Atos 15
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH
1 Juu xjenꞌñeen, nnꞌan na jnan ndyuaa Judea, sque vendyehan Antioquíaꞌñeen. Nanꞌñeen tonanꞌmanhan ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Tonduehan naijndeiꞌhanꞌ na quitaꞌngueeꞌ nanꞌñeen juu costumbre chaꞌxjen nque nnꞌan judíos contꞌahan yo yononꞌndaa ndahan, ee tonduehan xe na aa tyiꞌquitaꞌngueeꞌ nanꞌñeen juu costumbreꞌñeen, tyiꞌxeꞌquinduihin nnꞌan na itsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaan.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ndoꞌ na quii jndyue nanꞌñeen yo ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoonꞌñeen, joꞌ juu Pablo yo ninꞌBernabé, ninvito tꞌahan na tyiꞌyuuꞌ na icanhanꞌ na nque nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús na quinanꞌquindëhan juu costumbreꞌñeen. Joꞌ nque nanꞌñeen na vantyja nꞌon, tꞌionhan tsꞌian Pablo yo Bernabé yo ninꞌvendye ntyjehan nnꞌan tmaanꞌ na conduihan, na cꞌo nanꞌñeen Jerusalén. Ncꞌohan na mꞌan nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús yo ninꞌnque nnꞌan na conintque quiiꞌ tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan jon na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen. Tondëë joo nanꞌñeen, joꞌ ninjndaꞌ juu jñꞌoonꞌñeen.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Joo nnꞌan tsjoon Antioquíaꞌñeen na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, tꞌuahan tsꞌian ndëë nanꞌñeen. Joꞌ jnduiꞌhan, tyꞌehan, tenonhan ndyuaa Fenicia yo ninꞌSamaria. Joo nnꞌan na vantyja nꞌon na mꞌanhan njoonꞌñeen, tonanꞌquindyiihan nanꞌñeen na mantyi nque nnꞌan na tachi nnꞌan judíos conduihan, contcüeꞌ nꞌonhan jnanhan ndoꞌ vantyja nꞌonhan Jesús. Ndoꞌ joo nnꞌan njoonꞌñeen, xjen na jndyehan na nndaꞌ, tyincyaahanꞌ na nein jndyihan.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ndoꞌ vi jndë tyjeeꞌ Pablo yo Bernabé Jerusalén, tsoñꞌen nnꞌan na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, ñꞌen nnꞌan na conintque quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen, yo ninꞌnque nnꞌan na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, yo na nein jndyihan chohan cüenta nanꞌñeen. Ndoꞌ Pablo yo ninꞌBernabé, tonduehan ndëë nanꞌñeen tsoñꞌen ꞌnan na jndë totsꞌaa Tyoꞌtsꞌon yo joohan quiiꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Majoꞌ vendye nnꞌan judíos na vantyja nꞌon na conduihan ntyja ꞌnaanꞌ tmaanꞌ fariseos, jnanꞌquintyjahan, jnduehan:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Xengꞌe juu jñꞌoonꞌñeen, joꞌ nque nnꞌan na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, yo ninꞌnnꞌan na conintque ndëë nnꞌan na vantyja nꞌon jon, tëncüihan na nnanꞌjndaꞌhan juu jñꞌoonvaꞌ.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ndoꞌ vi jndë na tonanꞌjndyechenhan jndyuehan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, joꞌ jnanquintyja Pedro. Tso jon ndëëhan:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Majoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na ntyjii jndaꞌ jon nchu vaa tsixuan tsꞌan quiiꞌ ñuan ꞌnaanꞌ juu, siꞌman jndyoyu jon na tyꞌoon jon cüenta nanꞌñeen. Ee mantyi tyincyaa jon na mꞌaan Espíritu Santo quiiꞌ nꞌonhan chaꞌxjen na tyincyaa jonhin na mꞌaan jon quiiꞌ nnꞌön.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ee mantyi nquii Tyoꞌtsꞌon nincüajon itsꞌaa jon yo joohan chaꞌxjen mantyi itsꞌaa jon yo nquë. Ee ngꞌe na vantyja nꞌonhan Jesús, joꞌ na iquen Tyoꞌtsꞌonhan na tajnan nanꞌxuanhan chaꞌxjen nquëhë.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ndoꞌ nanein, nque nnꞌan na chito conduihan tsjan jaa nnꞌan judíos na mantyi vantyja nꞌonhan Jesús, ¿Ndu na ninꞌquitquenhoꞌ xjen ꞌnaanꞌhoꞌ Tyoꞌtsꞌon na yo naijndeiꞌhanꞌ na quitaꞌngueeꞌhan juu costumbre njanhan? Ndoꞌ na nndaꞌ contꞌahoꞌ, itsijonhanꞌ na chaꞌvijon ninꞌquityiohoꞌ ncüii xu nacjo nanꞌñeen, ndoꞌ juuhanꞌ min nque ndochiihi na tomꞌan ndyu na toxenꞌchen, tajnanhin juuhanꞌ, ndo min nquëhë.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Majoꞌ tyiꞌyuuꞌ na nndaꞌ vaa na icanhanꞌ na quintꞌa nnꞌan, ee vantyja nnꞌön na xiaꞌntyi ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na condui ta Jesús, joꞌ na itsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan njanhan ndoꞌ mantyi nquehan.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ndoꞌ joo nanꞌñeen na tëncüihan joꞌ, tsoñꞌenhan chen tui jndyuehan. Tquen yahan cüenta jñꞌoon na sinin Bernabé yo ninꞌPablo ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌian tꞌman na tontꞌahan na tijntꞌue Tyoꞌtsꞌonhan quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na chito conduihan tsjan nnꞌan judíos. Ndoꞌ mantyi ntyja na tontꞌahan jnꞌaan tꞌman na tyiꞌjeꞌquindëë nduihan ntyja najndë nquehan.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ndoꞌ vi na jndë jnanꞌneinhan, yajoꞌ sinin Santiago. Itso jon:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Juu ntyjëëhë Simón Pedro jndë sinin jon ndëëhë nchu vaa na siꞌman jndyee Tyoꞌtsꞌon na ndyiiꞌ tsꞌon jon ntyja ꞌnaan joo nnꞌan na mañoon tsjan conduihan yo jaa, na mantyi quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen icüji jon nnꞌan na conduihan cüentaaꞌ nquii jon.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ndoꞌ na nndaꞌ vaa, itsijonhanꞌ juuhanꞌ yo jñꞌoon na jndui quityquiiꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na tji nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ jon nchu vaa ꞌnan na nguaa. Juu jñꞌoonꞌñeen itsiquindyihanꞌ:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Vi na jndë tui tsoñꞌen nanꞌmin, ja ncyꞌön nntꞌa na viꞌ ntyji nnꞌan tsjan ꞌnaanꞌ David na jndyocahanꞌ. Mantsijntꞌa na ncüii joohan na ntcoꞌxen.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Nndaꞌ vaa na matsijntꞌa chaꞌ mantyi nque nnꞌan na tachi tsjan nnꞌan judíos conduihan njntꞌuehan ja, mancö na condui ja na taquintyja na macoꞌxën.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ndoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen tsontyichenhanꞌ: “Jñꞌoonvaꞌ tivio na itsiꞌman Tyoꞌtsꞌonhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ tsꞌian na itsꞌaa jon naneinhin.”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Ndoꞌ tsontyichen Santiago: “Ngꞌe na ndöꞌ vaa na itsiquindyi juu jñꞌoonꞌñeen, ndö ro jñꞌoon na matsitiu ja ntyja ꞌnaan nque nanꞌñeen na tachi tsjan jaa conduihan na contcüeꞌ nꞌonhan jnanhan na vantyja nꞌonhan Jesús. Tyiꞌquichuhanꞌ na nnanꞌchju jaa joo nanꞌñeen yo costumbre njanhan.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Ya xe na nnanꞌcüanön tson ndëëhan na nnanꞌquindyiihan na tantcüaꞌhan ꞌnan na jndë tyio nnꞌan ndëë ꞌnan na conanꞌtꞌmaanꞌhan na cotjihan cüenta na conduihanꞌ Tyoꞌtsꞌon. Min tancꞌonhan yo nnꞌan na veꞌ ndöꞌ ro. Min tantquiihan sꞌi quiooꞌ na veꞌ ngueꞌ jndioꞌ min tavintquiihan neonꞌ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ee na toxenꞌchen, nque ntyjë nnꞌan judíos, mancüii xjen coninncyahan jñꞌoon na tquen Moisés na icoꞌxenhanꞌ. Ndoꞌ nque ntyjëëhë nanꞌñeen, tyiꞌncüii cüii xuee na cotaꞌjndyeehan, conanꞌjnꞌaanhan jñꞌoonꞌñeen ncüii cüii tsjoon naijon na mꞌanhan.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ndoꞌ nque nanꞌñeen na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús yo ntyjehan na conintque yo ninꞌtsoñꞌen nnꞌan na conduihan tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan tsjoon Jerusalén, jnanꞌjndaꞌhan na tjihan ve ntyjehan na tꞌuahan tsꞌian ndëë nanꞌñeen na juu xjen na ncja ntcüeꞌ Pablo yo ninꞌBernabé Antioquía, na cꞌo ve nanꞌñeen yo joohan. Juu Judas, tsan na vja ve xueeꞌ Barsabás, yo ninꞌSilas, ndëëhan tꞌua nanꞌñeen tsꞌianꞌñeen. Joo ve nanꞌñeen conintquehan quiiꞌ tsꞌianꞌñeen.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Juu tmaanꞌ nanꞌñeen, ndö vaa jñꞌoon na chu tson na jnanꞌcüanonhan:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Já jndë jndyë́ na jnan vendye ntyjë́ ntjoohin na squehan na mꞌanhoꞌ, ndoꞌ yo jñꞌoon na conanꞌmanhan ndëëhoꞌ, itsiquijñꞌeenhanꞌhoꞌ. Conanꞌndaaꞌhan nꞌonhoꞌ na conduehan naijndeiꞌhanꞌ na quinanꞌquindëhoꞌ juu costumbre na já nnꞌan judíos contꞌá yo yononꞌndaa ndá, ndoꞌ yo na conduehan na quitaꞌngueeꞌhoꞌ juu ntji na tquen Moisés. Majoꞌ min na nndaꞌ na conanꞌman nanꞌñeen ndëëhoꞌ, taꞌnan tsꞌan na iꞌua juu tsꞌianꞌñeen ndëëhan.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Mangꞌe na nndaꞌ, tëncüi já ndoꞌ ninncüii conanꞌtiú na ntjí ncüii ve ntyjëëhë quiiꞌ ntꞌán na ntꞌiö́n tsꞌianhan na cꞌohan na mꞌanhoꞌ yo nque ntyjë na vengiö́ jndyí, juu Bernabé yo ninꞌPablo.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ee joohan tyiꞌquityiꞌhan cüenta min na aa ntscueeꞌhanꞌhin na cotyeꞌntjonhan nnon nquii Jesucristo na conduihin ityeꞌntjon jon jaa.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Joꞌ na cotꞌuá tsꞌian nnon juu Judas yo ninꞌSilas na cꞌohan na mꞌanhoꞌ. Nquehan nnduehan ndëëhoꞌ juu jñꞌoon na conanꞌjntꞌá ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonvaꞌ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ee nquii Espirítu Santo jndë siꞌman jon ndë́ na tyiꞌndyiö́ xu nacjohoꞌ. Mangꞌe joꞌ, joo jñꞌoon na tyequindue nanꞌñeen ndëëhoꞌ, tyiꞌicanhanꞌ na nnanꞌquindëhoꞌhanꞌ. Xiaꞌntyi jñꞌoonmin na conduë́ na quitaꞌngueeꞌhoꞌ.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Siꞌ na jndë tyio nnꞌan tondëë ꞌnan na conanꞌtꞌmaanꞌhan na tachi Tyoꞌtsꞌonhanꞌ, tantcüaꞌhoꞌhanꞌ. Min tantquiihoꞌ neonꞌ, min sꞌi quiooꞌ na veꞌ ngueꞌ jndioꞌ. Min tavincꞌonhoꞌ yo nnꞌan na veꞌ ndöꞌ ro. Mantyjantyi joꞌ ro na conduë́ ndëëhoꞌ. Concyá tsꞌon nján ndëëhoꞌ na tsoñꞌenhoꞌ.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ndoꞌ juu Judas yo ninꞌSilas, vi na jndë tꞌmanhan ntyjehan na vantyja nꞌon, jnduiꞌhan. Tyꞌehan Antioquía yo Pablo yo ninꞌBernabé. Ndoꞌ vi na jndë squehan joꞌ, jnanꞌtjonhan nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús, jndë joꞌ juu tsonꞌñeen na yꞌonhan, tyincyahinhanꞌ ndëë nanꞌñeen.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ndoꞌ joo nanꞌñeen, vi na jndë jnanꞌjnꞌaanhinhanꞌ , tꞌonhan na nein jndyihan ngꞌe juu jñꞌoon na chuhanꞌ tjiꞌhanꞌhin quityquiiꞌ juu na mꞌaanꞌ jndyi nꞌonhan.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ndoꞌ juu Judas yo ninꞌSilas, mantyi conduihan nnꞌan na iꞌua Espíritu Santo tsꞌian ndëëhan na ya concyahan jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon. Mangꞌe joꞌ jndye jñꞌoon na tonanꞌneinhan ndëë nanꞌñeen. Ndoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen tyincyaahanꞌ na xoncüiiꞌ nꞌon nanꞌñeen. Ndoꞌ mantyi tꞌonhan najndëhan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ndoꞌ juu Judas yo ninꞌSilasꞌñeen, vi na jndë tenon cüanntyi ro xuee na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, jnanꞌjndaꞌhan na ncꞌontcüeꞌhan Jerusalén naijon na mꞌan nnꞌan na tꞌua tsꞌianꞌñeen ndëëhan. Ndoꞌ nque nnꞌan na vantyja nꞌon na mꞌanhan tsjoon Antioquía, tyincyahan tsꞌon nanꞌñeen. Tanhan na nquii Tyoꞌtsꞌon cüantyjeeꞌ jonhan na coꞌo ntcüeꞌhan.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Majoꞌ juu Silasꞌñeen, sitiu jon na ntjohin joꞌ.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Mantyi Pablo yo Bernabé ntjohan joꞌ. Joohan ndoꞌ jndye mañoon nnꞌan na mꞌan joꞌ na vantyja nꞌonhan Jesús, tonanꞌmanhan ndoꞌ toninncyahan jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon nndëë nnꞌan.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ndoꞌ vi jndë na cüanntyi ro xuee na tomꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, tso Pablo nnon Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ndoꞌ Bernabé, ntꞌue tsꞌon jon na chi ncja Juan yohan, tsan na vja ve xueeꞌ Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Majoꞌ nquii Pablo, tatëveeꞌ tsꞌon jon na ncja tsanꞌñeen yohan, ee xjen na tomꞌanhan ndyuaa Panfilia, jntyꞌii tsanꞌñeenhan, tjiꞌntcüeꞌ juu na totejndei juu joohan tsꞌian na tyꞌehan.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ndoꞌ tsojnaanꞌ jñꞌoonꞌñeen, nquii Pablo yo ninꞌBernabé, tatëquinjonꞌ na jnanꞌneinhan yo ntyjehan, jnanꞌjndyehan jndyuehan ata jntyꞌehan ntyjehan. Joꞌ nquii Bernabé tëyꞌoon jon Marcos, tuahan vꞌaandaa na tyꞌehan ndyuaa Chipre na mꞌan ndaandue xiꞌjndiohanꞌ.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Majoꞌ juu Pablo tëyꞌoon jon Silas. Ndoꞌ nque nnꞌan na mꞌan Antioquía na vantyja nꞌonhan Jesús, tquenhan nanꞌñeen ntꞌö Tyoꞌtsꞌon na nquii jon cüijntꞌue jon joohan quityquiiꞌ tsꞌian ꞌnaanꞌ jon na coꞌohan. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, jnduiꞌhan, tyꞌehan.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Tyecüenonhan ndyuaa Siria yo ninꞌCilicia. Ndoꞌ ntmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jesús, juu jñꞌoon na toninncyaa Pablo yo ninꞌSilas, tejndeihanꞌ nanꞌñeen na tovaquehan ntyja na vantyja nꞌonhan.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.