Atos 10

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tsjoon Cesarea, joꞌ mꞌaan ncüii tsansꞌa na jndyu Cornelio. Juu tsanꞌñeen conduihin tsꞌan na icoꞌxen jon ncüii tmaanꞌ sondaro na jnanhan ndyuaa Italia.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Juu tsanꞌñeen yo manchaꞌchen tsꞌon jon itsitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon, nquii jon ndoꞌ mantyi tsoñꞌen nnꞌan vaaꞌ jon. Mꞌaan na ncyaaꞌ tsꞌon jon na ntsꞌaa jon ncüii nnon ꞌnan na tyiꞌcaveeꞌ ntyjii Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ mantyi joo nnꞌan judíos nanninñenꞌ, tꞌman totejndei jonhan. Ndoꞌ ꞌio ꞌio totsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ncüii xuee chaꞌ na ndye na matman, vaa ncüii nnon na tityincyooꞌ nnon jon na jndyiaaꞌ jon.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ndoꞌ veꞌ tojndyiaaꞌ jndyi jon nnon juu ángelꞌñeen na quityꞌue juu. Taxeeꞌ juu nnon jon:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ndoꞌ naneinhin, quijñonꞌ nnꞌan na chi ncꞌohan tsjoon Jope na quitsaquitqueenꞌhan juu tsan na jndyu Simón na mantyi condue nnꞌanhin Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Juu jon mꞌaan ya jon vaaꞌ ncüiichen Simón, tsan na itsiquitöꞌ ntjan. Vaaꞌ tsanꞌñeen minntyjeeꞌhanꞌ ndyo ꞌndyo ndaandue.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ndoꞌ vi na jndë jnduiꞌ ángelꞌñeen na sinin jon yo Cornelio, yajoꞌ tqueenꞌ tsanꞌñeen ve tsꞌan na ityeꞌntjon jon yo ncüii sondaro na vjayꞌoonchen jñꞌoon yohin. Juu tsanꞌñeen mantyi itsitꞌmaanꞌ juu Tyoꞌtsꞌon.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Chen jndyi sinin Cornelio ndëëhan nchu vaa ꞌnan na jndyiaaꞌ jon. Ndë joꞌ tꞌua jon tsꞌian ndëëhan na cꞌohan Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ndoꞌ tonco ncüiichen xuee ninvaa ñjonhan nato. Chaꞌna mandyo ngueeꞌ yajminꞌ, vavindyo na ntsquehan tsjoon Jopeꞌñeen. Juu xjenꞌñeen tëva Pedro xquen vꞌaa su. Taꞌ jon na itsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Joꞌ mꞌaan jon, ndoꞌ tyioo na ninꞌjndoꞌ jndyi jon. Ndoꞌ viochen xjen na nque nnꞌan vꞌaaꞌñeen conanꞌjndaꞌhan ꞌnan na ntcüaꞌ jon, vaa ncüii nnon ꞌnan na tityincyooꞌ nnon jon.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Joꞌ jndyiaaꞌ jon na jnaan quiñoonꞌndue. Jndyocue ncüii chaꞌvijon ncüii ndiaandyuꞌ tuen na tjonꞌ ninnque nquihanꞌ. Tyioohanꞌ naijon na mꞌaan jon.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ndoꞌ quityquiiꞌhanꞌ, joꞌ ñjon tsoñꞌen nnon quiooꞌ na cotsacaꞌ, yo quiooꞌ na cotsamanꞌ, ndoꞌ yo ninꞌquintsa.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ndoꞌ jndyii Pedro ncüii jndye na itsohanꞌ: “Quinanquintyjaꞌ, quitscueꞌ quiooꞌ na ntquiꞌ.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Majoꞌ sintcüeꞌ jon jñꞌoon, itso jon: “Nndaꞌ ta, tyiꞌjeꞌquëhanꞌ ee joo ꞌnan na itsiquindyi jñꞌonꞌ na tyiꞌntjuꞌ tsixuanhanꞌ, ndoꞌ min tyiꞌjiꞌuahanꞌ, minꞌjon tacoquëhanꞌ.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Juu xjenꞌñeen, jndyii nndaꞌ jon juu jñꞌoonꞌñeen: “ꞌNan na jndë tquen Tyoꞌtsꞌon na jiꞌua conduihanꞌ, cjacüentyjeꞌ na macüjiꞌ cüenta na tyiꞌntjuꞌhanꞌ.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ndye jnda na jndyii jon juu jndyeꞌñeen. Ndë joꞌ juu nanꞌñeen na chaꞌvijon ndiaahanꞌ, tavantcüeꞌhanꞌ quiñoonꞌndue.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ndoꞌ mꞌaanꞌ jndyi tsꞌon Pedro nin ꞌnan ninꞌquitsiquindyihanꞌ na nndaꞌ vaa ꞌnan na jndyiaaꞌ jon. Majoꞌ viochen xjen na mꞌaanꞌ jndyi tsꞌon jon ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, nque nanꞌñeen na jñon Cornelio na mꞌaan Pedro, squenonhan tsjoon Jope. Totaꞌxeeꞌhan yuu jon na vaa vaaꞌ Simón na veꞌ mꞌaan ya Pedro joꞌ. Ndoꞌ na nndaꞌ, squehan ꞌndyo vaaꞌ juu tsanꞌñeen.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ndoꞌ tꞌmanhan, jnduehan: “Ncyö́ chjo vꞌaa. ¿Aa ntjoo mꞌan juu tsan na jndyu Simón na mantyi condue nnꞌanhin Pedro?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ndoꞌ viochen xjen na ninmꞌaanꞌ tsꞌon Pedro na nin ꞌnan ninꞌquitsiquindyi juu nanꞌñeen na jndyiaaꞌ jon, juu xjenꞌñeen nquii Espíritu Santo tso jon nnon juu: “Quindyiaꞌ, jndë sque ndye nannon na cojntꞌuehan ꞌuꞌ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Quinanquintyjaꞌ, cjaꞌcueeꞌ, ndoꞌ cjaꞌ yo joohan, minꞌncüii jñꞌoontiu tyiꞌncꞌonꞌ na ncjaꞌ yohan ee ncö jndë tsjö ndëëhan na ncyohan na mꞌanꞌ.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Joꞌ tacue Pedro na mꞌan nanꞌñeen. Tso jon ndëëhan:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ndoꞌ tꞌahan, jnduehan nnon jon:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Joꞌ sijndaꞌ Pedro na juu tijaanꞌñeen ntjo nanꞌñeen vꞌaa naijon na mꞌaan ya jon. Ndoꞌ tonco ncüiichen xuee tja jon yohan. Ndoꞌ mantyi vendye nnꞌan tsjoon Jope na mantyi vantyja nꞌonhan Jesús, tyꞌehan yo jon.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Xee na jndë ve squehan juu tsjoon Cesareaꞌñeen. Iminndooꞌ jndyi Cornelio joohan. Ndoꞌ jndë sincüi jon nnꞌan chuuꞌhin yo vendye nnꞌan na ya jñꞌoon yohin.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Xjen na jndyii jon na jndë tyjeeꞌ Pedro, tëquitjonhin tsanꞌñeen. Tcon xtye juu nnon jon na sitꞌmaanꞌ juuhin.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Majoꞌ Pedro sue jon Cornelio. Itso jon nnon juu:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ndoꞌ viochen xjen na conanꞌneinhan, tyequeꞌhan quityquiiꞌ vꞌaa. Joꞌ jndyiaaꞌ Pedro na jndye nnꞌan na jndë jnanꞌncüihan joꞌ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Joꞌ tso jon ndëëhan:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Mangꞌe na nndaꞌ vaa na siꞌman jon nnön, joꞌ juu xjen na tqueenꞌ ꞌoꞌ ja, taviꞌnan sitiu na jndyö. Ndoꞌ naneinhin, quinduehoꞌ nnön ¿Aa vaa tsꞌian na tqueenꞌhoꞌ ja?
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Ndoꞌ tꞌa Cornelio, tso jon:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Itso jon nnön:“ꞌUꞌ Cornelio, jndë indyii Tyoꞌtsꞌon jñꞌoon na matsininꞌ nnon jon, ndoꞌ ñjon tsꞌon jon na matejndeiꞌ nnꞌan ꞌnan na itsitjahanꞌhin.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Mangꞌe joꞌ quijñonꞌ nnꞌan na chi ncꞌohan tsjoon Jope na quitsaquitqueenꞌhan nquii Simón, tsan na mantyi jndyu Pedro. Juu tsanꞌñeen veꞌ mꞌaan ya jon vaaꞌ Simón, tsan na itsiquitöꞌ ntjan. Vꞌaaꞌñeen minntyjeeꞌhanꞌ ꞌndyo ndaandue. Juu Pedro vi na jndë tyjeeꞌ jon ntjoohin, min jñꞌoon na ntsiquindyi jon ꞌuꞌ.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Tsontyichen Cornelio: Mangꞌe joꞌ, maquintyjachen tꞌua tsꞌian na quitsacyꞌon nnꞌan ꞌuꞌ, ndoꞌ ncya ya ꞌuꞌ na jndyoꞌ. Ndoꞌ naneinhin, tsoñꞌen já mꞌán ntjoohin na tonnon Tyoꞌtsꞌon na ndyë́ tsoñꞌen jñꞌoon na ntꞌue tsꞌon jon na quitsiquindyiꞌ já.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Joꞌ tyeꞌ sinin Pedro, itso jon ndëë nanꞌñeen:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Ee minꞌcya ro tsonnangue na mꞌan nnꞌan na conanꞌtꞌmaanꞌhan jon ndoꞌ na contꞌahan chaꞌxjen na chuhanꞌ, jñꞌoon na mayuuꞌ ngaveeꞌ ntyjii jon ntyja ꞌnaanhan.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Toninncyaa jon jñꞌoonꞌ jon ndë́ já nnꞌan Israel. Totsiquindyi jon já jñꞌoon naya na incyaahanꞌ na minꞌncüii tajñuaanꞌ tsꞌon tsꞌan na tonnon jon xengꞌe nquii Jesucristo na conduihin na ityeꞌntjon jon tsoñꞌen nnꞌan.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Nquehoꞌ mangiohoꞌ jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Vi jndë na tenon na toninncyaa Juan jñꞌoon na quintꞌë nnꞌan chaꞌ ntsiꞌmanhanꞌ na jndë sitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌonhan jnanhan, juu xjenꞌñeen taꞌ Jesús, toncyaa jon jñꞌoon ndëë nnꞌan ndyuaa Galilea ndoꞌ ata ninvaa ndyuaa Judea tycya juu jñꞌoonꞌñeen.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Jndë macondyehoꞌ na nquii Jesús, tsan na jnan Nazaret, tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na quindë ya totsixuan jon Espíritu Santo yo juu najndei na condui nquii Tyoꞌtsꞌon. Tomandyiꞌ Jesús, totsꞌaa jon ꞌnan naya, ndoꞌ totsinꞌman jon tsoñꞌen nnꞌan na mꞌan nacje ꞌnaanꞌ juu yutyia, ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon mꞌaan jon yohin.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Já tojntyꞌiá ndë́ tsoñꞌen ꞌnan na totsꞌaa Jesús ndyuaa Judea ndoꞌ mantyi quiiꞌ tsjoon Jerusalén. Majoꞌ jnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin na tꞌionhan jon nnon tsonjnꞌaan.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Majoꞌ xee jndë ndye na tueꞌ jon, nquii Tyoꞌtsꞌon tyincyaa na vandoꞌ xco jon, ndoꞌ mantyi siꞌman jon Jesús ndë́.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Chito ndëë tsoñꞌen nnꞌan na tovityincyooꞌhin, xiaꞌntyi ndë́ já na siꞌman Tyoꞌtsꞌonhin. Ee nquii Tyoꞌtsꞌon jndë tji jon já na quinanꞌnë́n jndyoyú ndëë nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ jon. Manquë́ na tocüꞌá yohin vi jndë na vandoꞌ xco jon.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Iꞌua jon tsꞌian ndë́ na ninncyá jñꞌoon naya ndëë nnꞌan na quinanꞌnë́n jndyoyú na nquii jon tquen jon Jesús na conduihin na ntcoꞌxen jon nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌtjahin, nque nnꞌan na ninvandoꞌ yo mantyi ninꞌnnꞌan na jndë tjë.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndoꞌ mantyi nque nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndyu na toxenꞌchen tonanꞌneinhan ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Tonduehan na ncüii cüii tsꞌan na vantyja tsꞌon juu jon, ntsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌon nanꞌñeen yo jnan na nanꞌxuanhan xengꞌe xueeꞌ nquii Jesús.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ninvaa itsinin Pedro ndëë nanꞌñeen, ndoꞌ majuu xjenꞌñeen tsoñꞌenhan na tondyehan jñꞌoon na tyincyaa jon, tyꞌonhan cüenta juu Espíritu Santo.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ndoꞌ nque nnꞌan judíosꞌñeen na vantyja nꞌon Jesús na tyenanꞌjonhan yo Pedro, tiꞌndaaꞌ tcya ngiohan na mantyi joo nanꞌñeen tyꞌonhan cüenta Espíritu Santo.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Ee joo nnꞌan judíosꞌñeen jndyehan na jnanꞌnein nanꞌñeen mañoon nnon jñꞌoon yo na jnanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui, joꞌ itso Pedro ndëë nnꞌan na tyꞌe yohin:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Ndoꞌ sijndaꞌ jon na quintꞌë nanꞌñeen yo xueeꞌ Jesucristo. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, tan nanꞌñeen nnon jon na quintjohin vendyechen xuee yohan.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.