Atos 11
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Ndoꞌ nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús yo ninꞌntyjehan nnꞌan na vantyja nꞌon jon na mꞌanhan ndyuaa Judea, jndyehan na joo nnꞌan na tachi judíos conduihan, mantyi jndë tyꞌonhan cüenta jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Majoꞌ xjen na tja ntcüeꞌ Pedro Jerusalén, nnꞌan judíos na vantyja nꞌonhan Jesús na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, jnanꞌtyiaꞌhan jon.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Jnduehan nnon jon:
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ndoꞌ tꞌa Pedro, chen chen sinin jon ndëëhan tsoñꞌen ꞌnan na tui. Tso jon:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 —Mꞌan ja tsjoon Jope na matsinën nnon Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen mantyi tityincyooꞌ ꞌnan nnön. Jntyꞌia ncüii ndiaandyuꞌ tuein na tyen nenque nquihanꞌ. Quiñoonꞌndue jnanhanꞌ, tyioohanꞌ naijon mꞌan.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ndoꞌ vi na jndë tquën ya cüenta, quityquiiꞌhanꞌ, joꞌ jntyꞌia na mꞌan quiooꞌ tsjan yo quiooꞌ quiiꞌ jndëë yo quiooꞌ na cotsamanꞌ tsia yo ninꞌquintsa.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Juu xjenꞌñeen mantyi jndyi na nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan quiñoonꞌndue sinin jon nnön. Itso jon: “Pedro, quinanquintyjaꞌ, quitscueꞌ quiooꞌ na ntquiꞌ.”
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Majoꞌ tꞌa, tsjö: “Nndaꞌ ta, tyiꞌjeꞌquë ee minꞌjon tacoquë ꞌnan na itso jñꞌoonꞌ na tyiꞌntquë, min ꞌnan na tyiꞌjiꞌua tsixuanhanꞌ.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Ndoꞌ na vja ve tꞌa nndaꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan jon quiñoonꞌndue. Tso jon nnön: “ꞌNan na jndë tquën na ntjuꞌ tsixuanhanꞌ, ꞌuꞌ tavintsuꞌ na tyiꞌjiꞌuahanꞌ.”
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Ndye jnda tui na nndaꞌ. Ndë joꞌ tëva ntcüeꞌhanꞌ quiñoonꞌndue.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen, sque ndye caꞌ nnꞌan vꞌaa naijon na mꞌan ya. Ncüii tsꞌan tsjoon Cesarea, tꞌua jon tsꞌian ndëë nanꞌñeen na tyequijntꞌuehan ja joꞌ.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ndoꞌ nquii Espíritu Santo tso jon nnön na minꞌncüii tyiꞌndyiiꞌ tsꞌön na ncjö yo nanꞌñeen. Ndoꞌ mantyi yon ntyjëëhë nanmin na vantyja nꞌonhan Jesús, tyꞌehan yo ja. Tsoñꞌen já sacꞌë́ quiiꞌ vaaꞌ nquii tsanꞌñeen.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ndoꞌ juu tsanꞌñeen tso jon ndë́ na jndyiaaꞌ jon ncüii ángel na tëcüentyjeeꞌ tsanꞌñeen quiiꞌ vaaꞌ jon. Ndoꞌ tso ángelꞌñeen nnon jon: “Cꞌuaꞌ tsꞌian ndëë nnꞌan na cꞌohan tsjoon Jope na quitsaquitqueenꞌhan juu Simón, tsan na mantyi xueeꞌ juu na vja ve Pedro.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Juu tsanꞌñeen ngitso jon nnonꞌ nchu vaa nquii ntsaꞌ chaꞌ ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan ꞌnanꞌ, ndoꞌ mantyi tsoñꞌen nnꞌan vaꞌ.”
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ndoꞌ tsontyichen Pedro: “Ndoꞌ majuu xjen na tyeꞌ na matsinën ndëë nnꞌanꞌñeen, tyꞌonhan cüenta Espíritu Santo quiiꞌ nꞌonhan chaꞌxjen na tyꞌön cüenta jon juu xeeꞌñeen.”
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, tëñjoonꞌ tsꞌön juu jñꞌoon na sinin ta Jesús, na itso jon: “Juu Juan totsiquindëëꞌ jon nnꞌan yo ndaatioo, majoꞌ ꞌoꞌ mañoon nnon na ntꞌëhoꞌ, ee njñon Tyoꞌtsꞌon Espíritu Santo quiiꞌ nꞌonhoꞌ. Ntyja ꞌnaanꞌ jon ntꞌëhoꞌ.”
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, tquën cüenta na chaꞌxjen na nquii Tyoꞌtsꞌon na siquindaaꞌ jon Espíritu Santo jaa xjen na tëntyja nnꞌön Jesucristo, macüejon na sꞌaa jon yo joo nanꞌñeen. Mangꞌe na nndaꞌ, tyiꞌquitsixuan ja na ntscꞌu ꞌnan na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon yohan.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ndoꞌ joo ntyjehin, nnꞌan judíosꞌneen, chen tui jndyuehan xjen na jndyehan jñꞌoonminꞌ. Ndoꞌ jnanꞌtꞌmaanꞌhan nquii Tyoꞌtsꞌon. Jnduehan:
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Vi najndë na jnanꞌcueeꞌ nnꞌan Esteban, juu xjenꞌñeen taꞌ nnꞌan na tontyꞌehan joo nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Mangꞌe na nndaꞌ, jndye jndyi nanꞌñeen tycyahan. Ñꞌenhan na tyꞌehan ata xjen ndyuaa Fenicia, ndoꞌ mañoon ntyjehan tyꞌehan ndyuaa chjo na jndyuhanꞌ Chipre na xiꞌjndiohanꞌ mꞌaan ndaandue. Ñꞌen ntyjehan na tyꞌehan tsjoon Antioquía. Nanꞌñeen tonanꞌneinhan jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon, veꞌ xiaꞌntyi ndëë ntyjehin nnꞌan judíos.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Majoꞌ quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen tomꞌan vendye nnꞌan na jnanhan juu Chipreꞌñeen yo ninꞌCirene. Ndoꞌ nanꞌñeen, vi na jndë squehan tsjoon Antioquíaꞌñeen, taꞌhan tonanꞌneinhan ndëë nnꞌan na conanꞌnein jñꞌoon griego. Tonanꞌmanhan jñꞌoon naya ntyja ꞌnaanꞌ ta Jesús ndëë nanꞌñeen.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ndoꞌ tonanꞌxuanhan juu najndei na condui nquii Tyoꞌtsꞌon. Joꞌ sꞌaahanꞌ na jndye nnꞌan ntcüeꞌ nꞌonhan jnanhan, tovantyja nꞌonhan ta Jesús.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ndoꞌ nque nnꞌan na conduihan tmaanꞌ cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon na mꞌanhan Jerusalén na vantyja nꞌonhan Jesús, vi na jndë jndyehan na nndaꞌ, tꞌuahan tsꞌian nnon juu Bernabé na chi ncja jon Antioquíaꞌñeen.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ jon joꞌ, tquen jon cüenta na tꞌman vaa na ityio Tyoꞌtsꞌon jnꞌaan juu tsꞌianꞌñeen. Ndoꞌ tyioo na neiinꞌ jndyi jon na condui na nndaꞌ. Tsoñꞌen nanꞌñeen totsiquiꞌmaanꞌ jonhan na yo na xoncüeeꞌ nꞌonhan quintjotyenhan ntyja ꞌnaanꞌ ta Jesús.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Juu Bernabéꞌñeen, ya ñuan tsixuan jon. Quindë ya tsixuan jon Espíritu Santo, ndoꞌ tꞌman vantyja tsꞌon jon Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ jndyechen nnꞌan tyion jonhan natooꞌ Tyoꞌtsꞌon.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ndë joꞌ tja jon tsjoon Tarso na tëquintꞌue jon Saulo.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Ndoꞌ vi na jndë ntjii jon tsanꞌñeen, tantcüeꞌ jon, tayꞌoon jon tsanꞌñeen Antioquía. Ndoꞌ ninvaa ncüii chu tomꞌanhan joꞌ yo tmaanꞌ nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús. Jndye nnꞌan tsjoonꞌñeen tonanꞌmanhan ndëë nanꞌñeen ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Ndoꞌ nque nnꞌan Antioquíaꞌñeen, joohan na jnanꞌquitaꞌ jndyeehan na jnanꞌquijndyuhan joo nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús cristianos.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Joo xueeꞌñeen vendye nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon jnduiꞌhan Jerusalén, tyꞌehan, squehan Antioquía.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ncüii joo nanꞌñeen, tsan na jndyu Agabo, yo na tyincyaa Espíritu Santo na jndaꞌ xquen jon, taꞌ jon na toninncyaa jon jñꞌoon, ꞌnan na xejnda nguaa na nndyo jndoꞌ tꞌman na ninvaa tsonnangue. Ndoꞌ xjen na tomꞌaan nquii Claudio tsanmꞌaantsꞌian tꞌman tsjoon Roma, juu xjenꞌñeen siquindëhanꞌ juu jñꞌoonꞌñeen.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Mangꞌe joꞌ, nque nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan juu tsjoon Antioquíaꞌñeen, ntyjantyi na jndëë jntꞌahan, jnanꞌtjonhan xoquituꞌ. Ndoꞌ jnanꞌcüenonhinhanꞌ ndëë ntyjehan na vantyja nꞌonhan jon na mꞌanhan ndyuaa Judea chaꞌ quitejndeihanꞌ joo nanꞌñeen ꞌnan na itsitjahanꞌhin.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ndoꞌ jntꞌahan na nndaꞌ. Tꞌuahan tsꞌian nnon juu Bernabé yo ninꞌSaulo na joo xoquituꞌ na jndë jnanꞌtjonhan, quitsayꞌon nanꞌñeenhanꞌ. Ndoꞌ joohan teyꞌonhinhanꞌ na mꞌan nque nnꞌan na conintque quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na vantyja nꞌon Jesús na mꞌanhan ndyuaa Judea.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.