2 Coríntios 8
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC
1 Ndoꞌ naneinhin ꞌoꞌ ntyjë, ntꞌue nꞌö́n na cüaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon yo nque ntyjë na vantyja nꞌon Jesucristo na mꞌanhin ntjoo njoon cüentaaꞌ ndyuaa Macedonia.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Nquehin min na jaaꞌchen naviꞌ na inchjehanꞌhan, majoꞌ cotsamꞌanhin na nein jndyihin. Joohin min na jñenꞌ jndyihin, majoꞌ conanꞌtjonhin xoquituꞌ na chaꞌvijon na tyahin na nnanꞌcüanonhinhanꞌ na mꞌan nque nnꞌan judíos na vantyja nꞌon Jesús na itsitjahanꞌ ꞌnan na nninjntꞌue nanꞌñeen.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Macüjiꞌ jndyoyu ntyja ꞌnaanhin, min na tyiꞌjndye xoquituꞌ minhin, majoꞌ tyincyahin xiꞌ ncüii nchu xjen na jndëë jntꞌahin. Ata tenonchen na toninncyahin, chintyi chaꞌxjen na ntsitiu tsꞌan na ntꞌahin. Ndoꞌ nquehin jnanꞌtiuhan na jntꞌahin na nndaꞌ.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Majoo ntyjëëhë nanꞌñeen na mꞌanhin ntjoo Macedonia, yo na manchaꞌchen nꞌonhin totanhin ndë́ na ninncyá na nnanꞌjonhan na ntejndeihin joo nanꞌñeen na icüji Tyoꞌtsꞌonhan cüentaaꞌ jon na mꞌanhin juu tsjoon Jerusalén.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Min tajnanꞌtiú na ntꞌahin chaꞌxjen na jntꞌahin. Ee navejndyee nquehin tquenhin ntꞌö Tyoꞌtsꞌon na cüijntꞌue jon joohin xiꞌ ncüii nchu xjen na ntꞌue tsꞌon jon, ndoꞌ vi ndëcya jnduehin na quinduë́ na nin ꞌnan ntꞌue tsꞌon jon na quintꞌahin.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Ndoꞌ ya na jntyꞌiá na nndaꞌ, yajoꞌ tsjö nnon juu ntyjëëhë Tito na cja nndaꞌ jon na mꞌanhoꞌ. Ndoꞌ juu naya na conanꞌtjonhoꞌ xoquituꞌñeen, quinanꞌquindëhoꞌ juu tsꞌianꞌñeen chaꞌxjen na jnanꞌquitaꞌhoꞌhanꞌ yohin.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo, ꞌoꞌ tꞌmanntyichen covantyja nꞌonhoꞌ jon, ndoꞌ ntyja ꞌnaan nnꞌan na conanꞌman jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, ꞌoꞌ yantyichen conanꞌmanhoꞌhanꞌ, quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na covaaꞌ nꞌonhin jñꞌoonꞌñeen, ꞌoꞌ yantyi covaaꞌ nꞌonhoꞌ nchu vaa itsiquindyihanꞌ. ꞌOꞌ cojooꞌntyichen nꞌonhoꞌ na cotyentjonhoꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ na tꞌman vaa na conanꞌvengiohoꞌ já. Mangꞌe tsꞌianminꞌ na nanꞌxuanhoꞌ, mantyi cjooꞌ nꞌonhoꞌ na jndye xoquituꞌ na nnanꞌtjonhoꞌ.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Chito matsjö jñꞌoonvaꞌ ngꞌe ninꞌquityꞌi ꞌndyö ꞌoꞌ, chito joꞌ. Xiaꞌntyi matsiꞌman ndëëhoꞌ na joo mañoon ntyjehoꞌ cojooꞌ nꞌonhan ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌianꞌñeen. Matsꞌahanꞌ chaꞌ quitsiꞌmanhanꞌ na xoncüeeꞌ nꞌonhoꞌ na vengiohoꞌ Jesucristo.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Ngꞌe jndë mangiohoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na condui ta Jesucristo. Juu jon ncüii cüii nnon na min tsonnangue yo quiñoonꞌndue, maꞌnaanꞌ jonhanꞌ. Majoꞌ ngꞌe na viꞌntyjii jndyi jon ꞌoꞌ, sꞌaa nquii jon na jñenꞌntyichenhin, chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na jñenꞌhin, ntquen Tyoꞌtsꞌon ꞌoꞌ na conduihoꞌ na tyahoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Ndö vaa na matsijntꞌa nquenhoꞌ na itsohanꞌ na quintꞌahoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonvaꞌ. Chu tenönhöꞌ, ꞌoꞌ tomꞌaanꞌ jndyee nꞌonhoꞌ na ninꞌquitejndeihoꞌ joo nanꞌñeen na itsitjahanꞌ ꞌnaanhin, ndoꞌ manquehoꞌ taꞌ jndyeehoꞌ na conanꞌtjonhoꞌ xoquituꞌ chaꞌ quitejndeihanꞌhin.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Mangꞌe joꞌ, naneinhin quinanꞌquindëhoꞌ juu tsꞌianꞌñeen. Ee na ntꞌahoꞌ na nndaꞌ ntsiꞌmanhanꞌ na chaꞌxjen na cojooꞌ nꞌonhoꞌ na ninꞌquintꞌahoꞌ juu nayaꞌñeen, manndaꞌ quinanꞌquindëhoꞌhanꞌ xiꞌ ncüii nchu xjen ꞌnaanhoꞌ na min.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Ngꞌe ya na ninꞌquitejndei tsꞌan ncüii tyje juu ꞌnan na itsitjahanꞌ tsanꞌñeen, caveeꞌ nchjii Tyoꞌtsꞌon yo tsanꞌñeen na incyaa juu ꞌnan na min ntꞌö juu, tyiꞌican jon na ncyaa tsꞌan ꞌnan na tacuen.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Chito na ninꞌquinduë́ na quitsijaaꞌchenhanꞌ xu nacjohoꞌ ngꞌe na cotejndeihoꞌhin chaꞌ tyiꞌicanhanꞌ na ntꞌahin tsꞌian.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Ntꞌue nꞌö́n na cüejon cuen ꞌnan na ninjntꞌuehin chaꞌxjen nquehoꞌ. Naneinhin ꞌnan na min ndueehoꞌ coninnonhanꞌ, taviꞌnan itsitjahanꞌ ꞌoꞌ. Joꞌ joo ꞌnaanhoꞌ ntsinonhanꞌ ꞌnan na icanhanꞌ nanꞌñeen. Ndoꞌ ꞌio cha xe na aa ntsitjahanꞌ ꞌnan na ninjntꞌuehoꞌ, ndoꞌ joohan min ꞌnaanhin, ndëë ninncyahin ꞌnan na ntsinonhanꞌ na icanhanꞌ ꞌoꞌ. Ndoꞌ na nndaꞌ, ntsꞌaahanꞌ na cüejon nguaa ꞌnan na covijntꞌue joohin ndoꞌ mantyi nquehoꞌ.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Na ndui na nndaꞌ ntsijonhanꞌ chaꞌxjen na itsiquindyii juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui ntyja ꞌnaan nnꞌan Israel na itsohanꞌ: “Juu tsꞌan na jndye maná jñenꞌ, taꞌnan na jntyꞌiichenhanꞌ ntꞌö juu. Ndoꞌ juu tsꞌan na tyiꞌjndyehanꞌ jñenꞌ, tyíꞌquitsitjahanꞌ juu.”
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Ncya ya Tyoꞌtsꞌon na tyincyaa jon na cüejon mꞌaanꞌ jndyi tsꞌon Tito ntyja ꞌnaanhoꞌ chaꞌxjen ja.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Ee ya na tsjö nnon jon na ntꞌue tsꞌön na ngaquindyiaaꞌ nndaꞌ jon ꞌoꞌ, neiinꞌ jndyi jon na jndyii jon na nndaꞌ, ngꞌe nquii jon tyiiꞌ yantyihin na ninꞌcja nndaꞌ jon na mꞌanhoꞌ.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Yo juu jon conanꞌcüenö́n ncüiichen ntyjëëhë na vantyja tsꞌon juu Jesucristo. Tsoñꞌen ntyjëëhë na mꞌan ndyuaaminhin, ya jñꞌoon conduehin ntyja ꞌnaanꞌ tsanvanhin ngꞌe ya jndyi na itsꞌaa jon na incyaa jon jñꞌoon naya ntyja ꞌnaanꞌ nquii Jesucristo.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Ndoꞌ chito xiaꞌntyi nndaꞌ vaa ntyja ꞌnaanꞌ jon. Mantyi nque nnꞌan na ncüii ncüii tmaanꞌ na vantyja nꞌon Jesucristo, jndë tjihin juu ntyjëëhë tsanvahin ndoꞌ tꞌuahan tsꞌian nnon jon na cja jon yo já Jerusalén xjen na ntsaquiꞌndyë́ xoquituꞌñeen. Ntyja nꞌö́n na ninncyahin na ya Jesucristo ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌianva na conanꞌtjonhoꞌ xoquituꞌ ndoꞌ na cüaaꞌ nꞌonhin na ꞌoꞌ ndoꞌ já mꞌan na neiinꞌ nnꞌön na cotejndeihoꞌ joohin.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Conanꞌjntꞌá na nntꞌá na nndaꞌ chaꞌ quitscuꞌhanꞌ na aa ntsitiu tsꞌan na nin ntyjiito aa nquë́ coninjntꞌue já joo sꞌonꞌñeen na mayahanꞌ na ꞌoꞌ coninncyahoꞌhanꞌ yo nnꞌan mañoon tmaanꞌ cüentaaꞌ Cristo.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Ngꞌe chito xiaꞌntyi na tonnon Tyoꞌtsꞌon conanꞌchö́n na ntꞌá chaꞌxjen na chuhanꞌ, maninꞌ cüejon contꞌá tondëë nnꞌan.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Mantyi ncüiichen ntyjëëhë na vantyja tsꞌon juu Jesucristo, cojñö́nhin na mꞌanhoꞌ yo joo nanꞌñeen. Jndye jnda jndë siꞌman juu ndë́ na ityeꞌntjon juu nnon Tyoꞌtsꞌon yo manchaꞌchen tsꞌon juu. Mantyi neiinꞌ juu na chi ncja juu na mꞌanhoꞌ ngꞌe ivaaꞌ tsꞌon juu na ya jndyi contꞌahoꞌ na ntejndeihoꞌ joo ntyjëëhë nanꞌñeen.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Xe na aa ngüaxeeꞌ tsꞌan ndu na cojñö́n Tito na mꞌanhoꞌ, quinduehoꞌ na itsijonhin yo ja tsꞌian na matsꞌa ndoꞌ na conduihin na ityeꞌntjon jon ndëëhoꞌ. Ndoꞌ xe na aa mantyi na ntaꞌxeeꞌ nnꞌan ntyja ꞌnaan joo ve ntyjëëhë na ntsquehin na mꞌanhoꞌ yo juu Tito, quinduehoꞌ na nque ntyjëëhë nnꞌan na mꞌan ntjoohin, tjihin ve nanꞌñeen ndoꞌ tꞌuahin tsꞌian ndëëhin na quinanꞌjonhan yo juu Tito na ncꞌohin na mꞌanhoꞌ. Nquii Cristo coninꞌtmaanꞌ jon ntyja ꞌnaanhin.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Mangꞌe joꞌ, ya na ntsquehin na mꞌanhoꞌ, quinanꞌmanhoꞌ ndëëhin na conanꞌviꞌngiohoꞌhin. Yajoꞌ ndëë nnꞌan na mañoon ntmaanꞌ na conduihin cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon, nintyincyooꞌ na mayuuꞌ jñꞌoon na jndë jnduë́ ndëëhin na ꞌoꞌ tꞌman vaa na conanꞌviꞌngiohoꞌ ntyjehoꞌ na vantyja nꞌonhin Jesucristo.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.