Apocalipse 16

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ndoꞌ jndyi ja na jndei itsinin Tyoꞌtsꞌon quityquiiꞌ vatsꞌon quiñoonꞌndue. Tso jon ndëë joo ntyqueꞌ ángelesꞌñeen:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ndoꞌ juu ángel navejndyee tja jon, ndoꞌ xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, tatscüetan jonhanꞌ nnon tsonnangue. Ndoꞌ na nndaꞌ, joo nnꞌan na ñoon jnꞌaan ꞌnaanꞌ juu quiooꞌjndyi tqueꞌñeen oo nnꞌan na tonanꞌtꞌmaanꞌhan ꞌndyonnon oꞌ, joo nanꞌñeen, jnanꞌ ntyjeꞌhan. Tsojnaanꞌ ntyjeꞌñeen, mioon jndyi toquiihanꞌhin.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ndoꞌ juu ángel na jndë ve, xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, tatscüetan jonhanꞌ nnon ndaandue, ndoꞌ ndaandueꞌñeen scüequenhanꞌ chaꞌvijon tyoncüe neonꞌ. Ndoꞌ tsoñꞌen na cotaꞌndoꞌ quityquiiꞌ ndaandueꞌñeen, tjëhan.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ndoꞌ juu ángel na jndë ndye, xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, mantyi tatscüetan jonhanꞌ nacjo ndaa jndaa yo tsoñꞌen joo naijon na mꞌaan tëndëë ndaa. Ndoꞌ ndaaꞌñeen, scüaquenhanꞌ neonꞌhanꞌ.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ndoꞌ jndyi na itsinin juu ángel na tsixuan juu na ivantyjeeꞌ juu ndaa. Itso juu nnon Tyoꞌtsꞌon:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Ee nque nnꞌan na tjiꞌhan cüentaꞌ, yo joo nnꞌan na tonanꞌneinhan jñꞌoon na totsiꞌmanꞌ ndëëhan ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa, jndë jnanꞌcüje nnꞌanhin. Ndoꞌ na nndaꞌ tontꞌahin yo nanꞌñeen, nanein mancyaꞌ nꞌeon nnꞌan na covehinhanꞌ. Cuaa nquii ee chuhanꞌ na nndaꞌ quitjonhan. Nndaꞌ tso ángelꞌñeen.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ndoꞌ nquii ángel na iquen cüenta chon na ntyjo nnontyiu, jndyi na itsinin jon. Tso jon:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Jndë joꞌ juu ángel na jndë ninque, xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, tatscüetan jonhanꞌ nnon ndoꞌcüjioonꞌ. Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, sꞌaahanꞌ na jminꞌntyichen ndoꞌcüjioonꞌ na iscohanꞌ nnꞌan.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Ata siquineinhanꞌhin. Majoꞌ min na nndaꞌ, tyiꞌquintcüeꞌ nꞌonhan min tyíꞌquinanꞌtꞌmaanꞌhan jon. Majndeichen totjiꞌhan jñꞌoon ntjein, jñꞌoon tsanꞌ, nacjooꞌ xueeꞌ nquii jon na vaa najndei jon na tyiꞌntꞌuii naviꞌminꞌhan.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Jndë joꞌ juu ángel na jndë ꞌon, xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, tatscüetan jonhanꞌ nacjooꞌ silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ naijon na vequityen nquii quiooꞌjndyi tqueꞌñeen. Ndoꞌ sijaanhanꞌ ninvaañꞌen naijon na iquen jon xjen. Ndoꞌ joo nanꞌñeen totquiihan ndahan ngꞌe na viꞌ jndyi na coquenonhan.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Majoꞌ min na nndaꞌ, taꞌnan ntcüeꞌ nꞌonhan ꞌnan natyia na contꞌahan. Ndoꞌ jnaanꞌ joo ntyjeꞌñeen yo na iquii jndyihanꞌhin, joꞌ totjiꞌntyichenhan jñꞌoon tsanꞌ cjooꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan jon quiñoonꞌndue.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Jndë joꞌ juu ángel na jndë yon, xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, tatscüetan jonhanꞌ nacjooꞌ juu jndaa tꞌman Eufrates. Mana iscanhanꞌ juu jndaaꞌñeen. Nndaꞌ tui chaꞌ joo nnꞌan na cotoxenhan nnꞌan ndyuaa tontyja na ndyova ndoꞌcüjioonꞌ, ndëë ngüetꞌiohinhanꞌ.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ndoꞌ jntyꞌia ndye jndyetyia. Cüiihanꞌ jnduiꞌ ꞌndyo juu quitsoontyia. Ncüiichenhanꞌ jnduiꞌ ꞌndyo juu quiooꞌjndyi tque, ndoꞌ ncüiichenhanꞌ jnduiꞌ ꞌndyo juu tsan na incyaa jñꞌoon quintu ntyja ꞌnaanꞌ nchu vaa ꞌnan na nguaa. Itsijonhanꞌ joo espírituꞌñeen chaꞌvijon quinda.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Joo jndyetyiaꞌñeen conduihanꞌ yotyia na condëë contꞌahan jnꞌaan tꞌman. Cotsananꞌndyooꞌhan na mꞌan nque nnꞌan na conditquehin na cotoxenhan nnꞌan na ninvaañꞌen tsonnangue. Nquii Tyoꞌtsꞌon na tsoñꞌen najndei na conduihin, nnguaa ncüii xuee na taquintyja na tꞌmanhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jon. Joo jndyetyiaꞌñeen conanꞌncüihan nanꞌñeen na ntꞌahan tyiaꞌ cjooꞌ jon.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ndoꞌ jndyi na tso nquii Jesucristo: “Quitquenhoꞌ cüenta, ninjonto ncüjënön na mꞌanhoꞌ chaꞌ na itsꞌaa tsanchꞌuee. Neiinꞌ jndyi juu tsꞌan na mꞌaan chenjnaanꞌ juu xjenꞌñeen na ivantyjeeꞌ ya juu ndiaaꞌ juu. Ee xe na aa nnduiꞌ ndiaaꞌ juu, ncꞌoon juu na jnaanꞌ juu na cojntyꞌia nnꞌan na ninquisihin.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Yajoꞌ joo ndye espírituꞌñeen, jnanꞌncüihan nque nnꞌan na cotoxenhan nnꞌan ncüii cüii tsonnangue ncüii joo na yo jñꞌoon hebreo jndyuhanꞌ Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Jndë joꞌ, juu ángel na jndë ntyqueꞌ, xio ꞌnaanꞌ jon na ñjon naviꞌ, tatscüetan jonhanꞌ nacjooꞌ jndye. Ndoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na vequityen jon silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ quityquiiꞌ vatsꞌon quiñoonꞌndue, jndei ticꞌuaa na sinin jon. Tso jon:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ndoꞌ cotaꞌ chon ntsuee ndoꞌ chen toꞌmanhanꞌ, cꞌuaa jndyi sꞌaahanꞌ ndoꞌ jndei jndyi sꞌii. Ntyjantyi xjen na mꞌan nnꞌan nnon tsonnangue, minꞌjon tacotsꞌii chaꞌxjen na sꞌii juu xjenꞌñeen.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ tui, juu tsjoon tꞌman tjiꞌhanꞌ ndye tanꞌhanꞌ na tiuuhanꞌ. Ndoꞌ joo njoon na mꞌaan xiꞌjndio tsonnangue, tyuiiꞌhanꞌ. Majoꞌ tañjoonꞌ tsꞌon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan tsjoon tꞌman Babilonia. Ndoꞌ sꞌaa jon na joo nanꞌñeen cüeñꞌenhan juu vinon na ñjon vaso ꞌnaanꞌ jon ntyja ꞌnaanꞌ na tꞌman vaa na itsivꞌii jonhan.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ndoꞌ ncüii cüii tyuaa chjo na mꞌaan ndaandue xiꞌjndiohanꞌ, tsuhanꞌ. Ndoꞌ tsoñꞌen ntyoꞌ tyuiiꞌhanꞌ.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Ndoꞌ totsjöꞌndue jnan tsan tꞌman na tycyaahanꞌ cjo nnꞌan. Joo tsanꞌñeen, tenon vennꞌan kilos xjen na ja na ncüiihanꞌ. Ndoꞌ jnaanꞌ na tycyaahanꞌ nacjohan, joꞌ tonanꞌneinhan jñꞌoon tsanꞌ cjooꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, ee juu naviꞌñeen ji vaa jndyihanꞌ.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.