2 Coríntios 7

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Cristo na viꞌntyji ꞌoꞌ, joo jñꞌoonminꞌ na jndë tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon ndëë, nanꞌxuanhanꞌ ꞌnan njanhan. Mangꞌe joꞌ, tyiꞌndyiicje jaa ntyja ꞌnaan tsoñꞌen na itsiꞌndaaꞌhanꞌ siꞌtsꞌo njanhan yo ñuan njanhan, chuhanꞌ na cꞌön na ntjuꞌ nanꞌxuan ntyja ꞌnaan tsoñꞌen. Ndoꞌ ngꞌe na njon jndyihin ngiö, quinanꞌchön na nnanꞌxuan ñuan nquiiꞌ na tonnon jon.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Ncya nndaꞌ ꞌoꞌ na ninncüii ncꞌoonꞌ nꞌonhoꞌ yo já. Minꞌncüii tyíꞌconanꞌtja já ndëëhoꞌ. Minꞌncüiihoꞌ taconanꞌmán jñꞌoon nnon juu na siꞌndaaꞌhanꞌhin. Min tanin juu ntyjehoꞌ na jnanꞌviꞌnnꞌán chaꞌ ntjo ꞌnaanꞌ juu nduë́.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Chito matsjö jñꞌoonvahin chaꞌ quitꞌuiihanꞌ jnanhoꞌ. Jndë tsjöhanꞌ ndëëhoꞌ na yo manchaꞌchen nꞌö́n na vengiö́hoꞌ tsochen xuee na cotantꞌö́ ata xjen na ncüjë́.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Mantyji jntꞌa na nnanꞌquindëhoꞌ jñꞌoon na jndë tsjö ndëëhoꞌ. Jndë matsinën ndëë nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ juu ꞌnan na xoncüe contꞌahoꞌ. Ndoꞌ min na jndye nnon naviꞌ na coquenö́n, majoꞌ ya na vañjoonꞌ tsꞌön ꞌnan na contꞌahoꞌ, incyaahanꞌ na tꞌman tsꞌön ndoꞌ na nën jndyi.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Juu xjen na squë́ ntjoohin ndyuaa Macedonia, tyíꞌcꞌö́n na ya ngiö́ ngꞌe xiꞌjndio tomꞌaan jñꞌoon na itꞌuiihanꞌ já. Tomꞌán tyiaꞌ yo nnꞌan na coꞌohin nacjooꞌ Cristo ndoꞌ totsityꞌuehanꞌ ñuan njan na mꞌaanꞌ jndyi nꞌö́n ntyja ꞌnaan joo ntyjëëhë na conduihin cüentaaꞌ jon na ve vaa na cotsamꞌanhin.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Majoꞌ min na nndaꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon na itsinjoonꞌ jon nnꞌan na chjooꞌ nꞌonhin na coquenonhin naviꞌ, juu xjenꞌñeen sinjoonꞌ jon já na tyjeeꞌ ntcüeꞌ juu ntyjëëhë Tito na mꞌán.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Ndoꞌ min chito xiaꞌntyi na tyincyaahanꞌ na në́n xengꞌe na tyjeeꞌ ntcüeꞌ jon na mꞌán, tꞌmanntyichen na tyincyaahanꞌ na në́n ya na tso jon ndë́ na totquen ya yahoꞌ cüenta jñꞌoon na totsiquiꞌmaanꞌ jon ꞌoꞌ xjen na tomꞌaan jon quiiꞌ ntꞌanhoꞌ. Siquindyii jon já na ninꞌquijntyꞌia nndaꞌhoꞌ já ndoꞌ na tꞌman vaa na sichjooꞌhanꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu tsanꞌñeen na sitjahin quiiꞌ ntꞌanhoꞌ. Tso jon nnön na cojooꞌ ya nꞌonhoꞌ na ntaꞌngueeꞌhoꞌ juu jñꞌoon na chu juu tsonꞌñeen na scüenön ndëëhoꞌ. Ndoꞌ xjen na jndyi na nndaꞌ, tyincyaantyichenhanꞌ na nën jndyi.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Majoꞌ min na ntyja ꞌnaanꞌ juu tsonꞌñeen na scüenönhanꞌ ndëëhoꞌ na sichjooꞌhanꞌ nꞌonhoꞌ, majoꞌ tyiꞌquitsiꞌndaaꞌhanꞌ nchji na tjihanꞌ. Mayuuꞌ navejndyee tyincyaahanꞌ na tyia ntyji, ya na taaꞌ tsꞌön na siꞌndaaꞌhanꞌ ngiohoꞌ vi na jndë na tyꞌonhoꞌ cüentahanꞌ, majoꞌ veꞌ tyiꞌviochen.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Majoꞌ naneinhin, nën jndyi na scüenönhanꞌ ndëëhoꞌ. Chito matsjö na nën ngꞌe na tyincyaahanꞌ natyia ngiohoꞌ. Nën ngꞌe juu na sityiahanꞌ ngiohoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoonꞌñeen, tayꞌoonhanꞌ ꞌoꞌ na jnanꞌchonhoꞌ na jnanꞌjonhoꞌ ꞌnan na tsjö na quintꞌahoꞌ. Juu jñꞌoonꞌñeen, tijntꞌue Tyoꞌtsꞌonhanꞌ na ntcüeꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu natyia na tovaa quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, joꞌ tsiꞌmanhanꞌ na juu tsonꞌñeen tejndeihanꞌ ꞌoꞌ, tyiꞌveꞌjnꞌaan na tjihanꞌ.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌan na itsichjooꞌhanꞌ tsꞌon juu ntyja na tyiꞌya na vamꞌaan juu, ntꞌue tsꞌon Tyoꞌtsꞌon na quintcüeꞌ tsꞌon juu ndoꞌ cüji ntcüeꞌhin ntyja ꞌnan natyia na itsꞌaa juu. Xe na aa ntsꞌaa juu na nndaꞌ, ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanꞌ juu, min tyiꞌxeꞌquitsꞌaahanꞌ ntyjii juu na veꞌ jnꞌaan na sꞌaa juuhanꞌ. Juu na itsichjooꞌhanꞌ tsꞌon tsꞌan chaꞌxjen ꞌnan na coquenon nnꞌan tsonnangue, ꞌnan na coveꞌ ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, joꞌ na ngueꞌ tsꞌan.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Juu tsonꞌñeen na scüenönhanꞌ na mꞌanhoꞌ, quitquenhoꞌ cüenta nchu vaa na tijntꞌue Tyoꞌtsꞌonhanꞌ na sꞌaahanꞌ na tyioo natyia ngiohoꞌ vi jndë na jnanꞌjnꞌaanhoꞌhanꞌ. Ee tojooꞌ nꞌonhoꞌ na jnanꞌjndaꞌ yahoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen chaꞌ tyiꞌntjojnaanꞌhoꞌ. Totsiꞌndaaꞌhanꞌ ngiohoꞌ na nndaꞌ vaa na sitja tsanꞌñeen, ata sityꞌuehanꞌ ꞌoꞌ xe na aa ntꞌuii Tyoꞌtsꞌonhoꞌ ngꞌe na nndaꞌ vaa na sꞌaa juu. Ndoꞌ tontyja nꞌonhoꞌ na ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonꞌñeen na quitsjö na quintꞌahoꞌ chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon nquii Tyoꞌtsꞌon. Mantyi tquen yantyihoꞌ na tijndaꞌ juu jñꞌoonꞌñeen na tꞌuiihanꞌ tsanꞌñeen yo ꞌnan na sitjahin. Tsoñꞌen nanꞌminꞌ na jntꞌahoꞌ itsiꞌmanhanꞌ na taconanꞌjonhoꞌ yo ꞌnan na sitjahin.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Juu tsonꞌñeen na scüenönhanꞌ na mꞌanhoꞌ, chito tjihanꞌ ngꞌe na ntꞌue tsꞌön na quitꞌuiiviꞌhanꞌ juu tsanꞌñeen na sitjahin, min chito tjihanꞌ chaꞌ cüañoonꞌhanꞌ nquii tsꞌan na sitja tsanꞌñeen nnon. Ntyjii Tyoꞌtsꞌon na tjihanꞌ chaꞌ nquehoꞌ ndëë ncüaaꞌ nꞌonhoꞌ na conanꞌchonhoꞌ na contꞌahoꞌ chaꞌxjen na conduë́.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Ndoꞌ ngꞌe na nndaꞌ, tyincyaahanꞌ na xoncüiiꞌ nꞌö́n.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Vitjachen na ncja jon na mꞌanhoꞌ, jndye jñꞌoon ya totsjö nnon jon ntyja ꞌnaanhoꞌ. Ndoꞌ taꞌnan jntꞌahoꞌ na ngüejnꞌan na nndaꞌ vaa tsjö. Ndoꞌ chaꞌxjen joo jñꞌoon na tonanꞌmán ndëëhoꞌ, jñꞌoon na mayuuꞌhanꞌ. Mantyi joo jñꞌoonꞌñeen na jnduë́ nnon jon ntyja ꞌnaanhoꞌ, covityincyo na mayuuꞌhanꞌ.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Mangꞌe na nndaꞌ, nanein tꞌmanntyichen na venchjii Tito ꞌoꞌ ngꞌe vañjoonꞌ tsꞌon jon na totquen yahoꞌ cüenta tsoñꞌen jñꞌoon na totsinin jon ndëëhoꞌ. Tonanꞌndyiaꞌhoꞌ ndoꞌ tojooꞌ yantyi nꞌonhoꞌ na tonanꞌvehoꞌ jñꞌoon na tso jon ndëëhoꞌ.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Ndoꞌ na nndaꞌ, nën jndyi ngꞌe na mavaaꞌ tsꞌön na ninꞌquinanꞌquindëhoꞌ joo jñꞌoon na matsiquiꞌmanꞌ jahoꞌ.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.