Atos 10

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tsjoon Cesarea, joꞌ mꞌaan ncüii tsansꞌa na jndyu Cornelio. Juu tsanꞌñeen conduihin tsꞌan na icoꞌxen jon ncüii tmaanꞌ sondaro na jnanhan ndyuaa Italia.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Juu tsanꞌñeen yo manchaꞌchen tsꞌon jon itsitꞌmaanꞌ jon Tyoꞌtsꞌon, nquii jon ndoꞌ mantyi tsoñꞌen nnꞌan vaaꞌ jon. Mꞌaan na ncyaaꞌ tsꞌon jon na ntsꞌaa jon ncüii nnon ꞌnan na tyiꞌcaveeꞌ ntyjii Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ mantyi joo nnꞌan judíos nanninñenꞌ, tꞌman totejndei jonhan. Ndoꞌ ꞌio ꞌio totsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Ncüii xuee chaꞌ na ndye na matman, vaa ncüii nnon na tityincyooꞌ nnon jon na jndyiaaꞌ jon.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ndoꞌ veꞌ tojndyiaaꞌ jndyi jon nnon juu ángelꞌñeen na quityꞌue juu. Taxeeꞌ juu nnon jon:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ndoꞌ naneinhin, quijñonꞌ nnꞌan na chi ncꞌohan tsjoon Jope na quitsaquitqueenꞌhan juu tsan na jndyu Simón na mantyi condue nnꞌanhin Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Juu jon mꞌaan ya jon vaaꞌ ncüiichen Simón, tsan na itsiquitöꞌ ntjan. Vaaꞌ tsanꞌñeen minntyjeeꞌhanꞌ ndyo ꞌndyo ndaandue.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ndoꞌ vi na jndë jnduiꞌ ángelꞌñeen na sinin jon yo Cornelio, yajoꞌ tqueenꞌ tsanꞌñeen ve tsꞌan na ityeꞌntjon jon yo ncüii sondaro na vjayꞌoonchen jñꞌoon yohin. Juu tsanꞌñeen mantyi itsitꞌmaanꞌ juu Tyoꞌtsꞌon.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Chen jndyi sinin Cornelio ndëëhan nchu vaa ꞌnan na jndyiaaꞌ jon. Ndë joꞌ tꞌua jon tsꞌian ndëëhan na cꞌohan Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ndoꞌ tonco ncüiichen xuee ninvaa ñjonhan nato. Chaꞌna mandyo ngueeꞌ yajminꞌ, vavindyo na ntsquehan tsjoon Jopeꞌñeen. Juu xjenꞌñeen tëva Pedro xquen vꞌaa su. Taꞌ jon na itsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Joꞌ mꞌaan jon, ndoꞌ tyioo na ninꞌjndoꞌ jndyi jon. Ndoꞌ viochen xjen na nque nnꞌan vꞌaaꞌñeen conanꞌjndaꞌhan ꞌnan na ntcüaꞌ jon, vaa ncüii nnon ꞌnan na tityincyooꞌ nnon jon.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Joꞌ jndyiaaꞌ jon na jnaan quiñoonꞌndue. Jndyocue ncüii chaꞌvijon ncüii ndiaandyuꞌ tuen na tjonꞌ ninnque nquihanꞌ. Tyioohanꞌ naijon na mꞌaan jon.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ndoꞌ quityquiiꞌhanꞌ, joꞌ ñjon tsoñꞌen nnon quiooꞌ na cotsacaꞌ, yo quiooꞌ na cotsamanꞌ, ndoꞌ yo ninꞌquintsa.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ndoꞌ jndyii Pedro ncüii jndye na itsohanꞌ: “Quinanquintyjaꞌ, quitscueꞌ quiooꞌ na ntquiꞌ.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Majoꞌ sintcüeꞌ jon jñꞌoon, itso jon: “Nndaꞌ ta, tyiꞌjeꞌquëhanꞌ ee joo ꞌnan na itsiquindyi jñꞌonꞌ na tyiꞌntjuꞌ tsixuanhanꞌ, ndoꞌ min tyiꞌjiꞌuahanꞌ, minꞌjon tacoquëhanꞌ.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Juu xjenꞌñeen, jndyii nndaꞌ jon juu jñꞌoonꞌñeen: “ꞌNan na jndë tquen Tyoꞌtsꞌon na jiꞌua conduihanꞌ, cjacüentyjeꞌ na macüjiꞌ cüenta na tyiꞌntjuꞌhanꞌ.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ndye jnda na jndyii jon juu jndyeꞌñeen. Ndë joꞌ juu nanꞌñeen na chaꞌvijon ndiaahanꞌ, tavantcüeꞌhanꞌ quiñoonꞌndue.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Ndoꞌ mꞌaanꞌ jndyi tsꞌon Pedro nin ꞌnan ninꞌquitsiquindyihanꞌ na nndaꞌ vaa ꞌnan na jndyiaaꞌ jon. Majoꞌ viochen xjen na mꞌaanꞌ jndyi tsꞌon jon ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, nque nanꞌñeen na jñon Cornelio na mꞌaan Pedro, squenonhan tsjoon Jope. Totaꞌxeeꞌhan yuu jon na vaa vaaꞌ Simón na veꞌ mꞌaan ya Pedro joꞌ. Ndoꞌ na nndaꞌ, squehan ꞌndyo vaaꞌ juu tsanꞌñeen.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ndoꞌ tꞌmanhan, jnduehan: “Ncyö́ chjo vꞌaa. ¿Aa ntjoo mꞌan juu tsan na jndyu Simón na mantyi condue nnꞌanhin Pedro?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ndoꞌ viochen xjen na ninmꞌaanꞌ tsꞌon Pedro na nin ꞌnan ninꞌquitsiquindyi juu nanꞌñeen na jndyiaaꞌ jon, juu xjenꞌñeen nquii Espíritu Santo tso jon nnon juu: “Quindyiaꞌ, jndë sque ndye nannon na cojntꞌuehan ꞌuꞌ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Quinanquintyjaꞌ, cjaꞌcueeꞌ, ndoꞌ cjaꞌ yo joohan, minꞌncüii jñꞌoontiu tyiꞌncꞌonꞌ na ncjaꞌ yohan ee ncö jndë tsjö ndëëhan na ncyohan na mꞌanꞌ.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Joꞌ tacue Pedro na mꞌan nanꞌñeen. Tso jon ndëëhan:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ndoꞌ tꞌahan, jnduehan nnon jon:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Joꞌ sijndaꞌ Pedro na juu tijaanꞌñeen ntjo nanꞌñeen vꞌaa naijon na mꞌaan ya jon. Ndoꞌ tonco ncüiichen xuee tja jon yohan. Ndoꞌ mantyi vendye nnꞌan tsjoon Jope na mantyi vantyja nꞌonhan Jesús, tyꞌehan yo jon.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Xee na jndë ve squehan juu tsjoon Cesareaꞌñeen. Iminndooꞌ jndyi Cornelio joohan. Ndoꞌ jndë sincüi jon nnꞌan chuuꞌhin yo vendye nnꞌan na ya jñꞌoon yohin.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Xjen na jndyii jon na jndë tyjeeꞌ Pedro, tëquitjonhin tsanꞌñeen. Tcon xtye juu nnon jon na sitꞌmaanꞌ juuhin.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Majoꞌ Pedro sue jon Cornelio. Itso jon nnon juu:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ndoꞌ viochen xjen na conanꞌneinhan, tyequeꞌhan quityquiiꞌ vꞌaa. Joꞌ jndyiaaꞌ Pedro na jndye nnꞌan na jndë jnanꞌncüihan joꞌ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Joꞌ tso jon ndëëhan:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Mangꞌe na nndaꞌ vaa na siꞌman jon nnön, joꞌ juu xjen na tqueenꞌ ꞌoꞌ ja, taviꞌnan sitiu na jndyö. Ndoꞌ naneinhin, quinduehoꞌ nnön ¿Aa vaa tsꞌian na tqueenꞌhoꞌ ja?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Ndoꞌ tꞌa Cornelio, tso jon:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Itso jon nnön:“ꞌUꞌ Cornelio, jndë indyii Tyoꞌtsꞌon jñꞌoon na matsininꞌ nnon jon, ndoꞌ ñjon tsꞌon jon na matejndeiꞌ nnꞌan ꞌnan na itsitjahanꞌhin.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Mangꞌe joꞌ quijñonꞌ nnꞌan na chi ncꞌohan tsjoon Jope na quitsaquitqueenꞌhan nquii Simón, tsan na mantyi jndyu Pedro. Juu tsanꞌñeen veꞌ mꞌaan ya jon vaaꞌ Simón, tsan na itsiquitöꞌ ntjan. Vꞌaaꞌñeen minntyjeeꞌhanꞌ ꞌndyo ndaandue. Juu Pedro vi na jndë tyjeeꞌ jon ntjoohin, min jñꞌoon na ntsiquindyi jon ꞌuꞌ.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Tsontyichen Cornelio: Mangꞌe joꞌ, maquintyjachen tꞌua tsꞌian na quitsacyꞌon nnꞌan ꞌuꞌ, ndoꞌ ncya ya ꞌuꞌ na jndyoꞌ. Ndoꞌ naneinhin, tsoñꞌen já mꞌán ntjoohin na tonnon Tyoꞌtsꞌon na ndyë́ tsoñꞌen jñꞌoon na ntꞌue tsꞌon jon na quitsiquindyiꞌ já.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Joꞌ tyeꞌ sinin Pedro, itso jon ndëë nanꞌñeen:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ee minꞌcya ro tsonnangue na mꞌan nnꞌan na conanꞌtꞌmaanꞌhan jon ndoꞌ na contꞌahan chaꞌxjen na chuhanꞌ, jñꞌoon na mayuuꞌ ngaveeꞌ ntyjii jon ntyja ꞌnaanhan.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Toninncyaa jon jñꞌoonꞌ jon ndë́ já nnꞌan Israel. Totsiquindyi jon já jñꞌoon naya na incyaahanꞌ na minꞌncüii tajñuaanꞌ tsꞌon tsꞌan na tonnon jon xengꞌe nquii Jesucristo na conduihin na ityeꞌntjon jon tsoñꞌen nnꞌan.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nquehoꞌ mangiohoꞌ jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Vi jndë na tenon na toninncyaa Juan jñꞌoon na quintꞌë nnꞌan chaꞌ ntsiꞌmanhanꞌ na jndë sitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌonhan jnanhan, juu xjenꞌñeen taꞌ Jesús, toncyaa jon jñꞌoon ndëë nnꞌan ndyuaa Galilea ndoꞌ ata ninvaa ndyuaa Judea tycya juu jñꞌoonꞌñeen.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Jndë macondyehoꞌ na nquii Jesús, tsan na jnan Nazaret, tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na quindë ya totsixuan jon Espíritu Santo yo juu najndei na condui nquii Tyoꞌtsꞌon. Tomandyiꞌ Jesús, totsꞌaa jon ꞌnan naya, ndoꞌ totsinꞌman jon tsoñꞌen nnꞌan na mꞌan nacje ꞌnaanꞌ juu yutyia, ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon mꞌaan jon yohin.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Já tojntyꞌiá ndë́ tsoñꞌen ꞌnan na totsꞌaa Jesús ndyuaa Judea ndoꞌ mantyi quiiꞌ tsjoon Jerusalén. Majoꞌ jnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin na tꞌionhan jon nnon tsonjnꞌaan.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Majoꞌ xee jndë ndye na tueꞌ jon, nquii Tyoꞌtsꞌon tyincyaa na vandoꞌ xco jon, ndoꞌ mantyi siꞌman jon Jesús ndë́.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Chito ndëë tsoñꞌen nnꞌan na tovityincyooꞌhin, xiaꞌntyi ndë́ já na siꞌman Tyoꞌtsꞌonhin. Ee nquii Tyoꞌtsꞌon jndë tji jon já na quinanꞌnë́n jndyoyú ndëë nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ jon. Manquë́ na tocüꞌá yohin vi jndë na vandoꞌ xco jon.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Iꞌua jon tsꞌian ndë́ na ninncyá jñꞌoon naya ndëë nnꞌan na quinanꞌnë́n jndyoyú na nquii jon tquen jon Jesús na conduihin na ntcoꞌxen jon nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌtjahin, nque nnꞌan na ninvandoꞌ yo mantyi ninꞌnnꞌan na jndë tjë.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndoꞌ mantyi nque nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndyu na toxenꞌchen tonanꞌneinhan ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Tonduehan na ncüii cüii tsꞌan na vantyja tsꞌon juu jon, ntsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌon nanꞌñeen yo jnan na nanꞌxuanhan xengꞌe xueeꞌ nquii Jesús.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Ninvaa itsinin Pedro ndëë nanꞌñeen, ndoꞌ majuu xjenꞌñeen tsoñꞌenhan na tondyehan jñꞌoon na tyincyaa jon, tyꞌonhan cüenta juu Espíritu Santo.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ndoꞌ nque nnꞌan judíosꞌñeen na vantyja nꞌon Jesús na tyenanꞌjonhan yo Pedro, tiꞌndaaꞌ tcya ngiohan na mantyi joo nanꞌñeen tyꞌonhan cüenta Espíritu Santo.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Ee joo nnꞌan judíosꞌñeen jndyehan na jnanꞌnein nanꞌñeen mañoon nnon jñꞌoon yo na jnanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui, joꞌ itso Pedro ndëë nnꞌan na tyꞌe yohin:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ndoꞌ sijndaꞌ jon na quintꞌë nanꞌñeen yo xueeꞌ Jesucristo. Ndoꞌ vi jndë joꞌ, tan nanꞌñeen nnon jon na quintjohin vendyechen xuee yohan.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.