2 Coríntios 8

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ndoꞌ naneinhin ꞌoꞌ ntyjë, ntꞌue nꞌö́n na cüaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon yo nque ntyjë na vantyja nꞌon Jesucristo na mꞌanhin ntjoo njoon cüentaaꞌ ndyuaa Macedonia.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Nquehin min na jaaꞌchen naviꞌ na inchjehanꞌhan, majoꞌ cotsamꞌanhin na nein jndyihin. Joohin min na jñenꞌ jndyihin, majoꞌ conanꞌtjonhin xoquituꞌ na chaꞌvijon na tyahin na nnanꞌcüanonhinhanꞌ na mꞌan nque nnꞌan judíos na vantyja nꞌon Jesús na itsitjahanꞌ ꞌnan na nninjntꞌue nanꞌñeen.
2 porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles superabundou em grande riqueza da sua generosidade.
3 Macüjiꞌ jndyoyu ntyja ꞌnaanhin, min na tyiꞌjndye xoquituꞌ minhin, majoꞌ tyincyahin xiꞌ ncüii nchu xjen na jndëë jntꞌahin. Ata tenonchen na toninncyahin, chintyi chaꞌxjen na ntsitiu tsꞌan na ntꞌahin. Ndoꞌ nquehin jnanꞌtiuhan na jntꞌahin na nndaꞌ.
3 Porque eles, testemunho eu, na medida de suas posses e mesmo acima delas, se mostraram voluntários,
4 Majoo ntyjëëhë nanꞌñeen na mꞌanhin ntjoo Macedonia, yo na manchaꞌchen nꞌonhin totanhin ndë́ na ninncyá na nnanꞌjonhan na ntejndeihin joo nanꞌñeen na icüji Tyoꞌtsꞌonhan cüentaaꞌ jon na mꞌanhin juu tsjoon Jerusalén.
4 pedindo-nos, com muitos rogos, a graça de participarem da assistência aos santos.
5 Min tajnanꞌtiú na ntꞌahin chaꞌxjen na jntꞌahin. Ee navejndyee nquehin tquenhin ntꞌö Tyoꞌtsꞌon na cüijntꞌue jon joohin xiꞌ ncüii nchu xjen na ntꞌue tsꞌon jon, ndoꞌ vi ndëcya jnduehin na quinduë́ na nin ꞌnan ntꞌue tsꞌon jon na quintꞌahin.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas também deram-se a si mesmos primeiro ao Senhor, depois a nós, pela vontade de Deus;
6 Ndoꞌ ya na jntyꞌiá na nndaꞌ, yajoꞌ tsjö nnon juu ntyjëëhë Tito na cja nndaꞌ jon na mꞌanhoꞌ. Ndoꞌ juu naya na conanꞌtjonhoꞌ xoquituꞌñeen, quinanꞌquindëhoꞌ juu tsꞌianꞌñeen chaꞌxjen na jnanꞌquitaꞌhoꞌhanꞌ yohin.
6 o que nos levou a recomendar a Tito que, como começou, assim também complete esta graça entre vós.
7 Quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na vantyja nꞌon Cristo, ꞌoꞌ tꞌmanntyichen covantyja nꞌonhoꞌ jon, ndoꞌ ntyja ꞌnaan nnꞌan na conanꞌman jñꞌoon naya ꞌnaanꞌ jon, ꞌoꞌ yantyichen conanꞌmanhoꞌhanꞌ, quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na covaaꞌ nꞌonhin jñꞌoonꞌñeen, ꞌoꞌ yantyi covaaꞌ nꞌonhoꞌ nchu vaa itsiquindyihanꞌ. ꞌOꞌ cojooꞌntyichen nꞌonhoꞌ na cotyentjonhoꞌ nnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ na tꞌman vaa na conanꞌvengiohoꞌ já. Mangꞌe tsꞌianminꞌ na nanꞌxuanhoꞌ, mantyi cjooꞌ nꞌonhoꞌ na jndye xoquituꞌ na nnanꞌtjonhoꞌ.
7 Como, porém, em tudo, manifestais superabundância, tanto na fé e na palavra como no saber, e em todo cuidado, e em nosso amor para convosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Chito matsjö jñꞌoonvaꞌ ngꞌe ninꞌquityꞌi ꞌndyö ꞌoꞌ, chito joꞌ. Xiaꞌntyi matsiꞌman ndëëhoꞌ na joo mañoon ntyjehoꞌ cojooꞌ nꞌonhan ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌianꞌñeen. Matsꞌahanꞌ chaꞌ quitsiꞌmanhanꞌ na xoncüeeꞌ nꞌonhoꞌ na vengiohoꞌ Jesucristo.
8 Não vos falo na forma de mandamento, mas para provar, pela diligência de outros, a sinceridade do vosso amor;
9 Ngꞌe jndë mangiohoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na condui ta Jesucristo. Juu jon ncüii cüii nnon na min tsonnangue yo quiñoonꞌndue, maꞌnaanꞌ jonhanꞌ. Majoꞌ ngꞌe na viꞌntyjii jndyi jon ꞌoꞌ, sꞌaa nquii jon na jñenꞌntyichenhin, chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu na jñenꞌhin, ntquen Tyoꞌtsꞌon ꞌoꞌ na conduihoꞌ na tyahoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vós, para que, pela sua pobreza, vos tornásseis ricos.
10 Ndö vaa na matsijntꞌa nquenhoꞌ na itsohanꞌ na quintꞌahoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonvaꞌ. Chu tenönhöꞌ, ꞌoꞌ tomꞌaanꞌ jndyee nꞌonhoꞌ na ninꞌquitejndeihoꞌ joo nanꞌñeen na itsitjahanꞌ ꞌnaanhin, ndoꞌ manquehoꞌ taꞌ jndyeehoꞌ na conanꞌtjonhoꞌ xoquituꞌ chaꞌ quitejndeihanꞌhin.
10 E nisto dou minha opinião; pois a vós outros, que, desde o ano passado, principiastes não só a prática, mas também o querer, convém isto.
11 Mangꞌe joꞌ, naneinhin quinanꞌquindëhoꞌ juu tsꞌianꞌñeen. Ee na ntꞌahoꞌ na nndaꞌ ntsiꞌmanhanꞌ na chaꞌxjen na cojooꞌ nꞌonhoꞌ na ninꞌquintꞌahoꞌ juu nayaꞌñeen, manndaꞌ quinanꞌquindëhoꞌhanꞌ xiꞌ ncüii nchu xjen ꞌnaanhoꞌ na min.
11 Completai, agora, a obra começada, para que, assim como revelastes prontidão no querer, assim a leveis a termo, segundo as vossas posses.
12 Ngꞌe ya na ninꞌquitejndei tsꞌan ncüii tyje juu ꞌnan na itsitjahanꞌ tsanꞌñeen, caveeꞌ nchjii Tyoꞌtsꞌon yo tsanꞌñeen na incyaa juu ꞌnan na min ntꞌö juu, tyiꞌican jon na ncyaa tsꞌan ꞌnan na tacuen.
12 Porque, se há boa vontade, será aceita conforme o que o homem tem e não segundo o que ele não tem.
13 Chito na ninꞌquinduë́ na quitsijaaꞌchenhanꞌ xu nacjohoꞌ ngꞌe na cotejndeihoꞌhin chaꞌ tyiꞌicanhanꞌ na ntꞌahin tsꞌian.
13 Porque não é para que os outros tenham alívio, e vós, sobrecarga; mas para que haja igualdade,
14 Ntꞌue nꞌö́n na cüejon cuen ꞌnan na ninjntꞌuehin chaꞌxjen nquehoꞌ. Naneinhin ꞌnan na min ndueehoꞌ coninnonhanꞌ, taviꞌnan itsitjahanꞌ ꞌoꞌ. Joꞌ joo ꞌnaanhoꞌ ntsinonhanꞌ ꞌnan na icanhanꞌ nanꞌñeen. Ndoꞌ ꞌio cha xe na aa ntsitjahanꞌ ꞌnan na ninjntꞌuehoꞌ, ndoꞌ joohan min ꞌnaanhin, ndëë ninncyahin ꞌnan na ntsinonhanꞌ na icanhanꞌ ꞌoꞌ. Ndoꞌ na nndaꞌ, ntsꞌaahanꞌ na cüejon nguaa ꞌnan na covijntꞌue joohin ndoꞌ mantyi nquehoꞌ.
14 suprindo a vossa abundância, no presente, a falta daqueles, de modo que a abundância daqueles venha a suprir a vossa falta, e, assim, haja igualdade,
15 Na ndui na nndaꞌ ntsijonhanꞌ chaꞌxjen na itsiquindyii juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui ntyja ꞌnaan nnꞌan Israel na itsohanꞌ: “Juu tsꞌan na jndye maná jñenꞌ, taꞌnan na jntyꞌiichenhanꞌ ntꞌö juu. Ndoꞌ juu tsꞌan na tyiꞌjndyehanꞌ jñenꞌ, tyíꞌquitsitjahanꞌ juu.”
15 como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve falta.
16 Ncya ya Tyoꞌtsꞌon na tyincyaa jon na cüejon mꞌaanꞌ jndyi tsꞌon Tito ntyja ꞌnaanhoꞌ chaꞌxjen ja.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por amor de vós;
17 Ee ya na tsjö nnon jon na ntꞌue tsꞌön na ngaquindyiaaꞌ nndaꞌ jon ꞌoꞌ, neiinꞌ jndyi jon na jndyii jon na nndaꞌ, ngꞌe nquii jon tyiiꞌ yantyihin na ninꞌcja nndaꞌ jon na mꞌanhoꞌ.
17 porque atendeu ao nosso apelo e, mostrando-se mais cuidadoso, partiu voluntariamente para vós outros.
18 Yo juu jon conanꞌcüenö́n ncüiichen ntyjëëhë na vantyja tsꞌon juu Jesucristo. Tsoñꞌen ntyjëëhë na mꞌan ndyuaaminhin, ya jñꞌoon conduehin ntyja ꞌnaanꞌ tsanvanhin ngꞌe ya jndyi na itsꞌaa jon na incyaa jon jñꞌoon naya ntyja ꞌnaanꞌ nquii Jesucristo.
18 E, com ele, enviamos o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Ndoꞌ chito xiaꞌntyi nndaꞌ vaa ntyja ꞌnaanꞌ jon. Mantyi nque nnꞌan na ncüii ncüii tmaanꞌ na vantyja nꞌon Jesucristo, jndë tjihin juu ntyjëëhë tsanvahin ndoꞌ tꞌuahan tsꞌian nnon jon na cja jon yo já Jerusalén xjen na ntsaquiꞌndyë́ xoquituꞌñeen. Ntyja nꞌö́n na ninncyahin na ya Jesucristo ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌianva na conanꞌtjonhoꞌ xoquituꞌ ndoꞌ na cüaaꞌ nꞌonhin na ꞌoꞌ ndoꞌ já mꞌan na neiinꞌ nnꞌön na cotejndeihoꞌ joohin.
19 E não só isto, mas foi também eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade;
20 Conanꞌjntꞌá na nntꞌá na nndaꞌ chaꞌ quitscuꞌhanꞌ na aa ntsitiu tsꞌan na nin ntyjiito aa nquë́ coninjntꞌue já joo sꞌonꞌñeen na mayahanꞌ na ꞌoꞌ coninncyahoꞌhanꞌ yo nnꞌan mañoon tmaanꞌ cüentaaꞌ Cristo.
20 evitando, assim, que alguém nos acuse em face desta generosa dádiva administrada por nós;
21 Ngꞌe chito xiaꞌntyi na tonnon Tyoꞌtsꞌon conanꞌchö́n na ntꞌá chaꞌxjen na chuhanꞌ, maninꞌ cüejon contꞌá tondëë nnꞌan.
21 pois o que nos preocupa é procedermos honestamente, não só perante o Senhor, como também diante dos homens.
22 Mantyi ncüiichen ntyjëëhë na vantyja tsꞌon juu Jesucristo, cojñö́nhin na mꞌanhoꞌ yo joo nanꞌñeen. Jndye jnda jndë siꞌman juu ndë́ na ityeꞌntjon juu nnon Tyoꞌtsꞌon yo manchaꞌchen tsꞌon juu. Mantyi neiinꞌ juu na chi ncja juu na mꞌanhoꞌ ngꞌe ivaaꞌ tsꞌon juu na ya jndyi contꞌahoꞌ na ntejndeihoꞌ joo ntyjëëhë nanꞌñeen.
22 Com eles, enviamos nosso irmão cujo zelo, em muitas ocasiões e de muitos modos, temos experimentado; agora, porém, se mostra ainda mais zeloso pela muita confiança em vós.
23 Xe na aa ngüaxeeꞌ tsꞌan ndu na cojñö́n Tito na mꞌanhoꞌ, quinduehoꞌ na itsijonhin yo ja tsꞌian na matsꞌa ndoꞌ na conduihin na ityeꞌntjon jon ndëëhoꞌ. Ndoꞌ xe na aa mantyi na ntaꞌxeeꞌ nnꞌan ntyja ꞌnaan joo ve ntyjëëhë na ntsquehin na mꞌanhoꞌ yo juu Tito, quinduehoꞌ na nque ntyjëëhë nnꞌan na mꞌan ntjoohin, tjihin ve nanꞌñeen ndoꞌ tꞌuahin tsꞌian ndëëhin na quinanꞌjonhan yo juu Tito na ncꞌohin na mꞌanhoꞌ. Nquii Cristo coninꞌtmaanꞌ jon ntyja ꞌnaanhin.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Mangꞌe joꞌ, ya na ntsquehin na mꞌanhoꞌ, quinanꞌmanhoꞌ ndëëhin na conanꞌviꞌngiohoꞌhin. Yajoꞌ ndëë nnꞌan na mañoon ntmaanꞌ na conduihin cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon, nintyincyooꞌ na mayuuꞌ jñꞌoon na jndë jnduë́ ndëëhin na ꞌoꞌ tꞌman vaa na conanꞌviꞌngiohoꞌ ntyjehoꞌ na vantyja nꞌonhin Jesucristo.
24 Manifestai, pois, perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa exultação a vosso respeito na presença destes homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.