞌ min nque ndochiihi na tomꞌan ndyu na toxenꞌchen, tajnanhin juuhanꞌ, ndo min nquëhë.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Majoꞌ tyiꞌyuuꞌ na nndaꞌ vaa na icanhanꞌ na quintꞌa nnꞌan, ee vantyja nnꞌön na xiaꞌntyi ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na condui ta Jesús, joꞌ na itsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan njanhan ndoꞌ mantyi nquehan.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ndoꞌ joo nanꞌñeen na tëncüihan joꞌ, tsoñꞌenhan chen tui jndyuehan. Tquen yahan cüenta jñꞌoon na sinin Bernabé yo ninꞌPablo ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌian tꞌman na tontꞌahan na tijntꞌue Tyoꞌtsꞌonhan quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na chito conduihan tsjan nnꞌan judíos. Ndoꞌ mantyi ntyja na tontꞌahan jnꞌaan tꞌman na tyiꞌjeꞌquindëë nduihan ntyja najndë nquehan.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Ndoꞌ vi na jndë jnanꞌneinhan, yajoꞌ sinin Santiago. Itso jon:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Juu ntyjëëhë Simón Pedro jndë sinin jon ndëëhë nchu vaa na siꞌman jndyee Tyoꞌtsꞌon na ndyiiꞌ tsꞌon jon ntyja ꞌnaan joo nnꞌan na mañoon tsjan conduihan yo jaa, na mantyi quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen icüji jon nnꞌan na conduihan cüentaaꞌ nquii jon.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Ndoꞌ na nndaꞌ vaa, itsijonhanꞌ juuhanꞌ yo jñꞌoon na jndui quityquiiꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na tji nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ jon nchu vaa ꞌnan na nguaa. Juu jñꞌoonꞌñeen itsiquindyihanꞌ:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Vi na jndë tui tsoñꞌen nanꞌmin, ja ncyꞌön nntꞌa na viꞌ ntyji nnꞌan tsjan ꞌnaanꞌ David na jndyocahanꞌ. Mantsijntꞌa na ncüii joohan na ntcoꞌxen.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Nndaꞌ vaa na matsijntꞌa chaꞌ mantyi nque nnꞌan na tachi tsjan nnꞌan judíos conduihan njntꞌuehan ja, mancö na condui ja na taquintyja na macoꞌxën.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Ndoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen tsontyichenhanꞌ: “Jñꞌoonvaꞌ tivio na itsiꞌman Tyoꞌtsꞌonhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ tsꞌian na itsꞌaa jon naneinhin.”
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Ndoꞌ tsontyichen Santiago: “Ngꞌe na ndöꞌ vaa na itsiquindyi juu jñꞌoonꞌñeen, ndö ro jñꞌoon na matsitiu ja ntyja ꞌnaan nque nanꞌñeen na tachi tsjan jaa conduihan na contcüeꞌ nꞌonhan jnanhan na vantyja nꞌonhan Jesús. Tyiꞌquichuhanꞌ na nnanꞌchju jaa joo nanꞌñeen yo costumbre njanhan.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ya xe na nnanꞌcüanön tson ndëëhan na nnanꞌquindyiihan na tantcüaꞌhan ꞌnan na jndë tyio nnꞌan ndëë ꞌnan na conanꞌtꞌmaanꞌhan na cotjihan cüenta na conduihanꞌ Tyoꞌtsꞌon. Min tancꞌonhan yo nnꞌan na veꞌ ndöꞌ ro. Min tantquiihan sꞌi quiooꞌ na veꞌ ngueꞌ jndioꞌ min tavintquiihan neonꞌ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ee na toxenꞌchen, nque ntyjë nnꞌan judíos, mancüii xjen coninncyahan jñꞌoon na tquen Moisés na icoꞌxenhanꞌ. Ndoꞌ nque ntyjëëhë nanꞌñeen, tyiꞌncüii cüii xuee na cotaꞌjndyeehan, conanꞌjnꞌaanhan jñꞌoonꞌñeen ncüii cüii tsjoon naijon na mꞌanhan.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Ndoꞌ nque nanꞌñeen na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús yo ntyjehan na conintque yo ninꞌtsoñꞌen nnꞌan na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan tsjoon Jerusalén, jnanꞌjndaꞌhan na tjihan ve ntyjehan na tꞌuahan tsꞌian ndëë nanꞌñeen na juu xjen na ncja ntcüeꞌ Pablo yo ninꞌBernabé Antioquía, na cꞌo ve nanꞌñeen yo joohan. Juu Judas, tsan na vja ve xueeꞌ Barsabás, yo ninꞌSilas, ndëëhan tꞌua nanꞌñeen tsꞌianꞌñeen. Joo ve nanꞌñeen conintquehan quiiꞌ tsꞌianꞌñeen.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Juu tmaanꞌ nanꞌñeen, ndö vaa jñꞌoon na chu tson na jnanꞌcüanonhan:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Já jndë jndyë́ na jnan vendye ntyjë́ ntjoohin na squehan na mꞌanhoꞌ, ndoꞌ yo jñꞌoon na conanꞌmanhan ndëëhoꞌ, itsiquijñꞌeenhanꞌhoꞌ. Conanꞌndaaꞌhan nꞌonhoꞌ na conduehan naijndeiꞌhanꞌ na quinanꞌquindëhoꞌ juu costumbre na já nnꞌan judíos contꞌá yo yononꞌndaa ndá, ndoꞌ yo na conduehan na quitaꞌngueeꞌhoꞌ juu ntji na tquen Moisés. Majoꞌ min na nndaꞌ na conanꞌman nanꞌñeen ndëëhoꞌ, taꞌnan tsꞌan na iꞌua juu tsꞌianꞌñeen ndëëhan.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Mangꞌe na nndaꞌ, tëncüi já ndoꞌ ninncüii conanꞌtiú na ntjí ncüii ve ntyjëëhë quiiꞌ ntꞌán na ntꞌiö́n tsꞌianhan na cꞌohan na mꞌanhoꞌ yo nque ntyjë na vengiö́ jndyí, juu Bernabé yo ninꞌPablo.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ee joohan tyiꞌquityiꞌhan cüenta min na aa ntscueeꞌhanꞌhin na cotyeꞌntjonhan nnon nquii Jesucristo na conduihin ityeꞌntjon jon jaa.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Joꞌ na cotꞌuá tsꞌian nnon juu Judas yo ninꞌSilas na cꞌohan na mꞌanhoꞌ. Nquehan nnduehan ndëëhoꞌ juu jñꞌoon na conanꞌjntꞌá ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonvaꞌ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Ee nquii Espirítu Santo jndë siꞌman jon ndë́ na tyiꞌndyiö́ xu nacjohoꞌ. Mangꞌe joꞌ, joo jñꞌoon na tyequindue nanꞌñeen ndëëhoꞌ, tyiꞌicanhanꞌ na nnanꞌquindëhoꞌhanꞌ. Xiaꞌntyi jñꞌoonmin na conduë́ na quitaꞌngueeꞌhoꞌ.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Siꞌ na jndë tyio nnꞌan tondëë ꞌnan na conanꞌtꞌmaanꞌhan na tachi Tyoꞌtsꞌonhanꞌ, tantcüaꞌhoꞌhanꞌ. Min tantquiihoꞌ neonꞌ, min sꞌi quiooꞌ na veꞌ ngueꞌ jndioꞌ. Min tavincꞌonhoꞌ yo nnꞌan na veꞌ ndöꞌ ro. Mantyjantyi joꞌ ro na conduë́ ndëëhoꞌ. Concyá tsꞌon nján ndëëhoꞌ na tsoñꞌenhoꞌ.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ndoꞌ juu Judas yo ninꞌSilas, vi na jndë tꞌmanhan ntyjehan na vantyja nꞌon, jnduiꞌhan. Tyꞌehan Antioquía yo Pablo yo ninꞌBernabé. Ndoꞌ vi na jndë squehan joꞌ, jnanꞌtjonhan nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, jndë joꞌ juu tsonꞌñeen na yꞌonhan, tyincyahinhanꞌ ndëë nanꞌñeen.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ndoꞌ joo nanꞌñeen, vi na jndë jnanꞌjnꞌaanhinhanꞌ , tꞌonhan na nein jndyihan ngꞌe juu jñꞌoon na chuhanꞌ tjiꞌhanꞌhin quityquiiꞌ juu na mꞌaanꞌ jndyi nꞌonhan.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ndoꞌ juu Judas yo ninꞌSilas, mantyi conduihan nnꞌan na iꞌua Espíritu Santo tsꞌian ndëëhan na ya concyahan jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon. Mangꞌe joꞌ jndye jñꞌoon na tonanꞌneinhan ndëë nanꞌñeen. Ndoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen tyincyaahanꞌ na xoncüiiꞌ nꞌon nanꞌñeen. Ndoꞌ mantyi tꞌonhan najndëhan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Ndoꞌ juu Judas yo ninꞌSilasꞌñeen, vi na jndë tenon cüanntyi ro xuee na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, jnanꞌjndaꞌhan na ncꞌontcüeꞌhan Jerusalén naijon na mꞌan nnꞌan na tꞌua tsꞌianꞌñeen ndëëhan. Ndoꞌ nque nnꞌan na vantyja nꞌon na mꞌanhan tsjoon Antioquía, tyincyahan tsꞌon nanꞌñeen. Tanhan na nquii Tyoꞌtsꞌon cüantyjeeꞌ jonhan na coꞌo ntcüeꞌhan.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Majoꞌ juu Silasꞌñeen, sitiu jon na ntjohin joꞌ.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Mantyi Pablo yo Bernabé ntjohan joꞌ. Joohan ndoꞌ jndye mañoon nnꞌan na mꞌan joꞌ na vantyja nꞌonhan Jesús, tonanꞌmanhan ndoꞌ toninncyahan jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon nndëë nnꞌan.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Ndoꞌ vi jndë na cüanntyi ro xuee na tomꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, tso Pablo nnon Bernabé:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ndoꞌ Bernabé, ntꞌue tsꞌon jon na chi ncja Juan yohan, tsan na vja ve xueeꞌ Marcos.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Majoꞌ nquii Pablo, tatëveeꞌ tsꞌon jon na ncja tsanꞌñeen yohan, ee xjen na tomꞌanhan ndyuaa Panfilia, jntyꞌii tsanꞌñeenhan, tjiꞌntcüeꞌ juu na totejndei juu joohan tsꞌian na tyꞌehan.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Ndoꞌ tsojnaanꞌ jñꞌoonꞌñeen, nquii Pablo yo ninꞌBernabé, tatëquinjonꞌ na jnanꞌneinhan yo ntyjehan, jnanꞌjndyehan jndyuehan ata jntyꞌehan ntyjehan. Joꞌ nquii Bernabé tëyꞌoon jon Marcos, tuahan vꞌaandaa na tyꞌehan ndyuaa Chipre na mꞌan ndaandue xiꞌjndiohanꞌ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Majoꞌ juu Pablo tëyꞌoon jon Silas. Ndoꞌ nque nnꞌan na mꞌan Antioquía na vantyja nꞌonhan Jesús, tquenhan nanꞌñeen ntꞌö Tyoꞌtsꞌon na nquii jon cüijntꞌue jon joohan quityquiiꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon na coꞌohan. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, jnduiꞌhan, tyꞌehan.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Tyecüenonhan ndyuaa Siria yo ninꞌCilicia. Ndoꞌ ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús, juu jñꞌoon na toninncyaa Pablo yo ninꞌSilas, tejndeihanꞌ nanꞌñeen na tovaquehan ntyja na vantyja nꞌonhan.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.